Het zal de meeste lezers niet ontgaan zijn dat de Olympische Spelen dit weekeinde begonnen zijn. Op zowel de publieke als de commerciële tv- en radiozenders is er de afgelopen weken ruim aandacht aan besteed. Ook in de krant konden we regelmatig lezen hoe de voorbereidingen in Londen verliepen en hoe het met onze sporters ging.
Op de Duitse en Belgische TV werd er eveneens uitgebreid vooruitgeblikt. Maar dat viel uiteraard in het niet bij de Britse BBC. Daar waren de week voor de openingsceremonie al avondvullende Olympische programma's te zien. Het reguliere BBC-journaal werd uitgezonden vanuit het Olympische park.
De 'build up', de aanloop naar de spelen, verdrong daarbij het internationale nieuws. Politici werden voornamelijk in beeld gebracht als ze iets over de spelen te melden hadden. Zelfs de Amerikaanse presidentskandidaat, Mitt Romney, op bezoek in Londen, deed daarbij een duit in het zakje.
Maar ook de grijs bebaarde Chinese boer, Chen Guanming, die met een riksja vanuit China naar Londen gefietst was, speciaal voor de Olympische spelen kreeg een minutenlange reportage.
Geweldig, natuurlijk, dat deze sportliefhebber 60.000 kilometer en door 16 landen reed. Maar ik ben nu toch onderhand wel blij dat alle flauwekul achter de rug is en de spelen zijn begonnen.
Misschien dat ik er mensen door op de tenen trap, sommigen vinden de openingsceremonie een hoogtepunt, maar voor mij hoeft het allemaal niet. Ik ben erbij in slaap gevallen. Waarom moet die opening, en zo meteen ook weer de sluiting, een halve avond duren ? Aan een half uurtje, op zaterdag ochtend, voor het eerste atletiek-onderdeel, zou je toch genoeg moeten hebben.
Laten ze een vlag hijsen, die vlam ontsteken en laat de voorzitter een paar woorden zeggen, bij voorbeeld: 'Hierbij verklaar ik de Olympische Spelen voor geopend !' En dan vooruit met de geit.
Dat gesjouw met die vlam begon de laatste weken toch belachelijk vormen aan te nemen ? Meer dan een maand hebben ze met die toortsen rond gerend ! En niet alleen sporters, waarvan sommigen gehandicapt, maar ook lieden die zich verdienstelijk hadden gemaakt in het vrijwilligerswerk, industriëlen, acteurs, diplomaten en andere hotemetoten mochten een stukje meelopen in de estafette.
In de nieuwsberichten dook die vlam telkens weer op. We zagen de vlam op allerlei plekken in Groot-Brittannië. Het werd een echte 'running gag', zoals men dat in de filmwereld noemt. Een flauwigheidje dat zo vaak terugkomt dat het op de lachspieren gaat werken.
Begin deze week kwam het vuur, per helikopter, aan in London. De reden daarachter ontgaat me volkomen. Om tijd te besparen zal het niet zijn geweest, want men heeft er vervolgens nog een hele week mee door de stad rondgelopen.
In elke nieuwsuitzending zag je dat maffe ding weer voorbijkomen ! De vlam op het reuzenrad, de vlam in Hyde Park, de vlam bij Buckingham Palace, de vlam op een boot op de Theems, de vlam op een brug over de Theems... Om de slappe lach van te krijgen !
De Britten vonden het prachtig, want ze stonden met drommen langs de weg. Maar misschien zagen we hier de evolutie wel in volle werking. Wat ooit bedacht is bij de Olympiade van Amsterdam, in 1928, toen een eenvoudige medewerker van het gasbedrijf het vuur met een knopje aanzette, is gegroeid tot iets megalomaans.
Of het nog groter gaat worden durf ik niet te voorspellen. De volgende spelen worden in Brazilië gehouden en dat is een groot land. Misschien gaan ze daar wel jaren met die toorts lopen slepen. Maar misschien blijken de Brazilianen wel verstandiger en houden ze het bescheiden. Ik ben nu in ieder geval blij dat het achter de rug is. Eindelijk mag er gesport worden !
De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door Jan de Stripman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit hoofdstuk.
Klik op de strip voor een grotere weergave. Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011 en het Strip-overzicht van dit jaar
Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
