Het Grote Ontbijt Onderzoek

Een paar jaar geleden hield ik, onder mijn lezers op het Volkskrantblog, het Grote Douche Onderzoek. De uitkomsten waren opvallend. Er waren respondenten (onderzoekerstaal voor mensen die antwoord gegeven hebben) die net als ik elke dag lekker onder de douche gingen.

Maar er waren er ook die dat het liefst helemaal nooit deden. Zij verdedigden hun douche-gewoonten met te verklaren dat douchen ongezond is en slecht voor de huid. Onzin, natuurlijk, maar goed, ik respecteer iedere lezer, wat voor vreemde ideeën en gewoonten die er ook op na mag houden.

Laatst bedacht ik dat het misschien ook leuk is om te onderzoeken hoe het met de ontbijtgewoonten van mijn lezers zit. Ik kwam daarop omdat hier in huis nogal verschillend met de eerste maaltijd van de dag wordt omgegaan.

Er is maar één ochtend in de week waarop we met z'n allen tegelijk ontbijten en dat is op zondag. Dan bak ik croissantjes en pistoletjes in de oven en kook ik een halfzacht eitje. Met name de mannelijke gezinsleden laten zich dat goed smaken.

De vrouwen in huis eten mondjesmaat, of helemaal niet, mee. De andere dagen van de week doen de dames het altijd zonder ontbijt. Zou dat typisch voor vrouwen zijn ? Die staan toch vaak wat problematischer tegenover eten dan mannen. Ze eten niet, of te veel, maar zelden regelmatig.

Op door de weekse dagen ontbijt ik meestal met een bakje yoghurt met muesli. Ook wel eens met een bordje havermoutpap, vooral 's winters is dat lekker. En als dat allemaal niet voorhanden is doe ik het met een paar beschuitjes. Altijd met thee erbij.

Brood op de nuchtere maag is niets voor mij. Dit in tegenstelling tot kleinzoon D., die de dag begint met een boterham met kaas en een met hagelslag, weggespoeld met een glas melk. In één gezin al zulke verschillen als het om ontbijten gaat. Dat is gelukkig met douchen heel anders. Maar dat terzijde.

Op Wikipedia staat een leuke opsomming van ontbijtgebruiken in verschillende landen. Brood, beschuit of yoghurt met ontbijtgranen is redelijk normaal Nederland en omstreken.

In de Angelsaksische landen worden er op de nuchtere maag vaak gebakken eieren, pannenkoeken en worstjes gegeten. In alle landen wordt er thee, koffie, melk of sinaasappelsap bij gedronken.

Over het belang van een stevig ontbijt verschillen de meningen. Lange tijd was het algemene oordeel dat het de belangrijkste maaltijd van de dag was. Lees maar op www.brood.net .

Als je op internet zoekt naar 'ontbijt overslaan' vind je alleen maar negatieve artikelen. Het verhoogt het risico op hart- en vaatziekten, je wordt er dik van, naar het schijnt en jongeren die nietontbijten worden eerder ontmaagd.

Maar volgens Wikipedia schijnt helemaal niet zo erg te zijn om af en toe niet te ontbijten. Als je dan bij de lunch of de koffie maar geen vette of zoete etenswaren gaat bunkeren.

Hoe zit het met jouw ontbijt, beste lezer ? Laat het me weten. Wel of niet, met welke voedingsmiddelen dan wel en wat drink je er bij. En waarom, natuurlijk. In de loop van de week zal ik de binnen gekomen antwoorden verzamelen en verslag uitbrengen op Stripman's Prikbord.

---

De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door De Geheimzinnige Hulpman.  

Wordt vervolgd...

Bezoek ook de website van  de Geheimzinnige Hulpman !

Lees ook de vorige hoofdstukken: De Wind - Snuf de Hond - Muzikale Droom - Theo en Francien - Motorfietsen en Sportwagens - De Klaveet - Hot City - Teringhond - Het is niet wat je denkt - Zork en Slapend rijk

Odilon de Naaktkat - Is het al zomer...?

Hmmm...

...is het al zomer...?

Nog niet, hè...

...misschien morgen, dan...

De mara of patagonische haas – Een bezoek aan de dierentuin

'Komt u hier voor het eerst ?', vroeg het vriendelijke meisje, op het pleintje vlak achter de ingang van Dierenpark Amersfoort. Ze maakte een foto van ons, die we dan, als we weer naar huis gingen, konden kopen als souvenir.

'Nee, hoor,' antwoordde ik, 'als kind kwam ik hier al en dat is toch al gauw 45 jaar geleden.' Thuis gekomen heb ik in mijn foto-album de foto's van toen opgezocht. Je ziet een klein stripmannetje, aan de hand van zijn moeder, wat verlegen om zich heen kijken.

Mijn oudere broer staat op het punt om zelfverzekerd op pad te gaan, een zak pinda's in de hand, om aan de dieren te voeren. Mijn oudste zus bestudeert haar zakje pinda's, naast haar staat mijn oma met mijn jongere zusje aan de hand. Vader staat niet op de foto, waarschijnlijk omdat hij de camera vast hield.

Het park is vlak na de oorlog opgericht. De dieren waren aanvankelijk een middel om publiek naar het restaurant te trekken. Later werd het allemaal een stuk professioneler. Maar hoewel sommige dieren er, in de jaren '60 en '70 al, goed bij stonden, in redelijk ruime verblijven, waren er ook nogal wat die het met akelig kleine hokjes moesten doen.

Een mara, of Patagonische haas

Het dier was vooral een tentoonstellingsobject, of een gebruiksartikel. Er was, bijvoorbeeld, een groepje tamelijk treurige ezeltjes, waar de kinderen een rondje op konden rijden. En het leeuwenverblijf leek verdacht veel op een circus-arena.

Dat is inmiddels verleden tijd. De dieren worden beter verzorgd en leven, vrijwel zonder uitzondering, in grote ruimtes, omgeven door veel groen. Ook het gooien van pinda's, naar de apen en beren, is afgelopen. Dierentuindieren staan op dieet.

Giraffen en een zebra

Desalniettemin gaat dierentuinbezoek gepaard aan gemengde gevoelens. Het is een mogelijkheid om prachtige, exotische dieren van zeer dichtbij te zien. Maar die olifanten, giraffen, tijgers en chimpansees zijn daarvoor wel uit hun natuurlijke omgeving gehaald en van hun vrijheid beroofd.

Voor de oude situatie, met wolven in sombere hokken die op middeleeuwse gevangenissen leken, klein, donker en vuil, ging dat nog veel sterker op. Tegenwoordig halen dierenparken hun bewoners niet meer uit het wild. Het is eerder andersom, vanuit dierentuinen worden dieren weer in hun oorspronkelijke leefwereld teruggezet.

Flamingo's

Voor sommige soorten kan de dierentuin wel eens het laatste redmiddel zijn. Mocht de tijger en de neushoorn in het wild uitgeroeid worden dan hebben we gelukkig nog een populatie in gevangenschap.

Ondanks deze serieuze bedenkingen hebben we ons prima geamuseerd, gisteren. Het begon al met een onverwachte meevaller. Omdat ik in mijn rolstoel kwam mocht dochter E. gratis naar binnen, als mijn begeleidster. Dat zijn dan weer de voordelen die bij de nadelen horen...

Op de website van Dierenpark Amersfoort vindt je alle informatie en een webcam waarmee je in het binnenverblijf van de olifanten kunt kijken. Een prachtige ruimte, met douche ! Desalniettemin zijn de olifanten overdag meestal buiten, de webcam is dus vooral 's avonds interessant.

Onze lieve heer zet een cd'tje op

Op het oude Volkskrantblog gold ik enige tijd als expert op het gebied van regenbogen. Dat was misschien een beetje overdreven, hoewel ik er wel eens een paar aardige regenboogfoto's heb geplaatst.

 

Ook heb ik de lezers ooit gewezen op het weerbericht in de krant, waar je op sommige dagen aan kunt zien, of er een regenboog te verwachten was. Je moet dan kijken of de kans op regen en de kans op zon, bij elkaar opgeteld, op meer dan 100% uitkomt. Dan kan het zijn dat het regent terwijl de zon schijnt en er dus een regenboog verschijnt.

Afgelopen weekeinde was het weer eens raak. Het is altijd maar afwachten wat er van op de foto kunt krijgen. Meestal is de boog te groot om in één opname te vangen.

Maar met de lens in zijn allergrootste groothoekstand paste deze boog er bijna helemaal op. 

Opmerkelijk waren de stralen in de lucht onder de regenboog. Net alsof onze lieve heer, of iemand anders van zeer groot formaat, een reuzen-cd achter de horizon schuift.

En voor je het weet is het allemaal weer voorbij...

Kunst en cultuur zullen nooit verdwijnen !

Met tekenen en schilderen heb ik nooit veel geld verdiend, noch heb ik er ooit subsidie voor ontvangen. Toch doe ik het nog steeds. Met muziek maken ben ik veel minder actief. Terwijl ik daar, in de korte periode dat ik met een schnabbel-orkestje bruiloften en partijen opvrolijkte, een leuke bijverdienste aan had.

Bij kunst en cultuur gaat het niet in de eerste plaats om geld. Ik heb me bij de plaatselijke culturele vereniging een jaar of 15 als vrijwilliger ingezet voor kunst en cultuur. Vaak was ik er 20 uur per week, of meer, mee bezig. Ik kreeg daar geen cent voor. Nee, ik betaalde contributie om mijn bijdrage te mogen leveren.

Dat neemt niet weg dat de vereniging het zonder gemeentelijke subsidie een stuk moeilijker zou hebben gehad. Vooral de huisvesting zou een groot probleem zijn geworden en het aantal activiteiten was ongetwijfeld een stuk kleiner geweest. Misschien had de vereniging het wel niet gered, helemaal op eigen kracht.

Dat is een beetje het dilemma als je het over kunst- en cultuursubsidies hebt. Haal je ze weg, dan blijft er echt nog wel kunst en cultuur over. Ook als het niets oplevert blijven mensen zich daarvoor inzetten. Gewoon omdat ze het leuk en waardevol vinden.

Waarom zouden we ons dan druk maken om de bezuinigingen die het kabinet nu voorstelt ? Omdat waardevolle activiteiten zullen verdwijnen en vooral omdat de argumenten niet deugen ! We moeten bezuinigen om uit de crisis te komen, zegt men. Maar we zijn al uit de crisis.

De financiële sector, die ons in de problemen heeft gebracht, doet het weer prima. Afgelopen week betaalde nog betaalde verzekeraar Aegon een paar miljard terug, die ze van de staat geleend had. Al die bezuinigingen zijn niet nodig. En als je dan toch zo graag bezuinigen wil maak dan de goede keuzes.

De crisis wordt aangegrepen om wat rechtse sentimenten uit te leven. Uitkeringen verlagen, natuurbeschermers dwars zitten en kunstenaars pesten. Maar het zijn niet die sectoren van de samenleving die ons in de crisis gestort hebben. Een paar procent belastingverhoging voor de hoogste inkomens zou een veel rechtvaardiger maatregel zijn en net zo effectief.

Protest is daarom op zijn plaats. Er zijn allerlei acties gaande. Je kunt bijvoorbeeld lid of sympathisant worden van de vereniging Publiek, of je naam zetten onder de petitie 'Bezuinigen op cultuur zonder allefeiten? Nooit!' , al 12.000 kunstliefhebbers gingen je voor.

Je kunt meedoen aan de bezetting van Museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam op zondag 26 juni, of meelopen in de Mars der Beschaving op 26 en 27 juni, of je aansluiten bij de facebook-pagina Halbe de Sloper. En dat zijn maar een paar van de vele mogelijkheden om je ongenoegen te laten blijken.

Maar wat je ook doet, laat dit onterechte beleid niet lijdzaam over je heen komen ! Met z'n allen zorgen we ervoor dat kunst en cultuur nooit zullen verdwijnen !

---

De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door De Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van deze episode...

Volgende week begint een nieuw verhaal van de Geheimzinnige Hulpman !

Lees ook de vorige hoofdstukken: De Wind - Snuf de Hond - Muzikale Droom - Theo en Francien - Motorfietsen en Sportwagens - De Klaveet - Hot City - Teringhond - Het is niet wat je denkt   en Zork

 

De korenbloemen bloeien !

Het zou zo de titel van een Zweedse roman uit de jaren '60 kunnen zijn. 

En niet alleen de korenbloemen staan in bloei op mijn balkon, 

ook de klaverzuring en de gele mosterd.

De korenbloem is bekend bij iedereen, al was het maar uit het liedje over de drie kleine kleutertjes, die zittend op het hek onder andere over 'korenbloempjes blauw' spraken. Maar inmiddels is het in het wild een zeldzame plant geworden.

Beetje triest idee dus, dat de enige korenbloemen in de wijde omgeving waarschijnlijk op mijn balkon staan. Terwijl ze vroeger in elke akker en wegberm te zien waren. Veranderde landbouwmethoden en uit de hand gelopen onkruidbestrijding zijn de oorzaak.

Het is mooi dat de boeren een hogere opbrengst van hun land kunnen halen, dankzij die moderne technieken, maar hun land is daarmee wel een woestijn geworden waar geen wild dier of wilde plant meer leven kan. Dat is niet alleen jammer, voor de liefhebbers van natuur, 

maar ook riskant.

Zo'n monocultuur, waar maar een voedingsgewas groeit, is kwetsbaar voor ziektes en plagen. En het verdwijnen van wilde bloemen draagt bij aan het afnemen van de bijenstand. En bijen zijn, samen met andere bestuivende insecten, belangrijk voor onze voedselvoorziening.

Links getob, natuurlijk, de economie is veel belangrijker. 

Daarom wil onze regering ook graag nieuwe kerncentrales bouwen. Mooie megaprojecten, waar de bouwwereld blij mee is. En door het dogma van de eeuwige vooruitgang, moeten we meer energie produceren, de economie moet groeien.

Beter zou het zijn om minder te gaan gebruiken, groener en duurzamer te produceren en energie uit hernieuwbare bronnen te halen. Iets om bij de volgende verkiezingen eens aan te denken. Want zonder natuur is er helemaal geen economie mogelijk.

Ondertussen kreeg ik van het energiebedrijf, waarvan wij groene stroom betrekken, een doosje bloembolletjes cadeau. Omdat we zulke trouwe klanten waren.

Ik herkende die bolletjes van een paar jaar geleden, toen Albert Heijn ze weggaf als 'geluks klavertjes'. Maar hoewel het blad wel op een klavertje vier lijkt, met een bruin hartje, is het in werkelijkheid klaverzuring, ofwel 'oxalis'. En er komen decoratieve bloemetjes aan.

De gele mosterd is door de mezen gezaaid. Want zo hoort dat te gaan in de natuur. Dieren eten zaden, maar verspreiden ze ook, zodat er in het volgende jaar weer nieuwe planten kunnen groeien om de zaden van op te eten...

De dahlia bloeit !

Griekenland is de bakermat van de democratie. 

En democratie betekent letterlijk dat het volk de regeert. Bij de oude Grieken stemde de bevolking over het aannemen van wetten en regels. In de moderne democratieën kiest de bevolking vertegenwoordigers om dat voor hen te doen.

In het Griekenland van vandaag gaat de bevolking de straat op, om te protesteren tegen de maatregelen, die de gekozen regering van plan is toe te gaan passen. Rigoureuze bezuinigingen en verkoop van staatsbedrijven. Dat zou nodig zijn om uit de schulden te komen.

Maar de bevolking is tegen. 

Een deel van de politici ook, zelfs van de regeringspartijen, naar het schijnt. Ik kan wel met ze meevoelen. De grote financiële instellingen spinnen er garen bij, de gewone man mag het gelach betalen.

Op tv hoor ik dat de betogende Grieken, voor het parlement, met brandbommen, stenen en Griekse yoghurt gooien. Maar ondertussen bloeit de dahlia op mijn balkon. Dat is ook mooi en kost verbazend weinig geld !

Deze dahlia kreeg ik een paar jaar geleden cadeau 

van collega-blogger Kees Smit en zijn vrouw. Toen stond hij al in bloei, zoals meestal als je een plant koopt om cadeau te geven.

Van mijn oma en opa wist ik dat dahlia's knollen vormen, 

die je kunt laten overwinteren. Opa groef ze op uit de tuin, legde ze in het schuurtje om te drogen en bewaarde ze de winter over, gewikkeld in stro en oude kranten.

Ik haalde dus, aan het begin van de winter, 

de knolletjes uit de bloempot en probeerde ze op soortgelijke wijze de winter door te slepen. In het voorjaar zette ik ze in twee bloempotten, maar erg levendig leken ze niet. Uiteindelijk verschenen er in de ene pot wel wat bladeren, maar geen bloem. De andere pot bleef helemaal leeg.

 De volgende winter zette ik de hele pot, met inhoud en al, 

in de trappenhal. Dat werkte beter. Het jaar daarop kreeg ik zowaar een paar bloemen. Dit jaar zelfs vier !

De Dahlia is genoemd naar de Zweedse botanicus Andreas Dahl, een leerling van Linnaeus, lees ik bij Wikipedia. Daar is nog veel meer wetenswaardigs te lezen over de Dahlia en over democratie...