zondag 8 januari 2012

Origineel Zwitsers Ski-ondergoed



Van mijn zorgzame ouders kreeg ik, vlak voor kerstmis, een setje origineel, Zwitsers, Ski-ondergoed cadeau. Het bestaat uit een katoenen hemd met lange mouwen en een kolletje en een bijpassende onderbroek met lange pijpen. Alles uitgevoerd in fraai donker blauw.

Prachtig ! Maar wat, beste Stripman, moet jij nu met origineel, Zwitsers, Ski-ondergoed ? Zullen jullie misschien vragen. En dat is een heel begrijpelijke vraag, want ik zie mezelf ook niet meer van een Zwitserse berg af skiën. Niet alleen veel te vermoeiend, maar vooral veel te gevaarlijk, met die breekbare botten van mij.

Goed, okee, maar ik heb ook zo mijn buiten-activiteiten. Ik rijd, ook als het wat minder warm is en als het waait en regent, op mijn scootmobiel door het dorp. Niet vaker dan 1 of 2 keer per week en ook niet ontzettend ver. Maar geloof me, ook als je maar een uurtje op dat ding zit kun je het erg koud krijgen.

Je zit immers stil en vangt veel wind. Je krijgt dan te maken met wat de Engelsen de 'wind-chill-factor' noemen. In het Nederlands de 'gevoelstemperatuur' genoemd. Dat houdt in dat als het bijvoorbeeld een graad of 8 is en er staat windkracht 5, dat het dan aanvoelt alsof de temperatuur rond het vriespunt is. (Zie Wikipedia Gevoelstemperatuur )

Een warm flannelletje is dan geen overbodige luxe. En als ik op internet zoek naar ski-ondergoed dan is er genoeg te krijgen. In de beschrijving van de hemden en broeken benadrukt men vooral de vocht-afvoerende en ademende eigenschappen van het textiel.

Maar het is oppassen geblazen: 'Door u te warm aan te kleden bij grote fysieke inspanningen', lees ik bij www.decathlon.nl , 'kunt u het toch koud krijgen: het transpiratievocht kan niet afgevoerd worden en blijft dus voortdurend in contact met uw huid.'

Dat lijkt me logisch. En in vroeger jaren deed ik ook niet zo moeilijk. Lekker fietsen, of flink doorstappen en je krijgt het vanzelf wel warm. Maar dat kan dus niet meer. Ik moet nu juist proberen om, met zo min mogelijk energieverbruik, toch op temperatuur te blijven.

Dus vandaar lekker warm ondergoed, met lange mouwen. Daaroverheen een katoenen overhemd en een fleece vest. En aan de benen een gevoerde broek. Omdat je dan toch nog behoorlijk af kunt koelen, je zit maar wind te chillen op zo'n scootmobiel, daarover nog een regenjas en een regenbroek.

Daar moest ik vroeger ook niets van hebben, regenkleding ! Bah, veel te benauwd. Na een paar minuutjes fietsen was het, in je regenpak, net zo klam als daarbuiten. Hooguit een poncho, als het echt hard tekeer ging.

Maar goed, die tijd hebben we gehad. Nu ben ik op zoek naar isolatie. Van transpiratie en gebrek aan ventilatie heb ik echt geen last. Vandaar een regenpak, dus, ook als het helemaal niet regent !
Verder aan mijn voeten nog wollen sokken en snowboots. Op het hoofd een wollen muts en aan de handen waterdichte handschoenen. Goed, ik zie er dan wel een beetje uit als een Michelin-mannetje. Maar wat weersomstandigheden kan me dan niet veel meer gebeuren.




De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van deze episode.


Klik op de strip voor een grotere weergave. 

 

Bezoek ook de website van  de Geheimzinnige Hulpman !

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011 


zaterdag 7 januari 2012

Drie buizerds boven het park



De buizerd is er het levende bewijs van dat natuurbeschermingsmaatregelen werken. Zo'n 40 jaar geleden was de vogels bijna uitgeroeid in ons land. Met namen het gebruik van DDT, een sterk landbouwgif, was funest voor de roofvogels. Ze kregen, via hun prooien, er zoveel van binnen dat ze zich vrijwel niet meer voortplantten.

Op fietsvakantie in de Ardennen, begin jaren '80, viel ik bijna van mijn fiets van enthousiasme toen ik boven het heuvellandschap een buizerd zag vliegen. Gisteren zag ik er 3 tegelijk, gewoon thuis, vanaf mijn eigen bank.


Het verbod op DDT, dat in de VS al in 1962 in ging en gaandeweg overgenomen werd door de gehele Westerse wereld, heeft er toe geleid dat het nu heel goed gaat met de buizerd en veel andere roofvogels. Ik zie ze vanuit mijn woonkamer regelmatig overvliegen.

Ik heb wel eens eerder geprobeerd foto's te maken van zo'n overvliegende vogel, maar dat is niet makkelijk. Meestal heb ik de camera niet direct bij de hand en is er dus de keuze: blijven kijken, of de camera pakken en hopen dat hij nog in beeld is als ik weer terug ben bij het raam. 


Gisteren had ik geluk. Ik kwam weer binnen van een klein uitstapje en had het fototoestel net uit m'n jaszak gepakt toen ik de eerste buizerd heel langzaam, tegen de wind in, aan zag komen. Ik liep naar het raam en maakte direct de foto's die je hier ziet.

Ik heb flink moeten inzoomen en daarna stevig gecropped, maar het resultaat is toch best acceptabel. Al zeg ik het zelf. En even later zag ik, wat verder weg nog twee buizerds hun rondjes draaien. Dat was 30 jaar geleden wereldnieuws geweest !


Zie op Wikipedia: DDT en Buizerd 

vrijdag 6 januari 2012

De bezoekers-aantallen van het afgelopen jaar



Start datum: 25-8-2006
Totaal pageviews: 284.226
Totaal bezoeken: 206.538
Totaal unieke bezoekers: 160.931
Drukste dag: 16-8-2010 (2.213)
Drukste week: Week 33 2010 (5.342)
Drukste maand: 3-2009 (9.694)
Gemiddelden:
Pageviews per dag: 145
Bezoeken per dag: 106
Dagelijkse bezoekers per dag: 82
Pageviews per week: 1.017
Bezoeken per week: 739
Dagelijkse bezoekers per week: 576
Pageviews per maand: 4.423
Bezoeken per maand: 3.214
Dagelijkse bezoekers per maand: 2.504
Pageviews per bezoek: 1,38


Het goeie ouwe Volkskrantblog, dat door de ontaarde eigenaren van de krant, vorig jaar om zeep geholpen is, had bij aanvang een standaard bezoekersteller. Vanaf het begin van mijn blog daar, in september 2005, heb ik elke week het aantal bezoekers opgeschreven.

Na de eerste grote onderhoudsbeurt van het blog verdween het tellertje. Gelukkig zijn er op internet verschillende sites waar je gratis een statistieken-teller kun verkrijgen. Ik installeerde er een van onestat.com en wat later, om niet van één bron afhankelijk te zijn nog een van gostats.com.

De aantallen van onestat telde ik elke week op bij het totaal van de oorspronkelijke Volkskrantteller. Toen men dreigde het blog op te heffen ben ik hier opnieuw begonnen, samen met de Geheimzinnige Hulpman, natuurlijk. De tellers van onestat en gostat heb ik overgezet, hoewel blogspot ook een eigen teller heeft.

Bezoekers per maand in 2011

Hierbij wat statistiekjes van OneStat over het afgelopen jaar. Zoals je hierboven ziet hebben de bezoekersaantallen een lelijke opduvel gekregen door het opheffen van het Volkskrantblog, maar de afgelopen paar maanden zitten er toch ook wel weer groei in. 

Percentage bezoekers gemiddeld per dag

Voor veel bloggers is het weekend een rustperiode. Zelf te druk met het gezinsleven, misschien, of wellicht denken ze dat de lezers te druk zijn om naar hun blogs te komen kijken. Uit bovenstaande plaatje blijkt dat voor ons zondag de beste dag is. Waarschijnlijk omdat wij dan de enigen zijn die iets nieuws op hun blog zetten.


Om veel bezoekers naar je blog te lokken zul je er iets op moeten zetten dat veel mensen interesseert. Dat is wellicht niet onze sterkste kant. Maar naarmate er meer bijdragen op het nieuwe blog staan, zullen de lezertjes wel weer in grotere aantallen toestromen.


Even ter vergelijking de aantallen pageviews, per jaar, van het begin:

2005: 1.650
2006: 15.477
2007: 33.581
2008: 63.244
2009: 76.034
2010: 79.160
2011: 25.693
Totaal sinds begin Stripblog: 294.839


Dan zie je dat we het, na een klein jaar op ons nieuwe blog, zo gek nog niet doen !


De teller van Blogspot geeft, voor het afgelopen jaar, 24.222 bezoekers, aan sinds het begin van het blog. Maar daarbij zijn de eerste paar maanden van het jaar, toen het blog nog op het Volkskrantblog stond niet meegeteld. Helemaal bovenaan de pagina staat het totaal van de onestat-teller, dat is lager dan het totaal hierboven, omdat daar het eerste jaar van het blog niet meegeteld is.


donderdag 5 januari 2012

dinsdag 3 januari 2012

Bollen geplant, wortel gevonden




Mijn vrouw kreeg via haar werk een kerststuk. Het bestond uit een witgekalkte, houten ster, waarin rode sierappeltjes, hersfttakjes, houtsnippers en veenmos geschikt waren, met in het midden drie bloembollen.

Twee daarvan leken me overduidelijk hyacinten. Van die bollen met rechte groene bladeren, waaruit een bloemstengel met allemaal kleine kelkjes ontspruit. Niet dat het al zover was, maar je kon de knoppen al zien zitten.


De 'Amaryllis' is z'n nieuwe pot
Toen ik de derde bol eens aandachtig bekeek zag ik dat het overduidelijk geen hyacint was. Een veel grotere knol, breder blad en nog geen spoor van een bloemstengel. Als ik me niet vergiste was dit een Amaryllis.

Een van mijn grootmoeders kweekte die in haar huiskamertje. Niet dat ze er tientallen van had staan, maar toch elk jaar wel eentje. Ze deed dan haar uiterste best om de bol de winter over te houden en daarna weer in bloei te krijgen. En ze maakte er aquarellen van, heel decoratief.


Peen !
Op Wikipedia lees ik dat het vermoedelijk helemaal geen Amaryllis is, maar een Hippeastrum. Een heel andere plant die bloemen heeft die veel op de Amaryllis lijken en daarom in de volksmond en in de handel, ook Amaryllis wordt genoemd. De echte Amaryllis komt uit Afrika, de Hippeastrum uit Zuid-Amerika.

Geeft verder niets, maar in dat kerststukje kon hij niet blijven staan. Dus van het balkon haalde ik een paar bloempotten, waar ik restanten van de uitgebloeide korenbloemen en slaapmutsjes uit verwijderde. Terwijl ik daarmee bezig was stuitte ik op iets hards. Ik groef wat dieper en ontdekte tot mijn verbazing een peen.


De Hyacinten opnieuw geplant
Nu herinnerde ik me dat ik in de zomer in verschillende potten krullerig loof gezien had waarvan ik me afvroeg wat het toch wezen kon. Peen dus ! Of eigenlijk liever: wortel, de gekweekte vorm van de wilde peen.

Een beetje een frommelig exemplaar is het wel en met zijn 5 centimeter lengte, niet echt groot genoeg voor in de hutspot. Die ga ik dus maar weer in een balkon-bloempot stoppen. Wie weet is de oogst volgend jaar groter...

Je kunt op de kleine foto's doorklikken voor een grotere weergave..


Zie Wikipedia voor: Hyacint – Amaryllis – Hippeastrum en Peen of eigenlijk Wortel 
 

zondag 1 januari 2012

Ja, hoor, ze zijn weer mislukt



Nou, ja de meeste dan toch. 
Er zijn er ook wel een paar best aardig geworden, 
maar dat moet wel meer geluk dan wijsheid zijn. 
Tenslotte heb ik een naam hoog te houden 
als slechtste vuurwerk-fotograaf aller tijden.

Aan de voorbereiding kan het deze keer niet gelegen hebben. 
Ik had er een statiefje bij gepakt, 
de handleiding van mijn fototoestel bestudeert 
en zelfs advies ingewonnen bij een meester fotograaf, 
mijn goede blogvriend Glaswerk.


Maar toen het er op aan kwam 
was het toch weer stumperen, hoor. 
Het licht in de woonkamer moest uit, 
vanwege de reflecties in het raam. 
Maar dan kon ik het display van mijn camera niet lezen. 
Scherpstellen op vuurpijlen is ook niet gemakkelijk 
en dan moet je nog zien op het juiste moment af te drukken.


Na enige tijd nam kleinzoon grote D. het van me over. 
Met een zelfverzekerd 'laat mij maar even' ging hij aan het werk. 
En de resultaten mogen er zijn. 
Gelukkig vergat hij dat je na inzoomen 
weer opnieuw scherp moet stellen, 
zodat ook een deel van zijn foto's mislukt is. 
Anders was het helemaal gênant geworden.


De bovenste twee opnamen heb ik gemaakt, 
de onderste twee zijn van D. 
Als je op de foto's klikt krijg je een grotere weergave te zien...

Gelukkig nieuwjaar !