Hoe gaat het met de lente ?

Nou, het was vooral verrekte koud in de afgelopen week. Vanochtend is het een beetje mistig, maar we hebben een paar ochtenden achter de rug, met kraakheldere, staalblauwe luchten, die niet zouden hebben misstaan in de winter.

Rijp op het grasveld, ruitenkrabbende autobezitters en mijn balkonplanten onder een plastic dekentje, om ze te beschermen tegen de vorst. De fuchsia's heb ik nog helemaal niet buiten gezet en de muurpeper heeft al een paar nachten bij ze gelogeerd op de vensterbank.

In vorige jaren... ja, hoe ging het eigenlijk in vorige jaren ? Er waren wel tekenen van de komende lente in de vorige week, hoor. Er bloeide een paardenbloem op het balkon en de eerste metselbijtjes lieten zich zien. Eens in de foto's van vorig jaar kijken wanneer ik die toen voor het eerst zag.

Vorig jaar waren de bomen al aardig groen, in de 3e week van april. De lobelia's op ons balkon stonden volop te bloeien, net als de schijnaardbei en ik zie foto's van een distelbloem, parende bijtjes bij het insectenhotel en een pimpelmees met een rups in zijn snavel. De eerste groene blaadjes fotografeerde ik toen op 14 april, het eerste metselbijtje zelfs al op 5 april.

Dan gaat het deze lente toch allemaal wat trager. Eens kijken naar 2019. Toen had ik in februari al bloemen in één van mijn fuchsia's ! Maar die stond natuurlijk binnen. Op het balkon kwamen de eerste paardenbloemen en veldkers op 10 april uit de knop.

Op 17 april fotografeerde ik het eerste lentegroen, aan de beuken en eiken in het park. Een paar dagen later stond de ereprijs in bloei op mijn balkon en was het zo druk, bij het insectenhotel, dat ik me genoodzaakt voelde om er een dependance bij te maken.

Nog even kijken naar 2018. Op 3 april bloeiende madeliefjes, op het balkon. Maar die bloeien bijna het hele jaar door, ook in hartje winter. De dropplant stond op 10 april al een halve meter hoog, maar die is nu ook al uitgelopen – en staat nog binnen. Ik haal nu eerst een paar keer de toppen er uit omdat hij anders omknakt in de wind als ik hem buiten zet.

In 2018 had ik een bloeiende paardenbloem op 14 april, maar ik zie pas een mooi blauw ereprijsbloempje op 2 mei. De eerste foto's van lentegroen in het park zijn van 4 mei, maar toen waren de bomen al een tijdje uit de knop. Het lijkt erop dat ik het juiste moment toen gemist heb.

Als ik nog even terug ga zie ik foto's van een koolmees met nestmateriaal op 4 april. Dat scheelt niet veel met de nestbouw van de pimpelmezen van dit jaar. Bij mijn blogverhalen zie ik er een, van 18 maart, waarin ik verlangend uitzie naar de lente en een beetje klaag over de kou. Op 8 april juichte ik dat het eindelijk lente was: 20 graden ! Maar dat was het dit jaar ook al eens.

Eigenlijk is het elk jaar toch zo'n beetje het zelfde. Ik zit kleumend te verlangen naar mild lenteweer en naar groene bomen, bloeiende bloemen, zoemende bijen en nestelende vogels. En die komen ook echt wel, al is het niet elk jaar precies op de zelfde dag.

Er is trouwens nog een ander teken van de lente: het WK snooker. Dat is dit weekeinde begonnen, met publiek erbij, al zit de zaal niet vol en heeft iedereen een mondkapje voor. Elk jaar het zelfde, maar toch een beetje anders...

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klink hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van het vorige verhaal.

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

En ondertussen op het balkon...

Zijn de rosse metselbijen verdwenen, met achterlating van meer dan 20 dichtgemetselde kamertjes in de bijenhotels. Sommige kamers zijn weer opengegaan, maar dat is geen reden tot zorg. De bijen laten de laatste cellen leeg, om eventuele rovers, zoals spechten, op een dwaalspoor te brengen.

De rosse metselbijen zijn vooral actief als de eikenbomen bloeien. Ze verzamelen het stuifmeel van de eikenbloesem, in de borstelige haren op hun buik – de zogenaamde buikschuier. Dat stuifmeel is het voedsel voor de bijenlarven. Nectar halen ze uit ander bloemen, zoals klaver en witte dovenetel.

Half juni loopt de vliegperiode van de rosse metselbij op zijn einde. Maar dan beginnen de kleinere tronkenbijen net wakker te worden. De rosse is ongeveer een cm lang en een stevig behaard beestje. Tronkenbijen zijn kleiner, slanker, donkerder van kleur en bijna onbehaard. Maar ze hebben ook een gele buikschuier.

De rosse metselbijen verschenen dit jaar bij verrassing. In vorige jaren zag ik er soms eens eentje, maar nu een heel stel. De tronkenbijen zijn al jaren vaste bezoekers op het balkon. Ze zaten nog in het bijenhotel van vorig jaar.

Verwachtingsvol ging ik elke dag kijken, vanaf begin juni, of er al een kamertje open was. De mannetjes worden het eerst wakker, maar ze wachten met naar buiten komen tot het weer lekker droog en warm is. Dit jaar was het aanvankelijk koel en regenachtig. Je kunt ze dan al wel zien zitten, in de uitgang van hun opengeknaagde kamertjes, wachtend op beter weer.

Is het eenmaal lekker warm en zonnig, dan komen ze naar buiten. Sommige blijven wat rondhangen, wachtend op de vrouwtjes. Anderen vliegen naar bloemen in de buurt, om daar hun slag te slaan als de vrouwtjesbijen verschijnen. De paring is een wilde worsteling, die in een wip voorbij is.

Als de vrouwtjes bevrucht zijn gaan ze op zoek naar bloemen van het samengestelde type, composieten, zoals madeliefjes, paardenbloemen, margrieten, meisjesogen (coreopsis), goudsbloemen en havikskruid. Uit die groep heb ik er een aantal op het balkon.

Da's leuk want zo kan ik 'mijn eigen bijtjes' aan het werk zien. Op een bloem bewegen ze zich in cirkels, de nectar opzuigend terwijl ze met hun achterlijf op de bloem kloppen. Zo verzamelen ze het stuifmeel in hun buikschuiers.

Terug bij het bijenhotel maken ze eerst de kamers van vorig jaar leeg. Je kunt ze het stuifmeel van vorig jaar naar buiten zien schuiven. Daarna maken ze nieuwe celletjes. Daar zie je weinig van, behalve dat ze naar binnen kruipen, eerst met de kop naar voren. Daarna komen ze naar buiten en draaien zich om. Achterwaarts gaan ze weer het kamertje in om stuifmeel af te zetten en een eitje te leggen. Elk celletje wordt dichtgemetseld met hars dat ze halen van bomen in de buurt. De tronkenbijtjes vliegen tot in september. Daarna is het weer wachten op de volgende zomer en de volgende generatie.

Tussendoor fotografeerde ik een ander klein bijtje. Dat had geen buikschuier, maar borstelige achterpoten, die geel zagen van het stuifmeel. Ik kon niet zo snel vinden welke soort het was, maar dat is geen wonder. Volgens de kenners op internet is het een groefbijensoort. Daarvan zijn er honderden verschillende in ons land. Wereldwijd zelfs meer dan 1400 soorten...!

Klik hier voor foto's van 'mijn' tronkenbijen 

En van de rosse metselbij 

En het groefbijtje... 

De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Geen jonge koolmezen, wel jonge spechten

Ik heb nog niet in het nestkastje gekeken, het deurtje zit klem en om het open te krijgen zou ik het kastje van de muur moeten schroeven, maar het lijkt er veel op dat het koolmezenbroedsel mislukt is. Daar staat tegenover dat er sinds een paar dagen weer jonge spechten rond de flat vliegen.

Kijkers van Beleefde Lente weten dat er veel mis kan gaan met een broedpoging. Het is niet eenvoudig, een paar eieren leggen, even broeden, voeren en klaar. Je nest of kastje kan door een ander ingepikt worden, eieren kunnen geroofd worden, of uit de nestkom rollen. Kuikens kunnen door gebrek aan voedsel of door ziekte sterven, of door rovers, of zelfs hun eigen broertjes en zusjes, opgegeten worden.

Kortom er gaat veel mis. Wat het precies geweest is bij mijn koolmezen blijft raden. Er vliegt in ieder geval al een paar dagen geen mees meer in of uit het nestkastje. Als er al kuikens uitgekomen waren vermoed ik dat het extreem warme weer ze teveel is geworden. Het was een tamelijk late broedpoging en in deze tijd van het jaar schijnt de zon, aan het eind van de middag, een poosje op het kastje. Het kan zijn dat de temperatuur te hoog is opgelopen.

Jammer, maar niets aan te doen. Aan de andere kant van het huis profiteren de bijtjes, in het bijenhotel, wel ten volle van de warmte. De tronkenbijtjes, kleine zwarte insectjes met een knalgele 'buikschuier', dat is een behaard onderlijf waar ze stuifmeel mee verzamelen, zijn met een flink aantal uitgekomen.

Hoeveel het er precies zijn is moeilijk te zeggen. Er zijn er minstens 15 uit de bamboestengels en de gaatjes in het houtblok gekropen. Maar elk gangetje kan meerdere bijen bevatten. En als er meer dan een stuk of 5 door elkaar vliegen raak je snel de tel kwijt.

Ze zijn blij met mijn balkonmadeliefjes en dat is maar goed ook want het koeienogenplantje, dat ik speciaal voor ze gekocht heb, staat te kwijnen en de margriet, die wel prima groeit, is al een week bezig met het openen van z'n eerste bloem.

Ondertussen hebben de grote bonte spechten weer jongen. Ik zag de volwassen vogels niet vaak op het balkon, in de afgelopen weken, maar ze hebben niet stil gezeten. Nu vliegen zowel het mannetje als het vrouwtje rond met een jonge specht achter zich aan.

Mijn broer zag eens een mannetjesspecht in het bos met 2 net uitgevlogen jongen. 'Hij was ze aan het leren om specht te zijn,' constateerde hij. En daar lijkt het sterk op. Ze kunnen al best vliegen die spechtjes, maar vallen van de balkonrand, of verdwalen in de tuin van de benedenbuurvrouw.

Daar zat er vrijdag eentje een hele tijd te roepen, onder een struik. Die had nog niet begrepen dat spechten in bomen thuishoren. Uiteindelijk werd hij de goede kant weer op gejaagd door een ekster. Er gaan regelmatig dingen fout in de natuur, maar er gaat ook best wel eens iets goed.  

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Goed nieuws voor de bijen, de vogels en voor ons

Het is mistig, vanochtend. Toen ik wakker werd trok de zon oranjerode strepen, boven de mistflarden. Nu zie ik de bomen van het park vervagen in de dampwolken, een merel zingt op het dak van de buren en een grote zwart-witte muskuseend wandelt langs de slootkant.

Ik ben vroeg op, omdat ik niet meer slapen kan en dit verhaaltje nog wil schrijven voor zo mijn achterkleinkind wakker wordt. Dan zal er van schrijven niet veel meer komen en gaan we gezellig samen de vogels voeren, of naar een natuurfilm op YouTube kijken. Gisteren over tropische sponzen in de zee rond de Bahama's. Heel interessant.

Ondertussen is er goed nieuws voor de bijen, de vogels en voor ons. Het Europese parlement heeft ingestemd met een verbod op drie soorten neonicotinoïden. Dat zijn insecticiden, vaak verwerkt in plantenzaad, die zeer schadelijk zijn voor bijen. En voor '...groene perzikbladluizen, bietenvliegen, bietenkevers, ritnaalden, springstaarten, wortelduizendpoten, miljoenpoten, zwarte bonenluizen en tripsen...', lees ik op de website Boerderij.nl. 

Daar zijn ze helemaal niet blij met het verbod en voorspellen ze grote problemen voor de suikerbietenteelt. 'De opbrengstderving in de praktijk kent een grote bandbreedte, met wel uitschieters tot 50%.' Tevens claimen ze een negatief effect 'op nuttige insecten en milieu'.

Daar kijk ik van op want milieuorganisaties hebben fel campagne gevoerd voor het gifverbod. Op de website van Vroege Vogels wordt een Britse professor geciteerd: 'Het is zeer aannemelijk dat naast de schadelijke gevolgen voor bijen, ook de afname van vlinders, vogels en waterinsecten verband heeft met neonicotinoiden.'

Op de website van de NOS lees ik:

'De afgelopen jaren was er sprake van een alarmerende daling van de bijenpopulatie. Onder meer Greenpeace riep lidstaten daarom op zich uit te spreken voor een verbod op het bijengif. Activistennetwerk Avaaz noemt het besluit van de lidstaten "een baken van hoop voor bijen. Eindelijk luisteren onze regeringen". 

Ondertussen heeft een metselbij eitjes gelegd in het scharnier van onze balkondeur. Die kan dus voorlopig niet meer dicht, maar dat hebben we er voor over. Hopelijk wordt het weer snel wat warmer...

Zie ook: Verbod op bijengif 

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Stripman zelf. 

Klik hier voor deel 1 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 en deel 10 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Een gele buikschuier

Vorige week schreef ik over de alarmerende achteruitgang van onze insectenpopulatie. Sindsdien heb hoopvolle dingen gezien en kreeg ik een vraag van een lezer. Geert vroeg me of ik wist waardoor de insecten het zo moeilijk hadden.

Heel in het algemeen komt het door ons, mensen. We zijn met steeds meer en leggen een steeds groter beslag op de ruimte. Waar huizen, wegen, vliegvelden, en industrieterreinen zijn is weinig plaats voor natuur.

Ook wordt de ruimte tussen onze bewoning steeds meer ingevuld en opgeruimd en het land voor agrarisch gebruik steeds intensiever benut, zodat er bijna geen randjes en ruige veldjes meer zijn waar insecten zich thuis voelen. Openbaar groen wordt vooral efficiënt beheerd. Veel struiken worden geruimd en vervangen door makkelijk te onderhouden grasvelden.

Op het grasveldje naast ons huis bloeiden, in het vroege voorjaar, madeliefjes, boterbloemen, paardenbloemen, klaver en vergeetmenietjes. Daarna kwam het groenbeheer maaien. Dat deden ze vervolgens elke week, waardoor het veldje er – mede door de droogte – uit kwam te zien als een dorre, kale vlakte waar niets meer groeide of bloeide.

Daarnaast heb je het gebruik van landbouwgif en de uitstoot van stikstof, door de intensieve veeteelt. Dat laatste leidt ertoe dat de bodem verzuurt en dieren en planten minder kalk op kunnen nemen. Vogels hebben daar last van, die leggen eieren met broze schalen, of krijgen kuikens met zwakke botten. Maar ook insecten hebben kalk nodig, om hun uitwendig skelet op te kunnen bouwen.

We zijn, kortom, niet verstandig bezig en daar ga je nu de gevolgen van zien.

Daar staat tegenover dat best veel mensen hun best doen om hun tuin of balkon insectvriendelijk in te richten. Zelf heb ik een bijenhotel op mijn balkon en probeer bloemen te kweken waar die bijtjes wat aan hebben. Dat lukt heel aardig. Het gaat zelfs zo goed dat ik onder mijn insectenhuisje afgelopen week een dependance heb opgehangen.

Sinds kort weet ik ook welk soort metselbijen er op ons balkon actief is. Aanvankelijk dacht ik dat de wel de meest voorkomende zou zijn, de rosse metselbij. Maar die van mij leken niet erg op de plaatjes die ik vond van dat roodharige beestje. De mijne waren vrijwel kaal, al hadden ze wel net zo'n mooi geel buikje.

Pas toen ik op het idee kwam om te zoeken op 'gele buikschuier' – zo heet dat borstelige onderlijf waarmee de bijtjes stuifmeel verzamelen – kwam ik plaatjes tegen van een ander klein metselend bijtje: de tronkenbij. En dat is precies de mijne, tot en met het op en neer wippen als ze mijn goudsbloemen bezoeken. Ik heb dus tronkenbijen en dat is heel mooi !

Zie ook: Stikstof nekt vogels op deVeluwe 

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 en deel 8 van dit verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Het insectenbalkon

Jullie moeten het maar niet verder vertellen, maar ik probeer bij het inrichten van het balkon ook rekening te houden met insecten. Het zou kunnen dat sommige van mijn gezinsleden bij die gedachte wat onrustig worden, maar dat is echt niet nodig.

Laatst las ik een opmerking van iemand, ik geloof op Facebook, die zei dat het heel verstandig is om in je tuin planten te zetten waar wespen op af komen. Wespen zijn hoofdzakelijk insecteneters, maar iedereen die in de nazomer wel eens buiten iets zoets eet, of drinkt, weet dat ze ook van andere dingen houden.

Dan zou je zeggen: zet geen planten in je tuin waar wespen door aangetrokken worden, want dan lok je ze de tuin in. Maar dat is verkeerd gedacht, want in je tuin komen ze toch wel. En als ze nou op die planten afkomen, dan zitten ze op dat moment niet op je aardbeientaart, of in je ranja.

Een paar jaar terug heb ik vastgesteld dat ze ook houden van honingdauw, het zoete kleverige spul dat bladluizen afscheiden. Mieren zijn daar ook dol op. Dus is het ook verstandig om geen gif te spuiten om de bladluizen te bestrijden.

Het is sowieso verstandig om geen gif te spuiten, al was het maar omdat andere levende organismen daar ook onder lijden. Vogels, vissen en wie weet wijzelf ook.

Een erg best insectenjaar was het tot nu toe niet. Of dat aan het gif ligt zou ik niet weten. Anderen zeggen dat het door het weer komt. Kwakkelwinter, gevolgd door koel voorjaar en nu weer een vroege herfst.

Voor de bijen, van die hele kleine metselbijtjes, die vroeger al rond het balkon zoemden, op zoek naar een gaatje tussen de bakstenen om eitjes in te leggen, heb ik een bijenhuisje opgehangen. Wordt goed gebruik van gemaakt. Maar wespen ? Het kan zijn dat ik de verkeerde bloemen heb gekweekt, maar het blijft hier bij een enkele wesp.

Wel komen er regelmatig hommels. Die zijn niet éénkennig, ze komen op de klaver af, die bij het vlinderbloemenmengsel zat dat ik zaaide. Ze lusten de lobelia's en sutera's, die ik twee jaar terug kocht bij het tuincentrum en die door het milde weer de winter overleefd hebben. Ze toonden zelfs belangstelling voor de doorgeschoten andijvie, die werkelijk prachtige blauwe bloemen had.

Vlinders zag ik nauwelijks. Ik moest het doen met een paar dozijn rupsen van het grote koolwitje. Een bewijs dat er toch in ieder geval één vlinder op mijn balkon moet zijn geweest. Die rupsen knaagden de radijzenplant kaal.

Van het handje radijzen dat ik had liet ik de kleinste staan. Die werd zo reusachtig dat ik hem in een aparte pot zetten, waar hij heel mooi tot bloei kwam.

Ik dacht nog radijzenzaad te kunnen oogsten, maar daar dachten de rupsen anders over. Ze vraten alle vruchtjes op en knaagden zelfs de bovenlaag van de bloeistengels af, eerder dan dat ze aan de bladeren begonnen. Daarna vertrokken ze zonder een spoor achter te laten.

Ik heb het hele balkon afgespeurd, maar nergens iets gevonden dat op een verpoppende rups leek. Raadselachtig. Rupsenetende vogels heb ik er niet gezien, of roofzuchtige wespen, ze zullen wel naar beneden gekropen zijn om zich daar ergens te verpoppen.

Een insectenvriendelijk balkon levert dus best iets op, al zijn het geen indrukwekkende aantallen en al helemaal geen plagen. Dus mensen die mij maar raar vinden en denken dat ik mijn balkon beter mensvriendelijk in kan richten. Dat doe ik echt wel. Er staan comfortabele stoelen, er zijn parasols tegen de zon en planten om de insecten bij je weg te houden. Overal is aan gedacht.

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door niemand minder dan de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

De metselbijen in actie

Bewegende beelden van het insectenhuisje. Ik heb wat actiemomenten aan elkaar gemonteerd. De bijen zijn zelf ongeveer 1 centimeter lang en niet agressief, dus er was geen heldenmoed nodig om deze opnamen te maken. Wel wat geduld want in werkelijkheid gaat er nogal wat tijd voorbij, terwijl de bijtjes druk bezig zijn in de bamboestengels. Ze maken daar kamertjes, die ze vullen met stuifmeel en nectar, om er eitjes in te leggen, maar daar zie je van buitenaf niet veel van. 

Bericht uit het insectenhuisje

Nu ja, bij wijze van spreken dan. In werkelijkheid hebben de metselbijtjes het veel te druk om berichten rond te sturen. 

Eerste hebben ze de rommel van vorig seizoen naar buiten gegooid en nu zijn ze druk bezig met nieuwe kamertjes inrichten voor de generatie van volgend jaar.

Intussen helpen ze met de bestuiving van allerlei planten.

De buik helemaal geel van het stuifmeel...

Metselbijen, goudwespen en springspinnen

Kijk maar goed naar deze foto. Het is de mooiste die ik vandaag gemaakt heb. 

We zien een goudwesp, die op ons balkon op de leuning van een kunststof stoel zit. 

Op een oud stuk plakband. Waarom dat plakband daar zit weet ik niet, 

maar de goudwesp zit er wel met een goede reden. 

Elders op het balkon zijn een metselwesp en een metselbij bezig een nestje te maken. 

De goudwesp probeert daar haar eitjes bij te leggen. 

Eenmaal uitgekomen eten de larven van de goudwesp 

de nakomelingen van de mestelwesp en -bij op. 

Ja, kinderen, de natuur is hard...

Dit is de metselbij die een onderkomen heeft gevonden in mijn insectenvilla. 

Ze legt haar eitjes in de holle bamboestengels en metselt de toegang dicht met aarde.

De mestelwesp legt haar eitjes in een kier onder het raam. 

Hier zie je haar een kluitje aarde aanslepen. 

Ze brengt ook nog voedsel in de vorm van rupsjes en larfjes van andere insecten. 

Je hoef bij deze wespen en bijen niet bang te zijn voor een plaag. 

Het gaat maar om 1 vrouwtje dat een handjevol eitjes legt. 

Het zijn niet de aantallen die we van gewone wespen of honingbijen gewend zijn.

Een klein zebraspinnetje houdt alles goed in de gaten. 

We noemen ze ook wel springspinnen omdat ze zich voortbewegen met schokjes en sprongetjes. 

Zo vangen ze ook hun prooi, deze spinnetjes weven geen web.

Maar decoratief zijn ze des te meer...

Zie Wikipedia voor: Goudwesp - Rosse Metselbij - Metselwesp - Zebraspin