Posts tonen met het label regen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label regen. Alle posts tonen

zondag 25 mei 2025

Vakantie met regengarantie


Ik denk niet
dat het nog bestaat, maar ik herinner met dat er lang geleden vakanties aangeboden werden met regengarantie. Niet met het oog op de Nederlandse markt, maar om mensen uit landen met een droog en warm klimaat naar hier te lokken. Het idee was dat, bijvoorbeeld, bewoners van de Golfstaten, waar het bijna nooit regent, het fijn zouden vinden om eens lekker bij ons in de regen te lopen.

Want bij ons regent het altijd, dus kun je makkelijk beloven om een deel van de kosten terug te betalen, als het een hele week droog weer blijft. Als ik op internet zoek vindt ik een bericht uit 1986, over een Amsterdams hotel met zo'n regeling (het hele artikel is niet meer te lezen). Ondertussen weten we beter.

Het regent hier bijna nooit. Dat was de titel van een website van een enthousiaste fietser die anderen over probeerde te halen om meer de fiets te nemen. Hij reed dagelijks met de fiets naar zijn werk en hield bij hoe vaak het regende. Bijna nooit dus. Daarmee sloeg hij verstokte automobilisten een argument uit handen.

De website bestaat nog, zie ik. Er staat dat hij van 2008 tot 2019, in ruim 10 jaar dus, 3636 fietsritten maakt, van telkens 45 minuten en daarbij in iets meer dan 90% van de ritjes droog over kwam. Hij werd 351 keer nat. Dus eigenlijk bijna nooit.

Dat verbaast me niets. In mijn agenda tel ik, in de afgelopen weken, 18 achtereenvolgende dagen zonder regen. Het is 5 weken geleden dat er serieuze neerslag viel. Er gingen dagen voorbij dat er helemaal geen enkele wolk aan de hemel te zien was. Het grasveld naast ons huis is grotendeels verdord, mede door de niet aflatende maaibeurten van de gemeentelijke groenbeheerders.

Er verschenen berichten in de media over een dreigend watertekort. Mensen werden opgeroepen om zuiniger te zijn met drinkwater, de auto niet te wassen, de tuin niet te sproeien en korter te douchen. Ik zag een artikel waarin opgeroepen werd tot een heel andere omgang met water. Wij Nederlanders zijn gewend om alles wat er aan nattigheid valt zo snel mogelijk af te voeren naar zee. We staan bekend om onze droogmakerijen. De molens van Kinderdijk ! We hebben grote meren drooggelegd, we bouwen dijken om het water tegen te houden. Weg met water !

Dat moet dus anders. Door de klimaatverandering, ten gevolge van de opwarming van de aarde, komen er vaker perioden van droogte. Dat kostbare water, dat we nu zo achteloos wegspoelen, moeten we juist vasthouden. Opslaan voor drogere tijden. Dat moet in het groot, in reservoirs en meren, maar het kan ook in het klein. Met een regenton, bijvoorbeeld.

Ik las ook ergens dat het watergebruik van de Nederlandse huishoudens maar 10% zou uitmaken van het totale verbruik. Maar als ik dat probeer op te zoeken krijg ik andere cijfers te zien. Volgens het CBS verbruiken de particuliere huishoudens twee derde van het leidingwater. De rest wordt verbruikt door de industrie.

Er wordt ook nog ander water gebruikt, zoals oppervlaktewater, voor bijvoorbeeld het besproeien van landbouwgebieden en koelwater voor energiecentrales. 'In totaal werd 14,7 miljard kubieke meter onttrokken aan zoet of zout oppervlaktewater en grondwater.'

Dat water moet ook weer aangevuld worden. Dus zuinig doen is toch wel een goed idee. Vooral als het wekenlang niet regent. Toen er eergisteren een paar buitjes over ons land trokken kon je dan ook overal gejuich horen. Ik zag foto's op internet van regendruppels op ramen en plassen op straat. Ik plaatste zelf een filmpje, van de regen op het balkon, alsof het een wereldwonder was.

Ondertussen ging de lente gewoon door. Afgelopen week zag ik jonge waterhoentjes in de sloot, jonge pimpelmezen en koolmezen en twee jonge huismussen op het balkon. De vogels zijn er, ondanks de droogte, in geslaagd om nakomelingen voort te brengen. Als het nu een poosje lekker doorregent komen de planten ook weer een beetje bij.

Ps: Vorige week relativeerde ik het gevaar van de wolf en deze week werd er weer een mevrouw door een wolf gebeten, deze keer op landgoed Den Treek-Henschoten, in Leusden. De rentmeester vond dat er maatregelen tegen de wolf genomen moesten worden. Maar als de statistieken kloppen dan zijn er in dezelfde week bijna 3000 mensen gebeten door honden, waarvan er 4 zo ernstig gewond raakten dat ze in het ziekenhuis behandeld moesten worden. Daar hoor je niemand over.


 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 16 juni 2019

Natte boel en toch een droog jaar


Het heeft aardig geregend, in de afgelopen week, maar toch beleven we een droog jaar. In april leken we nog op een droogterecord af te stevenen en tot begin juni was het droger dan in het 'extreem droge' jaar 2018. Daarna kwam de regen en nu gaan we weer wat meer richting het gemiddelde, wat neerslag betreft. Maar volgende week komen er warme dagen en de prognose van het KNMI gaat dan toch weer naar de droge kant.

Het is niet overal even droog. In een strook over West-Nederland is meer neerslag gevallen dan in het Noorden en Oosten. In Zuid-Limburg was het natter dan in Zeeland. En bloedheet is het ook niet voortdurend geweest.

Op mijn balkon vinden de tronkenbijtjes, die vanaf vorige zomer in het bijenhotel overwinterd hebben, het nog te koud om tevoorschijn te komen. Er is al een aantal celletjes van binnen uit opengeknaagd en ik heb al een bijtje buiten zien zitten, maar echt actief zijn ze nog niet.

De mannetjes verschijnen het eerst, die zitten in de voorste cellen. De vrouwtjes komen later en omdat ze van hun moeder voedsel hebben meegekregen hebben ze geen haast. Eerst moet het lekker warm weer worden. En er moeten bloemen voor ze zijn om nectar en stuifmeel te verzamelen.

Tronkenbijen zijn gespecialiseerd in de bloemen van composieten. Die hebben een geel hart - in feite vol kleine bloemetjes – en een krans van bloembladeren aan de buitenkant. Denk aan madeliefjes, paardenbloemen, maar bijvoorbeeld ook zonnebloemen en margrieten. Die heb ik op mijn balkon, maar ze staan nog in knop.

Wel al open, maar pas met één bloem, is de coreopsis, ook wel 'meisjesogen' genoemd. Die heb ik speciaal voor de bijen gekocht. De margrieten en zonnebloemen bloeien maar kort, hopelijk houden de meisjesogen het langer vol. En anders zullen de bijtjes het buiten de deur moeten zoeken.

Het gazonnetje naast de flat, dat vol zou staan met madeliefjes en paardenbloemen, als de gemeente wat minder fanatiek zou maaien, komt niet in aanmerking. Maar één van de benedenburen heeft een mooi verwaarloosd tuintje. En wat verderop zijn wegbermen, die niet elke week gemaaid worden, daar staat ook wel wat te bloeien. Als het tussendoor maar een beetje blijft regenen.

Ondertussen lijkt het prima te gaan met de vogels rond het huis. Ik zag al jonge pimpel- en koolmezen, jonge spechten en eksters. Die zijn voor een deel afhankelijk van insecten, die moeten het weer van bloemen en planten hebben en dus van de neerslag die er valt en de ruimte die wij mensen ze geven. Om een beetje helpen voer ik ze natuurlijk ook.

Foto's van 'mijn' bijtjes, bloemen en planten zijn te zien op Twitter  , Facebook  en Instagram zoek naar jan_de_stripman


Zie voor de neerslagstatistieken de Droogtemonitor van het KNMI 



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 5 augustus 2018

Als het niet regende dan sneeuwde het


Het zal wel toeval zijn – toeval bestaat niet ! Roept nu de helft van de lezers – maar net terwijl het dagenlang tropisch warm was en er geen drup neerslag viel, las ik de afgelopen week een boek waarin het bijna voortdurend regende.

Het speelde zich af in Londen, in de weken voor kerstmis, en de hoofdrolspeelster kwam herhaaldelijk doornat en verkleumd aan op haar volgende afspraak. En het slachtoffer lag uiteindelijk half bevroren in een graftombe, want als het niet regende, dan sneeuwde het.

Ik was al langer van plan weer eens wat meer te gaan lezen en, met binnentemperaturen van bijna 30 graden, bleek dat ook zo'n beetje de enige comfortabele bezigheid te zijn. Afgezien van uitgeteld voor de TV liggen dan, maar de zomerprogrammering en geen Tour De France meer, dus was er niets behoorlijks te zien.

Nee, dan mijn boek ! Het was een beetje toeval – nee, nee, maar toch – dat ik nu net bij dit boek uitkwam. Eerst had ik Renate Dorrestein gelezen, 'De Reddende Engel', geen echte thriller misschien, maar wel een goed geschreven en spannend boek.

Daarna las ik het, bij verrassing, meegeleverde geschenkboekje, een mini-detective geschreven door oud-politicus Boris Dittrich. Die heeft vast veel TV-series gezien, want het verhaaltje leek een scenario voor een niet erg enerverende aflevering van een niet zo heel originele politieserie.

Toen ik het in de kast zette zag ik dat we nog zo'n geschenkboekje hadden, van een eerder jaar, ditmaal geschreven door Marion Pauw. Dat was een veel beter verhaal.

Ondertussen las ik in de krant over het laatst verschenen boek van het schrijversechtpaar Nicci French. Men was er enthousiast over en ik herinnerde me dat we een poos terug een boek van hen gewonnen hadden in de loterij.

'Donderdagskinderen' bleek het vierde deel in een serie over de eigenzinnige speurder Frieda Klein. Hier en daar werd terugverwezen naar eerdere delen, maar het was uiteindelijk heel goed leesbaar als zelfstandig verhaal. Alleen toen ik het uit had was ik wel nieuwsgierig geworden naar de eerdere delen en naar de oorspronkelijke Engelse tekst.

Op internet waren de eerste delen van de Frieda Klein serie met korting verkrijgbaar, dus ik bestelde twee Engelstalige pockets die samen net zo veel kostten als één Nederlandse. Zo las ik, terwijl de zweetdruppels me over de rug biggelden, over natte Londense straten, kille herfststormen, sneeuwbuien, verregende speelplaatsen in kleddernatte volkswijken en doorweekte, kleumende personages. Het werkte verslavend, een soort literaire verkoeling.

Ik wacht nog heel even met deel twee, misschien heerst er daarin een hittegolf ? Eerst weer een beetje afkicken met een verhaal van Nescio, of Koning Hollewijn.  



De Strip: In verband met de hittegolven hanteren de Stripmannen voor de komende paar weken een tropenrooster. Dus deze keer een oud stripje. Als de temperaturen wat gezakt zijn wordt het werk aan nieuwe verhalen hervat. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zaterdag 10 mei 2014

Regenbuien en weidevogels

Voor de blogvolgers: de foto's die ik eerder deze week op Facebook en Twitter zette. 


Woensdagochtend reden we de polder bij Eemnes in. Tussen de buien door genoten we van de weidse rust en de vele vogels. 


Ganzen, bijvoorbeeld...


Grutto's...


Kieviten...


en hun jongen.


En ook schapen, koeien en een haas, de laatste staat niet op de foto...


Vrijdagavond schoof er een zware onweersbui over Soestdijk...

Klik op de foto voor een grotere weergave

dinsdag 6 augustus 2013

Regenboog-wolk


Gisterenavond, tussen de buien door, wierp de zon nog wat licht 
en een regenboog op deze wolk...



donderdag 23 mei 2013

Regen


Een oude kennis, die ik gisteren toevallig tegenkwam, 
zei dat hij niet verwachtte dat het snel zomer zou worden. 
'Volgend jaar, misschien...!'


Zo somber wil ik het niet inzien. 
Maar ietsje beter weer zou best welkom zijn...

woensdag 12 december 2012

Sneeuw, regen en rook


Een paar dagen geleden lag hier nog een flink pak sneeuw...


Inmiddels is dat allemaal weggeregend.


Maar kil is het nog wel, dus stoken de buren de verwarming nog maar eens op. Toen ik de rookwolken voorbij zag drijven dacht ik even dat er brand was. Dat was natuurlijk ook zo, maar dan opzettelijke brand, in de verwarmingsketel...


maandag 6 augustus 2012

Daar komt weer een schip met zure appels aan


Gisterenavond kwam er een kort, maar hevig noodweer over. 


Donkere, dreigende wolken, mijn oma zei dan: 
'Daar komt weer een schip met zure appels aan !'


Even later slagregen...


Probeer met zulke rukwinden de camera maar eens stil te houden...

Klik op de foto voor een grotere weergave

donderdag 7 juni 2012

Kletsnatte vogels


Aan de grote bonte specht was gisteren wel te zien 
dat het een regenachtige dag was...


Z'n veren zien er toch wat piekeriger uit dan gewoonlijk...


Maar dat was niets vergeleken met de gaai 
die even later op mijn balkonnetje neerstreek. 
Die was echt kletsnat...


Nu is een beetje water helemaal niet erg voor een vogel. 
Het verendek is in principe waterdicht en als een vogel er zo nat uitziet  
is er doorgaans iets anders aan de hand. 
Met de tamelijk milde temperatuur van het moment 
is het waarschijnlijk dat deze gaai opzettelijk een bad genomen heeft. 
Je ziet ze ook wel eens in de regen op een tak, 
als het ware, een douche nemen. 
Gewoon een kwestie van lichamelijke hygiëne...!

Klik op de foto's voor een grotere weergave...

maandag 23 april 2012

Uitwaaien in de Eempolder - Weidevogels, regenbuien en een jonge merel


Gisterochtend was ik, met mijn goede vriend Gerard Kuit als chauffeur, 
in Eemnes en Spakenburg, 
maar vooral in de prachtige Eempolder
 tussen die twee dorpen. 


Het was een grillige aprildag, met regenbuien, 
imposante wolkenluchten, 
weidse uitzichten en heel veel vogels.


Vlak voor Eemdijk zag ik mijn eerste grutto sinds heel veel jaren. 
Vroeger zag ik ze op weg naar school, 
in de polder tussen Soest en Amersfoort. 
Maar daar is het met de weidevogels een stuk achteruit gegaan, helaas. 
In de Eempolder zitten ze gelukkig nog. 
Samen met heel veel andere vogelsoorten.


Een eindje verderop, achter de dijk langs het Eemmeer, 
vlakbij Spakenburg zaten ze zelfs zo dichtbij 
dat ik er met mijn compact-cameraatje deze foto van kon maken.


Eerder, bij de kerk van Eemnes buiten, fotografeerde ik deze jonge merel. Ja, mensen, die lente komt er echt aan, hoor...

O, ja, Gerard en ik maakten ons tochtje als voorbereiding op nieuwe afleveringen van de Zuiderzee-reis. De eerste afleveringen daarvan kun je lezen op het Mejanderblog.


vrijdag 13 januari 2012

Laat de zonsopkomsten dan maar aan mij over


Er zijn mensen die een fotografiecursus volgen, voor ze hun foto's op een blog zetten. Een van de eerste dingen die ze je dan afleren is het fotograferen van zonsopkomsten of -ondergangen. Dat is te kitscherig, te romantisch, of misschien is de zonsopkomst stomweg te mooi. En er is geen kunst aan om een mooie foto te maken van iets dat al erg mooi is.


Je ziet dus niet zo erg veel foto's van de opkomende of ondergaande zon op internet. Ik vind dat prima ! Laat de zonsopkomsten dan maar aan mij over. Ik laat zo'n prachtig natuurverschijnsel niet aan mijn neus, of liever de lens van mijn camera voorbij gaan.


De afgelopen dagen waren weer de moeite waard. Gisteren was het aanvankelijk bewolkt. Maar als die donkere wolken even uiteen weken zag je dat daarboven, een hogere laag wolken, roze-rood door de zon belicht werd.


Vanochtend trok er eerst een regenbui over...


Gevolgd door een aantal vliegtuigen...


Waarna de zon zich nog even achter een regenwolk verschool...