Mijn vrouw vindt
het wel leuk om af en toe een gokje te wagen. Ze koopt wel eens een
kraslot, of speelt mee in een loterij. Dat zal wel in de familie
zitten. Toen haar moeder overleden was bleek dat het beste mens met
vier verschillende loterijen meespeelde.
Allemaal schreven
ze automatisch, elke maand, een bedrag af van haar rekening. Het
heeft maanden geduurd voordat we alles stopgezet hadden. Want alleen
bellen of schrijven, dat oma overleden, was volstond niet. Er moest
een bewijs van overlijden opgestuurd worden.
De staatsloterij bleek het meest
vasthoudend. Nog zeker een half jaar na oma's verscheiden speelde ze
mee. We hebben ons wel eens afgevraagd wat er gebeuren zou, als ze
alsnog de hoofdprijs zou winnen. Zou er dan een bewijs van leven
gevraagd worden ?
Eind vorig jaar kwam mijn vrouw thuis
met een bon, waarmee je gratis mee kon spelen in de postcodeloterij.
Omdat gratis niet duur is stuurden we de bon in. Maar de
daaropvolgende maand werd er geld voor een lot, van onze rekening
afgeschreven. Gratis bleek maar een maand te duren.
We hadden wel
meteen prijs. Eerst een blik soep en een rookworst, de maand daarna
een bos bloemen. Maar toen vonden we het wel leuk geweest en wilden
we het lot weer opzeggen. Daarvoor moet je een brief naar de loterij
sturen.
Na een paar weken
kreeg ik een brief terug. Of ik binnen vijf dagen contact op wilde
nemen. Uit het briefhoofd bleek dat de brief tien dagen eerder
verstuurd was. Een beetje knorrig pakte ik de telefoon.
Alle medewerkers waren in gesprek. Na
een paar minuten werd me de mogelijkheid geboden, om automatisch
teruggebeld te worden. Toets een twee, daarna je nummer en ik zou
niet langer hoeven wachten.
Helaas werd ik die dag niet meer
teruggebeld. Nog knorriger probeerde ik het de volgende dag weer. In
gesprek ! Na enige tijd bleek dat iedereen die ik belde in gesprek
was. En mijn e-mail deed ook vreemd. Storing op de lijn.
Omdat het toch een
gratis nummer was belde ik met mijn prepaid mobiel naar de loterij.
Ik kreeg vrij vlot een mevrouw aan de lijn. 'Ik heb gisteren een
brief ontvangen waarop ik vijf dagen geleden had moeten reageren...',
begon ik.
'Dat is niet erg,
hoor', probeerde ze me gerust te stellen. Een beetje aarzelend begon
ze aan een verhaal over kanjerpunten en winstkansen. Ik reageerde
niet enthousiast. Ze leek zelf ook niet meer zo zeker dat ze me
binnen de loterijboot kon houden.
Ik bleef beleefd, maar beslist
weigeren. Was het nu echt nodig om me daarvoor een brief te sturen,
met de vraag om telefonisch contact op te nemen ? Bij het inschrijven
werd lang niet zo moeilijk gedaan ! En die postbesteller zou ik ook
maar eens achter zijn vodden zitten. Die brief was 10 dagen onderweg
geweest !
Ze begreep dat ze met een zinloze
missie bezig was. Maar ze verzekerde me nog wel dat de
postcodeloterij inmiddels door een andere firma haar brieven liet
bezorgen. Hebben we toch nog iets bereikt...
De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - of lees de vorige hoofdstukken De Wind - Snuf de Hond - Muzikale Droom - Theo en Francien en Motorfietsen en Sportwagens
