zondag 15 juli 2018

Foutje op de website, vergissing bij verzending


De vermoeidheid was even over dus ging ik met mijn vrouw naar de bouwmarkt. Ik op de scootmobiel, het is heerlijk rijden tussen die stellingen met gereedschap, schroeven en sanitair, mijn vrouw met de auto, dan kon ze meteen de aankopen vervoeren.

Ik wilde een plank ophangen, een haakje op een raam zetten – een windhaak bleek dat te heten – en een gat in de kurkvloer repareren. Niet alles tegelijk, maar dan hadden we de spullen vast.

We kochten pluggen en schroeven, een nieuwe betonboor, kneedbaar hout en nog wat klein spul. Bij de afdeling verf en lak stonden we even te kijken naar de bussen vloerlak. Duur spul. Je bent zo 40 euro kwijt voor een liter. Eerst thuis eens op internet kijken, of dat niet goedkoper kon.

Dat viel tegen. Bij de meeste internetwinkels waren de prijzen net zo gepeperd en als het al wat goedkoper was dan kwam je, met de verzendkosten mee, uiteindelijk net zo duur uit. Tot ik op de website van onze bouwmarkt keek. Ze bleken een huismerk te hebben dat in de aanbieding was. Driekwart liter lak voor 15 euro ! Da's echt goedkoop.

Maar ik zag ook iets grappigs. Driekwart liter stond aangegeven als 750 ml. Maar een bus van anderhalve liter stond er als 1,5 ml. Dat is wel een heel klein busje. Voor een hele hoge prijs, want het kostte 59,95.

Ik stuurde ze een mailtje, om de vergissing door te geven. En begon voor mezelf te rekenen, wat niet mijn sterkste kant is. Met 1,5 ml kun je niet veel lakken. Je zou heel veel van deze miniverpakkingen nodig hebben. Een vloer van een 3 bij 4 meter zou bijna 40.000 euro kosten, of zat ik er dan een nul naast ?

Dezelfde middag werd ik gebeld door de bouwmarkt. Ja, die 1,5 ml was een vergissing, natuurlijk. Ze konden er wel om lachen en zouden het veranderen op de website.

Ondertussen had ik die bus parketlak van driekwart liter besteld, met een kwast en de verzendkosten erbij, voor iets meer dan 20 euro. Zou de volgende dag verzonden worden. En inderdaad er werd een flinke doos met het logo van de bouwmarkt bezorgd. 'Daar is de lak !' riep ik enthousiast. Maar mijn vrouw, die het pakket aangenomen had, keek bedenkelijk: 'Die doos is wel erg licht...'

Ik nam hem van haar over en ze had gelijk, een grote, maar vederlichte doos. De bovenkant netjes dichtgetaped, maar de onderkant een beetje ingedeukt en niet zo goed gesloten. Ik keek er in en zag aanvankelijk alleen maar leegte. Toen ik mijn hand naar binnen stak voelde ik dat er toch iets in zat: de kwast. Maar geen lak !

Even dacht ik dat ze me in de maling genomen hadden. Misschien zat er in een hoekje van de doos een miniatuurblik van 0,75 ml. Maar nee, de doos was verder echt leeg. Ik stuurde een mail naar de klantenservice en bereidde me al voor op moeizame gesprekken of mailwisselingen. Was die doos wel echt leeg ? Probeerde ik er soms een gratis blik vloerlak uit te slepen ?

Allemaal overbodig. Een dag later kwam er nog een doos, met daarin een roerhoutje en de bestelde vloerlak. Niets aan de hand, dus. Alleen niet zo handig dat ze de verfkwast in een aparte doos vooruit gezonden hadden...



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 en deel 9 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 8 juli 2018

De verveling verdrijven met een nieuwe boycot


Door omstandigheden, waar verder niemand schuld aan had, moest ik deze week wat vaker en langer op bed liggen dan anders. Gezellige dingen zijn leuk, maar ik moet er wat langer van bij komen dan andere mensen. Dat wil niet zeggen dat ik geen gezellige dingen wil doen, natuurlijk.

Bovendien was er genoeg om de dreigende verveling te verdrijven. Er was voetbal, van het Wereldkampioenschap in Rusland, er was tennis op Wimbledon en er waren radio-uitzendingen, die ik gemist had maar in kon halen door ze te downloaden van internet en te beluisteren op mijn mobiele telefoon.

Bij het voetballen viel me op dat er wel erg veel verdedigd werd. Als je niet zo'n geweldig team hebt is het misschien een goed idee om je verdedigend op te stellen, dan verlies je wellicht met minder tegendoelpunten. Maar op het WK spelen de beste landen ter wereld ! Toch zag ik vaak elftallen vanaf de eerste minuut verdedigen alsof ze al met 3 of 4 doelpunten voor stonden.

Zelfs Brazilië, dat toch prima aanvallers heeft, hield bij corners voor het vijandige doel, gewoon drie verdedigers achter op hun eigen helft ! Heel terecht dat ze hebben verloren van de Belgen, hoewel die nog bijna de boot in gingen door, in de onderlinge wedstrijd toen ze met 2 – 0 voorstonden, alles op de verdediging te gooien.

Hopelijk zien ze nog eens in dat Johan Cruijff het nog niet zo slecht zag toen hij zei dat je, als je zelf in de aanval was, niet hoefde te verdedigen. Als wij de bal hebben, hebben zij hem immers niet.

Ondertussen was er niet echt veel aandacht voor een mooie prestatie op Wimbledon, waar een Nederlandse tennisster, Kiki Bertens, doordrong tot de 4e ronde en de 2e week, door meervoudig kampioene Venus Williams te verslaan. Onze mannelijke voetballers en tennissers kunnen er niet veel van, maar gelukkig hebben we de vrouwen nog !

Er is trouwens ook een Belgische tennisster die goed presteert en nog in het toernooi zit, Alison Van Uytvanck. Zij heeft de kampioene van vorig jaar al verslagen. Reden genoeg om Wimbledon te blijven volgen dus.

Tussendoor luisterde ik naar Vara's Vroege Vogels, het radioprogramma over de natuur, dat onlangs zijn 40-jarig jubileum vierde. (De hele uitzending is terug te luisteren via de website) Wat me vooral bijbleef was een gesprek met Donald Pols, directeur van Milieu Defensie, over het klimaatakkoord, waarover de afgelopen maanden onderhandeld is. 

Iedereen, overheid, bedrijfsleven, vakbonden, milieubeweging en andere maatschappelijke organisaties, is het er over eens dat er maatregelen genomen moeten worden om verdere opwarming van de aarde tegen te gaan. Iedereen is bereid daarvoor een bijdrage te leveren, behalve het bedrijfsleven en dan vooral de grote multinationals. Die willen alleen iets doen als ze daarvoor door de overheid gecompenseerd en gesubsidieerd worden.

Donald Pols vertelde dat een bedrijf als Shell, dat in de afgelopen jaren miljarden aan belastingvoordelen kreeg, niet bereid is om zelf in duurzaamheid te investeren. Dat lijkt mij een mooie aanleiding om ze weer eens ouderwets te gaan boycotten.

Milieu Defensie heeft inmiddels een rechtszaak tegen Shell aangespannen, gesteund door 10.000 Nederlanders. Dat kan natuurlijk ook. 



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 en deel 8 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 1 juli 2018

Er is geen vluchtelingencrisis


Groot nieuws in de afgelopen week: 'Europa bereikt na zware en emotionele nacht akkoord over migratie'. Kranten stonden er vol van, de TV-journaals liepen er van over. Zie de Volkskrant van vrijdag. 

Regeringsleiders verschenen, met wallen onder de ogen, voor de camera om het goede nieuws te verspreiden. Er was een akkoord gesloten, vluchtelingen zouden buiten Europa opgevangen gaan worden en personen die toch toegelaten werden zouden beter verdeeld worden over de lidstaten.

Mooi ! Maar ook een beetje vreemd. Want was er dan zo'n enorme toestroom van vluchtelingen in de afgelopen maanden ? Nee. In een tweet schrijft de Europese Raad dat de toestroom van vluchtelingen in het afgelopen jaar 96% lager was dan in 2015 !

Een verhelderende website is die van Vluchtelingen Werk Nederland. Daar zie je een scherpe daling in het aantal vluchtelingen dat aankomt in de EU, na 2015. In Nederland klopten vorig jaar minder dan 2.500 vluchtelingen aan. De meeste vluchtelingen komen ook niet via de Middellandse Zee, maar uit Oost-Europa en Azië. 

Waarom dan al dat tromgeroffel en trompetgeschal ? Eerder schreef de Volkskrant dat er helemaal geen migratiecrisis was en geen Eurocrisis, hooguit een politieke crisis. Het lijkt allemaal een toneelspel dat vooral gericht is op de eigen kiezers. De Italiaanse premier, die gekozen is vanwege zijn anti-immigratie standpunten, kan nu wijzen op succes in Europa.

Andere Europese leiders kunnen zeggen dat ze het probleem serieus aan gaan pakken en zo de rechtse partijen de wind uit de zeilen nemen. Angela Merkel, die kampte met muiterij in eigen gelederen, kan zeggen dat er, met dit akkoord, een Europese aanpak komt.

Terwijl er eigenlijk helemaal niet zo'n groot probleem was. Van de vluchtelingenboot, die ronddreef voor de kust van Malta, gaat Nederland nu 20 – ja, je leest het goed: maar liefst twintig ! – asielzoekers overnemen. Nou, nou, dat is wel een emotionele nacht in Brussel waard.

Om het probleem werkelijk op te lossen zou er iets gedaan moeten worden aan de toestand in de landen waar die vluchtelingen vandaan komen. Die laten niet voor de lol alles achter, daar zijn goede redenen voor. Of die nou economisch, politiek, of gewelddadig zijn. Dat zijn de echte problemen die de Europese leiders op zouden moeten lossen.  

Ps: Bij dit verhaaltje tref je de 400ste strip, sinds het begin van de samenwerking tussen Stripman en Hulpman, zo'n 14 jaar geleden. Een klein jubileum...


De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 24 juni 2018

Hij hoorde korhoenders vanuit zijn keukenraam


Vrienden van mij gaan eerdaags verhuizen. Bij het opruimen van de boekenkast kwamen ze een paar boekjes tegen die ze voor mij wel leuk vonden. Een daarvan gaat over Rinke Tolman, 'de wandelaar in weer en wind'.

Oudere natuurliefhebbers zullen Tolman misschien kennen. Hij wordt wel vergeleken met Jac P. Thijsse, die van de Verkade albums, maar is bij het grote publiek veel minder bekend. Tolman is Fries van geboorte, maar woonde vanaf 1922 tot aan zijn dood in 1983 in Soest.

Zijn laatste jaren bracht de dichter, schrijver en vooral natuurbeschermer door in een flatje op de Soester Eng, schuin tegenover mijn ouderlijk huis. Ik zag hem als kind wel eens lopen, een oude man, gekleed in een donker pak, met een hoed op en een pijp in de mond. Hij wandelde heel langzaam. Maar ja, wist ik veel, als kind, ik was druk met voetballen en cowboytje spelen. Ik had niet veel oog voor mijn omgeving.

Bij lezing van het boekje over zijn leven werd me wel het een en ander duidelijk. Ik woon nog steeds in een flat, maar die is heel mooi gelegen, tegenover een park. Mijn balkon is een feest van jonge mezen spechten. Als ik op mijn scootmobiel stap ben ik binnen een kwartier in het bos of in de polder. Met de auto is het maar even rijden en we zijn op de hei, of bij de zandverstuivingen van de Soester Duinen. De natuur rond Soest is prachtig.

Maar ik kon, toen ik over Rinke Tolman las, wel met m'n kop tegen de muur bonken. Hoe is het mogelijk ? Het lijkt nog best aardig, maar wat een woestijn hebben we er eigenlijk van gemaakt ! Tolman kon, toen hij aan de Bosstraat in Soest woonde, de korhoenders horen baltsen vanuit zijn keukenraam !!!

Het korhoen, een super de luxe kip, zwart met witte accenten en een prachtig rode kruin, is nu ontzettend zeldzaam in ons land. Natuurorganisaties bewegen hemel en aarde om de laatste populatie, op de Sallandse Heuvelrug, in stand te houden. Er worden zelfs korhoenders vanuit Scandinavië geïmporteerd.

Die nu bijna uitgestorven vogels broedden in de vorige eeuw dus gewoon in Soest.

En dat is lang niet alles. Het Soesterveen, dat de huidige bevolking alleen kent als een enigszins verpauperde flatwijk uit de jaren '70, was toen Tolman er rond wandelde een machtig mooi natuurgebied. Natuurmonumenten beheert het laatst overgebleven snippertje nog, aan de rand van het industrieterrein.

Op de Eng zag Rinke patrijzen, kwartels en leeuweriken. In de Eempolder kwamen kwartelkoning, grauwe klauwier en klapekster voor, naast een weelde aan weidevogels. Tolman schrijft over meerdere plaatsen waar hij kemphaantjes zag baltsen.

Allemaal vogelsoorten waar de moderne, Soester vogelaar honderden kilometers voor reizen wil. En moet, want ze zijn verdomd zeldzaam geworden. De ironie is dat Tolman al in de jaren '50 klaagde dat het hard achteruit ging met de natuur rond Soest. Teveel waardevolle gebieden werden ontgonnen, bebouwd, of opgeofferd aan wegenaanleg en industrie. Hij stortte zich zelfs in de gemeentepolitiek en zat een paar jaar in de raad, om te redden wat er te redden was.


Het heeft niet veel geholpen, helaas. Korhoenders vanuit het keukenraam... Ik kan wel janken !



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 17 juni 2018

Levenslessen en sport


Columnist en sportliefhebber Bert Wagendorp schreef onlangs, in het Volkskrant Magazine, een lang stuk onder de titel 'Sportboeken voor sporthaters'. Zijn betoog kwam er op neer dat je niet van sport hoeft te houden om te kunnen genieten van de mooie verhalen die sportbeoefening op kan leveren.

Daar zit wat in, maar Wagendorp vergeet te melden hoe leerzaam sport is, voor deelnemers en toeschouwers. Men zegt wel dat sport goed is voor de lichamelijke ontwikkeling, maar als je iets wil leren over de menselijke geest is het ook heel nuttig.

Voor de sporter zelf, die leert om te gaan met winnen en verliezen, tegenslagen, pech, recht en onrecht. Dat je mooie dingen kunt bereiken door oefening en training en dat dat voldoening schept, ook als je geen wereldkampioen wordt, maar gewoon regelmatig een rondje rent of 'voor de lol' een partijtje speelt.

Je kunt ook veel leren over anderen. In de directe confrontatie leer je of iemand recht door zee is, een ander iets gunt, tegen zijn verlies kan, of te vertrouwen is. Door naar sport te kijken zie je al deze dingen ook en hoe anderen daar dan weer op reageren.

Sport lijkt nutteloos, maar als je een wedstrijd volgt zie je hoe de spelers risico's nemen, of juist vermijden. Hoe ze elkaar proberen te beïnvloeden, of zich voor de strapatsen van de tegenstander, het gejoel van het publiek, fouten van lijnrechters, af proberen te sluiten. Hoe ze doorzetten en uit geslagen positie terug kunnen komen, of zich zo ergeren aan omstandigheden, beslissingen, of eigen fouten en zo een partij onnodig verliezen.

Dat wil niet zeggen dat elke sportwedstrijd al deze spannende dingen in zich heeft. Vaak is het behoorlijk saai en kun je er prima een boek bij lezen, of een dutje bij doen. Maar als je voor al die andere aspecten oog hebt, is het toch vaak behoorlijk boeiend.

Dus kijk ik toch maar weer naar het WK voetballen. Ook al speelt het Nederlands elftal niet mee en wordt het georganiseerd in een corrupt land, waar een nare dictator aan de macht is.

En de eerste wedstrijden stelden niet teleur. Ja, er waren lange saaie periodes. Maar Portugal – Spanje was een heerlijke wedstrijd. Wereldster – en vervelend ventje – Christiano Ronaldo speelde uitstekend en scoorde drie maal. Maar de Spanjaarden, die vlak voor het begin van het toernooi hun bondscoach ontslagen zagen worden, speelden ook heel goed.

Gevolg was dat, na afloop, Ronaldo dolblij was met een gelijk spel. Ze hadden wat het resultaat betreft de wedstrijd net zo goed niet kunnen spelen. Maar dan hadden we een meeslepende match gemist.

Mooier nog was de ontknoping van Marokko tegen Iran. De Marokkanen, waarvan nogal wat spelers bij Nederlandse clubs spelen, waren favoriet, maar slaagden er niet in te scoren. De Iraniërs werden veel lager ingeschat, maar hielden manmoedig stand. Uiteindelijk was het eind van de wedstrijd sensationeel. In blessuretijd kopte een Marokkaanse verdediger de bal in eigen doel, Iran won !

Leerzaam toch ? De favoriet wint niet altijd, er is altijd een kans op succes, ook als je niet zo goed bent. Stomme pech kan alles op zijn kop zetten, goede bedoelingen pakken lang niet altijd goed uit. Allerlei wijze levenslessen zijn er te trekken uit zo'n onzinnige sportwedstrijd...



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 10 juni 2018

Ons gevoel voor humor is veranderd


Met mijn medemuziekliefhebbers van de Top 200.000 heb ik wel eens discussies over hoe je een liedje van vroeger waarderen moet. Sommige nummers zijn tijdloos, andere hopeloos gedateerd, maar er zijn er ook die we nu om een heel andere reden mooi vinden dan vroeger. Of die we nu niet meer begrijpen.

Een van mijn muzikale vrienden kwam, bijvoorbeeld, met 'Mijn Boemerang' van het Cocktail Trio. Voor de jongeren onder ons: dat was een Nederlandstalige groep die in de jaren '60 behoorlijk succes had met lollige liedjes.

Het waren prima muzikanten, hoor en ze zongen ook best leuke nummers. Zelf heb ik warme herinneringen aan 'Juanita Banana', dat ging over de dochter van een bananenkweker, uit Zuid-Amerika, die operazangeres wilde worden. Jullie begrijpen over welk muzikaal genre ik het heb. Niet heel serieus dus.

Maar 'Mijn Boemerang' ging mijn vriend een beetje te ver. En ik moest hem gelijk geven. Het gaat over een Australische Aboriginal die geen goed figuur slaat bij het werpen met de boemerang. Had nog best leuk kunnen zijn, maar een groot deel van het lied wordt gezongen in een vreemd accent. Het lijkt nog het meest op iemand die een Surinamer nadoet die Zuid-Afrikaans probeert te spreken.

Op het hoesje van de single staat het trio bovendien afgebeeld met Indianenhoofdtooien, al zal dat wel komen door de andere kant van het plaatje dat 'Kom In Mijn Wigwam' heet. Andere culturen belachelijk maken... tsja... daar zijn we inmiddels overheen gegroeid. Jaren '60 humor waar we niet meer om kunnen lachen.

Ons gevoel voor humor is veranderd. Dat zie je ook bij komische films. Ooit vond het grote publiek het ontzettend leuk als een acteur op zijn gat viel of een zwaar voorwerp op zijn kop kreeg. Succesvolle carrières zijn daarop gebouwd. Maar lachen om iemand die pijn lijdt, nu zie je het toch nog maar zelden.

In liedjes is het niet anders. 'MissOtis Regrets', een klassieker geschreven door Cole Porter in 1934, gaat over een lynchpartij. Miss Otis kan, tot haar verdriet, niet komen lunchen, omdat ze haar minnaar doodgeschoten heeft en daarom opgeknoopt is aan de oude wilg tegenover de gevangenis.

We zien dat nu als een dramatisch lied, met een vreselijke boodschap, die alleen draaglijk is doordat hij door de bediende van Miss Otis gebracht wordt.
Op die manier krijgt het lied een dosis ironie waardoor we er misschien naar luisteren met een wrange glimlach om de lippen. Ondertussen hebben we vooral medelijden met Miss Otis en veroordelen we het barbaarse volksgericht.

Maar die serieuze bedoeling had het nummer oorspronkelijk niet. Porter schreef het op een feestje als parodie op een cowboyliedje, dat hij op de radio hoorde. Samen met een vriend werkte hij het verder uit en op latere feestjes werd het een groot komisch succes.

Ander voorbeeld is het liedje 'You Took Advantage Of Me', in 1928 geschreven door Rogers en Hart. Het komt uit een musical en de zangeres beklaagt er zich in het lied over dat de man, waar ze verliefd op is, misbruik van haar gevoelens heeft gemaakt.

Ze doet dat met zoveel komische beeldspraak dat voor mij wel duidelijk is dat we dit niet serieus moeten nemen. Toen moet men het gezien hebben als een lollig liedje, die zangeres vond het waarschijnlijk helemaal niet zo erg dat ze 'misbruikt' werd. Maar sommige van mijn muzikale vrienden – en later ook een aantal zangeressen – zagen het als een aanklacht, een soort van 'me too' verhaal.

Met geweld, misbruik, lynchpartijen en vreemde culturen maken we tegenwoordig geen grappen meer. Ons gevoel voor humor is veranderd.  



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 3 juni 2018

Geen jonge koolmezen, wel jonge spechten


Ik heb nog niet in het nestkastje gekeken, het deurtje zit klem en om het open te krijgen zou ik het kastje van de muur moeten schroeven, maar het lijkt er veel op dat het koolmezenbroedsel mislukt is. Daar staat tegenover dat er sinds een paar dagen weer jonge spechten rond de flat vliegen.

Kijkers van Beleefde Lente weten dat er veel mis kan gaan met een broedpoging. Het is niet eenvoudig, een paar eieren leggen, even broeden, voeren en klaar. Je nest of kastje kan door een ander ingepikt worden, eieren kunnen geroofd worden, of uit de nestkom rollen. Kuikens kunnen door gebrek aan voedsel of door ziekte sterven, of door rovers, of zelfs hun eigen broertjes en zusjes, opgegeten worden.

Kortom er gaat veel mis. Wat het precies geweest is bij mijn koolmezen blijft raden. Er vliegt in ieder geval al een paar dagen geen mees meer in of uit het nestkastje. Als er al kuikens uitgekomen waren vermoed ik dat het extreem warme weer ze teveel is geworden. Het was een tamelijk late broedpoging en in deze tijd van het jaar schijnt de zon, aan het eind van de middag, een poosje op het kastje. Het kan zijn dat de temperatuur te hoog is opgelopen.

Jammer, maar niets aan te doen. Aan de andere kant van het huis profiteren de bijtjes, in het bijenhotel, wel ten volle van de warmte. De tronkenbijtjes, kleine zwarte insectjes met een knalgele 'buikschuier', dat is een behaard onderlijf waar ze stuifmeel mee verzamelen, zijn met een flink aantal uitgekomen.

Hoeveel het er precies zijn is moeilijk te zeggen. Er zijn er minstens 15 uit de bamboestengels en de gaatjes in het houtblok gekropen. Maar elk gangetje kan meerdere bijen bevatten. En als er meer dan een stuk of 5 door elkaar vliegen raak je snel de tel kwijt.

Ze zijn blij met mijn balkonmadeliefjes en dat is maar goed ook want het koeienogenplantje, dat ik speciaal voor ze gekocht heb, staat te kwijnen en de margriet, die wel prima groeit, is al een week bezig met het openen van z'n eerste bloem.

Ondertussen hebben de grote bonte spechten weer jongen. Ik zag de volwassen vogels niet vaak op het balkon, in de afgelopen weken, maar ze hebben niet stil gezeten. Nu vliegen zowel het mannetje als het vrouwtje rond met een jonge specht achter zich aan.

Mijn broer zag eens een mannetjesspecht in het bos met 2 net uitgevlogen jongen. 'Hij was ze aan het leren om specht te zijn,' constateerde hij. En daar lijkt het sterk op. Ze kunnen al best vliegen die spechtjes, maar vallen van de balkonrand, of verdwalen in de tuin van de benedenbuurvrouw.

Daar zat er vrijdag eentje een hele tijd te roepen, onder een struik. Die had nog niet begrepen dat spechten in bomen thuishoren. Uiteindelijk werd hij de goede kant weer op gejaagd door een ekster. Er gaan regelmatig dingen fout in de natuur, maar er gaat ook best wel eens iets goed.  



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men