zondag 12 april 2020

De band was lek...


Verder gaat alles goed met ons. Het corona-virus is nog steeds op grote afstand. Letterlijk zelfs, want de enige persoon, waarvan we gehoord hebben dat hij het heeft, is een achterneef van mijn vrouw, die in Spanje woont.

Vorige week schreef ik dat ik vreesde dat de achterband van mijn nieuwe scootmobiel lek was. Toen ik maandag ging kijken stond hij inderdaad helemaal plat. Ik belde de leverancier en de medewerkster die ik aan de lijn kreeg was vol medeleven. 'Nou kunt u nog niet de deur uit !'

Maar de monteur kon pas donderdag langs komen. Hij moest extra voorzichtig zijn in verband met het virus en mij werd gevraagd om de scootmobiel zelf naar buiten te rijden en verder afstand te houden. Dus dat deed ik.

Ondertussen zaten we weer braaf binnen. Dat was niet zo heel erg, hoor. Er was geen sprake van de schrijnende toestanden waarover ik in de media hoorde spreken. Het was heerlijk weer. Ik kon de was lekker buiten hangen en er op het balkon bij gaan zitten om te zien hoe het droogde.

De eerste metselbijtjes kwamen uit het bijenhotel en de eerste blaadjes verschenen aan de bomen van het park. En de pimpelmezen waren echt aan het nestelen in ons mezenkastje. Ik zag ze slepen met mos, veren en plukjes gele isolatievezels. De achterburen zijn aan het verbouwen en daar maakten de mezen handig gebruik van.

Verder las ik vlijtig door, op mijn e-reader. Het bleek dat ik in korte tijd twee boeken had gekocht die eerder verwerkt waren in een TV-serie. Van een derde boek, dat ik wat langer geleden las is nu ook een serie gemaakt. Ik kom daar eerdaags nog wel eens op terug.

Gisteren reed ik dan toch, op drie harde banden, met mijn nieuwe scootmobiel een rondje door het park. Er waren wat moeders met hun kinderen in het speeltuintje, een jonge knul liep er met zijn hond, maar verder was het rustig.

De reigers zaten op hun nesten en de zandoogjes, mooie bruine vlindertjes, vlogen fanatiek achter elkaar aan. Hoogtepunt van mijn uitje was dat ik een tjiftjaf zag. Meestal hoor je die vogeltjes alleen, terwijl ze zich verborgen houden tussen de bladeren.

En als je ze ziet, is er altijd die twijfel. Is het wel een tjiftjaf ? Of is het misschien de fitis, die er vrijwel hetzelfde uitziet. Nu ging er zo'n klein, grijsbruin vogeltje een paar meter voor me op een tak zitten en riep luid zijn naam. Tjif ! Tjaf ! Geen vergissing mogelijk.


Zo kwamen we deze week ook weer door...



De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman

Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 5 april 2020

De nieuwe scootmobiel


Ons land, de krant en de TV zijn nog steeds in de ban van het coronavirus. Maar daar ga ik het niet over hebben. Met ons, familie en vrienden, gaat het nog steeds goed, gelukkig. En ondertussen gaat het gewone leven toch ook nog een beetje door.

Afgelopen vrijdag, bijvoorbeeld, werd mijn nieuwe scootmobiel bezorgd. De vaste lezers weten misschien nog dat, in november vorig jaar, de oude was afgekeurd. Vanwege een versleten transaxle.

Hij had 10 jaar dienst gedaan en ik las laatst dat de gemiddelde levensduur van een scootmobiel 5 jaar is, dus ik ben er zuinig op geweest. Het kan ook zijn dat de leveranciers veel willen verkopen en snel oude door nieuwe willen vervangen en daarom de levensduur wat laag inschatten.

Hoe dan ook. In de tussentijd reed ik op een vervangend vervoermiddel, zonder achteruitkijkspiegel en met bediening die ik niet erg prettig vond. Het was beter dan niets, maar na een maand of vier mailde ik toch maar eens naar de leverancier of er al schot in de zaak zat.

Ze antwoordden dat het verzoek, om een nieuwe te mogen leveren, bij de gemeente lag en inderdaad, een paar weken later, werd ik gebeld. Een vriendelijke mevrouw wilde, na verontschuldigingen dat het zo lang geduurd had, druk, druk, druk, graag wat details en wensen met me doornemen.

Fijn, want zo kon ik doorgeven dat het formaat van de scootmobiel belangrijker was dan de snelheid en de vering. Ik heb niet veel ruimte om hem te stallen. En dat ik graag een tweehandige bediening wilde. Mijn lichaam is snel overbelast en als ik kan wisselen, tussen links en rechts gasgeven, dan scheelt dat.

Er volgde nog een uitwisseling van formulieren, per post, en niet lang daarna kwam het verlossende telefoontje van de leverancier. De volgende dag al werd mijn nieuwe vervoermiddel geleverd. Ik zal er wel 19 euro per maand eigen bijdrage voor moeten gaan betalen, dankzij de bezuinigingswoede van de laatste jaren, maar toch ben ik er blij mee. Als je er zelf een moet kopen ben je tussen de 5000 en 7000 euro kwijt. Elke 5 jaar. Dan is 19 euro per maand niet duur.

Een dag later maakte ik mijn eerste ritje. Mooi ding, hoor. Met vering, remlicht en twee achteruitkijkspiegels. De bediening is ongeveer zo als bij mijn eerste mobiel, met wat extra's. Deze houdt bijvoorbeeld de afgelegde kilometers bij en hij kan laten zien hoe laat het is en hoe warm.

Er zit ook een knop op om te schakelen tussen binnen en buiten rijden. Als je in een winkel bent wil je langzamer vooruit, maar ook, rustiger optrekken. Zodat je in de rij voor de kassa niet tegen het karretje, of het achterwerk, van de klant voor je botst.

Wel jammer dat er geen gebruiksaanwijzing bij de scootmobiel geleverd werd. Die moest ik op internet opzoeken. En hij is toch wel een beetje groter dan mijn oude karretje, zodat het in en uit de berging manoeuvreren wat lastiger is.

Ook jammer dat één van de achterwielen wel erg zacht opgepompt was. Ze zouden me er toch niet één geleverd hebben met een lekke band ? Er is een garage vlak bij ons om de hoek, waar een apparaat aan de gevel hangt om banden mee op spanning te brengen. Dus op zich was dat geen probleem.

En ervan uitgaande dat de band niet lek is en de nieuwe oplader het goed doet, kan ik er weer 5 jaar tegenaan.



De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman

Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 29 maart 2020

Geen nieuws, goed nieuws


Er zullen mensen zijn die er geen genoeg van kunnen krijgen, maar ik neem aan dat de meesten van jullie niet zitten te wachten op een corona-verhaal van mij. Net als 99% van de andere Nederlanders heb ik geen directe ervaringen met het virus. Ik ken ook niemand die besmet is en ik hoop, voor mijzelf, mijn familie, vrienden en kennissen, dat dat zo blijft.

Het leven hier in huis gaat gewoon zijn gangetje. Ik kwam toch al niet vaak buiten, dus daar is niet veel aan veranderd. Mijn vrouw en ik hebben wat afspraken afgezegd en maken nu, één of twee keer per week, een klein ommetje met de auto.

In huis hou ik me net zo bezig als voorheen. Een beetje internetten, lezen op de e-reader – Sherlock Holmes, Anthony Trollope en Charles Darwin op het moment – soms wat gitaarspelen, of knutselen aan mijn volgende stripverhaaltje. Omdat het zulk mooi weer is heb ik het balkon aangeveegd en een paar bloempotten gefatsoeneerd. Ik heb zelfs al even in de zon gezeten.

De bloeiende planten beginnen alweer op te komen en ik hoop dat de muurpeper, die ik flink onder handen heb genomen, zich ook weer herstelt. Muurpeper wordt door sommige mensen 'eeuwig leven' genoemd, maar in die van mij zat niet veel fut meer.

De eerste hommelkoninginnen zijn uit komen rusten op de muur aan de zonkant van het huis. Ik maak elke ochtend foto's van de zonsopkomst, maar die worden, met al vier wolkeloze ochtenden na elkaar, onderhand wel wat saai.

Aan de andere kant van de flat, op het kleine balkonnetje, heeft de blauwe bes al de eerste groene blaadjes en bloemknoppen. Een pimpelmees vliegt heen en weer tussen de bomen aan de overkant en onze mezenkast. Ik zag hem een paar keer een plukje mos naar binnen brengen, maar ik heb nog geen tweede mees kunnen betrappen.

Ik ben er nog niet uit of het een vrijgezel is die een partner probeert te lokken, of een paartje waarvan één mees op afstand blijft. De komende weken zullen wel uitsluitsel geven.

Er vloog, een paar dagen geleden, een flinke groep brandganzen rond boven het park. Ik zag drie grote bonte spechten achter elkaar aan jagen, tussen de nog kale eiken en beuken en gisterenochtend een paartje gaaien, dat elkaar iets voerde op een tak. Zo is er altijd wel wat te zien.

Ik heb kortom niets te klagen. Een gezonde week gewenst...


Ps: De saaie zonsopkomstfoto's zijn te zien op Twitter en Instagram 



De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 22 maart 2020

En ook vanochtend komt de zon weer op


De wind blaast uit het oosten droge lucht over ons land, dus zijn er geen vliegtuigstrepen te zien in de blauwe hemel. Dat was aan het begin van de week wel anders. Brede banen uitlaatgassen verduisterden de zon.

Wordt er werkelijk minder gevlogen door het coronavirus ? Een Facebookvriend wees me op een grafiekje op de website statista.com . Ja, er wordt echt minder gevlogen.

Sterker nog: In de gebieden waar het virus het ergste huishoudt is de lucht in jaren niet zo schoon geweest. Ik las een bericht waarin gesteld werd dat dankzij die schone lucht minder mensen overlijden door longklachten. Dat is mooi, maar je kunt je afvragen wat erger is, overlijden door luchtvervuiling, of door een longvirus.

Het zijn van die malle vergelijkingen. Er gaan veel meer mensen dood in het verkeer dan door terrorisme, toch zijn we bang voor aanslagen en stappen we zorgeloos in de auto. Terwijl wetenschappers ons er al jaren op wijzen dat we ons gedrag moeten veranderen, in verband met het klimaat en de druk op de biodiversiteit, passen we ons maar mondjesmaat aan. Tot er een virus voorbij komt en ineens iedereen in actie komt.

Corona is goed voor het klimaat, schrijft de Volkskrant. De economie draait slechter, er wordt minder autogereden – geen files ! – dus minder uitstoot van kwalijke gassen. Maar de overheid neemt forse maatregelen om bedrijven te steunen, waardoor er, als het virus bedwongen is, een inhaaleffect kan ontstaan.

Milieubeschermers waarschuwen dan ook dat we de klimaatdoelen niet uit het oog mogen verliezen. We moeten van dat virus af, maar ook doorgaan met het vergroenen van de maatschappij.

Ondertussen ligt de hele culturele- en entertainmentsector plat. Hollywoodsterren, die nu werkeloos thuis zitten, maken van de gelegenheid gebruik om naar de plastisch chirurg te stappen. Even het uiterlijk bij laten werken. Ik zag een berichtje van een arts die zei dat het storm liep, maar ook dat hij veel aanvragen afwees. Er kunnen immers complicaties optreden en dat met volle ziekenhuizen door het virus. Geen goed idee, dus.

In ons land bood toptennisser Robin Haase zich aan als kinderoppas. Hij kon toch niet de hele dag trainen, liet hij weten op de sociale media en hij wilde mensen helpen die in een onmisbaar beroep werkten. Goeie actie en hij is de enige niet. Dat is dan weer een leuk bij-effect van de viruscrisis, al die mensen die iets aardigs doen voor hun medemens.

Ondertussen lijkt het alsof de pimpelmezen geïnteresseerd zijn in het nestkastje op ons balkon. Want de lente gaat ook gewoon door...



De Strip: Het stripje is uit 1993. Ook toen leverde een kalme aanpak vaak de beste resultaten.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 15 maart 2020

Ik blijf lekker thuis


Er zijn genoeg weken dat ik niet de deur uit kom, corona-virus of niet. Ik heb nu eenmaal weinig energie, door mijn chronische aandoening, ik moet vaak kiezen wat ik doe. Een uurtje gitaarspelen ? Of een uurtje naar buiten ? Alle twee gaat niet op één dag.

Gelukkig is er thuis genoeg te doen. Spannende boeken lezen, bijvoorbeeld. Ik heb net een thriller uit van Peter James, 'Ultiem Bewijs'. Niet de originele Engelse versie helaas. Maar, dat is één van de aardige bijkomstigheden van het bezit van een e-reader, je krijgt zo nu en dan gratis boeken aangeboden en dan moet je het doen met wat je krijgt. Dit was gewonnen in een loterij, geloof ik, maar het kan ook zijn dat ik het van mijn internetprovider kreeg.

Het is best een aardig boek, met een interessant plot. Helaas laat de uitwerking wat te wensen over en de vertaling leest ook niet overal even soepel. Inmiddels ben ik bezig aan een andere thriller, 'Verleden Tijd', van Lee Child, op dezelfde manier verkregen. Die leest een stuk prettiger, maar lijkt zich, na een redelijk rustig begin, te ontwikkelen tot een knokfilm. In de hoofdrol een onverstoorbare, mannelijke held, die met harde hand de ene na de andere slechterik uitschakelt. Niet vervelend, maar ook niet hoogstaand.

Voor de sportliefhebbers is er weinig te doen momenteel, door alle afgelastingen. Eén de weinige internationale wedstrijden die nog wel doorgaan is het snookertoernooi van Gibraltar. De sfeer is merkwaardig, want er wordt geen publiek toegelaten en de gebruikelijke handdruk tussen de spelers is vervangen door een luchtiger gebaar. Maar verder ziet het er normaal uit en wordt het uitgezonden door Eurosport.

Een andere mooie thuis-activiteit is het kijken naar de webcams van Vogelbescherming. Ik heb het er elk jaar wel even over, Beleef de Lente, de website waarop uilen, roofvogels, ooievaars, lepelaars en koolmezen gevolgd worden bij het broeden.

Het moet bij de meeste vogels nog beginnen, maar de bosuil en de slechtvalk hebben al eieren. Op de site zijn filmpjes te zien, van de hoogtepunten, voor de mensen die geen geduld hebben om de live-beelden te volgen. Maar live kijken is erg rustgevend, een mooi iets in spannende tijden.

Vogels hebben trouwens ook wel eens last van virussen, maar daar hoor je de laatste tijd niet zoveel over. Voor wie meer wil weten over het corona-virus is het programma dat op NPO1 uitgezonden wordt, 'Feiten en Fabels', een aanrader. Rustige uitleg, door deskundigen met een reële kijk op de situatie, die ons verzekeren dat er geen reden is voor paniek. Vanmiddag om 13:05 weer een aflevering.



De Strip: Het stripje maakte ik in 1994. Toen waren er ook voorzorgsmaatregelen.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 8 maart 2020

Inspecteur Montalbano


Jullie weten misschien dat ik graag detectiveverhalen lees. Dat heb ik waarschijnlijk van mijn moeder. Bij ons thuis stonden hele reeksen van Agatha Christie, Simenon, Baantjer en anderen. Ik las die graag toen ik nog thuis woonde.

Sinds ik mijn e-reader heb ben ik Sherlock Holmes aan het (her-)lezen. In het Engels en gratis verkrijgbaar, omdat ze al zolang geleden verschenen zijn. Maar ik vind het ook niet erg om voor misdaadverhalen te betalen. Ik kocht al spannende e-boeken van Nicci French, Frank Tallis en Kate Atkinson, maar de meeste nog van Andrea Camilleri.

Camilleri zal niet bij iedereen direct bekend zijn, maar zijn boeken over inspecteur Salvo Montalbano zijn een aanrader. Montalbano is een knorrige man, met het hart op de goede plaats. Hij moet laveren tussen het dagelijkse bestaan als chef van een politiebureau, in een kleine stad op Sicilië, de eisen die er van hoger hand aan hem gesteld worden, de plaatselijke politiek en de maffia.

Hij is tegendraads en gebruikt onorthodoxe methodes, listen en valstrikken, soms ook geweld en dat wordt door zijn superieuren niet altijd gewaardeerd. Maar het is hem meer om gerechtigheid te doen dan om persoonlijk succes. Zijn privéleven lijdt onder zijn werk. Met zijn vriendin Livia heeft hij een latrelatie die niet zonder strubbelingen verloopt. Zijn voornaamste liefhebberijen zijn lekker eten en zwemmen in zee.

Camilleri begon pas op latere leeftijd aan zijn Montalbano-romans. Hij was bijna 70 jaar toen het eerste deel verscheen en hij had toen al een hele loopbaan achter de rug als film- en TV-regisseur en schrijver van scripts. Hij gaf ook lange tijd les aan de Italiaanse filmacademie.

De boeken die hij eerder publiceerde waren niet heel succesvol, op één na, 'La Stagione della Caccia' (Het Jachtseizoen) uit 1992, dat een bestseller werd. Twee jaar later schreef hij zijn eerste Montalbano. Ik las ergens dat hij eraan begon omdat hij door een vriend uitgedaagd werd om een detectiveverhaal te laten spelen op Sicilië.

Montalbano werd een groot succes. Camilleri schreef 27 delen over zijn detective en een paar verhalenbundels, tot hij vorig jaar overleed, 93 jaar oud. Bijna alle Montalbano-romans zijn vertaald in het Engels, de taal waarin ik ze lees (ik ben nu bezig aan deel 10), maar ook in andere talen, waaronder het Nederlands. In onze taal zijn echter niet alle delen verschenen en niet één is er verkrijgbaar als Nederlands e-boek.

Er is ook een Italiaanse TV-serie gemaakt met Montalbano als hoofdpersoon. Uiteraard gebaseerd op de boeken van Camilleri, al bemoeide die zich verder niet met de productie. Die serie is op DVD verkrijgbaar, met Nederlandse ondertitels. Ik heb er een aantal delen van gezien, op de Belgische TV. Nadeel daarvan is dat de acteurs die er in spelen nu ook in mijn hoofd verschijnen als ik de boeken lees. Camilleri beschrijft nergens het uiterlijk van zijn hoofdpersoon, maar het beeld dat ik als lezer van hem vorm wordt zo wel erg beïnvloed.

Maakt niet uit. De boeken blijven spannend, bevatten de nodige maatschappijkritiek – ze spelen voor een groot deel ten tijde van Berlusconi – en zijn met vaart en humor geschreven.




De Strip: Het stripje maakte ik in 1992 en het is een stuk gewelddadiger dan de Montalbano-romans.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men




zondag 1 maart 2020

Misschien valt het mee met dat coronavirus


De uitbraak van het coronavirus... De 'war room' van het RIVM... Het zijn wel grote woorden, in het journaal en in de krant. Zeven mensen in ons land hebben het virus, waarvan drie uit hetzelfde gezin en voorlopig lijkt het goed met ze te gaan.

Voor de meeste patiënten is het virus niet erger dan de griep. Daar kun je ook ernstig ziek van worden, maar de laatste keer dat er over een griepvirus paniek ontstond was in 2009. Dat was de Mexicaanse griep, ook wel de varkensgriep genoemd.

Volgens Wikipedia zijn er bij die Mexicaanse griep '...17.483 wereldwijd bevestigde sterfgevallen geweest in 2009. In Nederland waren dit er 60. Bij de “gewone” Nederlandse seizoensgriep ligt dit tussen de 250 en de 2000.'

Ook toen was er sprake van een pandemie. Bij de BBC werd een waarschuwend filmpje vertoond. Een toekomstvisioen, met mensen die omvielen op straat, in het mistige Londen. Mannen in witte jassen voerden de slachtoffers af. In Nederland werd een enorme voorraad virusremmende middelen ingeslagen. Uiteindelijk viel het allemaal mee.

Dat wil niet zeggen dat het nu ook met een sisser af zal lopen. Voor de mensen die ziek zijn, of nog worden, is het allemaal ernstig genoeg. Het is ook gevaarlijk om er, bij voorbaat, luchtig over te doen. Na de Mexicaanse griep, waarbij miljoenen zijn uitgegeven aan overbodige medicatie, werd de ernst van de Q-koorts veel te laag ingeschat.

Voor de officiële instanties is het moeilijk om de juiste koers te bepalen. Maar, hoewel de kranten vol staan met coronanieuws en elk tv-journaal ermee opent, is het voorlopig spannender om naar het wielrennen, schaatsen of snooker te kijken dan om de opmars van het virus te volgen.

Of anders kunnen we ons verwonderen over het weer, dat alweer storm en regen bracht. Maar dat ook zo zacht is dat er gisteren een citroenvlinder door de straat vloog. Het is pas februari, maar op internet zag ik tientallen meldingen, van mensen die ook citroenvlinders hadden gezien.

Of anders kunnen we ons misschien verheugen dat we geen Syrische vluchtelingen zijn en met onze kinderen in het niemandsland tussen Turkije en Griekenland bivakkeren. Dan toch liever Nederland met een losgebroken virus...


De Strip: Het stripje maakte ik in 1993 toen we ook last hadden van virussen.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men