Posts tonen met het label kleine D.. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kleine D.. Alle posts tonen

zondag 15 september 2019

Het huis wordt steeds slimmer en ik steeds dommer


Ja, ik liet mijn fototoestel uit mijn handen vallen. Niet erg slim. Het is niet helemaal stuk, maar het batterijvakje sluit niet meer zo goed, dus ik moet nu uitkijken dat de batterijen er niet uitvallen als ik het oppak.

Maar een nieuw cameraatje is besteld. Dus iedereen die nog iets thuis had liggen, heel erg bedankt, maar ik ben alweer voorzien. Dat klinkt misschien gek, maar ik heb hier al twee digitale spiegel-reflexcamera's, een oude videocamera en een compact-cameraatje liggen, die ik allemaal van vrienden en bekenden toegestopt heb gekregen.

Reuze vriendelijk, maar uiteindelijk bleek ik toch het fijnst te fotograferen met het kleine, goedkope toestelletje, dat ik ooit voor Kleine D. gekocht had om mee te nemen op een schoolreisje. Die kinderen zijn tegenwoordig zo slim dat ze alles doen met hun telefoon, dus dat cameraatje lag ongebruikt in de kast. Maar is nu dus een beetje stuk en een handig, klein, licht, nieuw toestelletje, met wat moderne mogelijkheden is ook wel eens fijn. En duur was dat niet.

Ondertussen wordt het huis dus steeds slimmer. We hebben al een poosje een slimme energiemeter, de verwarmingsmeters worden op afstand afgelezen en nu is ook onze boiler veranderd in een slimme boiler. Ik had bijna gezegd onze oude, domme boiler, maar het apparaat is zelf ook splinternieuw en net geïnstalleerd.

Wat betreft slimmigheidjes hebben we dus niets te klagen en het water wordt ook weer prima warm. Dat werd het met de oude boiler ook wel, maar er lekte ondertussen nogal wat weg in de gootsteen eronder. Toen bovendien het omhulsel verontrustende kieren begon te vertonen begrepen we dat er iets nieuws moest komen.

En naast die nagelnieuwe boiler hangt nu een kastje aan de muur dat, door middel van vier groene ledlampjes, aangeeft hoeveel warm water we nog hebben. Dat moesten we vroeger maar een beetje inschatten. Bovendien besluit dit kastje, geheel zelfstandig, wanneer het tijd is om een beetje bij te warmen. Zodat we nooit zonder zitten.

Een bijkomend voordeel is dat je 's nachts het licht in de keuken niet aan hoeft te doen, als je een glaasje water wil pakken. Dat gaat ook heel goed in het groene schijnsel van de slimme boiler.

De slimme energiemeter vertelt ons elke maand, per email, of we meer of minder energie hebben gebruikt dan in dezelfde maand van het vorige jaar. En hoe we zitten ten opzichte van een gemiddeld gezin.

Leuk en toch ook wel nuttig, want daardoor kon ik de jaarlijkse afrekening met gepast vertrouwen tegemoet zien. Als je het hele jaar geen gekke uitschieters hebt kan het niet zo zijn dat je een hoop bij moet betalen. En dat klopte ! We kregen zelfs een paar tientjes terug.

Nu zelf weer wat slimmer zien te worden en niets meer uit mijn handen laten vallen. En hoe zat dat ook alweer met de handmatige instellingen van een fototoestel ? En zouden mijn internetvrienden het verschil zien tussen de oude en de nieuwe camera...?


De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men



zondag 2 september 2018

T. komt logeren


Kleinzoon D. is al lang niet klein meer. Hij is zijn ouders en grootouders boven het hoofd gegroeid, al een paar jaar het huis uit en woont, werkt en studeert nu in Antwerpen. Daar heeft hij, met zijn Belgische vriendin Y., een gezin gesticht, met haar dochtertje D. en de nieuwe aanwinst, ons achterkleinkind A.

Over de kleine A. ga ik het vast nog wel eens hebben. Ze is pas 7 maanden, maar het heeft er alle schijn van dat het een stoere en bijdehante meid gaat worden.

Afgelopen week hadden wij kleine T. te logeren, een neefje van D. en Y. Er waren wat problemen thuis en een weekje Nederland zou een welkome afleiding zijn. Wat de aard van de problemen ook mocht wezen, aan T. kon het onmogelijk gelegen hebben. Hij, 9 jaar oud, donker haar en bruine ogen, was een toonbeeld van vriendelijkheid.

Hij was rustig, gehoorzaam, lief, creatief en zat vol humor. Hij was geduldig met onze oude kater, die eerst naar hem blies, maar uiteindelijk viel voor zijn zuidelijke charmes. Zoals veel kinderen van zijn leeftijd was hij vroeg wakker, maar bleef dan rustig wachten tot een van ons uit bed kwam. Op zekere ochtend zat T. kalm in de kattenmand, samen met de kat, voor de woonkamerdeur te wachten tot de dag kon beginnen.

Ondanks zijn drukke programma – met onze dochter en schoonzoon ging hij op expeditie in het bos, bezocht het legermuseum en ging mee winkelen – vond hij ook nog tijd om met mij door te brengen. Wij tekenden samen strips, mijn resultaten gaan jullie vanaf volgende week zien, die van hem heeft hij meegenomen naar België.

Hij schudde de pagina's in een jaloersmakend tempo uit zijn mouw. Terwijl ik langzaam vorderde, met mijn mannetjes in hun bosrijke omgeving en in de hele week maar net iets meer dan een halve pagina afkreeg, vulde hij vel na vel met auto's, huizen, trams, slagbomen, verkeersborden en zelfs het Atomium van Brussel. 

Daarnaast maakte hij een film, van dehijskraan die onverwacht in onze straat verscheen om bouwmateriaal op de flat naast de onze te hijsen. We bakten samen scones, (hier staat het recept) waarbij T. nauwkeurig de weegschaal bediende. We bestudeerden de vogels op het balkon, T. maakte opnamen van een houtduif.

En we maakten muziek. Aanvankelijk probeerde T. de ukelele onder de knie te krijgen, maar toen schoonzoon thuiskwam met een doos mondharmonica's bleek dat hij daar beter mee uit de voeten kon. Na een dagje oefenen namen we samen een lied op. Ik op de gitaar, T. als mondharmonica-solist. Zie op YouTube: De Mondharmonicaman 

Aan het eind van de week begon ik te vermoeden dat het leven misschien toch meer zin had dan ik ooit gedacht had. Dankjewel T. het was een fijne logeerpartij !



De Strip: In verband met hittegolven en andere sociale verplichtingen hanteren de Stripmannen deze zomer een tropenrooster. Daarom nu een oud stripje. Ondertussen is het werk aan nieuwe verhalen hervat, dus nog even geduld. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 6 mei 2018

Lopende zaken


Waar hebben we het de afgelopen tijd over gehad ? Over de Bitcoin en andere cryptomunten, bijvoorbeeld. Ik schreef in december dat ik er weinig vertrouwen in had. Daarop kelderde de koers spectaculair, om in februari weer wat op te krabbelen en in april weer in te zakken. Sinds mijn verhaaltje is de Bitcoin zo'n 6000 dollar in waarde gedaald. En ik maar denken dat ik geen invloed had. Zie wisselkoersBitcoin 

In november schreef ik over een probleem in onze meterkast, de schakelknop van de boiler was afgebroken. De reparatie had wat voeten in de aarde omdat onze stoppenkast zo oud was dat hetzelfde model knop niet meer in productie was. De monteur wist via-via een oud modelletje te vinden en kon ons toch uit de nood helpen. Inmiddels is de stoppenkast bijna helemaal vervangen en krijgen we stroom via een 'slimme meter', met een splinternieuwe, programmeerbare schakelaar voor de boiler. Zie Slimme Meter 

In februari haalde ik herinneringen op aan mijn tijd, als vrijwillige medewerker en operateur, bij Filmhuis Artishock. Er werd op dat moment gewerkt aan een jubileumboek, want het filmhuis bestaat 40 jaar. Ik zond mijn verhaal in en onlangs kreeg ik bericht dat het bijna helemaal in het boek opgenomen wordt. Leuk ! Naar verwachting verschijnt het jubileumboek over een paar weken. Wie interesse heeft kan een voorbeeld zien op de website, alleen is in die versie mijn verhaal nog niet verwerkt. Zie Jubileumboek Filmhuis Artishock 

Zo'n anderhalve maand geleden schreef ik over de koolmezen die een nestje aan het bouwen waren in het nestkastje op ons balkon. Een paar weken later moest ik melden dat ze waarschijnlijk niet aan het broeden waren. Kan gebeuren, misschien hebben ze ergens anders een beter plekje gevonden. Gisteren zag ik ze toch weer met z'n tweetjes bij het kastje. Maar even later zaten er twee pimpelmezen. Dat blijft dus spannend. Hier in ieder geval een paar mooie, recente pimpelmeesfoto's. 

Dan was er nog ons optreden op Koningsdag. Dat was best geslaagd al vonden we zelf dat het hier en daar nog wel wat beter kon. Ons publiek leek best tevreden en zong gezellig mee. In december komt er een herkansing, voor de mensen die het gemist hebben en voor ons, perfectionisten die we zijn. Op Facebook zijn foto's te zien van ons op Koningsdag – ook voor mensen die geen Facebook account hebben – er is ook gefilmd, maar dat moet nog gemonteerd worden. Zie WEW op Koningsdag2018 

Over lopende zaken gesproken, ik kreeg van Kleine D. een paar schoenen cadeau die hij te klein gekocht had. Ze passen me prima, maar ze zijn nogal stug en lopen niet zo lekker. Je moet ze inlopen, zegt men dan, maar ik loop niet veel dus dat kan lang duren. Aan de andere kant: bij mij gaat het er niet om of kleren goed staan en of schoenen goed lopen, het gaat er om hoe ze zitten.  



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Stripman zelf. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 en deel 10 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 1 januari 2012

Ja, hoor, ze zijn weer mislukt



Nou, ja de meeste dan toch. 
Er zijn er ook wel een paar best aardig geworden, 
maar dat moet wel meer geluk dan wijsheid zijn. 
Tenslotte heb ik een naam hoog te houden 
als slechtste vuurwerk-fotograaf aller tijden.

Aan de voorbereiding kan het deze keer niet gelegen hebben. 
Ik had er een statiefje bij gepakt, 
de handleiding van mijn fototoestel bestudeert 
en zelfs advies ingewonnen bij een meester fotograaf, 
mijn goede blogvriend Glaswerk.


Maar toen het er op aan kwam 
was het toch weer stumperen, hoor. 
Het licht in de woonkamer moest uit, 
vanwege de reflecties in het raam. 
Maar dan kon ik het display van mijn camera niet lezen. 
Scherpstellen op vuurpijlen is ook niet gemakkelijk 
en dan moet je nog zien op het juiste moment af te drukken.


Na enige tijd nam kleinzoon grote D. het van me over. 
Met een zelfverzekerd 'laat mij maar even' ging hij aan het werk. 
En de resultaten mogen er zijn. 
Gelukkig vergat hij dat je na inzoomen 
weer opnieuw scherp moet stellen, 
zodat ook een deel van zijn foto's mislukt is. 
Anders was het helemaal gênant geworden.


De bovenste twee opnamen heb ik gemaakt, 
de onderste twee zijn van D. 
Als je op de foto's klikt krijg je een grotere weergave te zien...

zaterdag 7 mei 2011

De Giro kwam door Soestijk

De wielerronde van Italië, Giro d'Italia voor de kenners, is vandaag van start gegaan in Turijn. Vorig jaar werden de eerste etappe's verreden in Nederland en kwam de karavaan ook door ons eigen dorp.

Hieronder het beeldverslag dat ik er samen met kleine D. van maakte...


Zie voor meer Stripman-films het tabblad bovenaan dit blog...