zondag 29 april 2012

Het Alan Lomax Archief online beschikbaar



De liefhebbers van traditionele volksmuziek kunnen hun hart ophalen, maar ook iedereen die van blues, jazz en country & western, gospel en soul houdt, eigenlijk elke muziekliefhebber die geïnteresseerd is in de geschiedenis van de populaire muziek, zal blij zijn nu steeds meer van het immense Alan Lomax Archief online beschikbaar komt.

Eerder schreef ik al eens over de liedjesjager Alan Lomax en zijn vader John. Met primitieve opname-apparatuur trokken ze, vanaf de jaren '30 van de vorige eeuw, door landelijk Amerika.

Ze bezochten gevangenissen en werkkampen en maakten opnamen in huiskamers, hotels en kerken. Veroordeelde gevangenen, landarbeiders, huisvrouwen, vissers en rondtrekkende muzikanten, alles wat maar zingen en spelen kon haalden ze voor de microfoon.

Ze deden dit in opdracht van the Library of Congress, een overheidsinstelling vergelijkbaar met onze Koninklijke Bibliotheek. Vader John was aanvankelijk voornamelijk geïnteresseerd in cowboy-liedjes, maar ontdekte gaandeweg de, enorm rijke, zwarte muzikale traditie.

Want in tegenstelling tot het beeld dat wij hebben, uit films en tv-series, waren er in het wilde westen stadjes met een volledig zwarte bevolking. Zwarte sheriff, zwarte kroegbaas en zwarte cowboys. Maar ook in de gevangenissen was een flink deel van de bevolking zwart. En overal werd gezongen en muziek gemaakt.

De beide Lomaxen maakten ook opnamen op de Caraïbische eilanden. Na de dood van John in 1948 vertrok Alan naar Europa. Omdat het werken in het na-oorlogse periode steeds moeilijker werd, een blanke die omging met negers werd al snel verdacht van communistische sympathieën.

In Groot-Brittannië, Ierland, Spanje en Italië haalde hij zangers en muzikanten voor de microfoon en legde zo de fundamenten voor de volksmuziek-rage van de jaren '60. In 1959 was Lomax weer terug in de VS. Hij bezocht een aantal muzikanten opnieuw, maar nu met veel betere opname apparatuur. Vanaf de jaren '70 maakte hij ook filmopnamen.

Naast al dit veldwerk organiseerde hij concerten, schreef boeken en maakte hij radio- en tvprogramma's, voor Amerikaanse zenders en voor de BBC. Al deze duizenden meters geluidsbanden, film en stapels wasplaten, vol sfeervolle en unieke opnamen, kwamen terecht in het Alan Lomax Archief.

Vanaf het begin zijn daarvan delen op LP en later CD uitgebracht. Tot zijn dood in 2002 was Lomax bezig zijn archief in een allesomvattend systeem onder te brengen. Hij noemde dat de Cantometrics waarvan voorbeelden opgenomen zouden worden in een Global Jukebox. De bedoeling was dat de muziek zo voor het grote publiek en vooral voor onderwijsdoeleinden, beschikbaar zou komen.

Inmiddels is zijn droom stukje bij beetje realiteit aan het worden dankzij het internet. Steeds meer van het enorme archief, komt beschikbaar op de website van de Association for Cultural Equity.

Wilders aanhangers zullen bij deze naam misschien de wenkbrauwen fronsen en ik kan ze geruststellen, ze hebben gelijk: Lomax kan beschouwd worden als een van de eerste voorvechters van het multiculturalisme. Ook voor aanhangers van deze linkse hobby zijn de laatste digitale ontwikkelingen dus prachtig nieuws.

In het online archief kun je naar hartenlust grasduinen. Je kunt er naar muziek en beeldmateriaal zoeken, op genre, artiest, land van herkomst, instrument of songtitel. Van Blues naar Bluegrass en Gospel, van Flamenco naar Calypso, Ierse Jigs of folksongs uit Schotland, net waar je zin in hebt. Ook Alan Lomax zelf is zingend en gitaar spelend te horen.

Een aantal van de langere films die Lomax maakte is te zien op de website folkstreams.net waaronder The land where the blues began.

Op het YouTube-kanaal van het Lomax Archief is ondertussen een karrenvracht aan korte filmpjes te zien. Ik hoop dat ik ooit nog eens de tijd krijg om het allemaal te bekijken en beluisteren.

Zie ook:



De Engelse Wikipedia over John en Alan Lomax 



De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Stripman zelf. 



Ga naar het Strip-overzicht van dit jaar voor de vorige hoofdstukken van het Stripmannen-vervolgverhaal. 

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek onze nieuwe internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011 


donderdag 26 april 2012

Nog geen mooie lente, wel mooie wolkenluchten


Okee, met de lente wil het nog niet zo vlotten. 
Vandaag ook weer storm en regen...


Maar dat zorgt wel voor mooie wolkenluchten...


Deze zijn van de afgelopen dagen, eerst 's ochtends...


...en de laatste twee 's avonds.


Toch ook best mooi !

Klik op de foto voor een grotere weergave.

woensdag 25 april 2012

Eemnes - Centraal gelegen maar niet vaak bezocht


De Wakkerendijk in Eemnes-Binnen

Vanuit Eemnes ben je binnen 78 minuten in elke andere plaats in ons land, lees ik in een artikel op Nu.nl. Toch nemen niet veel mensen de moeite om Eemnes te bezoeken. Zelfs iemand, die er zo dichtbij woont als ik, komt er maar zelden. Meestal scheer ik er vlak langs, op weg naar Amsterdam. De oprit van de A1 ligt aan het begin van het dorp.

Op het eerste gezicht stelt Eemnes ook niet veel voor. Een lange weg met aan een kant uitzicht op de polder, aan de andere kant een rij aardige boerderijen. Verder twee kerktorens, een gemeentehuis uit de vorige eeuw, waar nu een restaurant in zit en wat nieuwbouwwijken. Maar als je wat verder kijkt is er genoeg interessants te zien.


Op een grillige april-morgen rijden Gerard en ik de Wakkerendijk op. Nog geen 10 minuten van huis parkeren we de auto bij het kerkje van Eemnes–Binnen. Officieel heet dit kerkje de Pieterskerk, maar in de volksmond staat het bekend als 'het dikke torentje'. Boven de deur, onderaan de toren, is een groot raam met het gemeentewapen erboven. Op het eerste gezicht lijken er drie ridders op te staan, maar het gaat om 3 bisschoppen. Dit om het verbond met de bisschop van Utrecht te eren.


Boerderij aan de Wakkerendijk
Eemnes is ontstaan op de rand van hoog en laag, omdat daar veengebieden waren. In de middeleeuwen was hout de belangrijkste bouw- en brandstof. Maar naarmate de bevolking toenam werd het schaarser. Bij plaatsen als Eemnes kon turf gestoken worden. Het dorp werd dan ook al snel een twistpunt tussen Holland en Utrecht.

De kerk van Eemnes-Buiten
De dorpelingen zochten beurtelings bescherming bij de graven en de bisschoppen. Die beloonden dat door ze stadsrechten te geven. Het klinkt raar maar zowel Eemnes-Binnen, het eerste deel van het dorp, langs de Wakkerendijk, als Eemnes-Buiten, het deel rondom de tweede kerk wat verderop, zijn steden.

Ons uitstapje maakte deel uit van een grotere reis langs de voormalige Zuiderzeekust. De eerste delen van dat verhaal kun je lezen op het Mejanderblog.


Mooi oude foto's en veel historische wetenswaardigheden vind je op de website van




maandag 23 april 2012

Uitwaaien in de Eempolder - Weidevogels, regenbuien en een jonge merel


Gisterochtend was ik, met mijn goede vriend Gerard Kuit als chauffeur, 
in Eemnes en Spakenburg, 
maar vooral in de prachtige Eempolder
 tussen die twee dorpen. 


Het was een grillige aprildag, met regenbuien, 
imposante wolkenluchten, 
weidse uitzichten en heel veel vogels.


Vlak voor Eemdijk zag ik mijn eerste grutto sinds heel veel jaren. 
Vroeger zag ik ze op weg naar school, 
in de polder tussen Soest en Amersfoort. 
Maar daar is het met de weidevogels een stuk achteruit gegaan, helaas. 
In de Eempolder zitten ze gelukkig nog. 
Samen met heel veel andere vogelsoorten.


Een eindje verderop, achter de dijk langs het Eemmeer, 
vlakbij Spakenburg zaten ze zelfs zo dichtbij 
dat ik er met mijn compact-cameraatje deze foto van kon maken.


Eerder, bij de kerk van Eemnes buiten, fotografeerde ik deze jonge merel. Ja, mensen, die lente komt er echt aan, hoor...

O, ja, Gerard en ik maakten ons tochtje als voorbereiding op nieuwe afleveringen van de Zuiderzee-reis. De eerste afleveringen daarvan kun je lezen op het Mejanderblog.


zondag 22 april 2012

Brood en spelen



Hoe het in het komende jaar met de hoeveelheid brood zal gaan, die we op tafel kunnen zetten, hangt van de politiek af. Ik durf er geen voorspellingen over te doen. Maar met de spelen zit het wel snor.

Panem et circenses zeiden de Romeinen al, brood en spelen. Volgens Wikipedia was het de satirische dichter Juvenalis die zo, in de 2e eeuw na Christus, de praktijken van politici bekritiseerde. Zij zouden stemmen kopen, door het volk graan en gladiator-gevechten te geven, daarmee voorbij gaande aan de echte problemen.

Graan uitdelen zou nu niet veel zin meer hebben. De meeste Nederlanders zouden niet weten wat ze ermee moesten doen. Maar in plaats van gladiatoren kunnen we de komende maanden wel allerlei sporters bejubelen.

Naast de gebruikelijke evenementen, zoals de grand slam tennistoernooien, de wielerklassiekers, de grote ronden en de ontknoping van de voetbalcompetitie zijn er ook de Olympische Spelen en het Europees Kampioenschap voetbal. De liefhebbers van spelen hoeven zich dus niet te vervelen.

Een in ons land wat minder bekend kampioenschap is dit weekeinde al van start gegaan. In het Engelse Sheffield strijden de beste snookerspelers om de wereldtitel. De BBC en Eurosport zullen er de volgende twee weken uitgebreid zendtijd voor vrijmaken.

Bij gebrek aan topspelers is de aandacht voor snooker bij ons gering, maar in het Verenigd Koninkrijk hoort het bij de best bekeken sporten op TV. Dat is al jaren zo. Toch heeft de snookerbond besloten om het toernooischema flink op te schudden.

In voorgaande jaren moesten de spelers het doen met een klein aantal toptoernooien. In het seizoen 2005 – 2006 waren dat er 6. Als je in een daarvan snel uitgeschakeld werd, kon je maanden wachten voor er weer een serieuze partij gespeeld werd. Daarnaast kon een professional zijn inkomen alleen bijspijkeren met het geven van demonstraties en clinics.

Alleen de top 16, van de wereldranglijst, was verzekerd van deelname aan die grote kampioenschappen. Alle andere spelers dienden zich te plaatsen in voorronden en weinig glamoureuze kwalificatie-toernooien. Snooker dreigde af te glijden in populariteit. Spelers en sponsors begonnen te morren.

Om hieraan een einde te maken, meer belangstelling te trekken en de spelers meer speelgelegenheid te geven, heeft men een nieuw circuit van wedstrijden in het leven geroepen, de Players Tour Championship. Een reeks van, kort durende, toernooien die in verschillende Europese landen georganiseerd worden.

Leuk voor het publiek, maar ook voor de spelers die op deze manier, naast extra winstpremies en wedstrijdritme, ook punten voor de wereldranglijst kunnen opdoen. Er is nu om de paar weken wel ergens een snookertoernooi. Toch blijft het WK in Sheffield de krachtmeting waar iedereen naar uitkijkt.

Vorig jaar kon meervoudig kampioen John Higgins zich het aanstormende talent Judd Trump maar net van het lijf houden. Beiden behoren ook dit jaar weer tot de favorieten. Op de wereldranglijst staat Trump, op dit moment, 2e, Higgins staat op 6. Voorlopige nummer 1 is Mark Selby die al eerder, in 2007, tot de finale van het WK doordrong en toen van Higgins verloor. 

Er staan nog 4 voormalige wereldkampioenen in de top 10 van de ranglijst: Robertson, Williams, Murphy en Dott. De volgens velen meest getalenteerde speler ooit, Ronnie O'Sullivan, is afgezakt naar plaats 13, maar hij blijft een gevaarlijke outsider. We kunnen ook supporteren voor de jonge Belg, Lucca Brecel, met 17 jaar de jongste deelnemer ooit aan het WK.

Voor wie het allemaal niets interesseert: Er wordt deze zondag ook een mooie wielerklassieker verreden, Luik – Bastenaken – Luik en de marathon van Londen wordt gelopen. En wie helemaal niets geeft om sport wens ik dan in ieder geval voldoende brood toe.


Zie op Wikipedia: Snooker 

De website van de Wereld Snooker Bond en van BBC Sport 



De Strip: Deze episode van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal


Ga naar het Strip-overzicht van dit jaar voor de vorige hoofdstukken van het Stripmannen-vervolgverhaal. 

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek onze nieuwe internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011 


donderdag 19 april 2012

Het is maar een raar voorjaar



Donkere wolken erboven en de zon op de uitlopende eikenbomen. 
Het ene moment warm, dan weer koud. 
Sommige bomen lopen uit, andere wachten nog even. 
De hemelboom op de voorgrond zit nog helemaal in knop.


In het park hetzelfde beeld. 
Van links naar rechts een kastanje, die al in blad is, 
een bloeiende berk en een nog kale linde.


Ook de beuken hebben nog geen blad, 
terwijl de eik en berk, op de achtergrond, al groen worden...


Een ruwe berk omgeven door een groen waas, 
boven de altijd groene rododendrons...


Even buiten het park staat deze rododendron al in bloei.


En dankzij Antoinette weet ik dat dit een bloeiende vogelkers is.

Je kunt op de foto's klikken voor een grotere weergave.


woensdag 18 april 2012

Ondertussen op de vensterbank


Ik had eigenlijk, zo langzamerhand, liever een blog gemaakt met de titel:
 'Inmiddels op het balkon'. 
Maar daar is het de afgelopen dagen zo koud geweest 
dat de meeste jonge plantjes het loodje hebben gelegd. 


Het is maar goed dat ik niet alles direct buiten heb gezet. 
Op de vensterbank staan kweekpotjes met kruiden, 
die nog een paar weken mogen groeien 
voor ik ze aan de onverbiddelijke elementen bloot ga stellen.


Van boven naar beneden: Lavendel, Wilde Marjolein en Peterselie. 
De laatsten zijn het oudste en zoals je ziet 
groeien ze ijverig naar het licht toe. 

De Lavendel en Wilde Marjolein (ook bekend als Oregano) 
hoop ik tot bloei te laten komen, zodat de insecten er ook iets aan hebben. En wijzelf, natuurlijk, als het ooit nog eens lekker weer wordt om op het balkon van de bloemen te genieten...

Nu maar hopen dat het warme lenteweer snel terug komt...