Posts tonen met het label kwakkelwinter. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kwakkelwinter. Alle posts tonen

zondag 2 februari 2014

In Canada is het wel winter


Na een paar dagen met lichte vorst staat ons weer weer in de herfststand. Of we het daarmee gehad hebben, wat winter betreft, is nu nog niet te voorspellen. Vorig jaar lag er met Pasen, eind maart, nog sneeuw. Dus het kan nog altijd. Maar een horrorwinter, zoals die ons door de jaarlijks terugkerende doemdenkers voorspeld was, lijkt voorlopig uit te blijven.

Opwarming van de Aarde ? Nou, in Noord-Amerika denken ze daar toch heel anders over. Daar hebben ze een winter zo koud, dat hebben ze in tijden niet meegemaakt. In het nieuws zie je af en toe berichten uit de Verenigde Staten, waar in zuidelijke staten de palmbomen met sneeuw bedekt zijn. Over Canada, dat noordelijker ligt en waar het doorgaans nog kouder is, hoor je niet veel.

De Canadezen zijn wel wat gewend, denk je dan, daar is het elke winter koud, daar ligt altijd sneeuw en ijs. Jawel, dat mag zo zijn, maar zoals nu is toch ook voor Canada uitzonderlijk.

In december trok er een ijzel- en sneeuwstorm over het land, die zo heftig was dat talloze bomen onder de ijslast bezweken. Elektriciteitskabels, die merendeels bovengronds lopen, werden beschadigd en duizenden huizen zaten wekenlang zonder stroom.

Ik heb familie in de buurt van Toronto en die mailden dat door het uitvallen van de stroom hun verwarming niet meer werkte. Door de toenemende kou gedwongen en omdat ze bang waren dat de bomen in de tuin op het huis zouden vallen, brachten ze de kerst in een motel door.

Toen de stroom hersteld was bleken de verwarmingsbuizen kapotgevroren. Inmiddels is hun huis weer bewoonbaar en lijkt de winter een wat normalere loop te nemen. Met sneeuw, ijs en vorst, dat wel.

Om een indruk te krijgen kun je kijken naar een vogelwebcam die ik laatst ontdekte. De camera staat gericht op een voederplaats in het dorpje Manitouwadge, vanaf Toronto een paar honderd kilometer het binnenland in.

Je ziet er, met een beetje geduld, schitterend gekleurde vinken, gaaien en spechten. Onze vaderlandse vogels verbleken erbij. Je ziet ook sneeuw liggen en af en toe vallen. Onder het beeld wordt de temperatuur ter plekke aangegeven. Ik zag er al +2 staan en ook -15. Maar dan in Fahrenheit. Omgerekend, naar de bij ons gebruikelijke schaal van Celsius, is dat -17 en -26 !

Dat is echt winters...

NB: Hou rekening met 6 uur tijdsverschil. Het wordt bij de webcam pas rond 2 uur 's middags licht, daar staat tegenover dat de zon er pas om een uur of 11 's avonds onder gaat. Uitgaande van onze tijd dan, uiteraard. Het is dus een aardig alternatief als er niets op TV is.


De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Stripman zelf. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave.

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


dinsdag 7 januari 2014

Lobelia's in januari !


Jawel, de foto's zijn een paar dagen geleden gemaakt. 
Er staan gewoon nog lobelia's te bloeien op mijn balkon.


En als deze kwakkelwinter doorzet hoef ik in het voorjaar geen nieuwe te zaaien. 
Is me nog nooit gebeurd trouwens...

donderdag 10 januari 2013

Lentegroen uit zwart zaad


Deze winter lijkt veel op de vorige: nat en zacht. 
Ik heb al bloeiende hazelaars gezien en bloesems van Japanse kers. 
Maar helaas regende het gisteren zo hard dat ik niet gestopt ben om er foto's van te maken. Op mijn balkon zijn er ook al tekenen van de lente. De zwarte mosterd-zaadjes in mijn vogelvoerbakje zijn aan het ontkiemen.


Dit weekeinde gaat het vriezen, zegt men. 
Ja, de schaatsen worden uit het vet gehaald.
Ik vermoed dat het zo'n vaart niet zal lopen, 
maar voor dit lentegroen is het waarschijnlijk wel de nekslag...

donderdag 9 februari 2012

Waarom ik niet schaatsen kan



Ja, waarom ik me nu niet meer op de gladde ijzers begeef is niet zo moeilijk. Ik heb al genoeg botten gebroken in mijn leven en heb bovendien de energie niet voor meer dan een paar honderd meter ijspret. Daar is helaas niet veel meer aan te doen, maar dat is er de reden niet van dat ik niet schaatsen kan.

Het was gewoon nooit winter toen ik jong was. Nou, nooit is misschien wat overdreven. Het was in ieder geval nooit lang genoeg winter om goed te leren schaatsen. Het gekke is dat ik vaak niet geloofd word als ik dat aan leeftijdgenoten vertel. Of die allemaal wel goed hebben leren schaatsen weet ik niet, maar ze herinneren zich klaarblijkelijk allemaal enorm strenge winters.

Maar ga nu eens even na. De eerste echte winter die ik meemaakte was die van 1963. Ja, die was heel streng. Elfstedentocht, het IJsselmeer dicht gevroren, kruiend ijs rond de vuurtoren van Marken en zo. Maar toen was ik pas 3 jaar oud, een beetje te jong om de schaatsslag al goed onder de knie te krijgen, dus.

En daarna was de eerste echte winter, waarin het ook hard genoeg vroor voor een Elfstedentocht, pas in 1985 ! En okee, in de tussenliggende jaren zal er best wel eens een paar keer ijs op slootjes en meertjes gelegen hebben. En, toegegeven, ik heb ook wel eens, met een paar Friese doorlopers onder de schoenen geknoopt, op een ondergelopen weiland, achter een keukenstoel staan krabbelen.

Maar echt lekker lang gevroren heeft het gewoon niet in de jaren dat ik de leeftijd had om het schaatsen onder de knie te krijgen. Kunstijsbanen had je volgens mij alleen in Amsterdam en Utrecht. De motivatie om het te leren was niet zo groot dat ik er uren reizen voor over had. En in 1985 was ik 25 en al zoveel gebroken ledematen verder dat ik me niet meer geroepen voelde om er nog moeite voor te doen.

Dus schaatsen ? Een prachtige bezigheid om vanuit de luie stoel te volgen op TV. En dat kan gelukkig ook het aankomende weekeinde weer als er Worldcup-wedstrijden in Hamar zijn. (En als de wedstrijden niet op TV worden uitgezonden dan wel op nos.nl/sport/schaatsen/live/ )

Zie op Wikipedia:

IJs 

Dit verhaaltje plaatste ik eerder op het Volkskrantblog in januari 2009. Het leuke is dat ik een reactie kreeg van een klasgenoot, van de lagere school, die beweerde dat er juist heel vaak ijs had gelegen en dat hij winter na winter de ijzers onder had gebonden. Zo zie je maar: De een z'n elfstedenkoorts is de ander z'n kwakkelwinter...