Het zijn spannende tijden

Het coronavirus is terug van niet echt weggeweest. Dat is geen verrassing want, na de flinke afname van het aantal besmettingen in het voorjaar, hebben we de beperkende maatregelen versoepeld. Ik heb het al eens eerder vergeleken met de veiligheidsmaatregelen in het verkeer. We hebben autogordels en valhelmen verplicht gesteld en het aantal verkeersdoden is flink verminderd.

Zeggen we nu tegen elkaar: Mooi ! De gordels en helmen kunnen wel weer af ?Natuurlijk niet, want iedereen snapt dat het aantal verkeersslachtoffers dan weer zou gaan toenemen. Maar met het virus zeggen we dat wel. En dus hebben we nu weer crisis.

Het is ook spannend wat er in de Verenigde Staten gaat gebeuren rond de presidentsverkiezingen. Wordt Donald Trump opnieuw verkozen ? Of wint zijn rivaal Joe Biden ? Trump en zijn partij hebben er alles aan gedaan om de verkiezingen te bemoeilijken en kiezers te hinderen, maar hij ligt flink achter in de peilingen. Zou het weer net zo'n onwaarschijnlijke uitslag worden als vier jaar geleden ?

Door het Amerikaanse kiesstelsel is de uitkomst moeilijk voorspelbaar. Omdat veel kiezers per post en op voorhand hebben gestemd – en Trump heeft bepaald dat er pas na de officiële verkiezingsdag begonnen mag worden met het tellen van de stemmen – is het onwaarschijnlijk dat er snel een duidelijke uitslag zal komen.

Gaat dat zorgen voor onrust en ongeregeldheden ? Gaat Trump akkoord met een eventueel verlies ? Of gaat hij de uitkomst aanvechten bij het gerechtshof, waarvan hij zelf de rechters benoemd heeft ? Ik verwacht niet dat we volgend weekeinde het antwoord al zullen weten.

Ondertussen zoeken we maar wat afleiding in sport en amusement. Dat is nog een hele klus want, door het virus, zijn veel wedstrijden verplaatst van het voorjaar naar het najaar. De afgelopen weken konden we de drie grote wielerronden in een ongekend tempo voorbij zien komen.

De Tour, de Giro en de Vuelta vlogen ons om de oren. De één was nog niet afgelopen of de ander begon al. Tussendoor werden er ook nog een paar klassiekers afgewerkt. Het is maar goed dat ik het voetbal niet meer zo fanatiek volg want anders was het me teveel geworden. En het schaatsseizoen is ook alweer begonnen.

En dan is afgelopen week Sean Connery overleden, de acteur die als eerste James Bond speelde. Volgens velen was hij ook de beste James Bond. Persoonlijk vond ik Roger Moore leuker, maar dat zal aan mijn leeftijd liggen. In de jaren dat ik naar de bioscoop begon te gaan was Moore aan zet.

In een in memoriam hoorde ik dat Connery voor de rol gekozen werd vanwege zijn fysieke verschijning. Hij deed aan bodybuilding en was geloofwaardig in de vechtscènes. Maar als ik naar fragmenten uit die eerste Bondfilms kijk dan zie ik geen gespierde atleet.

Ons idee, van hoe een held in een actiefilm er uit moet zien, is in 50 jaar flink veranderd. Sean Connery had geen glimmende spierballen, zelfs geen sixpack – van die buikspieren die je kunt tellen. Maar toen vonden we het een flinke vent, die wel een boef knock-out kon slaan.

De ene spannende tijd is de andere niet.

De Strip is een gouwe ouwe van de Stripman

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Ik heb een goedkope smaak

In de goeie ouwe tijd kwam ik wel eens bij mijn vriend, saxofonist Semmy, thuis, toen die nog bij zijn ouders woonde en dan spraken we natuurlijk over muziek. Semmy en zijn vader, Otto, waren enorme jazzfans en ik vond dat ook best leuk, maar meer nog hield ik van blues.

In de loop van zo'n discussie wou Otto wel eens verzuchten dat ik dan meer hield van een vurenhouten plankje dan van een mooie eikenhouten balk.

Toen had ik daar niet van terug, maar achteraf moet ik hem gelijk geven. Als het er op aan komt heb ik een goedkope smaak. Liever recht toe recht aan en eenvoudig, dan flitsend en met tierelantijnen.

Als ik er over nadenk geldt dat voor meer dingen. Om luxe eten heb ik nooit veel gegeven, dure drankjes zijn aan mij niet besteed. Ik heb de laatste tijd wel eens een wat duurdere soort thee gekocht, maar uiteindelijk vind ik Chinese Gunpowder het lekkerst en dat is één van de goedkoopste varianten.

Met kleding is het al net zo. Ik geef maar zelden meer dan een paar tientjes uit voor een broek of hemd. Laatst kocht ik dan eindelijk nieuwe schoenen, na meer dan 20 jaar, en dat was ook een goedkoop paar.

Ik heb nog even getwijfeld of ik de wat duurdere zou nemen, van echt leer, maar de nauwelijks van echt te onderscheiden, kunstleren wandelschoenen die ik uiteindelijk koos, blijken ook prima te voldoen. Het gaat er bij mij ook niet om dat ze goed lopen, maar of ze een beetje prettig zitten. En dat doen ze.

Mijn ervaring is dat spullen die niet duur zijn vaak net zo goed zijn als de luxere varianten. In de keuken gebruiken we voordelige pannen, van winkels die niet om hun kwaliteit bekend staan en daar smaakt het eten net zo goed uit.

Ik ben op het moment een slaapkamer aan het opknappen en de muurverf, van het huismerk van de bouwmarkt en de verfroller van een paar euro, geven net zo'n mooi resultaat als de duurdere merkartikelen.

Kortom: Otto had gelijk. Geef mij maar een vurenhouten plankje.

Ondertussen heb ik het boek dat Neil Price schreef, 'De Vikingen – Een nieuwe Geschiedenis', uitgelezen. Er verscheen vorige week een uitgebreide recensie van in de Volkskrant, dus ik ga er verder kort over zijn. Ik vond het een heel interessant en informatief boek.

De recensent van de Volkskrant is iets minder tevreden. Hij prijst de feitenkennis van Price maar heeft ook kritiek. Zo verwijt hij hem dat hij één van de hoofdstukken 'De Gouden Eeuw Van De Schapenboer' noemt. Die schapenteelt was immers alleen mogelijk door heel veel slavenarbeid.

'Het is alsof je de zuidelijke Verenigde Staten van voor de afschaffing van de slavernij omschrijft als 'De Gouden Eeuw Van De Kantoenplanter'.

Een beetje flauw verwijt. Het kan zijn dat er in de Nederlandse vertaling wat nuances verloren zijn gegaan – ik las het boek in het Engels – maar volgens mij bagatelliseert Price het lot van de slaven in de Vikingtijd absoluut niet. Het punt dat hij met zijn schapenboer wil maken is dat achter elk schip dat uitvoer, met misschien 100 Noormannen aan boord die wilde avonturen gingen beleven, vele duizenden thuis in Scandinavië bleven.

Om zo'n schip te bouwen en uit te rusten werd enorm veel arbeid verzet en was een lange voorbereiding vereist. Om alleen al de zeilen te maken, van schapenwol inderdaad, waren duizenden manuren nodig. De schapenboer is een van zijn pogingen om het beeld, van die woeste plunderende Vikingen, van de juiste achtergrond te voorzien.

Overigens is ook dit boek veel goedkoper als je kiest voor het e-boek in plaats van het papieren exemplaar. En e-boeken kosten geen bomen om te maken, dus bespaar je op vurenhout.

De Strip is een gouwe ouwe van de Stripman

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Compensatie en het kopen van vrijheid

De nertsenfokkerijen in ons land zijn erg bevattelijk gebleken voor het coronavirus. Zo zeer zelfs dat de overheid besloten heeft dat het verbod op het fokken van de pelsdiertjes, dat er toch al aan zat te komen, versneld ingevoerd gaat worden.

Prima, zou je zeggen, want dat kweken van dieren in kleine kooitjes daar moet maar eens een eind aan komen. Maar als de fokkers stoppen, met hun kwalijke praktijken, dan krijgen ze een schadeloosstelling. Dat vind ik dus gek.

Ondernemen is en dat zal elke liberaal beamen, risico nemen. Je steekt geld in je bedrijf, of leent dat ergens, in de hoop dat je in de toekomst winst gaat maken. Als dat niet gebeurt heb je een probleem, maar het is toch niet zo dat je dan bij de overheid aan kunt kloppen en zeggen: Geef mij eens een zak geld ?

Dat er compensaties uitgedeeld worden als er gestopt wordt met dingen, die we met zijn allen verwerpelijk vinden, is op zich niets nieuws. Toen de slavernij afgeschaft werd kregen de plantagehouders een geldbedrag voor elke slaaf die ze vrij moesten laten. De slaven werden eigenlijk vrijgekocht. Alsof er iets rechtmatigs was aan hun vrijheidsberoving.

De slaven kregen niets. Het gevolg was dat veel voormalige slaven, noodgedwongen, nog jaren op de plantages bleven wonen en werken. Ze konden nergens anders heen, hadden geen geld of bezittingen. En kregen geen compensatie.

Ik hoorde laatst over een ander, nogal vreemd, voorbeeld van een schadeloosstelling die door onze eigen overheid werd geëist. Bij de onafhankelijkheid van Indonesië werd er lang onderhandeld over betalingen die de Indonesiërs aan Nederland zouden moeten doen.

Je zou zeggen dat wij Nederlanders, ongevraagd en eeuwenlang, het land van een ander bezet hebben gehouden en daar allerlei voordelen uit hebben gehaald. Als er ergens iets rechtgezet of gladgestreken zou moeten worden, dan lijkt me dat wij eerder iets aan hun zouden moeten betalen.

Maar zo werd er niet geredeneerd. De Nederlandse regering, onder leiding van Willem Drees, claimde ruim 6,5 miljard bij de Indonesiërs. Er werd zelfs geprobeerd om de kosten van de politionele acties, die duizenden Indonesische levens hadden geëist, op de overlevenden te verhalen. Over schaamteloos gesproken.

Uiteindelijk werd overeengekomen dat Indonesië 4,5 miljard zou betalen. In een artikel in de Groene Amsterdammer las ik dat die betalingen meer waren dan wat ons land, na de Tweede Wereldoorlog, kreeg aan Marshallhulp.

Er waren nog meer financiële voordelen voor de Nederlanders, lees daarvoor zelf het artikel van de Groene. 

Het heeft allemaal iets maffia-achtigs. Mensen doen dingen die niemand fijn vindt en vragen dan geld om ermee te stoppen. En de overheid is het daar dan mee eens. Vreemd toch ?

In het boek over de Vikingen, waar ik het laatst over had, kom je regelmatig tegen dat plunderende Vikingen werden afgekocht. Om te voorkomen dat ze een stad, of landstreek, zouden platbranden en leegroven kregen ze zakken vol zilver. Het jaar daarop waren ze weer terug, natuurlijk.

Wat dat betreft is de wereld wel een beetje veranderd. Toen Suriname onafhankelijk werd heeft Nederland geld betaald, in de vorm van ontwikkelingshulp. Maar toen was het kwaad al geschied voor de Indonesiërs, die hebben duur betaald voor hun vrijheid.

De Strip is een gouwe ouwe van de Stripman

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Fris gewassen plunderaars

Het is weer zondagochtend. De zon is nog niet op en donkere wolken drijven langzaam richting horizon, waar het al wel licht begint te worden, met lichtblauwe en oranje kleuren.

De afgelopen week hebben we wat nieuwe spulletjes gekocht voor in het huishouden. Het blijkt dat je best plezier kunt beleven aan een nieuwe afvalbak, een broodtrommel en een mooi rood afdruiprek.

Ondertussen las ik een boek over de geschiedenis van de Vikingen. Ik kom er eerdaags misschien nog wel op terug. Het is heel interessant en geeft een nieuwe blik op, wat de meesten van ons zullen zien als, die woeste plunderaars. Eén van de grappige details was een citaat uit een verslag van een Engelse monnik, over het bezoek van een groep Scandinavische handelaren.

De Vikingen deden niet alleen aan plundertochten maar ook aan iets vreedzamere handel. Het ging de monnik echter om hun uiterlijk en de verzorging daarvan. Hij beschreef met verwondering dat ze hun haren kamden, zich regelmatig wasten en schone kleren aantrokken. Allemaal dingen die hij van zijn landgenoten niet gewend was. Frivoliteiten noemde hij het.

Een ander detail is dat de Russen hun naam danken aan Scandinaviërs die met hun boten de grote rivieren, de Wolga, de Don en de Dnjepr oproeiden. Het woord 'Rus' is afgeleid van een Zweeds woord voor 'roeien'. De Russen waren dus eigenlijk Zweden die met een roeiboot het gebied, dat later Rusland genoemd zou worden, kwamen verkennen.

Het is een interessant boek. Voor het geval ik er later niet meer op terug kom geef ik de titel en auteur maar vast. In het Engels heet het 'A History Of The Vikings – Children Of Ash And Elm' en het is geschreven door Neil Price. Hij is een Britse archeoloog die professor is aan de Zweedse universiteit van Uppsala. Het boek is ook in het Nederlands vertaald.

Ondertussen lijkt het weer wat op te klaren buiten. De donkere wolken maken plaats voor meer lichtblauwe lucht, met hier en daar een roze streep. Het heeft de afgelopen dagen lekker geregend. Het is ook al herfst, natuurlijk.

De meeste bomen zijn nog aardig groen, maar hier en daar begint er één te verkleuren. Op het balkon heeft het bessenstruikje mooie rode blaadjes. Veel bessen heeft het weer niet gekregen dit jaar en wat er aan zat is razendsnel door de vogels opgegeten.

Zo hoort het natuurlijk ook.

Ps: Foto's van de zonsopkomst vind je hier   

De Strip is een gouwe ouwe van de Stripman

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Het is nooit goed of het deugt niet

Afgelopen vrijdag heb ik voor het eerst met een mondkapje op boodschappen gedaan. Het kabinet had een dringend advies daarvoor afgegeven, om de verdere verspreiding van het coronavirus af te remmen. En ik vind dat we daar dan best gevolg aan kunnen geven. Zo'n ramp is het niet om een half uurtje een mondmasker te dragen en het is voor een goed doel.

Het advies was op typisch Hollandse wijze tot stand gekomen. Ja, nee, misschien, nou vooruit, toch maar niet, dus wel. Het aardige is dat je dat ook terugzag in de straatinterviews die de TV-journaals toonden.

Eerder waren er plannen voor een wettelijke verplichting, maar dat stuitte op zoveel bezwaren – onze mensenrechten kwamen in de knel ! – dat er in plaats daarvan een 'dringend advies' kwam. De een is het daar mee eens, de ander vindt dat het best wat strenger mag en een derde zegt: 'Wat moet ik nou met een advies ? Als ze er nou een verplichting van maken, dan weet ik tenminste waar ik aan toe ben.'

Het is nooit goed of het deugt niet !

In andere landen worden ook dat soort discussies gevoerd, hoor. In Groot-Brittannië worden de maatregelen, per stad of regio, ook flink aangescherpt nu er een tweede golf van virusbesmettingen in opkomst is. Daar wordt ook tegen geprotesteerd, maar een jonge vrouw in het BBC-nieuws verwoordde heel mooi mijn gedachten.

Ook dit was een straatinterview en op het eerste gezicht zag de jongedame er uit als een losbollerige meid van wie je geen drie verstandige woorden zou verwachten. Maar ze zei: 'Als het nou helpt dan ga ik toch een poosje niet naar de kroeg.'

Dat bedoel ik dus.

Ondertussen gaan in de Verenigde Staten de samenzweringstheorieën weer helemaal los. President Trump heeft het coronavirus opgelopen en volgens sommigen is dat geen toeval. Anderen denken dat het helemaal niet waar is.

Ik zag een straatinterview met een tegenstandster van Trump die zei dat hij maar deed alsof. Hij had van het eerste verkiezingsdebat zo'n puinhoop gemaakt dat hij nu een uitvlucht zocht, om onder de volgende confrontatie uit te komen.

Dat zou misschien kunnen, je kunt van Trump alles verwachten. Maar bij zijn medestanders gaan de theorieën nog heel wat verder. Hij zou wel besmet zijn, maar dat is het gevolg van een links complot, om hem uit te schakelen voor de verkiezingen.

Of, hij zou niet besmet zijn en dus net doen alsof, terwijl er een actie in gang gezet gaat worden om kopstukken van links te arresteren. De president zou dan veilig uit de weg zijn terwijl in het land de pleuris uitbreekt.

Ze zien een bevestiging van deze theorie in de tweet waarin Trump zijn besmetting openbaar maakte. Hij schrijft dat hij en zijn vrouw er samen doorheen zullen komen. 'Together', in het Engels. Maar daarmee zou hij 'to get her' bedoelen, 'haar te grazen nemen', doelend op Hilary Clinton, die nog altijd het middelpunt is van menige complottheorie.

Natuurlijk zou het ook kunnen dat hij onvoorzichtig is geweest in de omgang met andere mensen, waarvan nu blijkt dat sommigen het virus bij zich droegen. Er worden op TV beelden getoond van een receptie, in de tuin van het Witte Huis, waarbij Trump en een grote groep medestanders, zonder mondkapjes, elkaar omhelst en feliciteert met de nominatie van een nieuwe opperrechter.

Je zou het bijna een vorm van hogere gerechtigheid noemen, dat er van die groep nu een aantal besmet blijkt met het virus. Trump heeft de ernst van de corona-pandemie altijd gebagatelliseerd, hij was tegen maatregelen als afstand houden van elkaar en het dragen van mondmaskers. En nu wordt hij daarvoor gestraft.

Maar ik wil niet net doen alsof daar dan weer een hogere macht achter zit. Hij heeft tot nu toe geluk gehad, dat hij niet eerder besmet werd. Nu heeft hij pech. Er zijn ongetwijfeld miljoenen onvoorzichtige mensen die nooit besmet zullen raken. Het is ook niet zo dat iedereen die op de receptie was nu de klos is. Het gaat om de grote getallen, hoe meer mensen onvoorzichtig zijn, hoe meer er ziek zullen worden.

Waarmee we weer terug zijn waar ik begon. Het mondkapje. Heeft dat zin of niet ? Volgens deskundigen maakt het weinig verschil, ook omdat de meeste mensen het niet goed dragen. Onder de neus, of zelfs onder de kin. Je kunt overigens ook besmet worden via je ogen.

Maar het kapje heeft wel een symboolwaarde. Je laat aan je medemensen zien dat je het virus serieus neemt. En dat is zo gek nog niet.

Lees ook dit artikel van Rolling Stone over de laatste complottheorieën. 

De Strip is een gouwe ouwe van de Stripman

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

De beste langspeelplaten aller tijden ?

Het Amerikaanse muziektijdschrift Rolling Stone kwam deze week met een nieuwe lijst van 500 beste albums aller tijden. Voor mij, als redacteur van de Top 200.000 Facebookpagina, is dat natuurlijk een moment om even bij stil te staan. Een blik op de eerste 50 deed me weer beseffen waarom we indertijd met onze eigen Top begonnen zijn. Ook deze lijst is erg eenzijdig.

Rolling Stone publiceerde de eerste versie van z'n albumlijst in 2003, die werd in 2012 een keer aangepast, maar deze nieuwe lijst is weer vanaf nul gemaakt. Daarvoor werd de hulp ingeroepen van meer dan 300 artiesten, producers, critici en vertegenwoordigers van de muziekindustrie.

De kritiek op die eerste lijsten was dat het witte, oude mannen muziek was. Veel albumrock uit de jaren '70, te weinig aandacht voor vrouwen, zwarte muziek en de laatste muzikale ontwikkelingen. Daar hebben ze nu wat aan gedaan.

Ze zeggen dat 86 albums in de lijst van na het jaar 2000 zijn en volgens Wikipedia is zelfs meer dan de helft – 260 albums – van na 1980. Er staat best veel zwarte muziek in, dat is prima, maar weinig blues, jazz en ouderwetse soul. Wat ik wel veel zie is rappers en hiphoppers.

Een rapper zegt z'n tekst op, vaak over muziek die gesampled is. Dat wil zeggen bestaande nummers die geknipt en geplakt zijn tot iets 'nieuws'. Alle muzikanten zijn ooit begonnen met het naspelen van hun favoriete muziek, maar dit gaat een stap verder. Rappers bespelen geen instrument en ze zingen niet. Zijn het dan wel muzikanten ? Is rap wel muziek ?

Veel kenners vinden van wel, naar het schijnt, maar in de top van de albumlijst staan gelukkig wel echte muzikanten. De nummer 1 positie wordt ingenomen door Marvin Gaye met 'What's Going On'. Op 2 staat 'Pet Sounds' van de Beach Boys en nummer 3 is Joni Mitchell met 'Blue'.

Een vrouw in de top 3 ! Heel mooi, maar waar zijn Billie Holiday en Ella Fitzgerald ? Die waren vrouw en zwart.

Het is een albumlijst en dat verschilt natuurlijk van een lijst met de beste liedjes. Je zou daaruit kunnen verklaren waarom muziek van voor 1960 grotendeels ontbreekt. In de bovenste 50 zie ik alleen Miles Davis met zijn album 'Kind Of Blue', uit 1959.

Van belangrijke, invloedrijke muzikanten zijn genoeg verzamelalbums verkrijgbaar en ze nemen die wel op van Chuck Berry en Bob Marley. Niet dat ik daar iets tegen heb, maar er waarom dan niet van de sterren uit de jaren '30 en '40 ?

De langspeelplaat bestaat al sinds de jaren '30, maar werd aanvankelijk voornamelijk gebruikt voor het opnemen van radioprogramma's. In zijn huidige vorm werd de lp voor een groter publiek beschikbaar vanaf eind jaren '40. De allereerste platen werden gevuld met klassieke muziek, maar daarna waren het vooral jazzmuzikanten die de mogelijkheden van de langere speelduur voor het eerst benutten. Maar tot de lijst van beste albums volgens Rolling Stone zijn die nauwelijks doorgedrongen.

De deskundigen zijn wel een fan van de Beatles en David Bowie. Meer dan van de Rolling Stones en Led Zeppelin. Ik zie wel de Ramones in de top 50, maar is die parodie van een rockband werkelijk beter dan alles wat Pink Floyd heeft gemaakt ?

Ik zal de komende tijd nog wel rondstruinen in de lijst van Rolling Stone, op zoek naar mijn persoonlijke favorieten. Waar is Van Morrison ? Die kom ik voor het eerst tegen op plaats 60. Ver onder raptypes als Jay-Z, Nas, Dr. Dre en Kanye West. Terwijl de Kinks of Rory Gallagher in de eerste 100 niet te vinden zijn. Net zo min als enorm invloedrijke blueszangers als Muddy Waters, Howlin' Wolf en Robert Johnson.

Eén ding is dus wel duidelijk, dit is een heel beperkt lijstje, opgesteld door mensen die een paar grote blinde vlekken hebben. Er staat ook nauwelijks muziek in die niet Engelstalig is. Voor liefhebbers van redelijk moderne Amerikaanse popmuziek zal het ongetwijfeld genieten zijn. Voor ouwe knakkers als ik, met een wat bredere smaak, is het behelpen.

De Strip is een gouwe ouwe van de Stripman

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Balkonmuizen

Als je iets intikt in Google dan krijg je automatisch aanvullingen en suggesties. Wanneer je de naam van een plant of dier invoert is de eerste suggestie vrijwel altijd '...bestrijden...'. Een heldere illustratie van de houding van, de meerderheid van de mensheid, tegenover de natuur. Zien we iets nieuws dan willen we dat eerst uitroeien.

Sinds enige tijd hebben wij muizen op ons balkon. We wonen op de derde verdieping, dus ik vond dat al een hele prestatie. Zulke kleine beestjes die toch maar even, een meter of 10 tegen de bakstenen, omhoog klauteren om bij ons op het balkon te komen.

Maar misschien hebben ze er een paar generaties over gedaan, want ik ontdekte tussen het metselwerk, vlak bij de regenpijp, een paar openingen. En we hoorden soms ook gekrabbel bij de balkondeur. Vermoedelijk zijn de muizen door de spouw omhoog gekomen, veilig voor de bestrijdende mens en andere roofdieren.

Na een paar mislukte pogingen lukte het me om een foto van één van de muisjes te maken. Die zette ik op Faceboek en Twitter en daar kwamen, naast de bewonderende en vertederde reacties, ook een paar waarschuwingen op binnen. Mij werd een diervriendelijke muizenval aangeraden, want voor je het weet zijn het er heel veel.

Tsja. Het deed me denken aan een man die ik laatst bij Vroege Vogels hoorde, op de radio. Hij was een groot voorstander van biologisch en gifvrij tuinieren. Hij had het onder meer over mieren en dat die door veel mensen fanatiek bestreden worden, terwijl ze toch een heel belangrijke functie vervullen in de natuur. Voornamelijk als opruimers van allerlei organisch afval.

Hij zei zoiets als : 'Ik begrijp niet wat mensen tegen mieren hebben. Het zijn rustige dieren, ze maken geen lawaai, piesen en poepen niet op het tapijt en maken niets kapot.'

Zo is het voorlopig ook met de balkonmuizen. Om ze niet in huis te krijgen moet je zorgen dat er niets voor ze te eten is. Voedsel goed opbergen, dus, geen kruimels laten liggen en zo. Dat is ook mijn ervaring met de muizen in het gebouw van de dorpsvereniging. Als iedereen maar netjes opruimde, na activiteiten, had je geen last van muizen. Maakten we er een zooitje van dan dansten de muizen op tafel.

Op Wikipedia lees ik dat mannetjesmuizen muziek maken die te vergelijken is met het zingen van vogels. Helaas zingen ze zo hoog dat wij mensen het niet kunnen horen. Ze schrijven ook dat bestrijden met gif weinig zin heeft omdat de gedode muizen vrij snel vervangen zullen worden door nieuwe.

Vangen en naar beneden brengen lijkt me ook niet zo zinvol. Met slakken wil ik dat nog wel eens doen, die hebben een poosje nodig om weer naar boven te kruipen. Maar die muizen zijn hartstikke vlug en behendig. Die zijn sneller weer boven dan ikzelf.

Onze muizen komen natuurlijk op het vogelvoer af dat ik op het balkon leg. Waarom zou ik me druk maken als zij dat opeten in plaats van de vogels ? Tot nu toe hebben ze geen pogingen gedaan om binnen te komen, dus de inventaris van het huis heeft niet onder hun aanwezigheid geleden. Waarom zou ik ze dan moeten wegjagen ?

Nee, zolang ze zich netjes gedragen zijn ze net zo welkom als alle andere beesten. Misschien is dat een aanbeveling voor Google ? Niet direct alles willen bestrijden, maar eerst eens kijken of ermee samen te leven valt.

PS: Blogger heeft zijn blog-editor gemoderniseerd waardoor een aantal oude, vertrouwde opties verdwenen zijn. Mijn gebruikelijke opmaak, met gekleurde vlakken achter de tekst, is helaas niet meer toepasbaar. Het zal misschien even zoeken zijn naar een nieuw uiterlijk, maar uiteindelijk gaan we er wel aan wennen. 

Het tekstblok hieronder heeft nog wel zijn oude achtergrond, maar dat is gekopieerd uit een oud blog. Dat lukt helaas niet met nieuwe tekst...

De Strip is een gouwe ouwe van de Stripman

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men