donderdag 17 februari 2011

Lekkage deel 2 - De klacht wordt opgenomen

Dit verhaal is in juli 2009 verschenen op het Volkskrantblog, maar de lekkage is in de afgelopen dagen pas echt verholpen. Zie dit bericht...

En dan maar hopen dat je klacht in behandeling genomen wordt.

Eind vorige week ontdekten we een lekkage in onze kelderbox. Maandagochtend belde ik de verhuurder. De opgewekte telefoniste nam hoorde mijn verhaal aan en zei dat ze het door zou geven aan meneer A.

'U wordt in de loop van de dag terug gebeld,' verzekerde ze me. Prachtig. Ik zou toch gewoon thuis zijn en nam de rest van de dag, voor de zekerheid, de telefoon overal met me mee.


Niemand die belde. De volgende ochtend pakte ik opnieuw de telefoon, om te vragen hoe het zat. Even dacht ik erover om mijn verhaal te beginnen met: 'Het water staat ons tot aan de lippen, mevrouw...'. Maar dat leek me ook wat overdreven, bij een lekkage in de kelder.

Nu werd ik doorverbonden met mevrouw B. Ze wist niets van een klacht over een lekkage. Maar ze was de voorgaande dag afwezig geweest en zou even informeren bij een collega. 'Ik bel u zo snel mogelijk terug.'


Ja, ja, dat zal wel. Maar inderdaad, na een uurtje kreeg ik haar weer aan de lijn. 'Uw klacht is hier onbekend, meneer, maar misschien kunt u nog eens uitleggen wat het probleem is ?'

Natuurlijk kon ik dat. Ze noteerde alles zorgvuldig en verzekerde me dat ze het door ging geven aan de Vereniging van Eigenaren (VVE). 'Want de kelder is van de eigenaren.'

Ik wist dat het zinloos was om op te merken dat ik toch van haar bedrijf huurde en dat ik niets met de eigenaren te maken had. Ik schikte me in mijn lot. De VVE moest actie ondernemen en ik zou er dan wel meer van horen.


En verdomd als het niet waar was ! In de middag werd er opnieuw gebeld. Het bedrijf C. uit Nieuwegein had van de VVE doorgekregen dat er een lekkage was. Of ik nog eens kon uitleggen wat er aan de hand was.

Ik deed voor de derde keer mijn verhaal. De man uit Nieuwegein filosofeerde wat over de mogelijke oorzaken. Een lekkende afvoer misschien, bij de buren op de eerste etage, een kapotte standpijp ?. Hoe dan ook, hij zou een loodgieter inschakelen en die zou, op mijn verzoek, eerst even bellen voor een afspraak.

En nu ging het snel, hoor. Een uurtje later hing de loodgieter al aan de lijn. Hij was de volgende ochtend toch in de buurt, dus of hij tussen 10.00 en 12.00 uur langs kon komen ?

Wordt morgen vervolgd... 

Het stripje tekende ik een aantal jaren geleden. Ik woonde toen in een ander huurappartement, maar veel beter ging het er niet aan toe. 

woensdag 16 februari 2011

Lekkage in de kelder – deel 1

Dit verhaal is in juli 2009 verschenen op het Volkskrantblog, maar de lekkage is in de afgelopen dagen pas echt verholpen. Zie vorig bericht...

De kunst is om contact te leggen met de verhuurder van het pand.

Wij huren ons appartement van een bedrijf dat niet uitblinkt in communicatieve vaardigheden. Afgezien van een maandelijkse rekening horen of zien we eigenlijk nooit iets. Als er mankementen zijn kun je ze bellen, maar het is maar afwachten of er dan ook wat gebeurt.

Onderhoudswerkzaamheden verrichten ze het liefst per verrassing. Het is me zelfs een keer voorgekomen dat ik al mijn jas aan had, om naar mijn werk te gaan, toen de glaszetter voor de deur stond met de mededeling dat hij even alle ramen kwam vervangen.


Het is allemaal nog ingewikkelder omdat een deel van de woningen, in ons blok, verkocht is en een ander deel nog wordt verhuurd. Voor de kopers is er een vereniging van eigenaren (VVE) opgericht. Enige tijd geleden heeft de verhuurder het onderhoud aan die VVE overgedragen.

Als de kopers een klacht hebben kunnen ze die melden bij een bedrijf in Nieuwegein. Wij huurders mogen dat niet, wij dienen onze problemen eerst voor te leggen aan de verhuurder. Die geeft het door aan de VVE en die stelt dan het externe bedrijf op de hoogte.


De Vereniging van Eigenaren communiceert alleen met zijn leden en de verhuurder, niet met ons. De verhuurder houdt zijn huurders het liefst van de domme. Het enige dat ons rest is af en toe eens langs de neus weg informeren, bij onze kopende buren, of er misschien iets in de planning zit.

Eind vorige week ontdekten we een lekkage in de kelderbox. Toen het maandagochtend nog nat was besloot ik de verhuurder te bellen...

Wordt morgen vervolgd.


Het stripje tekende ik een aantal jaren geleden. Ik woonde toen in een ander huurappartement, maar veel beter ging het er niet aan toe. De tekst is uit het leven gegrepen.
 

Rioolwerkzaamheden, ongemakkelijk maar nuttig !


Er staat indrukwekkende apparatuur op de trap...
Als het allemaal meezit is vandaag de laatste dag van de rioolwerkzaamheden in onze woning. Op het moment dat ik dit schrijf staan twee werklieden kunststof coating te spuiten, in het gat waar normaal gesproken ons toilet op uitkomt.

Ze zijn zo al twee dagen bezig. Eerst een camera-inpsectie van de rioleringsbuis, drie verdiepingen naar beneden. Daarna veel oponthoud omdat de scheuren en gaten die ze bij de benedenburen aantroffen veel erger waren dan verwacht. En nu dus laagje voor laagje een nieuwe buis op de binnenwand van de oude spuiten.

Een mooi systeem. De ouderwetse manier was de hele leiding van begin tot eind uitbreken, alles vervangen en de boel weer zo goed mogelijk dichtmetselen. Aangezien er asbest in de oude leiding verwerkt is was dat een klus van weken geweest !

Nu is het maar een paar dagen dat wij geen gebruik konden maken van het toilet en de douche. Gelukkig gaat de keukenafvoer langs een andere route, dus wassen en tandenpoetsen aan het aanrecht was wel mogelijk. Als vervangende WC kregen we onze eigen Dixi, een chemisch toilet. Het is een beetje behelpen, maar het eind is nu in zicht.

Het chemisch toilet
Dat de schade aan de afvoer aanvankelijk een tikje tegenviel verbaast me niets. Wij hadden al in 2009 een lekkage gemeld in de berging, onder de flat. Die heeft men toen provisorisch hersteld, waarna het na een poosje weer ging lekken, een paar meter verderop, in de gezamenlijke trappenhal.


Na twee jaar wordt er nu dus echt iets aan gedaan. Maar van de werklieden hoorde ik dat bij de benedenburen de schimmel op de muren staat. En dat het niet veel gescheeld had of ze hadden een muurtje moeten slopen om bij het grootste lek te komen.

Het geld voor onderhoud wordt maar met mondjesmaat uitgegeven. Met gevolg dat er pas echt iets hersteld wordt als het al bijna te laat is. En nu nog alleen bij ons en de benedenburen, de rest van het blok laat men rustig zitten tot het daar ook fout gaat.

Tegen die tijd zouden wij goed moeten zitten. De nieuw gecoate buis zou 50 jaar mee moeten gaan. Nieuwe rioolwerkzaamheden maak ik dus hopelijk niet meer mee...


Over de lekkage en de moeite die ik moest doen om iets gedaan te krijgen schreef ik indertijd 3 verhalen. Ze hebben op het Volkskrantblog gestaan met toepasselijke strips er bij. Die tekende ik jaren eerder naar aanleiding van een andere lekkage. Dit soort problemen is van alle tijden...
Ik plaats de 3 afleveringen in de komende dagen opnieuw. Kijk hier voor deel 1

maandag 14 februari 2011

Dromen zijn zinloos


Dit verhaal is eerder verschenen op het Volkskrantblog, in oktober 2005...

Dromen zijn, volgens de officiële wetenschap, zinloos en zonder betekenis. En dat terwijl men, halverwege de 20ste eeuw, nog meende dat de droom de belangrijkste weg was waarlangs de wijsheid van het onderbewuste invloed uit kon oefenen op het bewustzijn. Zo staat het althans in mijn encyclopedie uit 1946.

Daar halen ze Freud aan die zei dat we dromen over heimelijke verlangens, maar dan in vermomming, omdat we anders wakker zouden schrikken van onze verboden gedachten.

Zijn leerling Jung ging nog een stapje verder. Volgens hem maken de creatieve krachten van het collectief- en individueel-onbewuste gebruik van de droom, om het bewustzijn te beĂŻnvloeden, ja, zelfs de goede kant op te sturen.

Maar inmiddels worden Freud, Jung en consorten niet meer zo serieus genomen. Fantasievolle theorieën, die volgens de critici bewezen werden met vervalste onderzoeksresultaten. Niettemin geloven nog heel veel mensen dat dromen belangrijke boodschappen over ons leven bevatten.

Dat moet ieder voor zich weten, natuurlijk. Net zoals je mag geloven dat planten genezend werken door de vorm die ze hebben. Een plant die alle kanten op groeit, als een gezwel, moet wel werken tegen kanker en eentje met regelmatig geplaatste bladeren werkt uiteraard regulerend op de hartslag.

Maar voor je het weet geloof je dat alles zin heeft en bestaat het toeval niet meer, dus moeten dromen wel een betekenis hebben. Tegen dergelijke argumenten kan ik niet op. Maar alternatief gezweefkees is het volgens mij wel.

Wat de reguliere religies van de droom vinden weet ik niet. Je zou bijvoorbeeld kunnen geloven dat de droom bedacht is door een hogere macht, die vond dat anders het slapen zo'n saaie bedoening is. Een aardigheidje van de schepper. Waarbij ik wel aan moet tekenen dat ik niet in een schepper geloof.

Misschien moeten we maar concluderen dat er geen verklaring voor de droom is. Waarom zouden we ook overal een verklaring voor moeten vinden ? Mogen sommige dingen er niet gewoon zomaar, zonder zin, zijn ?

Voor wie toch, na het wakker worden, meer van zijn dromen wil onthouden heb ik wel een paar tips die nog schijnen te werken ook:

Ten eerste: neem je bij het slapen gaan voor om je bij het ontwaken je droom te herinneren.

Ten tweede: blijf bij het wakker worden liggen in dezelfde houding en probeer je te herinneren wat je zojuist gedroomd hebt.

Ten derde: leg papier en pen naast je bed om direct te noteren wat je nog van weet. Je zult zien dat er je al schrijvend steeds meer te binnen schiet.

Een laatste waarschuwing: na wat oefening ben je elke ochtend uren kwijt met alles opschrijven wat je die nacht gedroomd hebt.



De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1  - deel 2 - of lees de vorige hoofdstukken De Wind - Snuf de Hond - Muzikale Droom - Theo en Francien en Motorfietsen en Sportwagens - De Klaveet - wordt vervolgd...

Klik op de strip voor een grotere weergave... 


zondag 13 februari 2011

Sin City – De duistere strips van Frank Miller



Een grappenmaker moet zijn grappen niet proberen uit te leggen. Meestal is de lol er dan direct af. Misschien kan een striptekenaar dus ook maar beter niets zeggen over de strips die hij maakt. De lezers worden dan beroofd van hun eigen interpretatie.

Tot nu toe heb ik me, wat dat betreft, daar aardig aangehouden. Maar voor deze ene keer ga ik toch iets zeggen over mijn inspiratiebron. De echte stripkenners hebben het waarschijnlijk al gezien. Ik heb onlangs voor het eerst kennis genomen van de duistere strips van Frank Miller.

Niet kenners zouden zijn werk kunnen kennen van de film Sin City, met belangrijke rollen voor Mickey Roarke en Bruce Willis. De film, die in nauwe samenwerking met Miller is gemaakt, volgt tamelijk precies een aantal van zijn verhalen.

Na het zien van de film werd ik nieuwsgierig naar de stripverhalen. Het blijken duistere vertellingen, vol seks, geweld en drankmisbruik. Zijn hoofdfiguren zijn dubbelgespierde mannen en afgetrainde vrouwen, met wespentailles. De meesten zijn hoer, hoerenloper, hoerenmadam, pooier, striptease-danseres, maffioso of corrupte politieagent.

Het gehalte psychopaten bij deze personages is ongewoon hoog en niet alleen de boeven, maar ook de helden hebben sadistische trekjes. Ongewoon heftig voor een stripverhaal. Ik zou het normaal gesproken ook niet snel als lectuur aanbevelen als het niet zo sfeervol getekend was.

In keihard zwartwit, met spectaculaire lichteffecten, dreigende schaduwen en ongewone camera-standpunten. Niet voor niets noemt men de film-noir als belangrijkste inspiratiebron voor Miller's werk.

Als je eens lekker wil lachen moet je er maar niet aan beginnen. Toch vond ik het een aardig idee om het eens een paar afleveringen van ons Stripmannen-vervolgverhaal in Sin City-stijl te tekenen. Al noem ik mijn zondige stad dan liever Hot City.

Al doende heb ik er mijn eigen draai aan gegeven. Realistische figuren tekenen is niet mijn sterke kant. Maar ik kreeg wel steeds meer bewondering voor Frank Miller als tekenaar. Het is een heel werk, al die schaduwpartijen.

Je moet als tekenaar heel anders gaan denken. De figuurtjes zijn niet plat meer, maar krijgen volume. En je moet oppassen dat je het niet te priegelig maakt. Vereenvoudigen, dus.

Maar dan nog ben ik zeker vier keer zolang met deze afleveringen bezig geweest als anders. Al dat zwart moet je wel zelf op papier smeren. Het wit staat er vanzelf al. En dan moest ik ook nog zo nodig kleur erbij gebruiken, wat het nog bewerkelijker maakte. Maar ach, iets nieuws doen houdt het tekenen wel interessant...


De Engelse Wikipedia over Frank Miller 

De veel kortere Nederlandse versie 

Artoffm.com een website met tekenwerk van Miller.



De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1  en deel 3  of lees de vorige hoofdstukken De Wind - Snuf de Hond - Muzikale Droom - Theo en Francien en Motorfietsen en Sportwagens - De Klaveet - wordt vervolgd...


zaterdag 12 februari 2011

Problemen met het plaatsen van reacties op Blogspot ?

Er zijn meer mensen die problemen hebben met reageren op Blogspot, dus je hoeft je niet te schamen. Het is redelijk simpel als je het eenmaal door hebt. 

Onder het reactievak staat een hokje met de tekst 'reageer als', indien je op het kleine zwarte pijltje, daar rechts van, klikt verschijnt er een rijtje accountnamen. 

Als er daar 1 van herkent kun je hem aanklikken, maar dan moet je daar wel op ingelogged zijn. Anders klik je op 'anoniem'. Daarna op 'reactie plaatsen' klikken, desnoods 2 keer, maar dan moet het lukken...;o)

Odilon de Naaktkat – Als de zon maar even schijnt...

...dan zit hij voor het raam...
Maar je krijgt er dorst van, dat zonnen...
De foto's zijn aan het begin van deze week gemaakt.