Onlangs werd de sciencefiction-film Brazil weer eens uitgezonden. Het is een meesterstuk van Terry Gilliam, ook bekend van Monty Python. Brazil is al bijna 30 jaar oud, maar oogt niet gedateerd. Vermoedelijk doordat Gilliam geen nieuwe, futuristische omgeving en aankleding heeft ontworpen, maar teruggrijpt op vormgeving uit het begin van de 20ste eeuw.
De mannen met hun deftige pakken en hoeden zien er vertrouwd uit, net als de sjieke dames in hun baljurken. De computers zijn een combinatie van ouderwetse typemachines en platte, doorschijnende beeldschermen. Dat elke woning voorzien is van een complex klimaatbeheersingssysteem, met achter panelen weggewerkte slangen en buizen, is absoluut geloofwaardig.
De Aarde is echter wel veranderd. Tussen steden vol anonieme flatblokken strekken zich enorme industrieterreinen uit. De enige groene bomen zijn te zien op de eindeloze reclameborden langs de snelwegen, die het troosteloze landschap voor het oog verbergen.
De maatschappij is ook wat extremer dan we nu nog gewend zijn. De overheid houdt zijn burgers scherp in de gaten, hetgeen uitmond in verstikkende bureaucratie, een ontspoorde inlichtingen dienst en keiharde repressie. Niets aan de hand als je binnen de lijntjes loopt, maar eenmaal naast de pot gepiest, of alleen maar daarvan verdacht, dan kun je het schudden. Voor menig complotdenker zal dit een vertrouwd schrikbeeld zijn.
De rijken wentelen zich daarbij in luxe, zielloze feestjes en uiterlijkheden en gaan zich te buiten aan cosmetische chirurgie. Als je de juiste vrienden heb kom je hogerop, heb je die niet dan is er weinig perspectief. De armen leiden dan ook een troosteloos bestaan. Volgens menig wereldverbeteraar is dat nu ook de realiteit.
En er is een mysterieuze verzetsbeweging, die bomaanslagen pleegt en waar de hoofdrolspeler, een beetje per ongeluk, bij betrokken raakt. Dat terrorisme biedt natuurlijk een prima aanleiding voor nog meer repressie en overheidscontrole.
Door de groteske overdrijvingen is Brazil een film waar, af en toe, nog best om gelachen kan worden. Maar een echt gezellig toekomstbeeld wordt er niet in geschetst. Gaat Gilliams fantasie werkelijkheid worden ? Als je het nieuws de laatste tijd een beetje volgt zou je zo gaan geloven.
Afluisterpraktijken door de overheid, uit de hand lopende bureaucratie, angst voor terrorisme, techniek die vaak niet werkt en een leefomgeving die opgeofferd worden aan economische vooruitgang. Het levert luxe op voor sommigen, maar laat grote groepen wereldburgers verkommeren.
In plaats van over te schakelen op duurzame bronnen is men in verschillende landen bezig het laatste beetje schaliegas uit de bodem te persen. Ten koste van het landschap en zijn bewoners. De Europese Commissie heeft onlangs besloten om de milieudoelstellingen terug te schroeven, omdat eerst de economie moet verbeteren. Welvaart en winst, op korte termijn, lijken belangrijker dan leefbaarheid en duurzaamheid in de toekomst.
Maar het hoeft niet zo te gaan. Dankzij een rekentruc van de Europese unie ziet de Nederlandse economie er ineens een stuk gezonder uit. En volgens wetenschappers en technologen zijn alle energievraagstukken duurzaam op te lossen. Het is maar waar we voor kiezen...
Zie ook:
Zie ook Wikipedia over:
De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 en deel 11 van dit verhaal.
Klik op de strip voor een grotere weergave.
Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
