zaterdag 31 december 2011

De laatste wolkenluchten van 2011

 Heel spectaculair was het niet de afgelopen dagen.

 Maar de zonsopkomst van afgelopen donderdag leverde nog wel mooie plaatjes op...

Wat later op de ochtend, in vreemd, vals licht, tussen de buien door...

Op de onderste twee foto's kun je doorklikken voor een grotere weergave...


woensdag 28 december 2011

Het strip-jaaroverzicht van 2011



Nee, beste stripliefhebbers, we gaan hier niet het afgelopen jaar doornemen in stripvorm. Eerder het omgekeerde. Het leek me voor de lezers wel aardig om onze strips van het afgelopen jaar nog eens op een rijtje te zetten.

Het was voor de Stripmannen een bijzonder jaar. Aanvankelijk zaten we, op ons gemakje, op het Volkskrantblog. Tot ineens de mededeling kwam dat de krant de stekker eruit trok.

Na protesten van de bloggers werd ons de mogelijkheid geboden om over te stappen naar web-log.nl. Maar daar zijn we niet ingetrapt. Heel verstandig blijkt achteraf. Dat blogplatform, ons aangeprezen als een stabiele partij, ging zichzelf eerst op grote schaal opnieuw inrichten. Het bleek, vier maanden later, nog steeds niet klaar om de oud-Volkskrantbloggers te ontvangen.

Daar konden wij niet op wachten. Al vrij snel hebben we hier een nieuw stripblog ingericht. En gelukkig weten de lezers ons steeds beter te vinden. We halen nu al bezoekersaantallen waar we, na een jaar op het VK-blog, alleen maar van konden dromen.

Of het aan deze nieuwe start gelegen heeft, of aan iets anders, weet ik niet, maar wat het maken van nieuwe strips betreft was 2011 een goed jaar. In 2010 ontwierp ik een figuurtje, een klein Stripmannetje in een nachthemd, om op te laten treden in een bijzondere droom die ik had gehad.

Als een soort navolger van de beroemde 'Little Nemo in Slumberland' liet ik dit figuurtje daarna nog een aantal droomverhalen beleven. De Geheimzinnige Hulpman, mijn strip-compagnon, haakte daar op in en verzon ook een alter-ego-mannetje. Zo konden we de twee Stripmannetjes samen avonturen laten beleven, die we om beurten tekenden.

Tot onze eigen verrassing houden we dat nu al ruim een jaar vol. Elke zondag een nieuwe aflevering. Bij de start van dit nieuwe weblog heb ik alle gezamenlijke Stripmannenstrips er direct opgezet, zodat ook de nieuwe lezers het hele verhaal na kunnen lezen.

Het is niet echt een doorlopend verhaal, de aparte episodes kunnen zonder probleem los van elkaar gelezen worden. We vinden het ook wel leuk om wat te experimenteren met tekenstijlen, dus het is een levendig en afwisselend geheel. Hieronder staan links naar de verschillende hoofdstukken en wat fragmenten strip ter illustratie.

Het lopende hoofdstuk, dat door de Geheimzinnige Hulpman gemaakt wordt, loopt nog door tot in het nieuwe jaar. Daarna heb ik al weer plannen voor een vervolg. Goede voornemens hebben we dus ook al...!

Het Stripmannen-verhaal tot nu toe:

De Wind – waarin de Geheimzinnige Hulpman een griezelige droom vertelt:


Snuf de Hond – Hulpman maakt een zijsprong:



Muzikale Droom – De Stripman droomt over een oude vriend:

Theo en Francien – Een realistisch relatiedrama, door de Hulpman:


Motorfietsen en Sportwagens – De Stripman droomt van snelle vervoermiddelen en stoere mannen:


De Klaveet – Leuk speelgoed, gevonden op straat, kan gevaarlijk zijn, waarschuwt de Geheimzinnige Hulpman



Hot City – De Stripman laat zich inspireren door de donkere verhalen van Frank Miller:


Teringhond – Snuf maakt een comeback, verteld door de Hulpman:


Het is Niet wat je Denkt – De Stripman vertelt over overspel en konijntjes:

Zork – De Stripmannen redden de wereld ! Nou ja, bijna, aldus de Hulpman:
 

Slapend Rijk – Een mooie droom van de Stripman:

Hoe het Verder Ging met Theo – Dat vroegen we ons de hele tijd al af. Hulpman geeft het antwoord:


In het Theater – Visueel spektakel en waaghalzerij, dames en heren ! Door de Stripman:


Túareg en de Zwarte toren – Een duik in een ver en mysterieus verleden, met de Hulpman:



Kussengevecht – Die Theo heeft het maar druk, van de Hulpman


Er Gebeurt Nooit Iets – Is het hier nu zo saai, of droom ik dat maar ? Vraagt de Stripman zich af:


Wordt vervolgd in 2012 !

zondag 25 december 2011

Elke vernieuwing begint met ongehoorzaamheid



Op de radio hoor ik het bericht dat Kim Il Sung, de leider van Noord-Korea is overleden. Ter illustratie laat men de Koreaanse nieuwslezer, met snik in de bevende stem, horen. Altijd bijzonder hoe daar de toon van het bericht aangepast wordt aan de inhoud. Als er krijgshaftige signalen gegeven worden gaat dat schreeuwend en kordaat, nu bijna huilend.

Mijn grootouders woonden enige tijd in een klein dorp in Zeeuws Vlaanderen. Het was een nederzetting op het kruispunt van twee doorgaande wegen. Er waren een paar winkels, het gemeentehuis, nu niet langer in gebruik, was ooit tevens brandweerkazerne. Er was geen café, maar wel vier kerken.

Elke zondagochtend liepen de dorpelingen, strak in het pak door de straat. Ze wierpen daarbij afkeurende blikken op mijn opa en oma, die dan met verwarde haren, de slaap nog in de ogen, in de voorkamer aan de ochtendkoffie zaten.

Ja, ik hoor bij de derde generatie van ongelovigen, in onze familie. Misschien dat ik daardoor zo weinig affiniteit met rituelen en traditionele feesten heb. Hoewel aan de andere kant...

Mijn andere opa en oma waren communisten. En ze waren daar fanatiek in. Ze lazen een communistische krant, keken nauwelijks tv, want dat was toch allemaal maar Amerikaanse, imperialistische propaganda en als ze het geld hadden gehad om op vakantie te gaan, waren ze zonder twijfel achter het ijzeren gordijn ergens aan een Zwarte Zeestrand gaan zitten.

Ik heb ze nooit in tranen gezien bij de dood van een grote voorman, maar verder was het behoorlijk strikt en recht in de leer. Je zou kunnen zeggen dat ze het gereformeerde geloof van hun ouders, ingeruild hadden voor een nieuwe ideologie die net zo star was.

Vreemd toch eigenlijk. Elke godsdienst of politieke ideologie is ooit een keer ergens begonnen met het ontkennen van oude waarheden. Tegen de stroom in. Dat moeten moedige mensen zijn geweest, die niet meer wilden gehoorzamen aan de regels en wetten van hun ouders en omgeving. Lieden die de kont tegen de krib gooiden en riepen: het moet allemaal anders.

Even later deden vaak ze precies hetzelfde als hun ouders. Gehoorzaamheid eisen en slaafse volgzaamheid. Kritische geluiden smoren, uitstoten, of met geweld de kop in drukken. En met redelijk succes. Want duizenden werkten er aan mee. Of het nu onder leiding van de kerk is met brandstapels, de moskee met stenigingen, of een regiem met gevangenkampen.

Het is jammer dat ze allemaal hun ontstaan vergeten zijn. Want hoewel ze allemaal volgzaamheid eisen en kritiek op de leer ten strengste verwerpen, zijn alle godsdiensten, politieke overtuigingen en ideologieën geboren uit ongehoorzaamheid.


De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van deze episode.


Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek ook de website van  de Geheimzinnige Hulpman !


Lees ook de vorige hoofdstukken: De Wind - Snuf de Hond - Muzikale Droom - Theo en Francien - Motorfietsen en Sportwagens - De Klaveet - Hot City - Teringhond - Het is niet wat je denkt - Zork - Slapend rijk - Hoe het verder ging met Theo  - In het Theater - Túareg en de Zwarte Toren - Kussengevecht  - Er gebeurt nooit iets 


zaterdag 24 december 2011

Zonsopkomst met UFO


Toen ik vanochtend wakker werd kletterde de regen op het balkon. 
Dat wordt weer niks met de zonsopkomst, dacht ik. Maar het viel mee...


Eenmaal uit bed was de regenbui aan het wegtrekken...


Er vlogen wat ganzen voorbij...


Er kwamen nieuwe wolken opzetten...


En ondanks de regendruppels op het raam 
werd het toch nog een heel aardig fotografeerbare zonsopkomst.


Met een UFO als toetje...


maandag 19 december 2011

Het is weer prachtig weer !


Er lijkt een patroon in het weer van de laatste weken te zitten. 
 's Ochtends is het vaak heel redelijk, tot ronduit mooi, weer. 
Zonneschijn, blauwe lucht, slechts een enkel onschuldig wolkje... 
Maar 's middags slaat het om en krijgen we regenbuien, 
of hagel, zoals gisteren.


Binnen een paar minuten lag er een dik pak hagel 
op mijn nieuwe vogel-voeder-bakje. 
De hele wijk was bedekt met een witte laag. 
Het leek wel winter !



Maar, hoewel vanochtend de sporen van gisteren, 
op straten, stoepen en gemeentelijk groen, 
nog goed te zien waren, 
kon ik me toch zonder problemen
met de scootmobiel naar buiten wagen. 
Heerlijk weer !


Met boven mijn hoofd, 
beschenen door de laagstaande zon 
en tegen een strak blauwe hemel, 
deze geknotte wilg.
Bijvoorbeeld...

zondag 18 december 2011

De winter is de tijd om vogels te voeren, zegt men...



Het is de laatste weken bijzonder rustig op mijn balkon. Als ik wat stukjes brood neerleg wil er wel eens een kauwtje of houtduif neerstrijken. Af en toe komt er een boomklever van de overkant van de straat een pindaatje pikken, maar verder...

Ja, de pimpelmees komt regelmatig op mijn balkon, maar die lijkt de overtuiging toegedaan dat het helemaal niet mijn balkon is, maar zijn balkon. Elke keer als ik er even iets neerleg, of weghaal, komt hij direct aangevlogen om te kijken wat ik nu weer uitgespookt heb.

Laatst had ik in een enthousiaste bui wat nieuwe spulletjes gekocht om het vogelvoer in op te hangen, een plexiglazen bakje voor aan het raam, een vetbolhouder en ik had de deur nog niet achter me dicht getrokken of daar was de pimpelmees al.

Niet dat hij direct gebruik maakt van de nieuwe eetmogelijkheden. Ben je gek ! Er is nog zoveel in de bomen en struiken van het park te vinden, dat hij alleen af en toe aan een pindaatje in het oude pindakorfje komt knabbelen.

Het is dan ook nog steeds bijzonder zacht weer. Van de horrorwinter, waar de verkopers van winterbanden ons mee bang wilden maken, is nog niet veel terecht gekomen.

En de theorie dat je het die wilde vogels zou afleren om zelf voedsel te zoeken, door pinda's en zonnepitten op je balkon te leggen, kan ook in de prullenbak. Mijn heerlijke vogelvoer hangt te verkommeren !

Het is toch opvallend dat het juist nu zo rustig is. In de zomermaanden, direct na het uitvliegen van de pimpelmeesjes, was het vogelvoer niet aan te slepen. Hele hordes jonge koolmezen, boomklevers en zelfs grote bonte spechten verdrongen elkaar rond mijn voederhuisje.

Kilo's pinda's hebben ze erdoor gejaagd. Maar een paar maanden terug was het ineens afgelopen. De kinderen waren kennelijk groot genoeg om ze uit de respectievelijke territoria te verjagen. En het werd stil op mijn balkon.

Inspelend op de vraag heb ik inmiddels zakken vol pinda's, zonnepitten en vetbollen in de kast liggen. Maar dat blijkt nu een tikje te enthousiast. Het is dat ik zelf niet zo van koud weer hou, maar ik zou haast zeggen: Laat die horrorwinter nou eens losbarsten ! Mijn balkon en ik zijn er klaar voor...


Laatste nieuws over de actie Groeiend Verzet tegen Blekers Natuurwet, een initiatief van de Partij voor de Dieren, gesteund door Vroege Vogels. Gisteren zijn de eerste 10.000 bomen geplant, in de Bolgerijenpolder bij Vianen. Hier was een stuk bos voorzien, als onderdeel van de ecologische hoofdstructuur, maar ten gevolge van Blekers bezuinigingen dreigde dat niet gerealiseerd te worden. Nu dus wel !

De actie gaat nog gewoon door. Voor slechts 5 euro kun je een boom 'kopen'. Ikzelf bestelde gisteren boom nummer 24.219. De volgende boomplantdag is in januari 2012. Je mag de boom, of bomen, dan zelf komen planten, maar als je dat niet kunt zijn er vrijwilligers om dat te doen. Mooie actie !

Nog een bericht over de eerste boomplant-actie op 17 december 2011


De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van deze episode.


Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek ook de website van  de Geheimzinnige Hulpman !


Lees ook de vorige hoofdstukken: De Wind - Snuf de Hond - Muzikale Droom - Theo en Francien - Motorfietsen en Sportwagens - De Klaveet - Hot City - Teringhond - Het is niet wat je denkt - Zork - Slapend rijk - Hoe het verder ging met Theo  - In het Theater - Túareg en de Zwarte Toren - Kussengevecht  - Er gebeurt nooit iets 

vrijdag 16 december 2011

Jonge houtduiven zouden een valhelm moeten dragen



Het moet haast wel aan het seizoen liggen. Het hele jaar is het niet voorgekomen, maar de afgelopen weken zijn we weer een paar keer opgeschrikt door een houtduif die tegen het raam aan vloog. Omdat het verenkleed van de duiven een poederachtige stof bevat, kun je de sporen ervan dagen later nog zien.

In 2009 maakte ik een tekening van 2 van zulke duif-afdrukken, met het gratis fotobewerkingsprogramma Gimp zette ik mijn tekeningen om in een negatief beeld. Zo lijkt het heel aardig op wat je in werkelijkheid op de ruit ziet. Ik schreef er indertijd onderstaande verhaal bij:


Het kan een rotklap geven als zo'n vogel, toch de grootste Europese duivensoort, zich in volle vaart op de dubbele beglazing stort. Bij de laatste, die tegen het glas van de gezamenlijke trappenhal stuiterde, zaten de kat en ik verstijfd op de bank. Als of er een deur ingetrapt werd.

Mijn theorie is dat het jonge vogels zijn. Je kunt die van de volwassen exemplaren onderscheiden door het ontbreken van de karakteristieke, witte, halsvlek. Maar zeker weet ik het niet, zo goed heb ik die brokkenpiloten nog niet kunnen observeren.

Houtduif op het balkon, vorige winter...
Vanuit de hoge bomen van het park, aan de overkant van de straat, komen ze aan gescheerd. En in plaats van over de flat te vliegen, denken ze door de spiegelende ruiten te kunnen. In de meeste gevallen overleven ze het gelukkig. Maar ik heb al eens een dode duif van het balkon geraapt.

Tegen mijn verschrikte kleinzoon, die toen nog een klein ventje was, vertelde ik dat het een jonkie was, die nog niet zo goed kon vliegen. 'O', zei hij, 'dan was hij nog aan het lessen...'.

Op de radio, bij het programma 'Vroege vogels', hoorde ik dat het niet zo goed gaat met de houtduivenstand. Bij ons in de buurt zitten ze nog in behoorlijk grote aantallen. En op de Engelse Wikipedia staat te lezen dat de houtduivenstand zich, in Groot-Brittannië, in de afgelopen paar jaar heeft verdubbeld.

Via de website www.natuurinformatie.nl kom ik op een citaat uit de flora- en faunawet waaruit blijkt dat er, bij ons, op de houtduif gejaagd mag worden. Een bedreigde soort zal het dan toch wel niet wezen.

Dat blijkt ook uit de informatie op de site van Vogelbescherming. De vogel staat niet op de rode lijst van bedreigde soorten, maar is in de afgelopen decennia wel in aantal achteruit gegaan. De laatste schatting is dat er tussen de 400.000 en 500.000 broedparen in ons land zijn.

Geen reden tot grote ongerustheid, dus. Maar valhelmpjes voor jonge houtduiven zou misschien geen slecht idee zijn.


Zie ook op Wikipedia: Houtduif en in het Engels Woodpigeon 

En op het forum van Vroege Vogels voor uitleg over duiven die tegen ramen vliegen.

Dit verhaal heeft in 2009 op het Volkskrantblog gestaan...


donderdag 15 december 2011

Nieuwe spulletjes voor de balkonvogels



Na een jaar of 10 trouwe dienst was de voederbuis, die aan het raam van de balkondeur gekleefd zat wel eens aan vervanging toe. Niet alleen was de plastic houder door alg en verwering bijna ondoorzichtig geworden, maar hij hing ook nog maar aan 1 zuignap. De ander was al zijn zuigkracht kwijt.

Dus om te voorkomen dat een zwaarlijvige koolmees, met houder, zonnepitten en al, naar beneden zou vallen, kocht ik een paar nieuwe vogelvoer-spulletjes. Een vetbolhouder, een pindakorfje dat overal opgehangen kan worden en een plexiglazen voederbakje voor aan het raam. 

Duur is het allemaal niet en hopelijk hebben wij, de vogels en ik, er weer jarenlang plezier van... 





Ook Odilon de naaktkat vond dat best interessant.

Ziet er goed uit, toch ?

De oorspronkelijke voederbuis was gekocht bij een plaatselijke dierenwinkel. De nieuwe spulletjes bij webwinkel Vivara die samenwerkt met Vogelbescherming Nederland...


dinsdag 13 december 2011

Laten we die crisis nou eens positief bekijken



Het zal een beetje hersengymnastiek vergen voor sommigen onder ons, maar zelfs aan de financiële crisis zijn mooie kanten te ontdekken. In de media wordt er net gedaan alsof de wereld vergaat, maar geloof me dat gaat reuze meevallen. In 2008 schreef ik er al een stukje over. Toen was er ook een crisis en toen zijn we ook niet vergaan. Ik hoefde dat oude verhaal maar op een paar puntjes aan te passen...



Zoals bij elke crisis kondigt het kabinet ferme maatregelen aan, maar de bedoeling is zo snel mogelijk alles weer bij het oude te krijgen. Echt iets nieuws verzinnen, waardoor we in de toekomst van dit soort crises verschoond zullen blijven, is er niet bij.

Maar goed, positief kijken, dus. Wat de vorige keer meteen in het oog sprong was dat de olieprijzen daalden. Het klonk mij, als economische leek, een beetje vreemd in de oren, maar eigenlijk is het wel logisch. Bedrijven zijn minder bedrijvig, omdat ze bang zijn voor de komende terugval en dus gebruiken ze minder olie. Minder vraag zorgt voor lagere prijzen.

Dat klinkt vooral leuk voor de gewone burger, die aan de pomp minder hoeft te betalen en voor het gemiddelde huishouden dat, zodra de energieprijzen aan de gedaalde olieprijs gekoppeld zijn, minder voor stroom en gas zullen hoeven uitgeven.

Maar het heeft nog meer leuke kanten. Minder olieverbruik betekent immers ook minder uitstoot van nare stoffen en gassen. Dat is mooi voor het milieu ! Nog een paar jaartjes crisis en we halen die Kyoto-doelstelling op onze sloffen !

En… het is fijn voor de filerijders. Minder bedrijvigheid vertaalt zich ook in minder vrachtwagens op de weg en dus minder file’s ! Ik verzin dit niet, het was laatst al in het tv-journaal. Nog een paar jaar stevige recessie en de file’s zijn definitief opgelost. Nieuwe tunnels en snelwegen hoeven dan helemaal niet meer aangelegd te worden. Milieuorganisaties zullen dolblij zijn. En terecht.

En de crisis heeft nog meer goeds te bieden. We kunnen eerdaags weer lekker met de VUT ! Was het tot voor kort nog één en al geklaag over de komende vergrijzing en moesten oudere werknemers vrezen tot lang na hun 65ste door te moeten werken… Dat is nu allemaal van de baan.

Als de werkeloosheid stijgt is het weer werktijdverkorting al om. Nog even volhouden met die economische krimp en we kunnen allemaal weer stoppen met werken als we 55-plus zijn. Wat nog meer goed nieuws inhoudt voor de filerijders, want al die gepensioneerden en alle nieuwe werkelozen hoeven niet ’s ochtends in de ochtendspits te staan !

Het komt nog eens helemaal goed met ons land. Die crisis is een zegen !

En o, ja, in 2008 is het plaatje, dat (heel lang geleden) door mijzelf getekend is, gepikt door een medeblogger. Zonder mijn toestemming. Normaal gesproken doe ik nooit moeilijk en zeker niet in crisistijd. Maar vraag het even als je een illustratie wil gebruiken en zet er dan netjes bij dat ik hem gemaakt heb...

maandag 12 december 2011

En toen was het ineens heerlijk weer

 Vanochtend leek het nog een grijze dag te gaan worden. 
Bewolkt, geen streepje van de zonsopkomst te zien.
Maar toen ik naar buiten ging, om met de scootmobiel wat boodschappen te doen, begon het langzaam op te klaren.

Op de terugweg was het prachtig, fantastisch, heerlijk weer !


Op de bovenste foto een blik op de Stadhouderslaan, die Soest en Baarn aan elkaar verbindt. Daaronder een essenboompje en een zilverberk in het stralende zonlicht...

zondag 11 december 2011

Stop ! Help ! Actie ! De internetpetitie is een mooi middel



'De Egyptenaren verdienen een land zonder noodtoestand.' Amnesty International schrijft het op zijn site en verwerkt in een petitie kun je er digitaal je naam onder zetten. Dat heb ik natuurlijk direct gedaan.

Of het nu de tijd van het jaar is, of dat het aan het bestuur van ons land, of misschien de hele wereld ligt, maar er zijn nogal wat acties en petities geweest de laatste tijd. Ik doe alleen maar een greep uit wat ik de afgelopen week zoal voorbij heb zien komen:

'Stuur een kerstgroet voor de vrijheid van apen,' een actie van stopdierproeven.org tegen het gebruik van apen voor dierproeven. 

'Wij blijven !' Defence for Children vraagt om een betere regeling voor kinderen zonder verblijfsvergunning. 

'Democracy not austerity !', avaaz.org roept de EU-leiders op om de democratie niet op te offeren aan het beheersen van de economische crisis. De kreet 'nog één dag om de democratie te redden' is misschien een tikje overdreven. Maar een andere oplossing dan draconische bezuinigingen en streng toezicht op de begroting, lijkt me geen gek idee.

'Groeiend verzet !' De Partij voor de Dieren, normaal gesproken niet echt mijn club, roept op om bomen te planten uit protest tegen de natuurwet van staatssecretaris Bleker. Dat is wel een sympathiek plan.

Of het allemaal helpt weet ik niet. Maar Bleker heeft in ieder geval al op een paar punten bakzeil gehaald. De smient is van de lijst van bejaagbare vogels gehaald, bijvoorbeeld. En een aantal provincies gaat niet akkoord met zijn voorstellen. Ik denk dat alle protesten en acties hierbij zeker een rol hebben gespeeld. En dat is ook een vorm van democratie.

'Klik hier om het klimaatverdrag te redden en onze planeet !' Nog een actie van avaaz.org. Weer een beetje zwaar aangezet, want onze planeet redt zichzelf wel, ook zonder mensheid. Maar voor die mensheid zou het toch leuk zijn als we het nog een poosje leefbaar houden.

Op het moment dat ik dit schrijf wordt er in Durban nog onderhandeld. Ruim 700.000 internetters hebben hun steun gegeven aan de oproep voor een verdergaand klimaatverdrag. Daar kan nog meer bij !

Ach, ik weet ook wel dat er veel mensen zijn die al die acties maar onzin vinden. En je kunt je ook afvragen hoeveel het in de praktijk uit zal halen. Maar kwaad kan het niet en als je niets doet weet je zeker dat je geen invloed hebt.

Dus zeker voor mij, die niet meer zo gemakkelijk mee kan lopen in demonstraties, is de internetpetitie een mooi middel...



De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 van deze episode.


Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek ook de website van  de Geheimzinnige Hulpman !


Lees ook de vorige hoofdstukken: De Wind - Snuf de Hond - Muzikale Droom - Theo en Francien - Motorfietsen en Sportwagens - De Klaveet - Hot City - Teringhond - Het is niet wat je denkt - Zork - Slapend rijk - Hoe het verder ging met Theo  - In het Theater - Túareg en de Zwarte Toren - Kussengevecht  - Er gebeurt nooit iets 

 

zaterdag 10 december 2011

Zonsopkomst met voorbijvliegende zwanen

 Het leven van een natuurfotograaf gaat niet over rozen. 
Vaak zit je uren lang te wachten, voor er iets te fotograferen valt en dan nog... 

Klik op de foto voor een grotere weergave
 Het ene vogeltje komt een stuk minder fotogeniek over dan het andere. 
De zon verdwijnt soms net achter de wolken, als je dat niet nodig hebt. 
Of je bent, op het moment suprème, net even afgeleid 
door een passerend luchtballon, autobus of blondine...

En dan heb ik het nog makkelijk en comfortabel, 
want ik zit 's ochtends lekker, met mijn camera en een kopje thee, 
bij de warme verwarming, te wachten of er buiten iets moois te zien is.

Vanochtend was het eens echt raak. 
Een decoratieve zonsopkomst en een voorbijvliegende groep zwanen. 
Het is niet op elke foto gelukt om zowel de zwanen als de zon er op te krijgen, 
maar toch...

Ook zonder zon blijven het mooie zwanen en omgekeerd...

Klik op de labels hieronder voor meer foto's van zonsopkomsten en vogels...

woensdag 7 december 2011

Concurrentie in de zorg - Dalen de kosten dan, of juist niet ?



Gisteren was ik bij de tandarts voor controle. 'Geen gaatjes !' juichte ik op Facebook. Waarop een van mijn vrienden opmerkte dat dat volgend jaar wel anders zal zijn, als eenmaal de tarieven vrijgegeven worden.

Door de marktwerking is de zorg, tot nu toe, in ieder geval niet goedkoper geworden. In 2005 schreef ik een stukje op het Volkskrantblog toen de tarieven voor Fysiotherapeuten vrijgegeven werden. Dezelfde bedenkingen kun je nu opnieuw hebben...

Concurrentie moet er zijn ! De mensen in het land moet kunnen kiezen ! Marktwerking willen we hebben ! Dan dalen de prijzen ! Je hoort het regelmatig, maar als je goed luistert hoor je zo nu en dan toch ook iets anders.

Van de week nog, op de radio, een onderwerpje over de tarieven in de zorg. Het blijkt dat onze regering, begin van het jaar, de tarieven voor fysiotherapie vrij gegeven heeft. Dan krijg je concurrentie en omdat de patiënt dan kan kiezen voor de voordeligste therapeut, krijg je marktwerking en gaan de prijzen omlaag.

Dat was de theorie. Maar volgens de verslaggever op de radio, zijn de tarieven voor fysiotherapie dit jaar met 13% gestegen. 'Is dit plan dus mislukt ?' vroeg hij aan een mevrouw van het College voor Tarieven in de Gezondheidszorg.

'Nee' zei deze deskundige, 'dat heeft u verkeerd begrepen.' Dat is altijd zo als een maatregel ongunstig lijkt uit te pakken, men denke aan de prijsstijgingen na invoering van de Euro, dan blijken we het verkeerd begrepen te hebben.

De mevrouw legde uit dat de oude tarieven eigenlijk te laag waren en dat de fysiotherapeuten, nu ze de kans kregen, een inhaalslag gemaakt hebben.

In de praktijk blijkt ook dat er voor de patiënt niet veel te kiezen is. Vrijwel alle therapeuten hebben contracten afgesloten met de verzekeraars en aangezien die de behandelingen vergoeden, gaat de patiënt nog gewoon naar dezelfde fysiotherapeut als voor dat de tarieven vrij gegeven werden.

En volgens mij wil je als patiënt ook niet anders. Zijn er problemen dan wil je snel en vakkundig geholpen worden en niet eerst alle fysiotherapeuten in de omgeving afbellen, om te vragen wie de goedkoopste is.

Ik zou zeggen: de maatregel is dan misschien niet helemaal overbodig gebleken, want voor de fysiotherapeuten heeft het een leuke en waarschijnlijk verdiende, salarisverhoging opgeleverd, maar flink mislukt is hij toch eigenlijk wel. Want kiezen doen we nog steeds niet en van concurrentie is geen sprake. Om van de marktwerking, waar in bepaalde kringen zo jubelend over gesproken wordt, maar helemaal te zwijgen.