Posts tonen met het label montalbano. Alle posts tonen
Posts tonen met het label montalbano. Alle posts tonen

zondag 16 augustus 2020

Eerherstel voor Sherlock Holmes


Ik overdrijf een beetje, maar ik was een poosje terug een beetje onaardig over de verhalen die Arthur Conan Doyle schreef over Sherlock Holmes. Ik vond ze niet erg spannend. Maar nu heb ik net zijn roman 'The Hound Of The Baskervilles' gelezen en dat is een prima boek.

Sherlock Holmes doet het beter over de wat grotere afstand, jammer dat Doyle maar een handjevol langere boeken over hem schreef. En dan zijn die, vergeleken met moderne thrillers, nog aan de korte kant ook. 'The Hound Of The Baskervilles' omvat in de Penguin pocketuitgave ruim 200 bladzijden. En daar kun je het laatste hoofdstuk nog vanaf trekken, want daarin wordt de ontknoping nog eens opnieuw uitgelegd, voor de lezers die het nog niet begrepen hadden.

Ter vergelijking: Ik las ook onlangs 'A Season For The Dead', van David Hewson, van 480 bladzijden. 'When Will There Be Good News', van Kate Atkinson, 388 pagina's en 'Angelica's Smile', van Andrea Camilleri, van 304 pagina's. Allemaal moderne thrillers, geschreven in de afgelopen 20 jaar.

Ik las ze natuurlijk op mijn e-reader, dat is met het warme weer wel zo comfortabel. Ik heb net een paar mooie, echte, papieren boeken geleend, maar die durfde ik nog nauwelijks aan te raken. Uit angst voor zweetvlekken. Met de e-reader heb je daar geen last van.

Maar goed. Langer is dus niet altijd beter, want in dit geval vond ik het boek van Hewson het minst boeiend. Waarschijnlijk omdat hij wat teveel overhoop haalt. Niet alleen een seriemoordenaar en een complot in het Vaticaan, maar ook persoonlijke problemen voor de inspecteur, die de boel nogal ophouden. Er waren momenten dat ik dacht: laat die filosofische bespiegelingen en romantische scenes nu maar weg. Hup, verder met het verhaal !

Wat dat betreft heeft Andrea Camilleri het beter begrepen. Hij vertelt het hele verhaal ook vanuit dezelfde persoon, commissaris Montalbano. We kijken voortdurend over de schouder van de speurder mee. Nadeel is dat, na 17 Montalbano boeken, bepaalde scenes en omschrijvingen clichématig beginnen te worden. De inspecteur en de bijfiguren hebben gewoontes en karaktertrekken die in elk boek weer terugkomen. Camilleri laat ook weinig veranderingen toe in het leven van zijn detective.

Wat dat betreft is Kate Atkinson een verfrissende schrijfster. Ik heb vier boeken van haar gelezen, waarvan drie romans met Jackson Brodie als speurder. Maar Brodie is in twee daarvan meer bijfiguur dan centraal personage. In deel één lost hij, voormalig politieman, maar nu privédetective, een paar oude zaken op. Aan het eind krijgt hij onverwacht een erfenis van een oud dametje.

In deel twee heeft hij zijn detectivepraktijk opgedoekt en leeft hij, nog wat onwennig, als rentenier in Frankrijk. Het boek is al 150 bladzijden onderweg als hij voor het eerst opduikt en actief deel gaat nemen aan het verhaal.

Het derde boek is nog extremer. Brodie is aan het begin even aanwezig, maar verdwijnt dan geruime tijd uit beeld. Atkinson vervolgt het verhaal met andere hoofdfiguren. Jackson komt weer in het verhaal terug als slachtoffer van een treinongeluk. Hij wordt gered door één van de andere hoofdpersonen, maar ligt daarna een hele tijd in het ziekenhuis, terwijl de anderen het verhaal voortzetten.

Pas op het laatst mag hij weer meehelpen om de zaken recht te trekken. Daarna blijkt hij slachtoffer geworden van een zwendel, waardoor hij zijn geld grotendeels verloren heeft, wat doet vermoeden dat zijn aandeel in het volgende boek wat groter zal zijn.

Atkinson is dus niet bang om haar hoofdpersoon heftige veranderingen te laten ondergaan. Ze laat hem ook rustig een half boek buiten beeld. Als lezer vraag je je dan af waar het allemaal heengaat, die avonturen van heel verschillende mensen, maar uiteindelijk komen de verschillende verhaallijnen weer netjes samen.

Dat is natuurlijk ook een truc waar je, na verloop van een paar boeken, aan gewend raakt. Maar Atkinson schrijft niet alleen boeken over Jackson Brody. Een ander boek dat ik van haar las, 'Emotionally Weird' is zelfs nauwelijks een thriller te noemen. Het is wel een bijzonder, boeiend en grappig boek.

Hier laat de schrijfster het verhaal vertellen door verschillende personen, die ook nog commentaar geven op elkaars vertellingen. In een enkel geval leidt zo'n interruptie zelfs tot een verandering in het verhaal. Een bijfiguur, die eerder akelig aan zijn eind kwam, wordt gewoon weer tot leven gewekt. Dat maak je niet vaak mee in een thriller.

Dat één van de hoofdpersonen een detectiveroman aan het schrijven is, waar je ook een aantal fragmenten van te lezen krijgt, houdt het boek misschien nog net binnen het thriller-genre.

De Jackson Brodie boeken zijn door de BBC deels verwerkt tot een Televisieserie, die in Nederland niet werd uitgezonden, maar wel op DVD te krijgen is. Acteur Jason Isaacs, ook bekend als Lucius Malfoy uit de Harry Potter-films, zet een prima Brodie neer. Maar ik zou toch aanraden eerst de boeken te lezen. Die zijn stukken beter en origineler.   



De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal...


Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men




zondag 8 maart 2020

Inspecteur Montalbano


Jullie weten misschien dat ik graag detectiveverhalen lees. Dat heb ik waarschijnlijk van mijn moeder. Bij ons thuis stonden hele reeksen van Agatha Christie, Simenon, Baantjer en anderen. Ik las die graag toen ik nog thuis woonde.

Sinds ik mijn e-reader heb ben ik Sherlock Holmes aan het (her-)lezen. In het Engels en gratis verkrijgbaar, omdat ze al zolang geleden verschenen zijn. Maar ik vind het ook niet erg om voor misdaadverhalen te betalen. Ik kocht al spannende e-boeken van Nicci French, Frank Tallis en Kate Atkinson, maar de meeste nog van Andrea Camilleri.

Camilleri zal niet bij iedereen direct bekend zijn, maar zijn boeken over inspecteur Salvo Montalbano zijn een aanrader. Montalbano is een knorrige man, met het hart op de goede plaats. Hij moet laveren tussen het dagelijkse bestaan als chef van een politiebureau, in een kleine stad op Sicilië, de eisen die er van hoger hand aan hem gesteld worden, de plaatselijke politiek en de maffia.

Hij is tegendraads en gebruikt onorthodoxe methodes, listen en valstrikken, soms ook geweld en dat wordt door zijn superieuren niet altijd gewaardeerd. Maar het is hem meer om gerechtigheid te doen dan om persoonlijk succes. Zijn privéleven lijdt onder zijn werk. Met zijn vriendin Livia heeft hij een latrelatie die niet zonder strubbelingen verloopt. Zijn voornaamste liefhebberijen zijn lekker eten en zwemmen in zee.

Camilleri begon pas op latere leeftijd aan zijn Montalbano-romans. Hij was bijna 70 jaar toen het eerste deel verscheen en hij had toen al een hele loopbaan achter de rug als film- en TV-regisseur en schrijver van scripts. Hij gaf ook lange tijd les aan de Italiaanse filmacademie.

De boeken die hij eerder publiceerde waren niet heel succesvol, op één na, 'La Stagione della Caccia' (Het Jachtseizoen) uit 1992, dat een bestseller werd. Twee jaar later schreef hij zijn eerste Montalbano. Ik las ergens dat hij eraan begon omdat hij door een vriend uitgedaagd werd om een detectiveverhaal te laten spelen op Sicilië.

Montalbano werd een groot succes. Camilleri schreef 27 delen over zijn detective en een paar verhalenbundels, tot hij vorig jaar overleed, 93 jaar oud. Bijna alle Montalbano-romans zijn vertaald in het Engels, de taal waarin ik ze lees (ik ben nu bezig aan deel 10), maar ook in andere talen, waaronder het Nederlands. In onze taal zijn echter niet alle delen verschenen en niet één is er verkrijgbaar als Nederlands e-boek.

Er is ook een Italiaanse TV-serie gemaakt met Montalbano als hoofdpersoon. Uiteraard gebaseerd op de boeken van Camilleri, al bemoeide die zich verder niet met de productie. Die serie is op DVD verkrijgbaar, met Nederlandse ondertitels. Ik heb er een aantal delen van gezien, op de Belgische TV. Nadeel daarvan is dat de acteurs die er in spelen nu ook in mijn hoofd verschijnen als ik de boeken lees. Camilleri beschrijft nergens het uiterlijk van zijn hoofdpersoon, maar het beeld dat ik als lezer van hem vorm wordt zo wel erg beïnvloed.

Maakt niet uit. De boeken blijven spannend, bevatten de nodige maatschappijkritiek – ze spelen voor een groot deel ten tijde van Berlusconi – en zijn met vaart en humor geschreven.




De Strip: Het stripje maakte ik in 1992 en het is een stuk gewelddadiger dan de Montalbano-romans.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men