Posts tonen met het label Babette. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Babette. Alle posts tonen

zondag 14 februari 2021

Siberische kou


Okee, ik geef toe,
het was best wel koud in de afgelopen week. Zaterdagochtend was het zelfs 9 graden onder nul, in het voederhuisje op ons vogelbalkon. In de onverwarmde kamers van ons huis was het toen toch nog 10 graden boven nul. Dankzij de dubbele beglazing stonden er geen ijsbloemen op de ruiten.

Even ter vergelijking, in Siberië was het zaterdag min 39. De term Siberische kou is dus wel een beetje overdreven, als het over ons weer gaat. Maar goed, het was dus best wel koud.

Maandag was de sneeuw nog aan het vallen en ik maakte me wat zorgen of ik, met mijn scootmobiel, bij de supermarkt zou kunnen komen. Het is, normaal gesproken, een ritje van nog geen 10 minuten. Maar met een flinke laag sneeuw op de weg, waar door het autoverkeer sporen in waren getrokken, leek het me niet makkelijk.

Dat viel uiteindelijk reuze mee. Met drie truien onder mijn jas en een capuchon over mijn pet was de kou best uit te houden. De scootmobiel bleek een stabiel voertuig, dat hier en daar wel wat gleed over de ribbels van de autosporen, maar geen moment onbestuurbaar werd.

Op de terugweg, met een boodschappentas in het mandje aan het stuur en een andere tussen mijn voeten, viel me op dat de accu nog maar halfvol was. Onder warmere omstandigheden geeft de meter na zo'n ritje geen krimp en is bij thuiskomst de accu nog net zo opgeladen als bij vertrek. Maar, net als bij een auto, blijkt de energievoorraad in de vrieskou een stuk sneller te slinken.

Scootmobielfabrikanten bevelen aan de voertuigjes vorstvrij te stallen, omdat bij lagere temperaturen de accu ook niet goed oplaadt. Nog een puntje van zorg, want onze berging heeft geen verwarming. Nou was het plan om pas vrijdag weer boodschappen te gaan doen, dus op donderdag ging ik even kijken hoe het ermee stond.

Voor driekwart vol, maar ik zag ook dat het raampje van de berging nog openstond. Dat deed ik dicht en ik strooide een bus keukenzout over de stoep voor de voordeur. Dat was het gladste plekje wat ik maandag tegengekomen was. En het zout bleek houdbaar tot 2019, dus daar was niets aan verloren.

Vrijdagochtend was de accu helemaal vol. Ik vergat bij vertrek mijn mondkapje voor te doen en dat was wel een stuk kouder. Dus even stoppen onderweg, mondkapje op en verder geen enkel probleem.

Ik reed deze keer langs de hoofdweg, waar het fietspad geveegd was. Wel hier en daar wat ijs en bevroren sneeuwranden, maar dat gaf verder niets. Bij de supermarkt lag mijn volkorenbroodje al klaar. Op de terugweg viel er wat lichte sneeuw.

Waarschijnlijk is het maandagochtend nog wel koud, maar daarna verwacht men dooi. Dan is het weer voorbij met de Siberische winter. Mag ook wel want de pimpelmezen op het balkon zijn al druk in de weer met het nestkastje. Die hebben de lente in de bol...


De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het voorafgaande verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 31 januari 2021

Het vogels tellen gaat gewoon door


Het land is in crisis,
maar dat zijn we onderhand gewend. Laten we eerlijk zijn: de supermarkt ligt vol levensmiddelen, er komt warm en koud water uit de kraan, de elektriciteit doet het, we hebben breedband internet en de pakjesbezorger legt de bestellingen veilig op de trap. Kortom, er staat ons weinig in de weg om ons met de belangrijke zaken van het leven bezig te houden.

Dus, terwijl een enkele vrijheidsstrijder zich opmaakt om weer wat straatmeubilair te gaan vernielen of een winkel te plunderen, zet ik me met een kopje koffie voor het raam voor de jaarlijkse Nationale Tuinvogel Telling.

Ik kan me niet voorstellen dat er vogelliefhebbers zijn die het gemist hebben. De trouwe deelnemers hebben al een hele reeks e-mails ontvangen, ik zag er reclame voor op TV en het was een item in het NOS-journaal. Het kan dus haast niet anders of we gaan er weer met ons honderdduizenden tegenaan.

Virusveilig, want gewoon vanuit huis. Ieder voor zich, maar toch samen en gezellig, voor één doel. Het Tuinvogeltellen is ook een soort demonstratie, we laten zien dat we nog niet helemaal de weg kwijt zijn. We laten ons het hoofd niet op hol brengen door virussen, maatregelen en protesten. We houden oog voor de natuur en vogels om ons heen.

En dat doen we niet alleen in ons land. Op het Belgische TV-journaal zag ik dat ze ook bij onze zuiderburen aan het tellen zijn dit weekeinde. De organisator heet daar Natuurpunt en ze noemen het 'Het Grote Vogelweekend' . In Groot-Brittannië noemen ze het 'The Big Garden Birdwatch' , georganiseerd door de Royal Society For Protection Of Birds (RSPB).

Bij ons heeft Vogelbescherming er deze keer drie dagen voor uitgetrokken. Vanaf vrijdag konden er al tellingen ingeleverd worden en op zaterdagochtend waren er al ruim 26.000 doorgegeven. Op zondagochtend waren dat er al meer dan 65.000. Het ziet er naar uit dat er een recordaantal deelnemers zal zijn dit jaar.

Op de website staan tips en aanwijzingen. Eén paste ik zelf al jaren toe, hoewel ik het eigenlijk een beetje valsspelen vond: Begin met tellen als je een vogel ziet. Je voorkomt zo een telling met helemaal geen vogels.

Ik ga deze keer wel streng zijn, alleen de vogels die echt op mijn balkonnetje landen, binnen het half uur dat ik tel. De vijf koperwieken, die aan de overkant in een boom neerstrijken, tellen dus niet mee. Ik leg natuurlijk voer neer, maar ik wacht even tot de eerste golf kauwtjes en houtduiven voorbij is, hopende op een pimpelmees, of roodborst.

Wat ik in vorige jaren ook wel deed was een paar keer tellen en dan de leukste telling doorgeven. Maar dat is echt valsspelen. Het kan nog valser, trouwens, want via de website van de Jaarrond Tuintelling was het mogelijk om meerdere tellingen door te geven. Ik weet niet of dat dit jaar ook nog kan en ik ga het niet proberen. Deze keer ben ik braaf.

Dus, mijn heel bescheiden bijdrage voor dit jaar: 2 houtduiven, 2 kauwtjes, 1 pimpelmees en 1 merel.

Als ik even terugblader, naar vorige jaren, dan is dit voor mijn balkon een redelijk normaal aantal. Op de Vlaamse TV zeiden ze trouwens dat zondag waarschijnlijk een betere dag is om te tellen, omdat het in de voorgaande nacht dan gevroren heeft en er meer hongerige vogels op het voer af zullen komen.

Veel succes voor de vogeltellers die nog aan de slag gaan. Iedereen die al meegedaan heeft: Mooi werk ! De resultaten zijn te zien op de website en ik zag vanochtend dat mijn telling al verwerkt is. Je kunt zoeken naar de wijk waar je woont en je eigen bijdrage en die van je buren terugzien.



De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het voorafgaande verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 24 januari 2021

John Prine en andere onsterfelijke muzikale helden


Zo langzamerhand
begin ik de leeftijd te bereiken waarop de meeste van mijn muzikale helden vertrokken zijn naar het grote orkest in de wolken. Van mijn favoriete blues- en jazzmuzikanten is vrijwel niemand meer in leven en de groep popmusici, die in de soundtrack van mijn jeugdjaren speelde, begint ook al flink uit te dunnen.

David Bowie is overleden, J.J.Cale ook, van The Beatles leven er nog maar twee – Ringo Starr vierde onlangs zijn 80ste verjaardag – de Rolling Stones zijn nog wel in meerderheid in leven, maar Rory Gallagher is al lang ten onder gegaan, net als Warren Zevon.

Zevon was een wat latere ontdekking, maar dat is dus geen garantie voor een lang en gezond leven. John Prine, een zanger en liedjesschrijver die ik nog maar een paar jaar terug leerde kennen en ging bewonderen, is ook al weer dood. Hij werd, vorig jaar, slachtoffer van het coronavirus.

Prine was geen geweldige zanger – met zijn knauwende Amerikaanse accent – en ook geen fantastische gitarist, maar hij schreef wel erg mooie liedjes. In veel van zijn teksten combineert hij ironie en humor, maar hij heeft ook een aantal aangrijpende nummers geschreven, vol tragiek en treurigheid. De mooiste zijn misschien die waarin humor, ironie en tragiek allemaal een rol spelen. Denk aan Randy Newman, maar dan minder theatraal.

Allmusic.com noemt hem een briljante liedjesschrijver, een meesterlijke verhalenverteller, wiens werk grappig was, uit het hart kwam en vol scherpe observaties zat over de levens van gewone mensen. Muzikaal maakte hij gebruik van een mix van folk-, rock en country. Eenvoudige liedjes leken het, wat dat betreft had hij wel wat weg van J.J.Cale.

Aanvankelijk leek het er niet op dat Prine professioneel muzikant zou worden. Hij leerde gitaarspelen toen hij 14 was, schrijft Wikipedia. Zijn diensttijd bracht hij door, op een Amerikaanse basis, in Duitsland en daarna werd hij postbode in Chicago. Als hobby schreef hij liedjes en af en toe trad hij op in folkclubs.

Zanger-acteur Kris Kristofferson zag Prine bij zo'n optreden, in 1971, en hij zorgde ervoor dat Prine zijn eerste lp op kon nemen. Op die plaat staan enkele van zijn bekendste liedjes, waaronder het prachtige, melancholieke 'Angel From Montgomery' , dat de liefhebbers zouden kunnen kennen in de uitvoering van BonnieRaitt . In een interview noemde zij het één van de belangrijkste nummers die ze ooit opnam.

Prine kreeg dus bijval van collega's en kenners en maakte in de loop van de jaren '70 een reeks albums. Enorme verkoopsuccessen waren dat niet en gaandeweg raakte hij teleurgesteld in de muziekindustrie. In 1981 besloot hij zijn eigen platenlabel te beginnen, Oh Boy Records, en al snel bleek dat hij voldoende fans had om het zakelijk bol te kunnen werken.

Na de eeuwwisseling nam zijn productie wat af, mede door gezondheidsproblemen. Er werd onder andere een tumor uit zijn hals verwijderd, waardoor zijn hoofd wat scheef kwam te staan en zijn zangstem nog rauwer werd. Hij bleef desondanks optreden en zo nu en dan kwamen er nieuwe albums uit.

Toen hij overleed verschenen er grote stukken in de Amerikaanse muziekbladen en was er alom lof en erkenning. Prine was nooit een wereldster, zijn muziek was niet geschikt voor grote stadions, maar zijn invloed als liedjesschrijver was groot en zijn liedjes werden door veel collega's gecoverd.

Je komt de muziek van John Prine op onverwachte momenten tegen. Het Belgische kookprogramma 'Dagelijkse Kost' gebruikt, bijvoorbeeld, zijn 'How Lucky' regelmatig als achtergrondmuziek. Ik heb niet één CD of lp van hem, maar zo gaat dat tegenwoordig: Alles is te horen en te zien op YouTube. Zo zijn, dankzij de moderne techniek, onze muzikale helden toch onsterfelijk.


De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het voorafgaande verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men