De Giro kwam door Soestijk

De wielerronde van Italië, Giro d'Italia voor de kenners, is vandaag van start gegaan in Turijn. Vorig jaar werden de eerste etappe's verreden in Nederland en kwam de karavaan ook door ons eigen dorp.

Hieronder het beeldverslag dat ik er samen met kleine D. van maakte...

Zie voor meer Stripman-films het tabblad bovenaan dit blog...

Odilon de Naaktkat – Van heel dichtbij

De foto's zijn deze keer gemaakt door Esther...

Gebakken ballen (in de soep)

Slakken in de soep, komkommer of, in plaats van bouillonblokjes, vloeibare bouillon ? Mijn eerste soepverhaal maakte in 2006, op het Volkskrantblog, heel wat los. En dan was ik zelf ook nog het een en ander vergeten. Zo is het ook erg lekker om een scheut zure room in de soep te doen. En wat dacht je van een schep piccalilly in de bruinebonen- soep ? Of een handvol geraspte kaas ?

Maar als je het echt goed wil doen dan moet je zelf bouillon trekken, van een soepbeen, een mergpijp (dat is geen stuk gebak, jongelui, maar een koeienbot met het merg er nog in), een schenkelstuk (ja, inderdaad: een schijf koeien- scheenbeen, met het vlees er nog omheen) of poulet (dat is soepvlees). Daar heb je dan wel de hele dag voor nodig, al vraagt het weinig aandacht, gewoon een pan water, soepbeen of -vlees er in, hand zout en eventueel een bosje kruiden, vuur heel laag en vervolgens urenlang leuke dingen gaan doen.

Ouderwets koken is dat, daar heeft de jeugd van tegenwoordig geen geduld meer voor. Ooit heb ik erwtensoep gegeten waar een halve varkenskop aan ten grondslag lag. Kom daar nog eens om. De vraag is ook of het nog wel kan met die gekke koeienziekte en zo, zo'n stuk dierenbot met vleesresten in de soep ? Vandaar het praktische bouillonblokje. Daar zitten dan vaak ook de kruiden al in, je hebt tevens vegetarische varianten, voor personen die tegen het eten van vlees zijn en toch een lekker kopje soep willen. En het gaat gemakkelijker mee in de rugzak of fietstas.

Kampeergerechten, schreef een lezer. Mooi gezegd. Het liefst zou ik inderdaad recepten geven die je op de camping in elkaar kunt draaien. Met maar één pan en één mes. Dat gaat ook prima in de keuken thuis, hoor. Zo'n 12-delige messenset is eigenlijk weggegooid geld. Eén niet te groot, goed scherp, mes is genoeg. Geen karteltjes, want daar kun je niet fijn groente mee snijden. Maar voor op de camping voldoet een aardappelschilmesje al uitstekend.

Thuis houd ik het op een klein model koksmes, met een lemmet van een centimeter of twaalf. Handzaam genoeg om een uitje mee te schillen en toch ook geschikt om mee te snijden. Voor weinig te koop in elk warenhuis. Zo'n groot koksmes is echt iets voor hanige mannen. Om mee op te scheppen: Kijk eens hoe groot mijn mes is ! Kinderachtig en overbodig, meisjes, laat je niets wijsmaken.

Okee, ballen in de soep. Je kunt ze in potten kopen, bij de supermarkt. Ze smaken dan nergens naar en voelen in de mond aan als sponzen. Je kunt ze maken zoals mijn oma het deed. Die had in haar keuken meestal wel een pan soep op het petroleumstel staan. Naast het aquarium dat er ook uit zag alsof het gevuld was met soep. Helemaal groen en af en toe zag je iets oranjes voorbij komen. Geen wortel (kan ook heel fijn in de soep !) of verdronken voetballer (iets minder aan te bevelen) maar een goudvis (niet aan beginnen !).

Als oma ballen voor de soep maakte nam ze half om half gehakt (dat is varkens- en rundergehakt door elkaar gemengd) deed daar een handje peper en zout door en een beetje notenmuskaat en wierp er vervolgens kluitjes van in de kokende soep. Het grillig gevormde resultaat noemde ze onderzeeboten en om eerlijk te zijn hoopte ik altijd er niet teveel van op mijn bordje te krijgen, want erg smakelijk vond ik ze niet.

Nee, kinderen, echt lekkere soepballen moet je even bakken. Oh, daar lik je je vingers bij af ! Neem een half pondje mager rundergehakt. Doe het in een kom, stomp er met je vuist een kuiltje in. Breek daarin een ei (schillen weggooien !), kruimel er twee beschuitjes overheen, doe er zout peper en kruiden bij (in plaats van zout en kruiden kun je ook een kruidenbouillonblokje fijn kruimelen, in plaats van peper kun je ook sambal nemen) en hou je daarbij niet in. Eenmaal in de soep mogen je ballen best flink veel smaak hebben. Een uitje heel fijn erdoorheen snipperen kan, knoflook natuurlijk ook. Als je echt pikant wil doen: een flinke schep mosterd erbij.

Kneed de hele boel flink door elkaar en draai er kleine balletjes van, doorsnee 1 tot 1,5 centimeter. Zet een pan op een hoog vuur en doe er een flinke scheut olie (olijf, pinda of zonnebloem) of een stevige klont boter of margarine in. Draai de campingbrander iets lager als het vet heet is en doe een deel van de balletjes in de pan. Niet alle ballen tegelijk, want ze hebben een beetje ruimte nodig. Regelmatig bewegen met de pan, of omscheppen met een spatel. Zo bak je in een paar porties alle ballen mooi bruin.

Je kunt daarna in dezelfde pan soep maken, dan neem je als het ware de smaak van de gebakken ballen mee in je soep. En uiteindelijk de gebakken ballen in de soep doen (niet allemaal van te voren opeten, dus !). Ach, jongens en meisjes, de hele camping zal jaloers zijn !

Koken met de Stripman – Je kunt overal soep van koken

Vijf jaar geleden schreef ik op het goede oude Stripblog mijn eerste kookverhaal. Ik had gelezen dat de jeugd van tegenwoordig niet meer zelf kookte en vond dat jammer. Koken is makkelijk en zelfgekookt is altijd lekkerder dan kant en klaar gekocht. Dus gaf ik op het blog een paar eenvoudige recepten, waar de grootste klungel zich nog geen bult aan kon koken.

De gevolgen bleven niet uit. Ik kreeg best veel reacties op mijn kookverhalen, maar niet van jongeren die niet konden koken en die nu blij waren met mijn aanwijzingen. Waarschijnlijk lazen die jongeren mijn blog niet, of sloegen ze de kookverhalen over, omdat ze dachten dat die toch niet aan hun besteed waren.

Ik kreeg voornamelijk aanwijzingen van ervaren koks die mij bij elk recept uitlegden hoe het anders en vooral ingewikkelder kon. Nee, moest ! Want koks, zelfs de amateurs, zijn erg overtuigd van hun eigen gelijk. In plaats van bouillonblokjes moest ik echte bouillon trekken, in plaats van knoflookpoeder verse knoflook uitpersen enzovoort.

Maar dat was nu juist niet mijn bedoeling. Niet de onervaren kokers afschrikken met moeilijk-doenerij, maar juist laten zien dat je, met eenvoudige middelen en weinig ervaring, toch snel iets lekkers kunt bereiden. Geen lange recepten, geen dure koksmessen, geen vijfpits AGA-fornuizen. Maar simpel. Een lezer vatte het heel mooi samen: Campinggerechten ! Met 1 pannetje, een aardappelschilmesje en een campinggaz-stelletje kun je al aan de slag.

Het is dus met enige schroom dat ik onderstaand recept uit 2006 nog eens plaats. Hopelijk komt er nog eens een jeugdige lezer langs die er iets aan heeft. De mensen die allang weten dat het heel anders moet, moeten dan, voor deze ene keer, maar hier ophouden met lezen... (Maar wel nog even de strip bekijken !)

De jeugd van tegenwoordig kookt niet meer. Ik las het laatst nog in de krant. En ik moet toegeven: ik ken niet veel jeugdigen die met plezier in de keuken staan. Sterker nog: ik ken er een paar die lijken te overleven op een dieet van louter diepvriespizza, blikken soep en afhaalmaaltijden. Dat is jammer, want niet erg gezond en ook niet zo lekker.

Want laat me je één ding verzekeren: zelfgekookt is altijd lekkerder dan kant en klaar. Neem nu die blikken soep. De inhoud daarvan is toch eigenlijk behoorlijk smerig. En dat terwijl soep koken het allermakkelijkste is dat er bestaat. Je kunt bijna alles tot soep verwerken. Het kan haast niet mislukken. Soep laten aanbranden, bijvoorbeeld, vraagt zoveel doorzettingsvermogen, daar is geen jongere toe in staat. En soep koken kost nauwelijks meer moeite dan het in de magnetron schuiven van een pizza.

Ik doe je het volgende recept cadeau: Ga naar de supermarkt en koop een pakje bouillonblokjes en een zakje gesneden soepgroente. Ga weer naar huis en vul een pan, van gemiddelde grootte, voor driekwart met water. Zet de pan op het vuur en gooi er twee bouillonblokjes in. Als de boel begint te koken mag de groente erbij. Vijf minuutjes wachten en zie daar: groentesoep. Even proeven. Niet zout genoeg ? Nog een bouillonblokje erbij. Lekkerder dan alles wat je in blik kunt kopen.

En als je na een paar keer oefenen deze soep eenmaal onder de knie hebt, kun je allerlei variaties toepassen. Er kan nog meer en andere groente in. Bijvoorbeeld: tomaten, uien, prei, selderijstengel, knoflook, wortelen, een paprika, ja zelfs fijngesneden komkommers, of pepers. Je kunt er een schep sambal doorroeren, of kerrie, of een scheut ketjap.

Wil je gebonden soep ? (Dat is soep die een beetje dikker is, zoals bijvoorbeeld: erwtensoep.) Kook dan in de bouillon, voor je de groente erin doet, een paar aardappels gaar. Haal ze uit de pan, prak ze fijn op een bord en kieper ze weer terug. Even roeren: gebonden soep. Nog niet fijn genoeg ? Even de staafmixer er doorheen raggen. Kom op ! Koken is avontuur !

Je kunt ook allerlei vleeswaren in de soep doen. Een paar plakjes ham, of bacon, in reepjes gesneden. Een rookworst, in kleine stukjes. Boerenmetworst, servelaat of chorizo, gaan ook heel goed. Of voor de vegetariers: bak een omelet en snij die in reepjes. Je kunt een boterham roosteren en in blokjes snijden: croutons !

De mogelijkheden zijn eindeloos en het resultaat bijna altijd smakelijk. Ben je een beetje uitgeschoten met zout of kruiderijen ? Gooi wat meer water in de soep. Of nog een paar aardappels, dat schijnt ook te helpen.

Traditioneel hoort er in groentesoep ook vermicelli, dat is een soort dunne spaghetti. Ook dat is in de supermarkt gewoon te koop, kinderen ! Maar je kunt ook echte spaghetti even mee late koken, of macaroni, Chinese mie, ja zelfs rijst !

Volgende keer gaan we iets moeilijkers doen: Soep met ballen ! Ondertussen allemaal thuis oefenen.

---

De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door De Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 7 - deel 8  en deel 9 van deze episode. Lees ook de vorige hoofdstukken: De Wind - Snuf de Hond - Muzikale Droom - Theo en Francien - Motorfietsen en Sportwagens - De Klaveet - Hot City - Teringhond en Het is niet wat je denkt

Wordt vervolgd...

Klik op de strip voor een grotere weergave... 

En bezoek de website van de Geheimzinnige Hulpman, voor meer vervolgstrips !
 

Was de lucht vandaag echt zo blauw...?

Nou reken maar. Hier de holle boom op het busstation nog een keer...

En een stukje verderop, op de Eng, de watertoren. Ik citeer even van Wikipedia:

De watertoren heeft een hoogte van 23,7 meter en heeft één waterreservoir van 200 m³. Het reservoir is in het cilindervormige bovenste gedeelte van de toren geplaatst en heeft een inwendige diameter van 6 meter.

In 1984 werd de toren buiten gebruik gesteld en in 1993 is de watertoren verbouwd tot woonhuis. Toen zijn er negen woonlagen aangebracht inclusief een dakterras. Ook is toen het staalwaterreservoir verwijderd met uitzondering van de bodem.

...en nog eens van dichtbij. De toren is in 1931 gebouwd naar een ontwerp van de architect H.F.Mertens. Op deze website is een foto-presentatie te zien door de architecten die de toren verbouwd hebben. 

Morgen weer mooi weer...?

Uit heel kleine zaadjes komen...

...heel kleine plantjes, natuurlijk. Wat had je dan gedacht ? Maar dat de lobelia's, die ik een paar weken geleden in mijn balkonbakken, zaaide zo minuscuul klein boven de grond zouden komen had ik niet verwacht.

Met een vijf keer vergrotende macrolens op de camera, kun je net onderscheiden dat het twee piepkleine kiemblaadjes zijn, die zich tussen de zandkorrels door naar boven wurmen.

Als je elke dag in die bloembakken staat te turen lijkt het alsof het allemaal niets opschiet. Maar dat valt toch eigenlijk wel mee. Een paar dagen later kun je de blaadjes al een stuk duidelijker zien.

Anderhalve week verder en het eerste echte blad begint zich te vormen. 

Weer een week later zijn het al complete miniatuur-planten geworden.

Het zal nog wel even duren voor de eerste bloemetjes zich aandienen. Maar gelukkig groeien er ook wilde planten op mijn balkon. De vroegste bloeier in mijn bloempotten is, traditiegetrouw, het muurbloempje. Ja, sorry, zo heet het echt ! Een piepklein plantje, maar reusachtig vergeleken met de lobelia's...

Volgende keer foto's van mijn andere zaailingen...

Als u zich maar beseft dat we verwesterd ook af kunnen lassen

Van de week hoorde ik in een televisie-programma, dat de zangeres Ruth Jacott een optreden had moeten aflassen. Verstandig, dacht ik, dat zo'n artieste er, in deze cultureel benarde tijden, een vak bijleert. En mooi dat ze een optreden kan besluiten met een demonstratie van haar las-vaardigheden.

Maar ik denk niet dat ze werkelijk een cursus lassen heeft gevolgd. Wat de tv-presentator waarschijnlijk bedoelde was dat Ruth een optreden had moeten 'afgelasten'. Die term komt ook wel eens voorbij in sportcommentaren en daar heeft men het er ook wel eens moeilijk mee.

Dat soort taalvergissingen vallen me de laatste tijd vaker op. Vroeger konden we nog wel eens lachen om een plattelander, met een grappig accent, die allerlei leuke uitdrukkingen bezigde. Maar nu hoor je de meest uiteenlopende mensen, in keurig uitgesproken Nederlands, de kromste zinnen zeggen.

Een verhaspeling, bijvoorbeeld, die als een kwaadaardig virus om zich heen lijkt te grijpen, is het foutief gebruik van het werkwoord 'beseffen'. Van sporters en bekende Nederlanders, tot politici en laatst zelfs een professor, hoor ik dat ze 'zich iets beseffen'.

Ze bedoelen dat ze 'zich iets realiseren'. Of misschien 'beseffen ze het '. Maar 'zich' in combinatie met 'beseffen' is fout ! Het is net zo fout als 'het zich doorhebben'. Maar misschien 'begrijpen ze zich dat niet'...?

Nog een woord dat je de laatste tijd veel hoort, en dat volgens mij een taalfout is, is de term 'verwesterd'. Het kwam in de mode door het Afghaanse meisje, dat al zo lang in ons land woont en daarom, volgens de minister, teveel 'verwesterd' is.

Nou lijkt mij al, dat voor de politieke partijen waar deze minister mee samenwerkt, een asielzoekerskind nooit te westers kan zijn. Kijk, daar heb je het al: ze is 'te westers', niet 'te wester' ! Het werkwoord zou dan 'verwestersen' moeten zijn en niet 'verwesteren'. Dus is het meisje 'verwesterst', net als bijvoorbeeld 'verengelst', of 'verfranst'.

Maar misschien gebruiken de politici wel die verkeerde vervoeging, omdat ze eigenlijk vinden dat onze cultuur superieur is. 'Te westers' kan in hun ogen niet. Want 'te' zou betekenen dat 'westers' ook fout kan zijn. Vandaar dat kromme 'verwesterd'.

Gek genoeg keurt mijn spellingscontrole 'verwesterd' goed en 'verwesterst' fout. Zeker gemaakt door en gedoogpartner. Ha ! Dat woord keurt ie af !

Vreselijke woorden ! Waar gaat dat heen met onze taal ? De verrutting van de samenleving !! Maar misschien moet ik me daar helemaal niet druk over maken. Wellicht is het gewoon de natuurlijke evolutie en worden deze woorden eerdaags opgenomen in het Groene Boekje.

In dat geval kan ik me beter aanpassen, anders begrijpen de mensen me niet meer. Ik hoop dus dat jullie het je wel beseffen, van mij mogen ze alle uitzettingen van asielzoekers aflassen, of die nou veroosterd, vernoorderd, verzuiderd of verwesterd zijn !

---

De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door De Geheimzinnige Hulpman.  
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 6 - deel 7 - deel 8  en deel 9 van deze episode. Lees ook de vorige hoofdstukken: De Wind - Snuf de Hond - Muzikale Droom - Theo en Francien - Motorfietsen en Sportwagens - De Klaveet - Hot City - Teringhond en Het is niet wat je denkt

Wordt vervolgd...

Klik op de strip voor een grotere weergave... En bezoek de website van de Geheimzinnige Hulpman, voor meer vervolgstrips !