Als
je wrevel op wil wekken bij je lezers dan moet je over koken
schrijven, dat blijkt maar weer. Mijn eerdere verhalen over
makkelijke soep, van een paar simpele ingrediënten, hebben me zelfs
onvriendelijke reacties opgeleverd op Ekudos. En dat is toch en heel
gemoedelijk forum, waar je rustig over heikele politieke onderwerpen
kunt schrijven zonder uitgescholden te worden.
Koken
is klaarblijkelijk een teer punt voor veel mensen. Ze kunnen het niet
en beginnen er dan maar liever niet aan. Of ze kunnen het wel en zijn
daar dan zo trots op, dat je het niet moet wagen om te zeggen dat het
eigenlijk heel simpel is en niets voorstelt. Dat is natuurlijk geen reden om maar niet meer over koken te schrijven.
Ik ben geen echte kok, dat hebben de
lezers vast wel begrepen. Ik geef geen echte recepten met exacte
hoeveelheden en kooktijden. Maar dat is met opzet. Koken is
experimenteren, koken is avontuur. Er zijn geen rotsvaste
voorschriften en koken uit een kookboek is saai. Mijn verhaaltjes
zijn eerder bedoeld om te lezen, daarna opzij te leggen en lekker
zelf aan de slag te gaan. Verzin je eigen varianten, vind je eigen
recepten uit.
Deze keer:
Kartoffelsuppe. Een heerlijke, voedzame soep waar ik voor het eerst
mee kennis maakte in Trier. Dit mooie historische stadje aan de
Moezel, met zijn Romeinse bouwwerken, middeleeuwse kerken en fraaie
vakwerkhuizen is sowieso een bezoek waard. Maar je kunt er ook prima
eten en drinken.
Moezelwijn,
natuurlijk, die de laatste jaren steeds droger van smaak schijnt te
worden, dit in tegenstelling tot de wijnen uit de nabijgelegen Elzas.
En aardappelgerechten. Bestel eens aardappelen met eieren en spek, in
zo'n gezellig restaurantje in die oude binnenstad. Tsjonge wat krijg
je een vorstelijke portie opgediend ! Maar zo is de Duitse keuken,
eenvoudig, smakelijk en niet kinderachtig.
Ik at mijn eerste
aardappelsoep overigens in de Tulip Inn. Ja, een lelijk flatgebouw
aan de rand van het oude Trier, maar niet duur en je hebt er vanuit
je kamer een prachtig uitzicht. Thuisgekomen pakte ik er 'In de
Duitse keuken' bij, een ouderwets kookboek, in 1969 uitgegeven door
Parool/ Life en, na wat experimenteren, kook ik de aardappelsoep nu
als volgt:
Schil ongeveer
een kilo aardappels, het soort maakt niet uit, je kunt ook
voorgekookte uit de supermarkt nemen, die hoef je dan niet te
schillen (en dan heb je aan anderhalf pond genoeg). Kook de
aardappels in een ruime pan en een ruime hoeveelheid water, waar je
een paar bouillonblokjes in gedaan hebt, goed gaar. Hou er rekening
mee dat er nog meer ingrediënten bij de soep moeten, hou dus een
halve pan ruimte over.
Maak, terwijl
de aardappels koken, een paar uien, een paar teentjes knoflook en een
flinke prei schoon en snij die fijn. Schil een halve komkommer en
snij die ook in fijne reepjes. Onderwijl zijn je aardappels gaar.
Vuur uit en laat de pan een beetje afkoelen. Je moet nu de aardappels
fijn maken. Dat kan met de staafmixer. Je kunt ze door een zeef duwen
(is wel een heel werk) of uit de bouillon scheppen en op een bord
fijn prakken en daarna weer in de soep teruggooien. Als er een paar
grotere stukjes in de soep zitten is dat niet erg.
Doe nu het vuur
weer aan, maar laag. De fijngemaakte aardappels hebben de neiging om
aan de bodem van de pan vast te kleven, aanzetten heet dat in
kookjargon en als je niet oppast kan dat zelfs tot aanbranden van je
soep leiden. Roer dus vanaf nu regelmatig in de soep en schraap
daarbij met de soeplepel over de bodem van de pan.
Gooi de
fijngesneden uien en knoflook bij de soep en de helft van de gesneden
prei. De andere helft van de prei doe je in een kommetje en bewaar je
voor bij het opdienen. De komkommer mag ook in de soep. Laat alles
een paar minuutjes zachtjes doorkoken. Niet vergeten te roeren.
Snij inmiddels
een onsje gesneden bacon, ontbijtspek of runderrookvlees in reepjes.
Dit kun je ook vervangen door allerlei andere vlezigheden, ham of
boerenmetworst, rook worst of zelfs gerookte zalm (is geen vlees,
maar vis). Ben je vegetariër dan laat je het gewoon weg. Geen nood,
zonder vlees of vis wordt je soep ook best lekker. Je kunt wat
champignons in plakjes snijden en even in de koekenpan fruiten, of
iets van tahoe als vleesvervanger nemen. Doe de bacon, of wat je ook
gekozen hebt, in de soep. Even roeren…
Je kunt allerlei
kruiden in de soep doen. In het recept uit het kookboek staat dille,
maar eigenlijk elk ander kruidje uit de gemiddelde keuken kan er bij,
mits met mate gebruikt. Even proeven of het zout genoeg is. Eventueel
nog een bouillonblokje toevoegen. Wat zwarte peper erover malen, maar
pas op dat je er niet teveel in doet. De peper kan ook achteraf, als
het al in je bord ligt erbij gedaan worden, dat is veiliger.
Doe vervolgens een
kwartliter zure room bij de soep. Volgens mij moet je crème fraiche
nemen en geen sour cream, want die is minder geschikt voor warme
gerechten. In het kookboek staat slagroom. Dat geeft dan wel een
andere smaak. In ieder geval goed roeren tot de room opgelost is.
Voor eters met lactose-intolerantie is er ook heel goede sojaroom te
koop, daarmee smaakt het ook prima.
En dan moet er nog
(soja-)melk bij de soep, ja, het wordt steeds gekker ! Het hangt er
van af hoe dik je je soep wil hebben. Maar aardappelsoep moet wel een
beetje stevig zijn, dus niet teveel melk er bij mengen. Daarna is hij
zo'n beetje klaar, alleen nog weer aan de kook brengen en daarbij
regelmatig roeren.
Ondertussen een paar stevige
boterhammen snijden en met boter besmeren, een flink glas Duits bier
of een niet te zoete witte wijn ernaast zetten. En geef bij het
opdienen de gesneden prei erbij, die we aan het begin opzij gezet
hebben. Daar moet je dan een handje van over de soep gooien.
Heerlijk, hoor kinderen ! En een dag later (wel bewaren in de
koelkast) nog lekkerder !
Dit recept heeft in iets gewijzigde
vorm ook op het VK-blog gestaan. De foto's heb ik vorige week gemaakt.
NB: Door een storing bij Blogspot is een aantal eerdere reacties verdwenen. Waarvoor mijn excuses...
