Geen nieuws, goed nieuws

Er zullen mensen zijn die er geen genoeg van kunnen krijgen, maar ik neem aan dat de meesten van jullie niet zitten te wachten op een corona-verhaal van mij. Net als 99% van de andere Nederlanders heb ik geen directe ervaringen met het virus. Ik ken ook niemand die besmet is en ik hoop, voor mijzelf, mijn familie, vrienden en kennissen, dat dat zo blijft.

Het leven hier in huis gaat gewoon zijn gangetje. Ik kwam toch al niet vaak buiten, dus daar is niet veel aan veranderd. Mijn vrouw en ik hebben wat afspraken afgezegd en maken nu, één of twee keer per week, een klein ommetje met de auto.

In huis hou ik me net zo bezig als voorheen. Een beetje internetten, lezen op de e-reader – Sherlock Holmes, Anthony Trollope en Charles Darwin op het moment – soms wat gitaarspelen, of knutselen aan mijn volgende stripverhaaltje. Omdat het zulk mooi weer is heb ik het balkon aangeveegd en een paar bloempotten gefatsoeneerd. Ik heb zelfs al even in de zon gezeten.

De bloeiende planten beginnen alweer op te komen en ik hoop dat de muurpeper, die ik flink onder handen heb genomen, zich ook weer herstelt. Muurpeper wordt door sommige mensen 'eeuwig leven' genoemd, maar in die van mij zat niet veel fut meer.

De eerste hommelkoninginnen zijn uit komen rusten op de muur aan de zonkant van het huis. Ik maak elke ochtend foto's van de zonsopkomst, maar die worden, met al vier wolkeloze ochtenden na elkaar, onderhand wel wat saai.

Aan de andere kant van de flat, op het kleine balkonnetje, heeft de blauwe bes al de eerste groene blaadjes en bloemknoppen. Een pimpelmees vliegt heen en weer tussen de bomen aan de overkant en onze mezenkast. Ik zag hem een paar keer een plukje mos naar binnen brengen, maar ik heb nog geen tweede mees kunnen betrappen.

Ik ben er nog niet uit of het een vrijgezel is die een partner probeert te lokken, of een paartje waarvan één mees op afstand blijft. De komende weken zullen wel uitsluitsel geven.

Er vloog, een paar dagen geleden, een flinke groep brandganzen rond boven het park. Ik zag drie grote bonte spechten achter elkaar aan jagen, tussen de nog kale eiken en beuken en gisterenochtend een paartje gaaien, dat elkaar iets voerde op een tak. Zo is er altijd wel wat te zien.

Ik heb kortom niets te klagen. Een gezonde week gewenst...

Ps: De saaie zonsopkomstfoto's zijn te zien op Twitter en Instagram 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

En ook vanochtend komt de zon weer op

De wind blaast uit het oosten droge lucht over ons land, dus zijn er geen vliegtuigstrepen te zien in de blauwe hemel. Dat was aan het begin van de week wel anders. Brede banen uitlaatgassen verduisterden de zon.

Wordt er werkelijk minder gevlogen door het coronavirus ? Een Facebookvriend wees me op een grafiekje op de website statista.com . Ja, er wordt echt minder gevlogen.

Sterker nog: In de gebieden waar het virus het ergste huishoudt is de lucht in jaren niet zo schoon geweest. Ik las een bericht waarin gesteld werd dat dankzij die schone lucht minder mensen overlijden door longklachten. Dat is mooi, maar je kunt je afvragen wat erger is, overlijden door luchtvervuiling, of door een longvirus.

Het zijn van die malle vergelijkingen. Er gaan veel meer mensen dood in het verkeer dan door terrorisme, toch zijn we bang voor aanslagen en stappen we zorgeloos in de auto. Terwijl wetenschappers ons er al jaren op wijzen dat we ons gedrag moeten veranderen, in verband met het klimaat en de druk op de biodiversiteit, passen we ons maar mondjesmaat aan. Tot er een virus voorbij komt en ineens iedereen in actie komt.

Corona is goed voor het klimaat, schrijft de Volkskrant. De economie draait slechter, er wordt minder autogereden – geen files ! – dus minder uitstoot van kwalijke gassen. Maar de overheid neemt forse maatregelen om bedrijven te steunen, waardoor er, als het virus bedwongen is, een inhaaleffect kan ontstaan.

Milieubeschermers waarschuwen dan ook dat we de klimaatdoelen niet uit het oog mogen verliezen. We moeten van dat virus af, maar ook doorgaan met het vergroenen van de maatschappij.

Ondertussen ligt de hele culturele- en entertainmentsector plat. Hollywoodsterren, die nu werkeloos thuis zitten, maken van de gelegenheid gebruik om naar de plastisch chirurg te stappen. Even het uiterlijk bij laten werken. Ik zag een berichtje van een arts die zei dat het storm liep, maar ook dat hij veel aanvragen afwees. Er kunnen immers complicaties optreden en dat met volle ziekenhuizen door het virus. Geen goed idee, dus.

In ons land bood toptennisser Robin Haase zich aan als kinderoppas. Hij kon toch niet de hele dag trainen, liet hij weten op de sociale media en hij wilde mensen helpen die in een onmisbaar beroep werkten. Goeie actie en hij is de enige niet. Dat is dan weer een leuk bij-effect van de viruscrisis, al die mensen die iets aardigs doen voor hun medemens.

Ondertussen lijkt het alsof de pimpelmezen geïnteresseerd zijn in het nestkastje op ons balkon. Want de lente gaat ook gewoon door...

De Strip: Het stripje is uit 1993. Ook toen leverde een kalme aanpak vaak de beste resultaten.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Ik blijf lekker thuis

Er zijn genoeg weken dat ik niet de deur uit kom, corona-virus of niet. Ik heb nu eenmaal weinig energie, door mijn chronische aandoening, ik moet vaak kiezen wat ik doe. Een uurtje gitaarspelen ? Of een uurtje naar buiten ? Alle twee gaat niet op één dag.

Gelukkig is er thuis genoeg te doen. Spannende boeken lezen, bijvoorbeeld. Ik heb net een thriller uit van Peter James, 'Ultiem Bewijs'. Niet de originele Engelse versie helaas. Maar, dat is één van de aardige bijkomstigheden van het bezit van een e-reader, je krijgt zo nu en dan gratis boeken aangeboden en dan moet je het doen met wat je krijgt. Dit was gewonnen in een loterij, geloof ik, maar het kan ook zijn dat ik het van mijn internetprovider kreeg.

Het is best een aardig boek, met een interessant plot. Helaas laat de uitwerking wat te wensen over en de vertaling leest ook niet overal even soepel. Inmiddels ben ik bezig aan een andere thriller, 'Verleden Tijd', van Lee Child, op dezelfde manier verkregen. Die leest een stuk prettiger, maar lijkt zich, na een redelijk rustig begin, te ontwikkelen tot een knokfilm. In de hoofdrol een onverstoorbare, mannelijke held, die met harde hand de ene na de andere slechterik uitschakelt. Niet vervelend, maar ook niet hoogstaand.

Voor de sportliefhebbers is er weinig te doen momenteel, door alle afgelastingen. Eén de weinige internationale wedstrijden die nog wel doorgaan is het snookertoernooi van Gibraltar. De sfeer is merkwaardig, want er wordt geen publiek toegelaten en de gebruikelijke handdruk tussen de spelers is vervangen door een luchtiger gebaar. Maar verder ziet het er normaal uit en wordt het uitgezonden door Eurosport.

Een andere mooie thuis-activiteit is het kijken naar de webcams van Vogelbescherming. Ik heb het er elk jaar wel even over, Beleef de Lente, de website waarop uilen, roofvogels, ooievaars, lepelaars en koolmezen gevolgd worden bij het broeden.

Het moet bij de meeste vogels nog beginnen, maar de bosuil en de slechtvalk hebben al eieren. Op de site zijn filmpjes te zien, van de hoogtepunten, voor de mensen die geen geduld hebben om de live-beelden te volgen. Maar live kijken is erg rustgevend, een mooi iets in spannende tijden.

Vogels hebben trouwens ook wel eens last van virussen, maar daar hoor je de laatste tijd niet zoveel over. Voor wie meer wil weten over het corona-virus is het programma dat op NPO1 uitgezonden wordt, 'Feiten en Fabels', een aanrader. Rustige uitleg, door deskundigen met een reële kijk op de situatie, die ons verzekeren dat er geen reden is voor paniek. Vanmiddag om 13:05 weer een aflevering.

De Strip: Het stripje maakte ik in 1994. Toen waren er ook voorzorgsmaatregelen.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Inspecteur Montalbano

Jullie weten misschien dat ik graag detectiveverhalen lees. Dat heb ik waarschijnlijk van mijn moeder. Bij ons thuis stonden hele reeksen van Agatha Christie, Simenon, Baantjer en anderen. Ik las die graag toen ik nog thuis woonde.

Sinds ik mijn e-reader heb ben ik Sherlock Holmes aan het (her-)lezen. In het Engels en gratis verkrijgbaar, omdat ze al zolang geleden verschenen zijn. Maar ik vind het ook niet erg om voor misdaadverhalen te betalen. Ik kocht al spannende e-boeken van Nicci French, Frank Tallis en Kate Atkinson, maar de meeste nog van Andrea Camilleri.

Camilleri zal niet bij iedereen direct bekend zijn, maar zijn boeken over inspecteur Salvo Montalbano zijn een aanrader. Montalbano is een knorrige man, met het hart op de goede plaats. Hij moet laveren tussen het dagelijkse bestaan als chef van een politiebureau, in een kleine stad op Sicilië, de eisen die er van hoger hand aan hem gesteld worden, de plaatselijke politiek en de maffia.

Hij is tegendraads en gebruikt onorthodoxe methodes, listen en valstrikken, soms ook geweld en dat wordt door zijn superieuren niet altijd gewaardeerd. Maar het is hem meer om gerechtigheid te doen dan om persoonlijk succes. Zijn privéleven lijdt onder zijn werk. Met zijn vriendin Livia heeft hij een latrelatie die niet zonder strubbelingen verloopt. Zijn voornaamste liefhebberijen zijn lekker eten en zwemmen in zee.

Camilleri begon pas op latere leeftijd aan zijn Montalbano-romans. Hij was bijna 70 jaar toen het eerste deel verscheen en hij had toen al een hele loopbaan achter de rug als film- en TV-regisseur en schrijver van scripts. Hij gaf ook lange tijd les aan de Italiaanse filmacademie.

De boeken die hij eerder publiceerde waren niet heel succesvol, op één na, 'La Stagione della Caccia' (Het Jachtseizoen) uit 1992, dat een bestseller werd. Twee jaar later schreef hij zijn eerste Montalbano. Ik las ergens dat hij eraan begon omdat hij door een vriend uitgedaagd werd om een detectiveverhaal te laten spelen op Sicilië.

Montalbano werd een groot succes. Camilleri schreef 27 delen over zijn detective en een paar verhalenbundels, tot hij vorig jaar overleed, 93 jaar oud. Bijna alle Montalbano-romans zijn vertaald in het Engels, de taal waarin ik ze lees (ik ben nu bezig aan deel 10), maar ook in andere talen, waaronder het Nederlands. In onze taal zijn echter niet alle delen verschenen en niet één is er verkrijgbaar als Nederlands e-boek.

Er is ook een Italiaanse TV-serie gemaakt met Montalbano als hoofdpersoon. Uiteraard gebaseerd op de boeken van Camilleri, al bemoeide die zich verder niet met de productie. Die serie is op DVD verkrijgbaar, met Nederlandse ondertitels. Ik heb er een aantal delen van gezien, op de Belgische TV. Nadeel daarvan is dat de acteurs die er in spelen nu ook in mijn hoofd verschijnen als ik de boeken lees. Camilleri beschrijft nergens het uiterlijk van zijn hoofdpersoon, maar het beeld dat ik als lezer van hem vorm wordt zo wel erg beïnvloed.

Maakt niet uit. De boeken blijven spannend, bevatten de nodige maatschappijkritiek – ze spelen voor een groot deel ten tijde van Berlusconi – en zijn met vaart en humor geschreven.

De Strip: Het stripje maakte ik in 1992 en het is een stuk gewelddadiger dan de Montalbano-romans.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Misschien valt het mee met dat coronavirus

De uitbraak van het coronavirus... De 'war room' van het RIVM... Het zijn wel grote woorden, in het journaal en in de krant. Zeven mensen in ons land hebben het virus, waarvan drie uit hetzelfde gezin en voorlopig lijkt het goed met ze te gaan.

Voor de meeste patiënten is het virus niet erger dan de griep. Daar kun je ook ernstig ziek van worden, maar de laatste keer dat er over een griepvirus paniek ontstond was in 2009. Dat was de Mexicaanse griep, ook wel de varkensgriep genoemd.

Volgens Wikipedia zijn er bij die Mexicaanse griep '...17.483 wereldwijd bevestigde sterfgevallen geweest in 2009. In Nederland waren dit er 60. Bij de “gewone” Nederlandse seizoensgriep ligt dit tussen de 250 en de 2000.'

Ook toen was er sprake van een pandemie. Bij de BBC werd een waarschuwend filmpje vertoond. Een toekomstvisioen, met mensen die omvielen op straat, in het mistige Londen. Mannen in witte jassen voerden de slachtoffers af. In Nederland werd een enorme voorraad virusremmende middelen ingeslagen. Uiteindelijk viel het allemaal mee.

Dat wil niet zeggen dat het nu ook met een sisser af zal lopen. Voor de mensen die ziek zijn, of nog worden, is het allemaal ernstig genoeg. Het is ook gevaarlijk om er, bij voorbaat, luchtig over te doen. Na de Mexicaanse griep, waarbij miljoenen zijn uitgegeven aan overbodige medicatie, werd de ernst van de Q-koorts veel te laag ingeschat.

Voor de officiële instanties is het moeilijk om de juiste koers te bepalen. Maar, hoewel de kranten vol staan met coronanieuws en elk tv-journaal ermee opent, is het voorlopig spannender om naar het wielrennen, schaatsen of snooker te kijken dan om de opmars van het virus te volgen.

Of anders kunnen we ons verwonderen over het weer, dat alweer storm en regen bracht. Maar dat ook zo zacht is dat er gisteren een citroenvlinder door de straat vloog. Het is pas februari, maar op internet zag ik tientallen meldingen, van mensen die ook citroenvlinders hadden gezien.

Of anders kunnen we ons misschien verheugen dat we geen Syrische vluchtelingen zijn en met onze kinderen in het niemandsland tussen Turkije en Griekenland bivakkeren. Dan toch liever Nederland met een losgebroken virus...

De Strip: Het stripje maakte ik in 1993 toen we ook last hadden van virussen.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Is korter en sneller ook leuker ?

Deze week wordt het Snooker Shoot Out toernooi gespeeld, in het Engelse Watford. De 128 beste professionele spelers van de wereld, aangevuld met wat jonge amateurs en twee dames, strijden om de titel. Je zou het het snel-snooker kampioenschap kunnen noemen. De partijtjes duren maximaal 10 minuten en de spelers krijgen in de eerste helft daarvan 15 seconden per beurt, daarna nog maar 10.

Spektakel gegarandeerd, als je bedenkt dat, normaal gesproken, een wedstrijd al gauw een paar uur duurt en de finales van grote toernooien soms zelfs meerdere dagen. Klaarblijkelijk is er behoefte aan snelle versies van sporten. Schaken kent ook een snelle variant.

In feite is de gebruikelijke schaakwedstrijd al een versnelling van wat het ooit geweest moet zijn. Twee spelers, diep in gedachten verzonken, die urenlang, naar het bord zitten te turen. Voor de deelnemers zal het vaak leuker zijn geweest dan voor de omstanders. Dus werd, om de vaart erin te houden, voor officiële wedstrijden een klok geïntroduceerd.

We realiseren ons dat niet, maar bij voetbal is hetzelfde gebeurd. Dat komt voort uit middeleeuwse balspelen, waarbij het ene dorp tegen het andere speelde, in het vrije veld. De doelen lagen kilometers uit elkaar en de wedstrijd eindigde zodra er een doelpunt gemaakt werd. In meer beschaafde tijden is dat getransporteerd naar een omlijnd veld en een vaste speeltijd.

Alsof dat nog niet genoeg is heeft men bij het rugby een snellere variant bedacht, rugby sevens. Bij het normale spel strijden twee teams van 15 personen tegen elkaar en duurt de wedstrijd twee keer 40 minuten. Bij sevens heeft elk team maar 7 spelers en duurt het twee keer 10 minuten. Het veld blijft even groot, dus die 7 spelers lopen zich een ongeluk. Maar op die manier kan er wel een heel toernooi in een paar dagen gespeeld worden. Het spel is sinds een paar jaar een Olympische sport, dus een succes.

Er zijn nog meer voorbeelden. Bij het schaatsen heeft men het short-tracken als snellere variant, het wielrennen kent de BMX. Beide worden gehouden op korte baantjes en wedstrijden zijn vaak al beslist bij de eerste bocht. Dat is bij de snooker shoot out soms ook het geval. Daar zitten geen bochten in, maar dat de eerste bal belangrijk kan zijn ervoer één van de vrouwelijke deelnemers.

Zij mocht beginnen aan haar partij. Uit de beginpositie kun je eigenlijk geen punten scoren, dus na haar opening kwam haar mannelijke tegenstander aan bod. Die maakte meteen een serie van 133 en daarmee was de wedstrijd beslist. Sneu voor de speelster, die eigenlijk niet veel fout had gedaan.

Veel andere duels verlopen spannender. Soms moeten de spelers rennen rond de tafel, om de klok voor te blijven. Een enkele keer is de laatste seconde beslissend, maar vaak is het daarvoor al stressen. Een enkele fout kan fataal zijn, maar net zo vaak lukt het niet om te profiteren van een fout en wordt een misser beantwoord met een blunder.

Het is allemaal dus nogal onvoorspelbaar. Maar er zijn serieuze geldbedragen te winnen en punten voor de wereldranglijst, dus doen de meeste spelers graag mee. Het publiek smult er van en kan zich voor één keer eens lekker laten gaan, met spreekkoren en liedjes. Na vier dagen is de pret weer voorbij.

En dat is maar goed ook. De shoot out is teveel een loterij. Voor één keer in het jaar is dat wel leuk, maar daarna graag weer een wat rustiger tempo. Er is nu, na twee ronden, al bijna geen top 10 speler meer over. De factor geluk is zo overheersend dat er in de afgelopen 10 jaar nog nooit iemand twee keer gewonnen heeft. Graeme Dott en Xiao Guodong hadden nog het meeste succes, zij haalden als enigen twee keer een finale, maar verloren die.

Vandaag wordt het nog wel spannend, misschien. De laatste 5 ronden worden op één dag afgewerkt, met vanavond laat de finale. Alles te zien op Eurosport.

De Strip: Het stripje maakte ik in 2001.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

50 jaar Live At Leeds: De teringherrie valt best mee

Het is deze week 50 jaar geleden dat het beroemde album 'Live At Leeds', van de Britse rockband The Who, uitkwam. RollingStone.com heeft een mooi artikel over het maken van het album op hun website staan. Ze omschrijven het als één van de beste live-lp's uit de rockgeschiedenis.

Ik hoorde 'Live At Leeds' voor het eerst, ergens in de jaren '70, bij een schoolvriend. Om heel eerlijk te zijn vond ik het maar teringherrie. Ik was nog een jong ventje, natuurlijk. In later jaren ben ik The Who meer gaan waarderen en als ik die legendarische live-muziek nu hoor vind ik het behoorlijk indrukwekkend. Zoals RollingStone.com zegt: Een band op de top van zijn kunnen.

'Live At Leeds' was het eerste officiële live-album van The Who en het opnemen ging niet zonder problemen. Het plan was om een lp te vullen met opnamen van hun Amerikaanse tournee van 1969. Maar na afloop realiseerden ze zich dat ze geen logboek bij hadden gehouden en dus niet meer wisten welk optreden goed was, welk niet. Het zou een gigantische klus worden om achteraf, uit 30 concerten, de bruikbare delen te selecteren.

Er werd besloten om twee nog komende Britse shows, in Leeds en Hull, te gebruiken voor nieuwe opnamen. Gitarist Pete Townshend gaf zelfs opdracht om de banden met de Amerikaanse optredens te verbranden. Een beslissing waar hij, jaren later, enorme spijt van zei te hebben. Indertijd was hij bang geweest dat er illegale lp's, zogenaamde 'bootlegs', op de markt zouden komen. Hij kon zich toen ook niet voorstellen dat men, ooit nog eens, zoveel waarde aan die oude opnamen zou gaan hechten.

De nieuwe opnamen uit Leeds en Hull zouden echter ook problemen opleveren. Bij Leeds bleek dat de achtergrondzang niet goed te horen was, bij Hull stond bij een aantal nummers de basgitaar niet op de band. Die laatste show werd daarom opzij geschoven.

Townshend boekte, om het project te redden, een dag in de studio en zong met bassist John Entwistle de achtergrondkoortjes opnieuw in. Tientallen jaren later bleek dat, bij de opnamen van Hull, alleen in de eerste paar nummers een probleem met de basgitaar was. Met moderne technieken werden de baspartijen van Leeds in de opnamen van Hull geplakt en het concert alsnog op CD uitgebracht.

Bij het concert in Leeds werden 33 nummers gespeeld. Daarvan stonden er maar 6 op de oorspronkelijke lp. In de loop der jaren verschenen er allerlei, uitgebreidere, versies van het album. De verzamelaarswebsite Discogs.com noemt er maar liefst 212. Bij het 40-jarig jubileum, in 2010, werd een CD-box uitgegeven met daarin het volledige concert uit Leeds en het gerestaureerde optreden uit Hull.

De liefhebbers moeten wel diep in de beurs tasten om die luxe heruitgaven aan te schaffen. Ik zag de CD-box op internet staan voor 600 euro. Het is goedkoper om op YouTube te zoeken, daar is ook veel te vinden.

De Strip: Het stripje maakte ik in 2002.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men