Het is een
wonderlijke wereld ! Je zou bijna denken dat voor elk probleem een
oplossing bedacht kan worden. Als er tenminste geen
overheidsinstellingen of bewonersverenigingen dwars liggen.
Eerder heb ik al
eens verteld dat ik bijna een jaar gewacht heb op de levering van
mijn scootmobiel. Aanvankelijk ging het allemaal vlot genoeg, maar er
is heel veel tijd verloren gegaan met het zoeken naar een
mogelijkheid om een groot model scootmobiel, ergens buiten de flat,
te stallen.
Eind vorig jaar hebben we, op mijn
aandringen, een punt gezet achter die pogingen. Een kleiner, wat
langzamer, model vond ik ook prima. Die zouden we in de berging op de
begane grond kunnen zetten. En als hij niet te zwaar was zouden we
hem de trappenhal wel in kunnen tillen.
Niet ideaal misschien, maar beter dan
niets. Toen ik bij de hulpmiddelen-leverancier een handzaam exemplaar
kwam bekijken, kwam die met de suggestie om er een 'vlinderoprit' bij
te nemen.
Wat is dat nu
weer, zul je je afvragen. Welnu, een vlinderoprit is een opvouwbare
metalen plaat, met profiel tegen het uitglijden en handvatten voor
het dragen. Je kunt hem over een stoep, of zelfs een trap, heen
leggen en dan met je gehandicaptenvoertuig, probleemloos, naar
beneden rijden.
Helaas werd hij
een dag of 10 later geleverd dan de scootmobiel. Dus de eerste paar
keer hebben we die toch de stoep af getild. Weegt toch ruim 80 kilo
en ik ben geen krachtfiguur. Maar dankzij potige huisgenoten kon ik
toch mijn eerste ritjes maken.
Nu de oprijplaat er is kan ik zelfs
geheel zonder hulp de straat op. Prachtig ! Nu nog eens uitzoeken hoe
ik de banden van mijn scootmobiel op spanning kan houden. Niet dat ze
al zacht zijn, maar ooit zullen ze opgepompt moeten worden...
