Storm en regen, dit weekend, maar ik heb een leestip om de herfst mee door te komen. En de winter en het voorjaar ook nog wel.
Een paar jaar geleden zag ik een aantal afleveringen van de TV-serie 'The Watch', die gebaseerd is op de boeken van Terry Pratchett. Ik vond het leuk, gek en bijzonder en keek of ik iets van Pratchett als e-boek kon krijgen. Het aanbod viel tegen, dus ik kocht niets. Maar een paar weken terug keek ik nog eens en toen was er veel meer te vinden.
Ik kocht 'The Colour Of Magic', het eerste deel van zijn 'Disc World' serie, en vermaakte me de daaropvolgende dagen uitstekend. Inmiddels ben ik aan deel twee bezig, 'The Light Fantastic' en als het zo leuk blijft zal ik de overige 39 delen ook wel kopen.
De boeken van Pratchett worden omschreven als 'fantasy', 'komisch', 'satirisch' en 'science fiction'. Ik ben geen kenner van het 'fantasy' en 'science fiction' genre. Natuurlijk las ik ooit 'The Lord Of The Rings' (eerste in het Nederlands, 'In De Ban Van De Ring', later nog eens in het Engels) en 'De Hobbit' en ook verwerkte ik een paar delen van de 'Dune' reeks. Allemaal best leuk (en beter dan de films !), maar het spoorde me niet aan om naar meer van hetzelfde te zoeken.
Wat me nu over de streep trekt is de humor, die Pratchett in ruime mate door zijn boeken mengt. Om bij de inleiding van het eerste deel te beginnen: Daar legt hij uit dat de boeken zich afspelen op een wereld die niet bolvormig is, zoals onze Aarde, maar plat en rond als een schijf. Die 'disc' wordt door vier olifanten ondersteund die, op hun beurt, weer op de rug van een reusachtige schildpad staan.
Die schildpad, de grote A'Tuin genaamd, beweegt zich door de ruimte. Wetenschappers op de schijfwereld denken dat er nog meer werelden zijn, op de ruggen van andere schildpadden. Ze zouden op weg zijn naar een verzamelplaats, om te paren. Dit wordt de Big Bang Theory genoemd. Een leuke, dubbelzinnige grap. (Als ik het uit moet leggen kun je me mailen.)
In de eerste paar boeken volgen we de waanzinnige avonturen van een mislukte tovenaar, Rincewind, die als gids ingehuurd wordt door een vreemdeling, Twoflower. Deze bezoekt de stad Ankh-Morpork en wil alle bezienswaardigheden zien, van de tempels tot de hoerenbuurt en hij verheugt zich op het bijwonen van een echt kroeggevecht.
Hij krijgt waar voor zijn geld. Maar ik ga hier geen poging doen om alle gebeurtenissen, die elkaar in hoog tempo opvolgen, na te vertellen. Er komen in ieder geval tovenaars in voor, draken, helden, vreemde wezens en wonderlijke landschappen. Er zijn magische voorwerpen, een sprekend zwaard en nog meer van dat soort fantasy dingen. Maar zwaarmoedig en serieus wordt het nergens.
Pratchett, die aanvankelijk werkte als journalist, zei dat hij aan het eerste boek begon om eens flink de draak te steken met alle clichés van het fantasy-genre. Maar het boek is ook een ironisch commentaar op de rijke toerist, die argeloos de folklore van een armer werelddeel komt bekijken.
Het optimisme en de nieuwsgierigheid van Twoflower staan daarbij in schril contrast met de argwaan en voorzichtigheid van zijn gids Rincewind. Die is een tovenaar van niets, hij is van de tovenaarsschool geschopt, nadat hij stiekem in een verboden spreukenboek had gekeken. Daardoor kent hij maar één toverspreuk, die hij maar één keer kan gebruiken, maar waarvan hij niet weet wat de werking is.
Toch redden de twee zich uit allerlei hachelijke situaties, die lijken op scenes uit slapstickfilms. Ze worden daarbij soms geholpen, of tegengewerkt, door de goden, die weddenschappen afsluiten op de uitkomst van de gebeurtenissen en zich daar zelf, af en toe, actief mee bemoeien. Maar dat moeten jullie allemaal zelf maar gaan lezen, als mijn aanbeveling daar genoeg aansporing voor geeft.
Terry Pratchett schreef enorm veel en snel. Hij werd maar 66 jaar oud, leed de laatste jaren van zijn leven aan de ziekte van Alzheimer, maar voltooide toch meer dan 40 boeken over de schijfwereld. En daarnaast nog wat andere.
Van de TV-serie, 'The Watch', waar ik wat afleveringen van zag, wordt gezegd dat het geen goede weergave is van het universum van Pratchett. Hoewel er aan begonnen werd terwijl hij nog in leven was, heeft hij er zich niet mee kunnen bemoeien. Zijn dochter wel, maar ook zij is niet tevreden met het resultaat. Er kwam dan ook geen vervolg op. Vergeet die serie dus en probeer eens een boek van Pratchett.
De boeken zijn in het Nederlands (en vele andere talen) vertaald en verkrijgbaar op ouderwets papier, als e-boek en luisterboek. Over Terry Pratchett is een uitgebreide biografie te vinden op Wikipedia.
2 opmerkingen:
Alhoewel mijn eigen debuutnovelle ook grotendeels aan mijn fantasie is ontsproten, heb ik niet veel met het genre op zich.
@zelfstandig journalist - Ik dus eigenlijk ook niet. Maar ik ga jouw boek ook nog wel lezen, hoor !
Een reactie posten