Ik ben ondertussen de tel een beetje kwijt geraakt. Hoeveel computers heb ik inmiddels versleten ? Ik zou het niet meer weten. Maar onderhand zullen het er een stuk of 10 zijn.
Mijn allereerste pc kreeg ik te leen van de vereniging waar ik het clubblad voor maakte. Een XT was het, de kenners krijgen nu tranen in de ogen van nostalgie. Zo'n grote, zware, grijze kast, met een sleuf, waar van die enorme, slappe, floppydisks in moesten.
Het ding werkte met MS-DOS, nog geen Windows dus en ook geen muis. Als je iets gedaan wilde krijgen moest je ingewikkelde commando's in typen. Die kon ik opzoeken in een boek dat ik erbij kreeg. Er zat een piepklein, zwart-wit, beeldschermpje bij en een matrixprinter, met een inktlint en van die grote stapels, geperforeerd, kettingpapier.
Ik kon er mijn redactionele stukjes op typen. Maar meer ook niet. Geen spelletjes, geen plaatjes of geluid, geen internet, niets. Het was eigenlijk niet meer dan een ingewikkelde typemachine. Maar daarna ging het snel. Op de volgende pc, een 286-er, dat staat voor het type processor, zat al een spel ! Tetris !
Daarna kocht ik er een, tweedehands, waar Windows op zat. Daarbij kon je dus wel de muis gebruiken. En die had een echt kleurenbeeldscherm !! Ja, in de jaren '80 maakten we nog echt technische reuzensprongen.
Ze lijken wel steeds korter mee te gaan, die computers. De laptop, die nu toch echt aan vervanging toe was, want het beeldscherm vertoonde allerlei vreemde kleuren, was nog geen 3 jaar oud. En de nieuwe, die op een paar punten een stuk beter is, was nog goedkoper dan de oude ook.
Daar zit hem volgens mij de kneep. Vroeger kocht je een apparaat, een vaatwasser, of een radio, dat gewoon deed wat het moest doen en dat je bleef gebruiken tot het helemaal versleten was. Ging het stuk dan liet je het repareren. En pas na 20 of 30 jaar kocht je weer eens iets nieuws.
Maar met de apparaten van tegenwoordig gaat dat niet meer zo. De eerste nieuwe pc die ik kocht was twee keer zo duur als de nieuwe laptop. Die is zo goedkoop daar ga je geen 100 euro aan spenderen als hij stuk is. Voor een paar honderd piek meer heb je weer een splinternieuwe !
Met mijn nieuwe laptop ga ik vermoedelijk precies zo internetten, verhalen schrijven en foto's bewerken als met de vorige, of de pc die ik daarvoor gebruikte. Daarvoor was het was helemaal niet nodig om een nieuwe te kopen. Toch heb ik dat gedaan.
En ik ben de enige niet. Ik heb zelfs een paar pc's en fototoestellen in huis, die ik van anderen cadeau gekregen heb, omdat ze zelf iets nieuws gingen kopen. En die apparaten waren zelfs nog helemaal niet stuk, ze doen het nog uitstekend ! We laten kapotte dingen dus niet meer repareren en kopen al nieuwe terwijl de oude het nog prima doen.
Om ons koopgedrag nog een beetje te stimuleren komen fabrikanten telkens weer met nieuwe snufjes. Zo heeft Windows inmiddels weer een nieuwe versie van zichzelf op de markt gebracht. Nog maar 2 computers geleden werkte ik, heel gelukkig en tevree, met Windows XP. Daarna was ik nog maar net gewend aan Vista en nu moet ik alweer overschakelen op Windows 7.
Om heel eerlijk te zijn zie ik de voordelen daarvan niet echt in. Okee, XP liep veel vaker vast dan Vista. Fijn dat ze dat verholpen hebben. Maar al die vreemde fratsen die je er ongevraagd bij krijgt...? En dan het verdwijnen van oude vertrouwde programma's als Moviemaker en Outlook...
Het zal wel weer wennen, maar omslachtig en onhandig blijft het. Net als het overzetten van je bestanden en adresboek en het aansluiten van je randapparatuur. Je bent zo 3 dagen verder voor alles het weer een beetje normaal doet.
Vermoedelijk is het ook allemaal maar voor een paar jaar. Dan zal deze laptop wel weer de geest geven en heeft Windows weer een nieuwe incarnatie verzonnen om het zijn gebruikers lastig mee te maken. En dan zal ik wel weer iets nieuws kopen. Goed voor de economie, maar ik zou liever iets hebben dat het gewoon goed doet en lang meegaat.
