Posts tonen met het label rukwind. Alle posts tonen
Posts tonen met het label rukwind. Alle posts tonen

zondag 4 juli 2021

Een enorme klap


De week begon
met een enorme klap. Dat was op zondagavond, mijn vrouw en ik zaten rustig op de bank te kijken, naar een voetbalwedstrijd op TV. De ramen en balkondeuren stonden open, want het was een warme dag geweest, een beetje broeierig.

Ondertussen was de hemel aan het betrekken. Er kwamen donkere wolken aan en in de verte rommelde een naderende onweersbui. Ineens was er een windvlaag, waardoor de keukendeur met een dreun dichtsloeg, gevolgd door het luide geraas van brekend glas en kletterend metaal. We zaten verstijfd op de bank.

Wat was dat ? Toen ik ging kijken zag ik dat er in de slaapkamer een schilderij van de muur was gewaaid. De vloer lag bezaaid met glassplinters. Het effect was nog versterkt doordat ik, meer dan 30 jaar geleden, twee glasplaten in één aluminium wissellijst had gedaan, met daar mijn kunstwerk tussen.

Het duurde even voor ik alle gebroken glas verzameld had in een grote supermarkt tas. Dagen later vond ik, na het gebruik van stoffer en blik en de stofzuiger, nog splinters in hoeken en gaten. Dat schilderij hangen we maar even niet meer op.

Eigenlijk is dat een gekke reactie. Een schilderijlijst die van de muur waait, dat was ons nog nooit overkomen, maar toch aarzelden we om het weer terug aan de muur te hangen. Het lijkt op andere schrikreacties die een mens ervaart waardoor, uit een eenmalig voorval, een langdurig wantrouwen kan ontstaan.

Ik ben als kind, bijvoorbeeld, eens gebeten door een hond. Sindsdien ben ik wat terughoudend als het om honden gaat. Er zijn al meer dan 50 jaar voorbij gegaan sinds dat ene bijtincident, maar echt vertrouwen in honden heb ik nooit meer ontwikkeld.

Vreemd is het dat ik dan wel heel ontspannen om ga met katten. Terwijl ik in mijn vroege jeugd ook eens flink gekrabd ben door een kat. Ik moet erbij zeggen dat die wel een goed excuus had, terwijl de hond me beet zonder aanleiding. Maar zou een kind, zo'n voorval, zo rationeel beschouwen ?

Laat ik het kattenincident beschrijven. Het was bij mijn opa en oma thuis. Die woonden in een klein huisje, in het Soesterveen, dat inmiddels gesloopt is. De onverharde weg, waaraan het stond, kun je op de kaart niet meer vinden. Alles verdwenen onder een nieuwbouwwijk.

Aan dat kleine huisje was een soort serre gebouwd, mijn grootouders noemden dat 'het prieel'. Daar woonden de katten, in kartonnen dozen, er stond een oude bank, de vloer was geplaveid met grote, ruwe tegels. En wij, kleinkinderen, speelden daar graag. Bijvoorbeeld met speelgoedautootjes en de bijbehorende blikken garage.

Op een zomerse dag, ik liep daar rond in mijn korte broek en met ontbloot bovenlijf, waren wij in het prieel aan het spelen. Een van mijn zusjes vond dat de blikken garage verplaatst moest worden, pakte hem op en liet hem, met een klap, op de tegels vallen, vlak naast een van de katten.

De kat schrok zich een ongeluk, sprong een meter omhoog en greep zich, met de nagels van al zijn poten, vast aan het eerste ding dat ze tegenkwam: mijn blote schouder. Vanaf dat punt gleed ze langzaam naar beneden. Ik kan de littekens, een halve eeuw later, nog laten zien.

Toch heb ik nooit het vertrouwen in katten verloren. Sterker nog: Ik heb later zelf katten in huis gehad, die lang niet altijd makkelijk in de omgang waren, maar ik heb daar nooit angst voor gehad. Die ene kat was gewoon geschrokken van de klap, daar kon ze ook niets aan doen.

Maar dat schilderij... Daar gaan we toch maar een ander plekje voor zoeken. 

 


De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 3 maart 2019

De haan kraait, de wind loeit


Het was nog donker toen ik vanochtend wakker werd. In de verte hoorde ik iets roepen. Een dier ? Of was het een kind ? Het geluid was telkens hetzelfde. Langzaam drong het door tot mijn slaperige hoofd: Het moest een haan zijn. Ergens, een paar straten verderop, had iemand een paar kippen en een haan in zijn achtertuin. Daar zullen zijn buren blij mee zijn.

Ik probeerde weer in slaap te komen en me te herinneren wat het laatste was dat ik gedroomd had. Iets over een oorlogssituatie en een man die riep dat ze hem geen kwaad moesten doen want hij was chirurg. Als jullie straks zelf gewond zijn zullen jullie me nog nodig hebben, riep hij. En ik herinnerde me dat hij De Smet heette.

Buiten riep nog steeds die haan. Wat als het nou toch een kind was ? Dan zou er toch wel iemand dichter in de buurt zijn om poolshoogte te nemen ? Nee, het was duidelijk een haan.

Ik stond op en ging naar het toilet. De wind rammelde aan het huis. Eén van mijn Facebookvrienden schreef dat de lente alweer voorbij was. Het was natuurlijk absurd warm vorige week. Ik had op het balkon gezeten en was na een half uurtje naar binnen gevlucht omdat het te warm werd. In de spiegel zag ik dat mijn gezicht rood was van de zon.

In mijn balkonbloempotten bloeide één enkel madeliefje. Gek dat er niet nog meer in bloei staat, dacht ik. Gek ? Je bent zelf gek ! Het is pas februari !

Maar ik had vliegen rond zien vliegen, er zat ook een hommelkoningin op de muur, zich te warmen in de zon, de Japanse kers begon in bloei te komen en de eksters sleepten takken aan voor hun nest. Lente inderdaad, maar vanochtend leek het meer op herfst. Met die loeiende wind, grijze wolken die voorbij trokken, regenspetters op de ruit.

En schaatsen op TV, maar laat ik daar niet over beginnen. Voor je het weet krijg ik weer reacties van lezers die schrijven hoe onzinnig schaatsen is. Nee, dan liever wielrennen. Dat is er ook, vandaag. En gisteren, want de voorjaarsklassiekers zijn begonnen.

Toch voorjaar dus. En wielrennen is net zo onzinnig als schaatsen. Denk je echt dat de renners van Kuurne naar Brussel fietsen omdat ze in de Belgische hoofdstad iets belangrijks te doen hebben ? Nee, joh, ze fietsen meteen weer terug naar Kuurne. En als ze in daar iets te zoeken hadden, waarom zijn ze dan eerst naar Brussel gereden ? Als dat geen onzin is !?

Maar wel leuk om naar te kijken en misschien nog wel leuker met wind en regen. Terwijl je zelf lekker warm binnen zit.


Meer informatie over Kuurne-Brussel-Kuurne op deze website. Of bij Sporza.be, waar een live-blog bijgehouden wordt. De wedstrijd is, vanaf 13:30 uur, live te volgen op de Belgische TV en wat later ook op Eurosport. 



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige stripverhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

maandag 6 augustus 2012

Daar komt weer een schip met zure appels aan


Gisterenavond kwam er een kort, maar hevig noodweer over. 


Donkere, dreigende wolken, mijn oma zei dan: 
'Daar komt weer een schip met zure appels aan !'


Even later slagregen...


Probeer met zulke rukwinden de camera maar eens stil te houden...

Klik op de foto voor een grotere weergave