Jonge vogels en oude boeken

De 9 jonge koolmezen van Beleef de Lente zijn vrijdag uitgevlogen. Er zijn mooie filmpjes van te zien op de website. Het is wonderlijk dat zo'n vogel, in een paar weken tijd, van een piepklein kuiken uit kan groeien naar bijna volwassen formaat. En 9 van zulke jongvolwassen mezen geeft een heel gedrang, in de nestkast. Gelukkig wegen ze niet veel en beschadigen ze elkaar niet, als ze daarbinnen rondfladderen en bovenop hun broertjes en zusjes belanden.

Veel ruimte voor vliegoefeningen hebben de jonge mezen niet, in het nestkastje. Toch hebben ze genoeg zelfvertrouwen om allemaal de wijde wereld in te vliegen. Bij onze pimpelmezen, in het nestkastje op het balkon, is het allemaal nog niet zover. Ik zag de twee ouders de ene na de andere rups naar binnen brengen, maar ik hoor de jongen nog niet kwetteren. Ik denk dus dat het nog wel een paar dagen kan duren.

De mezen treffen het niet met het warme weer. Het nestkastje is gericht op het oosten en hangt een deel van de dag in de zon. Maar het is gemaakt van een berkenstammetje en de witte bast zal veel zonlicht reflecteren. Ik hoop dus dat het daarbinnen niet te warm zal worden. Vogels hebben een hogere lichaamstemperatuur dan mensen, je zou denken dat ze niet snel oververhit raken. Maar een nestkast vol, bij 30 graden, is misschien toch niet optimaal.

Ondertussen las ik een oud boek, al was het in een moderne vorm, als e-boek. Door een artikel in de Volkskrant kwam ik ertoe om 'Leave It To Psmith' te downloaden, een boek van P.G. Wodehouse (spreek uit: 'Woedhaus'). Het is uit 1923 en daarom gratis verkrijgbaar bij Project Gutenberg.

Wodehouse, die leefde van 1881 tot 1975, was een Engelse, humoristische schrijver, die een groot deel van zijn leven in Amerika woonde. Hij schreef meer dan 100 boeken, een aantal filmscripts en ook teksten voor musicals, waarvoor hij samenwerkte met bekende componisten als George Gershwin en Cole Porter.

Hij werd vooral bekend door zijn korte verhalen, over de losbol Bertie Wooster en zijn verstandige bediende Jeeves. Die verhalen zijn meermaals verfilmd en bewerkt tot TV-series, voor het laatst in de jaren '90 met Hugh Laurie en Stephen Fry in de hoofdrollen.

Er verschenen ook hoorspelen en een musical over het duo. Wodehouse schreef 35 korte verhalen en 11 romans over Bertie en Jeeves. Maar mijn boek viel daar niet onder. Dat hoort bij een andere reeks boeken, die over de bewoners van Blandings Castle, een oud landgoed met bijzondere bewoners.

Het duurde even voor Wodehouse als schrijver zijn draai vond. Hij werkte eerst een tijdje bij een bank in Londen, maar hij was daar niet gelukkig. Hij schreef een aantal artikelen over sport en een paar komische verhalen, die gepubliceerd werden in jeugdbladen.

Daarna schreef hij 9 jaar columns voor een krant. Hij publiceerde een aantal boeken, maar erg succesvol waren die aanvankelijk niet. Hij werd ook gevraagd om liedteksten te schrijven voor theatershows, waarbij hij samenwerkte met de, later beroemd geworden, Amerikaanse componist, Jerome Kern.

In 1908 bedacht hij een nieuw karakter voor zijn humoristische verhalen, 'Psmith', een welbespraakte jongeman, die van sjieke kleding houdt, een monocle draagt en zijn weg probeert te vinden in de wereld. Het boek dat ik las is het laatste waarin hij de hoofdrol speelt.

Misschien niet zo handig om dat als eerste te lezen, maar hoe te beginnen aan een oeuvre, van meer dan 100 boeken, in de wetenschap dat de allereerste niet de beste zijn ? Ik deed dus maar een gok en werd niet teleurgesteld.

In 'Leave It To Psmith', belanden we, met wat omwegen, bij Blandings Castle, waar de hoofdpersoon probeert een dure, diamanten halsketting te stelen en de liefde van zijn leven ontmoet. Het is een heerlijk verhaal, vol onverwachte wendingen, persoonsverwisselingen, misverstanden, malle voorvallen en spitsvondige grappen.

Aanvankelijk was ik een beetje sceptisch, over de boeken van Wodehouse. Zou het allemaal wel zo leuk zijn ? Ik heb wel eens eerder boeken geprobeerd te lezen van veelgeprezen humoristen, maar vond die meestal nogal vermoeiend. Dat viel hier, gelukkig, heel erg mee. De avonturen van Psmith zijn echt amusant en ik las ze met een voortdurende glimlach, soms zelfs een schaterlach.

Wodehouse schreef nog 10 romans en 9 korte verhalen over de excentrieke bewoners van Blandings Castle. Dus ook wat dat betreft kan ik nog even vooruit. Veel van zijn werk is in het Nederlands vertaald, hoewel de Nederlandse Wikipedia waarschuwt, dat zijn virtuoze Engels eigenlijk onvertaalbaar is.

De boeken zijn nog steeds populair, mijn online boekverkoper heeft ze te koop als papieren boek, e-boek en luisterboek, in 7 verschillende talen. Maar, zoals ik al zei, een flink aantal is gratis te downloaden, als Engelstalig e-boek, bij Gutenberg.org

Wikipedia heeft uitgebreide artikelen over P.G. Wodehouse en zijn boeken en hoofdpersonen.

Ps: Er keek zaterdagochtend een jonge mees uit het nestkastje naar buiten, dus misschien zijn ze vandaag wel gevlogen.

 

 

De Strip is gemaakt door de Stripman zelf. Klik op het plaatje voor een grotere weergave. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal. 

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 - deel 14 - deel 15 - deel 16 - deel 17 - deel 18 - deel 19 en deel 20 van het vorige verhaal.