zondag 1 april 2012

Jan de Stripman was ooit Jan de Banjoman




Lang geleden, halverwege de jaren '80 van de vorige eeuw, was ik lid van een muzikaal gezelschap. Een groepje mensen dat elkaar kende van de plaatselijke culturele vereniging en dat bij elkaar gekomen was om zelf liedjes te schrijven en uit te voeren. Het heette daarom de Werkgroep Eigen Werk.

Ik had net een nieuwe gitaar gekocht, maar er bleken in de groep al twee, later zelfs drie, gitaristen te spelen. Bij de muziekwinkel zag ik een mooie tweedehands banjo te koop, dat leek me een aardig alternatief. Al snel had ik de eerste beginselen onder de knie en na enige tijd werd me van verschillende kanten een nieuwe bijnaam toegeroepen: Jan de Banjoman.

Na een paar jaar waren alle gitaristen uit het bandje verdwenen en schakelde ik weer over op mijn oorspronkelijke instrument. De banjo heeft nog een tijd op een standaard in de woonkamer gestaan. Af en toe speelde ik er nog wel eens op, als bezoekers er om vroegen. Maar hij verdween uiteindelijk naar de kelder.

Het is een interessant instrument, de banjo. Hij oogt simpel. Met een paar handelingen kun je hem in drie onderdelen uit elkaar schroeven. De hals, de houten klankkast en de ketel, in feite een trommel, bespannen met een vel. Dat vel was bij ouderwetse banjo's een dierenhuid, bij die van mij was het van kunststof.

Toen ik er aan begon dacht ik, ach, er zitten maar 5 snaren op, waarvan je er eigenlijk maar 4 met de linkerhand bespeelt. Hoe moeilijk kan dat zijn ? En inderdaad, als je gitaar kunt spelen, dan lukt het vrij snel om ook op de banjo de juiste akkoorden te raken. Maar echt goed spelen is niet zo makkelijk.

Om te beginnen is het een hels karwei om een banjo goed gestemd te krijgen. Bij elk snaarinstrument is de toon van een snaar afhankelijk van de spanning van die snaar. En bij de meeste instrumenten zit die snaar aan twee vaste punten bevestigd, het stemmechaniek op de kop van de hals en het staartstuk, onderaan de klankkast. Hij wordt ondersteunt door een vaste brug, die op de klankkast rust.

Bij een banjo rust die brug op het trommelvel. Dat betekent dat wanneer je de spanning van één snaar verandert, de druk op dat vel anders wordt en daarmee alle snaren beïnvloed worden. Met andere woorden, als je een paar snaren gestemd hebt, merk je dat de eerste alweer ontstemt is doordat je de volgende hebt aangedraaid.

Tweede probleem is dat de banjo een erg luid instrument is. Ik heb de politie wel eens aan de deur gehad, omdat ik in mijn jeugdige overmoed wat al te laat nog aan het spelen was. Toegegeven er was ook wat drank in het spel.

Die harde klank kan handig zijn als je boven andere instrumenten uit wilt komen. Maar het is lastig als het juist wat zachter moet. En dus ook als je thuis wilt oefenen.

Derde nadeel is dat het een erg zwaar instrument is. En dan bedoel ik letterlijk in kilo's. De trommel heeft een metalen wand, de klankkast is van dik hout en de hals is met een stalen pen versterkt. Alles bij elkaar hangt er een heel gewicht om je nek.

Ik had al vrij snel door dat ik geen echte virtuoos zou worden. Om bij te zingen is de gitaar prettiger, leuker ook voor de buren en makkelijker te versterken als je eens in een drukke kroeg speelt. Dus vandaar dat mijn verhouding tot de banjo van korte duur was.

Afgelopen week las ik het bericht dat de Amerikaanse banjo-virtuoos Earl Scruggs overleden is. Een legende in de country & western, die al in de jaren '50 grote successen had met zijn vingervlugge spel. Zoek daar maar eens naar op YouTube dan hoor je hoe goed een banjo kan klinken.

Wie het zelf eens wil proberen: Mijn banjo is te koop tegen elk aannemelijk bod !

Zie op Wikipedia: Banjo  – Earl Scruggs 

Ps: Banjo Man was ook een hit van BZN in 1994, maar daar had ik niets mee te maken...


De Strip: Deze episode van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal


Ga naar het Strip-overzicht van dit jaar voor de vorige hoofdstukken van het Stripmannen-vervolgverhaal. 

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek onze nieuwe internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011 



woensdag 28 maart 2012

Boven de mist vliegt de toerist


Okee, er zal ook een enkele zakenman tussen zitten. 


Maar echt belangrijk is al dat vliegen natuurlijk niet...


Dus zullen we het wel heel erg leuk vinden...




dinsdag 27 maart 2012

Je kunt echt besparen met die zomertijd



Een tijdje terug hoorde ik op de radio een oproep om een beter, energiezuiniger, model deurbel te ontwerpen. De meeste huizen hebben tegenwoordig een elektrische bel. Die staat de hele dag stand by en gebruikt zo stroom, terwijl er maar enkele seconden per dag echt gebruik van wordt gemaakt.

Waarom geen bel op zonnenergie ? Of een bel die pas aangaat op het moment dat er op de knop gedrukt wordt ? Dan bespaar je energie.

Maar, nu zul je misschien zeggen, dat het maar een heel klein beetje energie is wat je zo, per bel uitspaart. Dat is zeker waar. Maar reken het eens om naar miljoenen en miljoenen deurbellen, wereld wijd ! Dan wordt het ineens de moeite waard.

Op dit blog staat dat er twee kolencentrales nodig zijn, om alle deurbellen in Nederland van stroom te voorzien. Dat lijkt me wat overdreven. Maar dat je met een beter model bel geld kunt uitsparen is zeker. 2 tot 10 euro per jaar per bel, lees ik hier, dus tel uit je winst.

Net zoiets is het geval bij de zomertijd. Maar dan moeten we het wel goed aanpakken. We hebben nu net met z'n allen de klok een uur vooruit gezet. De meeste van ons zullen in oktober, als de wintertijd weer ingaat, de klok een uur terug draaien.

Dat is fout. Je moet dan de stekker uit je wekkerradio, of de batterijen uit je klok en horloge halen en de uurwerken een uur stil laten staan ! Dan bespaar je energie. Geen idee hoeveel, maar als heel Europa het zo doet, zal het alles bij elkaar best de moeite waard zijn.

Het effect kan nog verdubbeld worden door in juni de klok nog een uur terug te draaien. Dan hebben we lente-, zomer-, herfst en wintertijd ! En twee keer per jaar kunnen we dan, met z'n allen, alle klokken die op elektriciteit werken, een uur stil laten staan. Kassa !  

zondag 25 maart 2012

Hoera ! Onze eerste Australiër !



Wie leest er eigenlijk nog strips tegenwoordig ? De Geheimzinnige Hulpman vertelde me dat hij onlangs Strip-antiquariaat Lambiek bezocht en een gesprekje aanknoopte met de nieuwe eigenaar. In eerste instantie ging het over de hoeveelheid stripboeken die er op de markt komt.

Die blijkt best groot te zijn, genoeg om een stripwinkel bomvol te leggen. Maar het zijn allemaal kleine oplagen. Uitgevers moeten het niet meer hebben van populaire, langlopende reeksen, maar proberen snel te scoren, met telkens weer iets nieuws.

Op de vraag van de Hulpman wie er nou die stripboeken komen kopen, was het antwoord dat het toch voornamelijk mannen van middelbare leeftijd zijn. Zij zijn, net als wij Stripmannen, opgegroeid in de jaren '60, '70 en '80, toen het beeldverhaal hoogtijdagen vierde.

Toen had je nog 4 of 5 elkaar beconcurrerende strip-weekbladen, Pep, Sjors, Kuifje, Tina, Donald Duck... Nu is er bijna niets meer. Ja, nog niet zolang geleden is de Eppo opnieuw opgericht. Maar dat is ook alleen maar om het jeugdsentiment van de veertigers en vijftigers te bevredigen.

In de krant stonden vroeger 3, 4, 5 dagstrips. Tegenwoordig nog ééntje. Had ik vroeger hele stapels stripboeken op mijn kamertje liggen, mijn kleinzoon heeft er misschien 3. En die heeft hij dan nog van mij en de Hulpman cadeau gekregen.

Je vraagt je af waar we de moed vandaan halen om juist nu een Engels stripblog te beginnen. Zelf vinden we het erg leuk, natuurlijk. Maar het is best lastig, die vertalingen maken. En echt storm loopt het er ook nog niet.

Gelukkig hebben we een paar vrienden die spontaan aangeboden hebben om te helpen met het corrigeren van onze Engelse teksten. Een ervan is afgestudeerd in die taal, een ander heeft van vertalen zijn hobby gemaakt. Dat scheelt al een stuk.

En het is ook erg leuk om te doen, hoor. Je oude grappen krijgen ineens een nieuw leven en internationale allure. Daarbij worden we ook wel opgemerkt door stripliefhebbers uit het buitenland. Een aantal blijkt dan weer zelf strips te tekenen, zoals bijvoorbeeld The Owl & Pussycat Webcomic en Planet Throgmorton. Zo lezen striptekenaars in ieder geval elkaars strips.

Het internet is natuurlijk ook zo immens dat het wel even duurt voor een website opgemerkt wordt. We zijn als het ware waterdruppels aan het spetteren in een enorme oceaan. Desalniettemin hebben we al lezers uit de VS, Groot-Brittannië, Canada, Brazilië, Griekenland, Spanje, Italië en België mogen ontvangen. En keken mijn huisgenoten verbaasd op toen ik, afgelopen week, ineens zat te juichen op de bank: 'Jaaa ! Onze eerste Australiër !!'

Logisch dat die wat op zich liet wachten, hij moest immers helemaal van de andere kant van de wereld komen. Maar dat Australiërs van strips hielden wist ik wel. Cadel Evans, de eerste wereldkampioen wielrennen van down under, is een groot liefhebber van Kuifje ! Heeft iemand die speelfilm al gezien, trouwens ?

Hoe dan ook, we geven de moed niet op. En erg veel concurrentie lijkt er niet te zijn op internet. Als ik bijvoorbeeld op Facebook zoek met 'comics' krijg ik welgeteld 4 resultaten. Waaronder onszelf.

Er valt dus nog een wereld te winnen. En ondertussen zijn we uiteraard blij met elke bezoeker, ook die uit eigen land. Maar we zouden nog blijer zijn als onze Nederlandse kennissen al hun Engelstalige vrienden en familieleden op ons nieuwe blog af zouden sturen. Het heet The Amazing Comics Men en dit is het adres: http://stripman.wordpress.com

Zie ook de Nederlandse Stripgeschiedenis op Lambiek.net 

The Amazing Comics Men op Facebook 

En mijn eerdere blog over Kees Kousemaker, de oprichter van Lambiek.



De Strip: Deze episode van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 


Ga naar het Strip-overzicht van dit jaar voor de vorige hoofdstukken van het Stripmannen-vervolgverhaal. 

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek onze nieuwe internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011 


vrijdag 23 maart 2012

Narcissen en winde – Haal de lente in huis



Van de drogist kreeg ik een paar dagen geleden een bosje narcissen cadeau.
Een voorjaarsactie. Voor de foto heb ik ze even in het zonnetje gezet.


Buiten in het plantsoen beginnen de narcissen ook in bloei te komen. 
Langs de hoofdweg, aan het eind van de straat, zijn ze allang uitgebloeid. 
Die stonden in januari al te stralen. 
Onze plantsoen-narcissen hebben gewacht tot de vorst echt over was. 
Eén soort, twee strategieën...


Voor op balkon heb ik wat zaden van de winde in een potje gezaaid. 
Bekend zijn deze klimplantjes, met hun witte kelkjes, 
bij de meeste mensen wel. Wij noemden ze vroeger 'pispotjes'. 
Maar het zijn mooie bloempjes, 
al zijn veel veel tuinbezitters er niet blij mee
 als ze onuitgenodigd opduiken.


De mijne gaan blauw bloeien. En ze lijken er zin in te hebben.
 Na nauwelijks een week komen ze al boven het bloempotje uit...

woensdag 21 maart 2012

Zou het dan allemaal toch nog goed komen ?


Een eekhoorn aan de overkant...

Er loopt een kamerlid weg uit de PVV-fractie. 
Het is prachtig lenteweer. Ik zag vanochtend een eekhoorn, buizerds, een torenvalk, heggenmussen, roodborsten, pimpelmezen, meeuwen, zwanen, kieviten en nog veel meer.

Boven de locomotief, in de boom, een torenvalk...

Bij de drogisterij hadden ze een voordeel-actie. 
Van mijn merk was het 3e product gratis. 
Ik kreeg er ook nog een pompzeepje bij en een bosje narcissen. 
Een aardige mevrouw liet me voorgaan bij de kassa.

Torenvalk...

Een andere aardige mevrouw kwam naar buiten gelopen, 
toen ik even voor haar huis stopte, 
om een foto van de boerderij aan de overkant te maken. 
We wisselden wat vriendelijke woorden.

Boerderij aan de Grote Melm, bij Soest...

De buurman hielp me met het naar binnen sjouwen 
van mijn opvouwbare oprit...

Soms heb je zomaar het gevoel 
dat het nog eens helemaal goed gaat komen met de wereld...