Posts tonen met het label balkon. Alle posts tonen
Posts tonen met het label balkon. Alle posts tonen

zondag 11 oktober 2026

De schilders komen, maar wanneer ?


Eind juli
kregen we een email: Er was een schildersbedrijf ingehuurd om, vanaf half september, de buitenkant van onze flat onder handen te nemen. Meer informatie zou later volgen. Ik begon me direct zorgen te maken. Onze balkons staan vol met bloempotten, zou ik die weg moeten halen en waar zou ik ze dan neer moeten zetten ?

In afwachting van de brief met 'meer informatie', gooide ik een paar balkonplanten weg. Niet alles is even waardevol voor het vogel- en insectenleven op het balkon. Hoewel het in de meeste gevallen zo is dat je een bloempot gewoon kunt laten staan, ook al zit er een plant van niks in, er komen vanzelf leuke plantjes bij groeien.

We hebben twee balkons, een kleintje aan de straatkant, waar ik de vogels voer en dat helemaal vol staat met planten en een groter balkon, over de hele lengte van ons appartement, aan de achterkant. Dat staat voor de helft vol met planten en daar hangen de insectenhotels. Omdat ik niet wist wat er precies geschilderd zou worden besloot ik verder de beloofde brief af te wachten.

De weken en maanden gingen voorbij, met meestal mooi zomerweer, ideaal voor buitenschilders. Maar half september verstreek, zonder brief, zonder schilders. Ik stuurde een berichtje naar een buurman, die meestal goed op de hoogte is van dit soort zaken. Hij wist dat het werk twee weken later zou beginnen.

Niet lang daarna kwam inderdaad de lang verwachte brief. De schilders zouden eind september van start gaan en naar verwachting vijf weken bezig zijn, maar wat er geschilderd ging worden bleef vaag. Gelukkig kwam ik de buurman, kort daarna, op de trap tegen en hij wist meer.

Alleen de straatkant zou van nieuwe verf worden voorzien. De achterkant, met de grote balkons moest ook, maar dat werd een apart project, omdat de balkons ook verstevigd moesten worden. Heb ik al eens verteld dat ik twee mannen de toegang geweigerd heb, die naar het balkon kwamen kijken ? We hadden toen ook geen informatie gekregen, maar het blijkt dat bij andere appartementen mankementen gevonden waren.

Het was een hele opluchting dat ik geen twee balkons tegelijk leeg zou moeten halen. Nu kon ik de planten van het kleine balkon naar het grote brengen. En later misschien andersom. Hoewel...? Nou ja, dat zouden we dan wel weer zien.

Ik haalde zes bloempotten van het kleine balkon en bracht ze naar het grote. De twee laatste potten, flinke exemplaren, met forse planten erin, liet ik nog maar even staan. Die kon ik later altijd nog binnenhalen, net als het vogelvoederhuisje.

Eind september kwam en ging voorbij. Geen schilders. Vorige week, begin oktober, kwam er een busje, met een bouwkeet erachter, de straat inrijden. De keet werd naast de flat geparkeerd. Verder niet veel activiteit. De schilders waren gearriveerd, maar hadden niet veel haast om aan de slag te gaan.

Aan het begin van deze week stonden er ineens drie auto's, van het schildersbedrijf, in de straat. En er werd een hoogwerker uitgeladen. Later in de ochtend kwam de hoogwerker onze kant op en het bakje, met een jonge schilder erin, verscheen voor ons raam. Ik deed de balkondeur open en vroeg of ik iets van het balkon moest halen. Dat was niet nodig, hij kwam alleen kijken of er houtrot was.

Dat bleek er te zijn, maar hoewel het de eerste dagen van de week mooi weer was, kwamen er geen schilders meer in de buurt van ons balkon. Wel zagen we busjes in de straat en hoorden we schuurmachines. Er werd dus gewerkt, we konden alleen niet zien waar.

Toen ik woensdagochtend terug kwam, van boodschappen doen, werd ik door één van de schilders begroet, bij de deur van de trappenhal. Die was helemaal geschuurd en ik zag dat ook de kozijnen van de buurvrouw, op de begane grond, onder handen waren genomen.

'Werken jullie van onderen naar boven ?', vroeg ik verbaasd. Dat deden ze. De schilder vertelde dat er zoveel houtrot gevonden was, op de bovenste etages, dat er eerst moest worden besloten hoe dat aangepakt zou gaan worden. De Vereniging Van Eigenaren moest er over vergaderen.

De appartementen van onze flat zijn grotendeels verkocht. Wij zijn bij de laatste huurders in het blok. De eigenaren gaan over het onderhoud en deze tegenvaller hadden ze klaarblijkelijk niet ingecalculeerd.

Een dag later hing de hoogwerker weer voor ons raam. Nog een ronde speuren naar houtrot. Volgens de schilder, die ik gesproken had, moest eerst alles gerepareerd worden, maar daarvoor moest er een nieuwe begroting komen. Als ze het daar over eens zijn is het misschien al november, koud en slecht weer... Wat kun je dan nog aan schilderwerk doen ?

 

Ps: Dit is de 800ste strip op ons gezamenlijke blog. 

   

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave. 
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4  en deel 5 van het vorige verhaal.
 

 

zondag 8 maart 2026

Okee, dan niet


Ik was misschien
een beetje kortaf, tegen de twee mannen die vorige week, plotseling, voor de deur stonden. Maar dat was niet zonder reden. Om te beginnen had ik net een paar vervelende e-mails verwerkt van een oude kennis, die maar blijft proberen om mij te betrekken bij zijn vage kunstprojecten.

Ik zal niet in details treden, maar dit duurde nu al jaren en ik had er echt tabak van. Ik had hem net in drie zinnen uitgelegd dat ik echt, helemaal, absoluut geen zin had om aan zijn nieuwste idee mee te werken. Hij hoefde geen contact meer op te nemen, ik had werkelijk geen enkele interesse. Dat had ik hem al wel vaker gezegd en ik betwijfelde of de boodschap nu wel aan zou komen.

Laten we eerlijk zijn, ik ben een chronisch zieke 65-plusser. Maar mijn probleem is niet dat ik me thuis zit te vervelen. Ik verveel me nooit ! Als ik al een probleem heb dan is het dat ik niet genoeg energie en tijd heb om al mijn eigen plannen uit te voeren.

En dan heb ik het niet over malle dingen als het kanaal over zwemmen, een marathon lopen, of een berg beklimmen. Mijn dagen zijn boordevol als ik af en toe een tekening maak, een verhaaltje schrijf, een paar foto's op internet zet en een beetje gitaar speel. Ik heb geen behoefte aan ideeën en projecten van iemand anders.

Dus, terwijl ik zo nog een beetje door aan het sudderen was, ging de deurbel. Via de intercom vroeg ik wie er was. 'Wij komen de balkons controleren,' was het antwoord. Ja, sorry, daar wist ik niets van. 'Wie bent u dan ? En waarom hebben we daar geen bericht over ontvangen ?' vroeg ik dus.

Dat wist de man aan de voordeur niet. Ik drukte maar op het knopje en even later kwamen er twee werklieden de trap op gestommeld, met grote koffers vol gereedschap. Het deed me ineens denken aan een sketch van Koot & Bie die, als louche mannen, aanbelden bij een oud vrouwtje en aankondigden dat ze de tuin winterklaar kwamen maken. ('U heeft scheurgras, mevrouw.')

'Ja, hoor eens', zei ik, 'Ik weet niet of ik jullie wel binnen moet laten.' Ik verwachtte uitleg, misschien een poging om mij over te halen, maar de voorste man zei: 'Als u niet wilt dan doen we het niet.' In dat geval wilde ik niet moeilijk doen. 'Okee', zei ik dus, 'Dan niet. Goeiedag.'

Ik deed de deur dicht en de mannen stommelden weer naar beneden. Mijn vrouw vond aanvankelijk dat ik wel erg kortaf was geweest, maar later vond ze het toch ook een raar verhaal. De balkons controleren ? Dat kan iedereen wel roepen. Je hoort zulke gekke verhalen, tegenwoordig. Nepagenten met babbeltrucs. Misschien waren dit wel nepwerklieden ? Goed dat ik ze niet binnen gelaten had.

Wat later die dag zei mijn vrouw dat ik buurman G. eens moest bellen. Die was doorgaans goed op de hoogte van wat er in de flat gebeurde, wat onderhoud betreft. Dus even later zat ik aan de telefoon met G. En ja, dat van die balkons, dat klopte.

Hij vertelde over de grote flat in Zeist, waarvan de galerijen en balkons niet veilig waren. En dat de gemeente had besloten dat daarom, in ons dorp, alle balkons moesten worden gecontroleerd op veiligheid. 'Maar ik begrijp dat jullie de brief daarover niet gekregen hebben ?'

Inderdaad, die hadden we niet ontvangen. Het bleek weer een gevalletje 'kopers en huurders' te zijn. De meeste appartementen in onze flat die, oorspronkelijk, 60 jaar geleden, gebouwd is voor de verhuur, zijn inmiddels verkocht. De eigenaren waren netjes door de gemeente op de hoogte gesteld. Maar onze brief was, omdat wij nog huren, naar onze verhuurder gegaan.

Zoiets hebben we wel vaker meegemaakt. Ik werd eens gebeld door een mevrouw die zei dat ze de houtwormen wilde komen bestrijden. 'Sorry', antwoordde ik, 'We hebben geen houtwormen.' En ik verbrak de verbinding. Ze belde meteen terug. 'Meneer, meneer, niet ophangen !'

Het bleek dat het bedrijf, waarvoor ze werkte, ingehuurd was om houtwormen te bestrijden, in de garagebox die we op dat moment huurden. Er was een brief gestuurd, maar die ontvingen we pas een paar dagen later, via onze verhuurder.

Dat zal nu ook wel gebeuren, alleen of die mannen nog eens terugkomen ?

   

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 en deel 13 van dit verhaal.  
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige stripverhaal.  
 
 

zondag 1 februari 2026

Daar is ie weer: De Nationale Tuinvogeltelling


Het kan zijn
dat jullie het gemist hebben, want ik heb de indruk dat het evenement wat minder prominent in het nieuws was dan de voorgaande jaren. Misschien heb ik zelf ook minder goed opgelet, maar ik zag, bijvoorbeeld, geen mailtjes van Vogelbescherming, die anders de telling al weken van te voren aankondigden.

Ik heb ook geen berichten gezien in de TV-journaals en de krant. Maar dat kan aan mij gelegen hebben. Als ik 'tuinvogeltelling' invoer bij Google krijg ik wel vermeldingen bij de NOS en een aantal grotere en kleinere kranten. Maar gek genoeg, bij de veelgestelde vragen en zoeksuggesties, voornamelijk verwijzingen naar de telling van 2025.

Misschien is het grootste burger-science evenement, dit jaar, een beetje weggedrukt door de vorming van het nieuwe kabinet en de drukte rondom Donald Trump. (Zelf volgde ik de afgelopen week vooral de prestaties van die andere Trump, de sympathieke snookerspeler Judd.)

En er is concurrentie van andere tellingen. Er is tegenwoordig ook een vlindertelling, een bijentelling, een mollentelling, een vleermuizentelling, een winterbloementelling en waarschijnlijk vergeet ik er dan nog een paar. Maar daarom mogen we de Tuinvogeltelling, die al gehouden wordt sinds 2003 en de moeder is van alle tellingen, niet vergeten.

Want, om mezelf te citeren: 'Het Tuinvogeltellen is ook een soort demonstratie, we laten zien dat we nog niet helemaal de weg kwijt zijn. We laten ons het hoofd niet op hol brengen door politici, maatregelen en problemen. We houden oog voor de natuur en vogels om ons heen.'

Dus: ik doe dit jaar uiteraard weer mee, zoals ik dat al zolang doe als ik me herinneren kan. En omdat we geen tuin hebben, tel ik op het balkon. We hebben een echte Hollandse kwakkelwinter. Afgelopen donderdag lag er nog sneeuw, vrijdag hadden we regen en vanochtend vallen er ook wat druppels. Ik vroeg me dus af of er veel vogels zouden komen toen ik, vrijdagochtend, nieuw vogelvoer op het balkon legde.

Het is maar een klein balkonnetje, zoals de trouwe lezers weten, maar er is een voederhuisje waar ik strooivoer in leg, er hangt een pindasilo en een, zelfgemaakte, vogelpindakaashouder. Aan het raam hangt, met zuignappen, een bakje met zonnebloempitten en ik strooi ook wat vogelzaadjes op de balkonvloer.

Toen ik dat allemaal gedaan had ging ik eerst wat andere huiselijke bezigheden doen. Het eigenlijke tellen wilde ik uitstellen tot na het ontbijt. Maar vanuit mijn ooghoek zag ik dat het al behoorlijk druk was op het balkon. Dus noteerde ik toch maar wat er voorbij kwam: drie koolmezen, vier kauwtjes, een houtduif, een holenduif, een merel, een boomklever, een huismus en een pimpelmees.

Dat zijn acht verschillende vogelsoorten en dertien vogels. Zoveel heb ik er maar zelden geteld ! De volgende dag telde ik nog eens. Zeven soorten en twaalf individuen, de boomklever bleef deze keer weg. Tussendoor zag ik ook nog een ekster, een roodborst en een heggenmus op het balkon. Maar die kwamen buiten het, voor de telling vastgestelde, halve uur.

Er zijn jaren geweest dat ik maar vier of vijf vogels telde. Vorig jaar waren het er negen, het jaar daarvoor tien. Moeten we daar conclusies aan verbinden ? Gaat het steeds beter met de vogels op Soestdijk ? Of kunnen ze moeilijker voedsel vinden en komen ze daardoor op ons balkon ? Ik weet het niet.

Laat ik nog even kijken naar de landelijke resultaten tot nu toe. Er hebben, met nog een dag te gaan, bijna 50.000 mensen een telling ingeleverd. Er zijn bijna 750.000 vogels geteld en de koolmees gaat aan kop. Dat is een verrassing want meestal is de huismus de meestgetelde vogel. Verder verschillen de aantallen niet veel van de voorgaande jaren.

Wie nog mee wil doen: Het kan vandaag nog de hele dag. Tellingen kun je nog invoeren tot maandagmiddag 12:00 uur. Zie voor meer informatie de website van Vogelbescherming.

Wie de foto's wil zien, die ik tussen het tellen door maakte, moet naar Bluesky of Facebook. Mijn Twitteraccount heb ik opgezegd, toen die mafkees van een Musk het overnam en mijn Instagramaccount staat op non actief, als protest tegen Trump (Donald). 

 

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 en deel 8 van dit verhaal.  
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige stripverhaal.  
 
 

 

zondag 28 september 2025

Herfst op het balkon


Eind juni schreef ik
dat ik jullie lastig zou gaan vallen met veel verhalen over de natuur, de vogels de bloemen en insecten. Vervolgens heb ik het daar nauwelijks meer over gehad. Ik voel me een beetje schuldig, dus vandaag een natuurblog van iemand die nauwelijks naar buiten gaat, maar die wel een balkon heeft.

Zaterdagochtend zaten er 5 pimpelmezen op dat balkon, waar de blaadjes van de blauwe bes rood beginnen te verkleuren en de dropplant uitgebloeid is. De pimpels zaten te wachten tot die ene koolmees het voerbakje met de zonnebloempitten zou verlaten. Maar die ene bleef daar lekker zitten en at het ene na het andere pitje.

Pimpelmezen kunnen best geduldig zijn, als het moet, en ze bleven op het balkon tot de koolmees eindelijk wegvloog, waarna ze om de beurt een zonnebloempit uit het bakje namen. Ze vlogen naar de balkonrand, het bessenstruikje, of het voederhuisje, om daar hun pitje op te eten.

Op te peuzelen, had ik bijna geschreven. Een beetje te oubollig misschien, maar ze houden de pitten vast tussen hun pootjes, terwijl ze er hapjes van nemen, dus dat is best peuzelig. Er hebben geen pimpelmezen gebroed in ons nestkastje, dit jaar. Maar ze zullen toch wel een redelijk goed jaar hebben gehad, anders zouden er geen 5 tegelijk op het balkon te zien zijn.

Ook de koolmezen hebben een behoorlijk succesvol broedseizoen achter de rug, afgaande op de hoeveelheid jonge mezen die ik op het balkon zag. Het nestkastje bij de benedenburen is door de nieuwe bewoners van het appartement weggehaald. Maar de mezen zullen ergens anders in de buurt onderdak hebben gevonden. Ik heb een nieuw kastje opgehangen aan de andere kant van het huis, maar dat is onbewoond gebleven.

De braamstruik, die uit zichzelf in een bloempot op het balkon is komen wonen, had flink wat bramen dit jaar. Maar er zijn weinig vogels, of insecten, die daar in geïnteresseerd zijn. De zwarte vruchten hangen nu verschrompeld aan de stekelige takken. De bladeren van de braam beginnen ook al bruine randen te krijgen. Ja, het is herfst.

Ondertussen heeft een kauwtje alle mezen van het balkon verjaagd. Die zit nu te wachten tot ik de vogelpindakaas bijvul en zaadjes in het voederhuisje leg. De kauwtjes, eksters en de duiven weten dat ik dat elke ochtend doe, dus houden ze het balkon goed in de gaten.

Als ik, een halfuurtje later, het voer neerleg komt er aanvankelijk alleen een houtduif van de zaadjes eten. Even later strijken er 4 kauwtjes neer en vindt de houtduif het te druk worden. De drukte neemt nog toe als er ook een ekster arriveert. Kauwtjes en eksters maken elke dag ruzie om de vogelpindakaas. Vandaag duurt het niet lang. Tien minuten nadat ik het voer heb neergelegd is het balkon weer leeg. De vogelpindakaas is voor de helft op, maar de meeste zaadjes liggen er nog. Er zal iets anders zijn dat de vogels bezighoudt.

Ik werp even een blik op ons andere balkon, aan de zonkant van het huis. Daar staan nog fuchsia's in bloei en herfstasters. De lobelia's zijn helemaal bruin, maar hebben nog wat blauwe bloemetjes. In de grotendeels uitgebloeide basterdwederik zitten ook nog een paar, kleine, roze bloemetjes.

Beestjes zie ik er weinig. De metselbijtjes zijn klaar met metselen, ze hebben bijna alle gaatjes in de bijenhotels gevuld. Hommels zie ik al een tijdje niet meer en zelfs de segrijnslakken, waar we er tientallen van hebben, laten zich minder zien.

Weer voor het raam bij het vogelbalkon, zie ik dat de eksters en kauwtjes terug zijn en de pindakaas bijna op hebben. Ze vliegen weer weg en er komt een houtduif terug, die van de zaadjes in het voederhuisje begint te eten.

Het zou leuk zijn als er weer eens een grote bonte specht langskomt, om een pindaatje te halen, maar die zie ik weinig de laatste tijd. Ze hebben wel weer jongen grootgebracht in het park, die een paar keer op ons balkon zijn geweest, maar we zien ze minder dan in andere jaren.


Bezoekers die we juist vaker zien zijn de huismussen, die aan de andere kant van het huis, onder de dakpannen van de laagbouw, broeden. Zij hebben ons balkon echt ontdekt en komen regelmatig wat eten halen. De boomklever is ook een vaste bezoeker en het holenduifje, een kleiner neefje van de houtduif. De holenduif is tamelijk schuchter en laat zich makkelijk door andere vogels verjagen, maar hij komt wel telkens weer terug.

Er vliegen wat ganzen over en af en toe een groepje spreeuwen en als de grotere vogels weer weg zijn komen er 2 pimpelmezen een zonnebloempitje halen. Tot zover, maar er komt ongetwijfeld een vervolg.

De foto's die ik maak, van de natuur op en rond het balkon, kunnen jullie zien op Bluesky. Een account is daar niet voor nodig. 

 
  

 
De Strip is gemaakt door de de Geheimzinnige Hulpman.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8  - deel 9 - deel 10 en deel 11 van het stripverhaal.  
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.  
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 20 juli 2025

Een wild balkon


Het gaat niet goed
met de insecten in ons land en daarom gaat het ook niet goed met de vogels. Daar zijn verschillende oorzaken voor die allemaal te maken hebben met menselijke activiteiten. Een van de belangrijkste is wel dat de wilde planten niet genoeg ruimte meer hebben. Daar kunnen we met zijn allen, vrij gemakkelijk wat aan doen.

Inheemse wilde planten, onkruid zoals sommige mensen het noemen, zijn enorm belangrijk als voedselbron en leefgebied voor insecten en vogels. Minder maaien, wieden en schoffelen en geen onkruidverdelger gebruiken. De boel lekker laten verwilderen, vergt geen extra inspanning, want je hoeft alleen maar dingen te laten. Het enige is dat je de drang, om iets te doen, moet zien te bedwingen en dat is voor veel mensen een hele opgave.

Als je toch iets wil doen kun je de plaatsen, waar je de wilde planten hun gang laat gaan, geschikter voor ze maken en af en toe water geven. Woon je op 3 hoog en heb je alleen een balkon, dan kun je zelf leefruimte scheppen door bloembakken, of -potten, neer te zetten. Als je lang genoeg wacht groeien wilde planten ook op stenen muren en betonnen vloeren, maar dat is minder praktisch.

Ik heb bloempotten op het balkon staan waar ik grond uit de buurt in gegooid heb in de hoop dat daaruit spontaan iets moois zou groeien. We krijgen af en toe planten cadeau en die hou ik meestal ook in leven. Vaak verhuizen ze na een tijdje naar het balkon en krijgen hun bloempotten inwoning van wilde plantjes. Ik koop ook wel eens planten waarvan ik hoop dat de insecten ze aantrekkelijk vinden en ook in die bloempotten laat ik het onkruid zijn gang gaan.

Het leuke van de bloempotten laten verwilderen is dat je regelmatig nieuwe plantjes ontdekt. Gisteren zag ik ineens dat er een piepklein heidestruikje stond te bloeien in een van de bakken. Het is een mysterie hoe dat daar terecht is gekomen. Je moet je wilde bloembakken wel dagelijks water geven om alles in leven te houden, behalve als het veel geregend heeft.

Aan onderhoud doe ik zo min mogelijk. Ik trek wel eens wat grassprieten weg en van de basterdwederik heb ik wat uitgebloeide bloemen weggehaald omdat die anders al mijn bloempotten overneemt. Al met al werkt mijn tactiek, van weinig doen en veel laten heel aardig.

We hebben een klein en een groter balkon, waar ook nog ruimte is om te zitten. Ik telde er afgelopen week 35 plantensoorten. Dat zijn de wilde, de gekregen en gekochte planten bij elkaar opgeteld. Ik ben geen echte plantenkenner, er zijn planten die ik nog niet op naam heb kunnen brengen, die heb ik niet meegeteld en er staan verschillende soorten gras en mos, die ik allemaal als 1 soort geteld heb. Het werkelijke totaal is dus ruim boven de 40.

De niet wilde planten op ons balkon, waarvan ik gezien heb dat er insecten op af komen, zijn de dropplant, blauwe bes, lobelia, fuchsia, citroenmelisse, margriet, herfst- en zomeraster, lavendel, parelkruid en wilde bertram (kweekvorm, dus niet zo wild).

De wilde planten, die bloeien en dus door insecten bestoven zouden kunnen worden en die spontaan op het balkon zijn gekomen: robertskruid, paardenbloem, havikskruid, vogelmuur, braam, boterbloem, duizendblad, hoornbloem, witte klaver, heide en basterdwederik.

Dan zijn er nog een roos en een ballonklokje die ik eigenlijk weg zou moeten gooien, want geen levend beest heeft er iets aan. Maar in die potten zijn alweer wilde plantjes opgeschoten, dus ik laat ze maar staan. En dan heb ik nog een paar kleine boompjes, 2 berken en 1 boswilg (uit zichzelf gekomen), die niet direct bloemen of vruchten dragen, maar waar toch insecten in wonen. Bijvoorbeeld bladluizen en mieren. Al dat groen trekt ook vogels aan, vooral de mezen zitten graag in de takken van mijn balkonbomen.

De oppervlakte van de balkons is misschien niet groot, maar alleen in onze straat zijn er al 80 appartementen.. Als op alle balkons een paar wilde bloempotten zouden staan heb je het al over een paar honderd potten, met een paar duizend wilde planten. Het telt gauw op. Voor mensen met een tuin is het nog makkelijker. Laat een randje, of een hoekje verwilderen. Daar hoef je helemaal niets voor te doen, het gaat vanzelf, de natuur doet het werk.

Op internet zijn allerlei tips te vinden voor het vergroenen van je balkon, of tuin. Bijvoorbeeld:

Meer groen op je balkon

Stappenplan groen balkon

Tips voor een natuurlijke wilde tuin 

(Hoewel er daar weer erg veel wordt geplant, ontworpen en gesnoeid. De kunst is juist om dat niet te doen.)


 
De Strip is gemaakt door de de Geheimzinnige Hulpman.
 
Klik hier voor deel 1 van dit verhaal.  
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.  
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 4 mei 2025

Dudeljo, klinkt zijn lied !


Ik weet niet
of schoolkinderen nog zingen tegenwoordig, maar ik heb het lied over de wielewaal nog gezongen op de lagere school. Als canon – zijn er nog mensen die dat doen ? – zodat je op het eind een hele reeks dudeljo, dudeljo, dudeljo's kreeg. Gevolgd door een wat trager uitgerekt 'eh-hen anders niet'.

Ik loop het de afgelopen dagen weer te neuriën. Dat is omdat cabaretier Hans Dorrestijn een boek heeft geschreven dat 'Dudeljo !' heet en gaat over zijn ontmoetingen met de wielewaal en andere vogels, vissen en mensen. Het is erg leuk en ook verkrijgbaar als e-boek.

Dorrestijn noemt zichzelf een zwakbegaafde vogelaar. Hij trekt er op uit met een verrekijker, vogelgids en een opvouwbaar krukje, maar ziet zelden iets. Als hij eens een vogel ziet dan weet hij meestal niet wat het is, de zang kan hij niet thuisbrengen en zijn vogelreizen worden gekenmerkt door pech. Hij kan er niets van, maar schrijft daar heel leuk over.

Natuurlijk overdrijft hij ook. Hij heeft de wielewaal wel degelijk gezien en gehoord. En de roodmus, de geelgors en nog een paar andere prachtige soorten die ik nog nooit gezien heb. Vrienden en bekenden denken dat ik een groot vogelkenner ben, ze vragen me soms zelfs om advies, maar als vogelaar stel ik minder voor dan Hans Dorrestijn.

Ik heb nog nooit een vogelreis gemaakt en zelfs toen ik nog wat vlotter ter been was ging ik er vrijwel nooit op uit om vogels te spotten. Okee, ik fietste veel en keek daarbij goed om me heen. En later, toen het fietsen niet meer ging, richtte ik ons balkon in als vogelrestaurant. Daardoor kwamen er mooie vogels naar het balkon. Laatst oogstte ik nog bewondering op Bluesky – ik heb inmiddels 240 volgers ! – met foto's van een boomklever.

De grote bonte specht is een regelmatige bezoeker en zelfs de, wat zeldzamere, middelste bonte specht heb ik een paar keer mogen zien en fotograferen. Net als de kuifmees en het sijsje. Dorrestijn schrijft lyrisch over het sijsje. Als je die ziet moet je zolang mogelijk blijven kijken, je vol drinken met sijsjes, want het kan heel lang duren voor je ze weer ziet. Dat laatste klopt, ik heb ze na die ene keer nooit meer op ons balkon gezien.

Maar goed, de ene vogelaar is de andere niet. In het dierenrijk zijn er ook verschillende strategieën om succesvol te bestaan. Er zijn soorten die enorme afstanden afleggen, walvissen en stormvogels bijvoorbeeld, maar er zijn er ook die hun hele leven nauwelijks van hun plaats komen. Schelpdieren die zich aan een rots hechten en dan rustig blijven wachten tot er iets hun kant op drijft, of zwemt. Dat is ook mijn tactiek. De ene vogelaar reist de halve wereld af en ziet niets – zoals Dorrestijn – de ander blijft gewoon thuis en krijgt best leuke vogels op zijn balkon – zoals ik.

Om ook insecten naar het balkon te lokken heb ik het volgezet met bloempotten. (Mijn vrouw zegt dat ik duidelijk moet maken dat er voor ons ook nog genoeg plaats is om te zitten.) In de bloempotten staan allerlei wilde en ook wel wat gekweekte planten. Ik probeer bloemen te kweken die aantrekkelijk zijn voor insecten, maar ben blij met alles dat vanzelf in mijn bloempotten waait. Daar zijn de insecten meestal meer op gericht dan op mijn kweekspul.

Ik heb bijvoorbeeld redelijk wat succes met het havikskruid, dat vanzelf is gekomen en zich elk jaar opnieuw uitzaait. Ook de braam heeft mijn balkon gevonden en bloeit en groeit en draagt donkerblauwe vruchten. Ik heb hem tussen de spijlen van het balkonhek door geleid, wat een decoratief effect heeft. De doornen neem ik voor lief.

Wat ik ook op het balkon heb zijn slakken. Behoorlijk mooie. Segrijnslakken zijn het, met fraaie, bruingemarmerde huisjes. Ze knabbelen wat aan de plantjes, maar dat vind ik niet zo erg. Ze schrapen ook de donkere aanslag, van algen, van het balkon en dat is prettig. Gisteravond keek ik uit het keukenraam en dacht ik dat er een paar zag, in de schemering, op de rand van het balkon. Om beter te kunnen zien stapte ik naar buiten en voelde iets knisperen onder mijn voet. Het zal toch niet ?

Van zo'n stoer slakkenhuis verwacht je dat het stevig is. Dat het weerstand biedt als je er per ongeluk op gaat staan. Dit voelde alsof ik op een kaaschipje stapte. Zo'n dik geel ding. In het donker kon ik niet zien of ik echt een slak verpletterd had, maar ik durfde geen stap verder te zetten en ging weer schielijk de keuken in. Ik probeerde met het lichtje van mijn smartphone, hangend uit het keukenraam, te zien of er echt een platte slak op het balkon lag, maar kreeg geen zekerheid.

Vanochtend ging ik kijken. Niets te zien. Wel zag ik slakkensporen glinsteren in de ochtendzon. Ik heb wel eens gehoord dat slakken hun platgetrapte soortgenoten opeten. De natuur laat niets verloren gaan. Er spelen zich mysterieuze drama's af, op het balkon van een, in zijn beweging beperkte, vogelaar.

Hans Dorrestijn schreef meer leuke boeken en heeft een website, met filmpjes en teksten: https://hansdorrestijn.nl/

Ps: Bij het snooker heeft meervoudig wereldkampioen Ronnie O'Sullivan zijn kansen vergooit door, middenin zijn halve finale, een nieuwe pomerans op zijn keu te laten zetten. Voor de niet-biljarters: dat is het stukje leer op de punt van de biljartkeu. Hij liet ook de 'ferrule' vervangen, het metalen hulsje waar de pomerans opgelijmd is. Wat het Nederlandse woord daarvoor is zou ik niet weten. Het gevolg was dat hij vrijwel geen bal meer kon raken. O'Sullivan zal ontevreden zijn geweest met hoe zijn keu speelde, maar zoiets tijdens een wedstrijd laten doen is niet verstandig. Het duurt even voor een speler aan zo'n ingrijpende verbouwing gewend is. Ronnie verloor, kansloos, van Zhao Xintong.

Mijn favoriet, Judd Trump, speelde een betere halve finale, maar verloor van een nog betere Mark Williams. De finale gaat, vandaag en morgen, tussen de verrassende Chinees Zhao en de veteraan Williams uit Wales. Wie er ook wint het zal een bijzondere kampioen zijn. Williams is, met zijn 50 jaar, de oudste finalist ooit. Zhao komt terug van een schorsing en is nog amateur. Hij heeft zich geplaatst via de voorronden en maakt nu kans om de eerste Chinese wereldkampioen ooit te worden. 

 

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 26 januari 2025

Natuurlijk doe ik mee aan de Tuinvogeltelling


Ja, wat een vraag!
Ik doe al mee sinds mensenheugenis. Nou ja, in ieder geval zolang als ik me herinneren kan. Het oudste bericht erover, op ons Stripblog, is van januari 2011 en toen schreef ik dat ik al jaren meedeed:

'Ik heb geen notitieblok op de vensterbank liggen. Maar ik kijk wel graag naar de vogels als die op mijn balkonnetje van het vogelvoer komen eten, dat is geen geheim. En om dan eens per jaar te turven hoeveel er van de verschillende soorten, in een half uur, langs komen, dat vind ik wel leuk.'

Ik schreef ook dat er in 2010 37.000 vogelliefhebbers een telling ingeleverd hadden. Dat vonden we toen heel wat. Zij telden toen ruim een miljoen vogels. Vorig jaar deden er bijna 114.000 mensen mee, die samen 1,7 miljoen vogels telden. Drie keer zoveel deelnemers, maar niet drie keer zoveel vogels. Daar moeten we misschien geen conclusies aan verbinden, maar dat het met de natuur in ons land niet goed gaat, is een feit.

Maar kom, vandaag zijn we optimistisch ! Dat ben ik ook elke keer weer als ik de tuinvogels ga tellen. Op het balkon dus, want een tuin hebben we niet. Meestal vallen de resultaten wat tegen, een vogeltje of 4 – 5, meer niet. Maar het is geen wedstrijd !

Om de situatie even te schetsen, voor de mensen die mijn blogs niet wekelijks volgen: Ik woon op drie hoog, tegenover een rij hoge eiken en beuken, met daarachter een vijver en een verzorgingsflat. Rechts daarvan heb ik uitzicht op een park, met nog meer hoge bomen en vijvers.

Mooi vogelterrein, ook als je weet dat een boogscheut, of een steenworp, in ieder geval niet ver weg, ook nog het Baarnse bos is en de bossen rond Paleis Soestdijk. Ietsje verder weg zijn de Eempolders. Allemaal binnen een afstand waar de gemiddelde vogel zijn vleugel niet voor omdraait. Ik zie hier dus van alles overvliegen, van reigers en ooievaars, tot buizerds, ganzen en aalscholvers.

Dat soort vogels komt natuurlijk nooit op ons balkon. Ik moet het doen met tuinvogels als houtduiven, kauwtjes, koolmezen, pimpelmezen, merels en roodborsten. Niks mis mee, ik geef ze allemaal, met veel plezier, het hele jaar te eten. Er komen ook typische bosvogels, zoals de boomklever en de grote bonte specht. De huismus, die elk jaar het meest geteld wordt, is ook aanwezig in onze buurt, maar die blijft doorgaans aan de andere kant van het flatblok, bij de laagbouw, zitten.

De bescheiden aantallen die ik tel zijn een terugkerend thema in mijn verhaaltjes over de Tuinvogeltelling. In 2013 schreef ik:

'De afgelopen jaren vielen de aantallen, bij mij, een beetje tegen. Ik kwam niet verder dan 4 vogeltjes, terwijl het landelijk gemiddelde op 18 exemplaren lag. Nu is het bij mij 's winters ook minder druk dan 's zomers. Maar dit jaar is de aanloop, of liever aanvlucht, heel aardig. Ik denk dat ik toch zeker op 5 moet kunnen komen.

Als ik nou net als de vorige keren wacht met tellen tot er minstens 1 vogel op het balkon zit, dan zal het wel goed gaan. Misschien lukt het me zelfs om een paar getelde vogels te fotograferen...!'

Toen plaatste ik mijn foto's op Twitter, maar dat account heb ik opgezegd toen Elon Musk er de baas werd. Nu zul je de foto's moeten zoeken op Facebook , of Bluesky (53 volgers inmiddels !).

We zijn misschien een beetje somber, momenteel, vanwege Musk, Trump, Wilders en Schoof, maar ook dat is niets nieuws. In 2021 was het land in crisis, schreef ik, want er was een pandemie. Niet dat er echt problemen waren want:

'Laten we eerlijk zijn: de supermarkt ligt vol levensmiddelen, er komt warm en koud water uit de kraan, de elektriciteit doet het, we hebben breedband internet en de pakjesbezorger legt de bestellingen veilig op de trap. Kortom, er staat ons weinig in de weg om ons met de belangrijke zaken van het leven bezig te houden.'

De Tuinvogeltelling dus:

'Virusveilig, want gewoon vanuit huis. Ieder voor zich, maar toch samen en gezellig, voor één doel. Het Tuinvogeltellen is ook een soort demonstratie, we laten zien dat we nog niet helemaal de weg kwijt zijn. We laten ons het hoofd niet op hol brengen door virussen, maatregelen en protesten. We houden oog voor de natuur en vogels om ons heen.'

En zo is het ook nu. Rechtse wereldverslechteraars mogen dreigen de hele wereld in de soep te laten lopen, wij trekken ons daar niets van aan en tellen, gewoon, heel gezellig, de vogels in onze tuin. Dat zal ze leren !

En we zijn de enige niet. In België houden ze het Grote Vogel Weekend , in Groot-Brittannië doen ze de Big Garden Birdwatch , In Duitsland is er ook een Tuinvogeltelling, maar dan pas in mei, de Stunde der Gartenvögel . In de winter doen ze een Stunde der Wintervögel , maar die is net geweest.

Kortom, het is heel normaal, leuk en gezellig. Tellen kan nog de hele dag. Alle informatie vind je op https://www.vogelbescherming.nl/tuinvogeltelling

Ps: Ik heb mijn telling gisteren al ingeleverd. Het resultaat was 2 spreeuwen, 2 koolmezen, 1 pimpelmees, 1 merel en 3 kauwtjes. Voor mijn doen een heel mooie score. 


 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige (gezamenlijke) verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 21 juli 2024

Schattig en agressief, jonge mezen op het balkon


Het is alweer
een week of vier geleden dat ik voor het laatst iets schreef over de planten en dieren op ons balkon. Het is inmiddels zomer, hoewel je dat aan het weer pas de afgelopen week kon merken. Je hoort wel eens zeggen dat het in de zomer rustiger wordt buiten.

De meeste vogels zijn klaar met broeden, de jongen zijn uitgevlogen. Er hoeft geen territorium meer verdedigd te worden, dus wordt er minder gezongen en de volwassen vogels nemen het er van. Ze gaan ook in de rui, krijgen een nieuw verenkleed en dan houden ze zich rustig.

Maar de jonge vogels doen daar niet aan mee. Die zijn druk bezig de wereld te ontdekken en als je een beetje vogelvoer neerlegt, of ophangt, zul je genoeg drukte zien in je tuin, of op balkon. Bij ons wemelt het nog van de jonge mezen, bijvoorbeeld. Koolmezen vooral.

Ik schreef eerder dat het pimpelmezenbroedsel in ons nestkastje mislukt was en dat ik weinig jonge pimpels zag. Maar gelukkig lijken die, kleinere neefjes van de koolmees, bezig aan een inhaalslag. Vogels broeden niet allemaal tegelijk en op hetzelfde moment. Je hebt mezen die vroeg beginnen, andere paartjes starten wat later. De latere pimpelmezen lijken dit jaar meer succes te hebben gehad.

Jonge pimpelmezen zien er schattig uit. Ik aarzel een beetje om het zo te omschrijven, maar het is niet anders. Ze zijn minder fel gekleurd dan hun ouders. Geen blauwe kruinveertjes en geen helderwitte wangen. Maar alles in zachte, groene en gele tinten. Je vraagt je af hoe zulke lieve vogeltjes het redden, tegenover hun grotere concurrenten, de koolmezen.

Dat is vrij simpel, ze zijn gewoon brutaler en agressiever. Het lieve uiterlijk is maar schijn. Een jonge pimpelmees ziet er helemaal geen probleem in om bovenop een, grotere, jonge koolmees te springen, om bij een lekkere pinda te komen.

En als ik voor het raam ga staan trekken ze zich daar helemaal niets van aan. Grotere vogels, zoals kauwtjes, duiven, of de tamelijk schuwe spechten, vliegen dan direct weg. Zelfs als ik de balkondeur open doe zijn het de mezen die het laatst vertrekken. En dan kijken ze er ook nog verontwaardigd bij, alsof ze zeggen willen: Wat kom jij doen ?

Ondertussen zijn onze balkonplanten mooi in bloei aan het komen. Ik had het aantal bloempotten een beetje geminderd, in verband met de onderhoudswerkzaamheden, maar omdat daar geen eind aan lijkt te komen, heb ik dit jaar wat nieuwe potten en bakken gekocht. Wel allemaal van kunststof, zodat ze wat makkelijker te verplaatsen zijn.

In totaal staan er, op voor- en achterbalkon, 17 bloempotten en -bakken. In grootte oplopend, van 10 cm doorsnee, tot 60 cm. De meeste zijn begonnen met een plant die we kochten of cadeau kregen. Als ik iets nieuws koop hoop ik altijd dat de insecten er blij mee zijn, wat meestal tegenvalt. De enige echte hits zijn de lobelia's en de dropplant, waar altijd zweefvliegen, hommels en wilde bijen op af komen.

Gelukkig helpt de natuur, als je haar de kans geeft, tenminste. Ik had me voorgenomen om niet te mopperen vandaag, maar het was weer met de nodige ergernis en onbegrip, dat we de gemeentelijke onderhoudsploegen door het openbare groen zagen gaan, in de afgelopen weken. 

Mooi bloeiende grasvelden en wegbermen werden platgemaaid. In bloemperken die, volgens diezelfde gemeente, aangelegd waren voor het bevorderen van de biodiversiteit werden geschoffeld en gewied. Het is allemaal behoorlijk achterlijk.

Maar komaan, niet mopperen. Op ons eigen balkon kun je zien wat er gebeurt, als je de boel een beetje zijn gang laat gaan. Dan komen er vanzelf allerlei planten groeien, waar de insecten dol op zijn. Bijvoorbeeld paardenbloem, klaver, hoornbloem, robertskruid, duizendblad, schijnaardbei, havikskruid, boterbloem, braam, boswilg en berk.

En dat naast de eerder genoemde lobelia's, de fuchsia's, margrieten, asters, roos, lavendel, dropplant, blauwe bes, muurpeper, parelkruid, mosterd, boekweit, bolderik en wilde bertram die ik er zelf neergezet of gezaaid heb. En dan vergeet ik er waarschijnlijk nog een paar. Het enige tuinieren dat ik doe is, af en toe, wat grassprieten uittrekken en één keer per jaar de uitgebloeide stengels verwijderen.

Aanvankelijk leek het, dit voorjaar, alsof het allemaal voor niets was. Er was geen vlieg, bij, of ander insect te zien. Maar dat is de afgelopen weken een heel stuk beter geworden. Vooral veel leuke zweefvliegen, ik telde zeker drie verschillende soorten, wat wilde bijtjes, hommels en een enkele vlinder kwamen al langs. Ze moeten ook wel, want de gemeente heeft weer veel weggemaaid.

Maar goed... niet mopperen ! Genieten !


Van de balkonvogels heb ik een filmpje gemaakt – met zelfgemaakte muziek – dat te zien is op YouTube . De insecten heb ik, voor een deel, gefotografeerd, maar daarvoor moet je me opzoeken op Facebook of Instagram.

Over het achterlijke groenonderhoud schreef ik een brief naar de plaatselijke krant, die te lezen is op de website. Dat werkt soms beter dan klagen bij de gemeente. 

 

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 23 juni 2024

Er is goed nieuws en er is...


Ja, ook minder goed nieuws.
Maar laat ik met het goede beginnen. Ik schreef eerder dat het broedsel van de pimpelmezen, in het nestkastje op ons balkon, mislukt was. Een van de mezen werd ziek en de kuikens waren dood, toen ik in het kastje keek.

Ik zag daarna wel veel jonge koolmezen op het balkon, waarschijnlijk deels afkomstig van het nestkastje van de benedenburen. Daar was, vanwege het overlijden van de buurvrouw, een dagenlange huisontruiming geweest, terwijl de mezen nog druk aan het voeren waren. Dus daar had ik me ook zorgen om gemaakt.

Maar terwijl het met de koolmezen prima ging, leek dat niet het geval met de pimpels. Niet één jonge pimpelmees te zien en de volwassen vogeltjes, die ik wel zag, waren vaak nogal flodderig. Kale koppies, veren als een ragebol. Op zich is dat niet heel vreemd, in deze tijd van het jaar. Als de jongen uitgevlogen zijn gaan de oudere vogels in de rui. Goede kans dat ze er over een paar weken allemaal weer piekfijn uitzien, strak in de nieuwe veren.

Toch vroeg ik me af of er dan helemaal nergens, in onze buurt, een pimpelmezen broedsel gelukt was. In eerdere jaren zag ik naast de jonge koolmezen ook best veel jonge pimpels op mijn balkon. Nu dus niet één.

Maar afgelopen week kwam er, gelukkig, een jonge pimpelmees een pindaatje halen. En wat later in de week nog een. De koolmezen hebben het, klaarblijkelijk, veel beter gedaan, maar helemaal mislukt is het seizoen voor de pimpels dus niet.

Ondertussen hield ik ook een oog op het park, waar de gemeentelijke groenbeheerders iets zouden gaan doen aan de toegankelijkheid. Dat was me immers per mail medegedeeld. En inderdaad. Afgelopen woensdag kwam er een grote vrachtwagen voorrijden, waarop een graafmachine stond. Even later voegde een tractor zich erbij, met een aanhangwagen. De graafmachine werd uitgeladen en drie man gingen aan het werk, aan de ingang tegenover ons huis.

Laat ik, voor de mensen die ons parkje niet kennen, proberen te omschrijven hoe dat er, vanaf de straat uitziet. Het is een rechte straat, die aan één eind aansluit op de hoofdweg en aan de andere kant een haakse bocht maakt. Een soort L waarbij, aan de lange poot, een rij appartementenblokken staat, uit de jaren '60. Daartegenover ligt het park. Aan de korte poot staan rijtjeshuizen en een paar vrijstaande bungalows.

Recht tegenover ons blok, op de plaats waar vroeger de villa stond, waarvan het park de achtertuin was, staat nu een grote verzorgingsflat. Bij de achteringang daarvan is de ingang van het park, waaraan nu gewerkt werd. Het is de enige ingang die breed genoeg is om auto's door te laten, voor onderhoudswerkzaamheden, zoals snoeien en het uitbaggeren van de vijvers.

Die ingang, waar ik dus altijd gebruik van maakte als ik het park in wilde, is bijna 10 jaar geleden afgesloten met een slagboom. Tenminste zo noem ik het. Een dwarsbalk over de gehele breedte. Een echte slagboom zou omhoog open kunnen, deze kun je opendoen als een heel brede deur. Aan de ene kant zit hij vast aan een paal, met een reuzenscharnier, aan de andere kant valt hij in een primitief slot. Je hebt een sleutel nodig om hem te openen, hoewel het me ook wel eens gelukt is met een tang.

Ik had de suggestie gedaan om die dwarsbalk een beetje in te korten. Veel ruimte heb je niet nodig, als rolstoeler, of scootmobiel gebruiker. Maar dat was te simpel gedacht. Er werd een heel nieuw pad aangelegd, naast het hek. Met de graafmachine maakten de werklieden korte metten met een aantal struiken en jonge boompjes. Die werden afgevoerd door de tractor. Daarna werd er zand en grind aangevoerd en het geheel werd geëgaliseerd. Uren zijn die drie mannen druk geweest. De oude dwarsbalk bleef daarbij onaangeroerd.

Mooi, zou je zeggen, kosten noch moeite zijn gespaard en ik kan nu weer, aan deze kant tenminste, het park in. Ik heb het al geprobeerd en inderdaad, het binnenrijden is geen probleem meer. Maar in wezen zijn we daarmee weer terug bij de toestand, zoals die 9 jaar geleden was, na mijn eerste klacht over de toegankelijkheid.

De twee stukjes groen in onze buurt hebben samen 5 ingangen, waarvan er nu 2 geschikt zijn voor mensen met een beperking. Dat vind ik nog steeds onvoldoende. Eigenlijk heeft de gemeente, met deze laatste actie, weer geprobeerd om de kool en de geit te sparen. De hekken blijven staan, want er wordt zo geklaagd over 'hangjongeren', maar ik krijg ook een beetje mijn zin. Uiteindelijk een mager succesje dus. 

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave.