zondag 21 oktober 2018

Het lieflijk geruis van boren en frezen


Vrijdagochtend om 7:30 werden we gewekt door het lieflijke gedruis van boren en frezen. Het zijn vriendelijke jongens, die werklieden, ze lachen en zwaaien je toe vanaf de steiger. Maar, mensen, wat maken ze een kolere herrie.

De zijmuur van onze flat wordt gerenoveerd, wij wonen in een hoekhuis, dus het is onze buitenmuur. Een half jaartje geleden kregen we een brief van de verhuurder dat de muur geïsoleerd zou gaan worden. Prima, natuurlijk, dat scheelt in de warmte en de stookkosten.

Op de afgesproken datum zagen we een busje stoppen, een paar jongemannen uitstappen en wat spullen uitladen. Ze keken eens naar de gevel, praatten wat met de benedenbuurvrouw, pakten hun spullen weer in en vertrokken. Wij zagen het vanaf driehoog gade en vroegen ons af wat er aan de hand zou zijn.

Vervolgens gebeurde er een tijd lang niets. Na een aantal dagen sprak mijn vrouw de benedenbuurvrouw en die zei dat er iets was met het bloemperk, of iets ander vaags, waardoor de isoleermannen niet aan de slag konden.

Ondertussen werd de flat naast de onze in de steigers gezet. Daar was ook een bloemperk, met bomen zelfs, maar dat was blijkbaar geen bezwaar. Er werd nieuwe dakbedekking aangebracht en de zijmuur werd onder handen genomen.

Toen die werkzaamheden bijna klaar waren was er ineens ook activiteit bij onze muur. Op de begane grond was in ieder geval het geratel van elektrisch gereedschap te horen. Kort daarop, de steiger aan de overkant was net afgebroken, werd er bij ons een opgebouwd.

De daaropvolgende dagen zaten we in een rode gloed, de steiger was voorzien van veiligheidsnetten in die kleur, te wachten op wat er komen zou. Dat bleken eerst boorwerkzaamheden te zijn.

Aangezien we van de verhuurder niets hoorden spraken we de man met de boormachine maar eens aan. Vriendelijke vent, die uitlegde dat er muurankers aangebracht zouden worden, om binnen- en buitenmuur aan elkaar vast te maken.

Daarna zouden er, de volgende ochtend al, nieuwe regenpijpen worden gemonteerd. Vervolgens zouden de voegen in het metselwerk weg gefreesd worden, waarna er geïsoleerd en opnieuw gevoegd zou worden. Alles bij elkaar waren ze zeker twee weken bezig. Zei hij.

Heel mooi, natuurlijk. Maar ik had daar toch wel graag wat informatie over willen hebben krijgen van onze verhuurder. Dus ik stuurde een mailtje. Zouden ze misschien kunnen zeggen wat er allemaal ging gebeuren en wat, zo'n beetje, de planning zou zijn. Na een dag kreeg ik een vriendelijk antwoord terug.

Nou moet ik even uitleggen hoe de situatie in onze flat is. Wij en nog een klein aantal volhouders huren onze woning, maar de meerderheid van de appartementen is verkocht. De bewoners hebben zich verenigd in een Vereniging Van Eigenaren (VVE) en de verhuurder heeft het onderhoud van het hele blok in beheer gegeven van die VVE.

Dus mijn mail was van de verhuurder doorgestuurd naar de VVE en die hadden hem weer doorgestuurd naar het bedrijf dat zij voor het onderhoud ingehuurd hadden. Dat gaat zo met alle onderhoudsklachten en -vragen en soms is dat best een gedoe. Direct communiceren met de VVE is voor ons niet mogelijk en andersom is er ook niet veel aandrang.

Hoe dan ook, de mail die ik kreeg bevestigde het verhaal, van de werkman die we gesproken hadden, in grote lijnen. De mededeling dat we, voor het vervangen van de regenpijpen, toegang tot ons balkon zouden moeten verlenen, kwam alleen als mosterd na de maaltijd. Dat hadden we eerder op de dag al gedaan.

Daarna bleef het een paar dagen redelijk rustig, tot vrijdagochtend vroeg. Dat uitfrezen van de voegen geeft een ongelofelijk kabaal. Ik las laatst ergens dat geluidsoverlast een risico vormt voor de gezondheid en dat geloof ik graag. Niet alleen konden we niet meer normaal met elkaar praten, tenzij op volle kracht schreeuwend, ik merkte dat ik ook niet echt normaal meer kon denken.

Op een helder moment bedacht mijn vrouw dat watten in de oren misschien zouden helpen. Van een make-up wattenschijfje dat je doormidden knipt en een beetje oprolt, kun je heel redelijke oordoppen maken. Als je ze net in hebt denk je dat het niet veel verschil maakt, maar als je ze na een paar minuten weer uitdoet hoor je dat de herrie in werkelijkheid nog veel erger is.


Maar goed. Na een paar weken zijn we er vast wel aan gewend. 


De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 14 oktober 2018

Parkjes en oude bomen


Jullie weten misschien dat ik tegenover een oud parkje woon. Het was oorspronkelijk de achtertuin van een villa die, vlak bij Paleis Soestdijk, aan de hoofdweg door Soestdijk stond. In 1959 werd de villa gesloopt, maar het park bleef behouden. In de Soester Courant stond er een artikel over:

'De villa was de laatste jaren eigendom van de gemeente Soest, zodat het besluit kon worden genomen het gebouw te laten slopen. Van de tuin was een wandelpark gemaakt en deze recreatiegelegenheid zal welvaren bij het verdwijnen van de villa. Het park zal groter en mooier worden en de ingang verfraaid...'

Dat is niet helemaal uitgekomen. Van een verfraaide ingang is geen sprake. Op de plaats van de villa is in de jaren '60 een verzorgingsflat gebouwd, de toegang tot het park vind je als je naar de achteringang daarvan loopt, of rijdt.

Maar ik klaag niet. Het is best een leuk parkje, met een kronkelende waterpartij. Er staat een aantal mooie bomen, voornamelijk beuken en eiken, de meeste nu ruim 100 jaar oud, dus al redelijk respectabel. Sommige bomen zijn met opzet schuin in de grond geplant, zodat ze romantisch over het water hangen. Dat brengt risico's met zich mee.

Een beuk verloor een paar jaar terug de helft van z'n kruin. In een storm afgebroken en vlak naast een van de bruggetjes gevallen. Een Amerikaanse eik, aan de rand van het park, viel een paar maanden terug plotseling om, over de weg, op een geparkeerde auto.

Het gebeurde 's ochtends vroeg, er liep gelukkig niemand langs. Maar net toen wij vanuit het woonkamerraam verbaasd naar de ravage stonden te kijken, kwam er een man aangefietst met twee kleine kinderen. Ze stopten en keken naar de onverwachte wegversperring. Als die 10 minuten eerder waren geweest...

Er zijn meer plaatsen in Nederland waar je overblijfselen van oude parkaanleg kunt vinden. Het afgelopen jaar ben ik, voor familiebezoek, een paar keer naar Antwerpen gereden. Door een wegomleiding kwamen we één van die keren, bij Breda, langs een prachtig mooie, monumentale kastanjeboom.

Een oude knoest, met een indrukwekkende dikke stam, waaruit enorme brede takken groeien, die door dikke palen gestut worden. Het is het enige restant van een parkje dat 'De Trekpot' genoemd werd, misschien omdat het, rond 1800, aangelegd werd door een plaatselijke theehandelaar.

Op internet lees ik dat het niet goed gaat met de boom. Nu staat hij bij een kruispunt, op een industrieterrein, als laatste overblijfsel van dat parkje. Maar dat is nog niet eens z'n grootste probleem. Een schimmel heeft hem aangetast en dat lijkt hem nu definitief de das om te doen.

Niet ver daar vandaan, bij Ulvenhout, vlakbij een viaduct over de A58, staat een monumentale zomereik in de middenberm van de snelweg. Het is een pracht van een boom, met een stamomtrek van meer dan 3,5 meter en een brede regelmatig gevormde kruin.

Om de stam is een keurig hekje geplaatst en ook deze boom is het restant van een park. Hij hoorde ooit bij de villa Anneville, waarvan de meeste bomen gesneuveld zijn bij de aanleg van de snelweg. Deze ene eik bleef gespaard en Rijkswaterstaat heeft zelfs een speciaal drainagesysteem aangelegd om hem van voldoende water te voorzien.

Nu zijn er plannen om de snelweg te verbreden en daarvoor zou de 'Troeteleik', zoals hij liefkozend genoemd wordt, alsnog moeten wijken. Gelukkig zijn er liefhebbers die zich voor het behoud van de boom inzetten. Hij heeft zelfs een eigen Facebookpagina en onlangs is hij voorgedragen voor de verkiezing van de Boom van het Jaar.

Zie: Verdwenen Soest, over ons parkje 

De Bomenbieb over de tamme kastanje bij Breda 

Op Facebook de Troeteleik

De Boom van het Jaar verkiezing van SBNL Natuurfonds. Stemmen kan alleen nog vandaag !! 



De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 7 oktober 2018

Een handleiding voor de succesvolle omgang met anderen


Ik pakte een boekje uit de kast en las:
'Men weet tegenwoordig niet meer wat het is om de waarheid te spreken en zijn woord te houden – dit lijken dingen uit een ander tijdperk. (…) Wat leven wij toch in een rampzalige eeuw waarin rechtschapenheid excentriek en slechtheid gewoon wordt gevonden.'

En een stukje verder:
'Zoals sommige mensen zich nergens aan gelegen laten liggen, zo maken anderen zich overal druk over. Zij blazen voortdurend alles op, nemen alles ernstig en maken er een twistpunt of raadselachtig geval van.'

Dit is geen commentaar op het gedrag van mensen in de sociale media of op de houding van onze huidige politici. Het staat in een boekje dat ik bijna 20 jaar geleden kocht, maar het is nog veel langer geleden geschreven, namelijk in 1647. De schrijver heet Baltasar Gracián en lijkt in de toekomst te kunnen kijken. Of ligt het aan mij dat ik er commentaar op onze moderne maatschappij in lees ?

'De dingen gaan niet door voor wat ze zijn, maar voor wat ze schijnen. (…) Het bedrieglijke overheerst; alles wordt naar de buitenkant beoordeeld. Een gunstig uiterlijk is de beste aanbeveling voor een volmaakte inhoud.'

Dit past prima bij veel gebruikers van de sociale media:
'Het kan weliswaar van vindingrijkheid getuigen overal bezwaren tegen te ontdekken, maar wie dit aanhoudend doet, toont dat het hem aan verstand ontbreekt. Zulke mensen maken van het prettigste gesprek een kleine oorlog en zijn de vijanden van hun vrienden (…) Dergelijke mensen zijn schadelijke dwazen, die grofheid aan domheid paren.'

En:
'Klagen schaadt altijd onze reputatie. Het prikkelt eerder tot boosaardigheid dan verlangen om te troosten.'

Maar aan de andere kant:
'Beter met z'n allen dwaas, dan alleen wijs te zijn (…) Als iedereen gek is, steekt men tegen niemand af, terwijl wijsheid die alleen staat, voor dwaasheid wordt gehouden...'

Of:
'Niet degene die een dwaasheid begaat is dom, maar degene die hem niet weet te verbergen.'

Ik zou het halve boekje wel over willen schrijven ! Het is een heel bruikbare handleiding voor de succesvolle omgang met anderen. Behoorlijk cynisch, bij vlagen, want er zitten sluwe aanwijzingen tussen om anderen om de tuin te leiden. Maar de schrijver waarschuwt ook voor mensen die van dit soort tactieken gebruik maken en hoe je ze moet herkennen.

Mijn uitgave stamt uit 1999, maar er zijn inmiddels nieuwe edities verschenen, zie ik op internet. Het boekje is verschenen met verschillende ondertitels. Op dat van mij staat: 'Handorakel en kunst van de voorzichtigheid'. Bij een grote webwinkel zie ik: 'Handorakel – Zelfkennis is het begin van zelfverbetering'.

Het aardige van dit 'Handorakel' is dat het nog steeds zo geldig is. We denken dat onze tijd uniek is, dat vroeger de mensen aardiger, beleefder en beschaafder waren. Dat alles nu heel erg is en iedereen zich misdraagt. In werkelijkheid is het alleen de buitenkant die verandert. We dragen andere kleren en omringen ons met andere spulletjes, maar we gedragen ons nog net zo als onze voorouders, honderden jaren geleden.

En wat wijze woorden kunnen we in de dagelijkse omgang altijd gebruiken. Dus: 'Niet gejaagd leven (…) Voor genieten moet u tijd nemen. Geniet traag en werk snel. Van werk is het goed, van plezier jammer dat het voorbij is.'


Zie ook op Wikipedia Baltasar Gracián 



De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 30 september 2018

Onder de rook van Schiphol


Het is weer een prachtige herfstochtend. De lucht is helder, de opkomende zon werpt een warm licht op de bomen van het park. Die beginnen al een beetje te verkleuren, nog even en de bladeren zijn goudbruin.

Als ik op het balkon sta, om wat vogelvoer neer te leggen, hoor ik een buizerd roepen. Een moment later zie ik hem laag over de boomtoppen vliegen. Het park uit, de straat over, tot hij verdwijnt achter het dak.

Aan de andere kant van het huis komt de zon op. Er vliegen groepjes spreeuwen in de verte. Houtduiven en kauwtjes zwieren over de zonsopkomst, een zwarte kraai zit te roepen in een boom.

Perfect eigenlijk... afgezien van de brede strepen die het vliegverkeer van Schiphol door de blauwe hemel trekt.

Vrolijke vakantiegangers hebben lol
Wij zitten met de rook van Schiphol
Ik denk, telkens als ik ademhaal
De lucht is toch van ons allemaal ?

Ik zit al dagen de zonsopkomst met gemengde gevoelens te bekijken. Prachtig helder weer – ik dacht gisteren, in de ochtendschemering, zelfs een bosuil over te zien vliegen – maar dat beeld wordt verstoord door de ene na de andere brede rookpluim van weer een overvliegend verkeersvliegtuig.

Ik snap niet dat we dat allemaal maar goed vinden. Zouden we het ook zo schouderophalend accepteren als de bus of de tram zulke vervuilende strepen achterliet ? Als je nog minuten later kon zien dat je lijn 70 gemist had, aan de uitlaatgassen in de straat ?

Mensen, kijk nou toch eens uit je raam ! Hebben we dit echt over voor een goedkoop retourtje naar een warm land ? We verpesten het voor ons zelf en als we niet oppassen wordt het alleen maar erger. Want over een paar jaar komt vliegveld Lelystad er ook nog bij.

Onbegrijpelijk...

Zie ook mijn Tweets van de afgelopen dagen:




   

De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 23 september 2018

Was Monus eerder op de Maan dan Kuifje ?


Kuifje kennen we allemaal wel, toch ? Het stripfiguurtje, getekend door de Belgische grootmeester Hergé, dat vergezeld door zijn hondje Bobby en geholpen door een aantal schilderachtige bijfiguren, spannende avonturen beleeft. Of eigenlijk beleefde, want het laatste Kuifje-verhaal verscheen halverwege de jaren '70.

In de albums 'Raket Naar De Maan' en 'Mannen Op De Maan' reist Kuifje, met in zijn kielzog, Bobby, Kapitein Haddock en de onhandige detectives Jansen en Jansens, in een door professor Zonnebloem ontworpen raket, naar de Maan. De verhalen verschenen van 1950 tot '53, als vervolgverhaal, in Kuifje weekblad, lang voordat de eerste mens in werkelijkheid voet op de maan zette.

Maar toen Kuifje en zijn vrienden op de Maan landden hadden ze daar eigenlijk Monus tegen moeten komen, de man van de Maan. De echte senioren onder ons zullen zich Monus misschien herinneren, als hoorspel dat vanaf 1951 op de radio te horen was, of van de boeken die een paar jaar later verschenen.

Monus is een creatie van A.D. Hildebrand, die als schrijver vooral bekend is door zijn boeken over Bolke de Beer. Met Monus mikt hij op een wat ouder publiek en sluit hij aan bij het heersende optimisme over de ontwikkelingen van de ruimtevaart.

Hij beschrijft hoe professor Andree, met zijn assistent Harm Peters, in hun ruimtevaartuig naar de maan reizen en daar tot hun verrassing opgewacht worden door Monus. Deze is maanwachter en blijkt al geruime tijd de Aarde in de gaten te houden, om zijn volk, de maanmensen, te behoeden voor een vijandelijke overname.

Waar Hergé bijna een heel album vult met voorbereidende handelingen, komen we bij Hildebrand het verhaal binnen vlak voor de afvaart van het toestel, dat meer op een vliegtuig lijkt dan op een raket. Professor Andree blijkt daarmee vooruit te lopen op de space shuttle.

Bij Kuifje word het verhaal verteld door middel van flinke lappen tekst, die onderbroken worden door allerlei slapstick-momenten. Kapitein Haddock wordt verschillende keren dronken en tuimelt van de ene valpartij in de andere, de detectives Jansen en Jansens veroorzaken menig kolderiek moment en zelfs professor Zonnebloem, toch een man van de wetenschap, zorgt met zijn hardhorendheid voor allerlei grappig bedoelde misverstanden.

Je moet er een beetje tegen kunnen, al die jaren '50 lolligheid. In vergelijking daarmee verloopt het verhaal van Monus rustig en kalm. Slechts zo nu en dan is er sprake van milde humor en voorvallen die bij de moderne lezer de wenkbrauwen doen fronsen. Bijvoorbeeld als er vlak voor vertrek nog snel 2 dozen lucifers het ruimtevaartuig binnen gebracht worden, want de heren moeten onderweg wel een sigaretje op kunnen steken.

Hildebrand uit bovendien, via maanwachter Monus, nogal wat kritiek op het gedrag van de mens. Al dat geweld, al die oorlogen, al die hebzucht, dat hebben ze op de Maan ver achter zich gelaten. Het idee ook dat een vertegenwoordiger van de Aarde de Maan voor zichzelf op zou kunnen eisen. Waanzin...!

Het zou de twee schrijvers vast verbazen als ze nu zouden kunnen zien dat we, na de eerste maanmissies van de jaren '60, nauwelijks verder gekomen zijn. Achterin het eerste Monusboek zit, heel optimistisch, een aanmeldingsformulier waarmee de lezer zich in kan schrijven voor een ruimtereis. Bestemming naar keuze aan te kruisen: Maan, Mars, Jupiter of Saturnus. Dat is, meer dan een halve eeuw later, nog steeds toekomstmuziek.

Beide auteurs voegen een vleugje spionage toe om hun verhaal van wat extra spanning te voorzien. En Hergé heeft het voordeel dat hij er fantastische tekeningen bij kan maken. De eerste blik die de lezer op de rood-wit geblokte maanraket voorgeschoteld krijgt is adembenemend. Voor dat ene beeld trekt hij dan ook, voor maximale impact, een complete pagina uit.

Het kan haast niet anders dan dat daardoor Kuifje nog steeds bekend is, terwijl Monus een vergeten bestaan leidt in tweedehands boekwinkeltjes. Toch is het de moeite waard om naar hem uit te kijken. Zijn maatschappijkritiek is nog steeds actueel.


Op de website hoorspelen.eu is een fragment van Monus te horen. 




De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 16 september 2018

In andere omstandigheden hadden ze een medaille gekregen


In korte tijd hoorde ik, in het radioprogramma OVT, twee keer iets over de Spanjestrijders uit de jaren '30. De eerste keer ging het om een website die de Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse burgeroorlog in beeld probeert te brengen, de tweede keer over het bijzondere leven van Bart van der Schelling, zanger, schilder en oud-Spanjestrijder.

Het trok mijn bijzondere aandacht omdat we een oud-spanjestrijder in de familie hadden. Mijn opa Ger, of eigenlijk de tweede man van mijn oma. Maar laat ik eerst wat uitleg geven.

Van 1936 tot '39 woedde er in Spanje een burgeroorlog. Na een halfgelukte militaire staatsgreep probeerden de troepen van generaal Franco, gesteund door Nazi-Duitsland en het Italië van Mussolini, de democratisch gekozen regering te verdrijven.

Die regering, die eerder de Spaanse koning Alfons XIII had afgezet, werd gesteund door een internationale brigade, de Spanjestrijders genoemd. Wikipedia schrijft: 'De eenheid werd gevormd door ongeveer 32.000 vrijwilligers uit meer dan 50 landen. Deze vrijwilligers werden voornamelijk geworven onder sympathisanten van communistische partijen maar er meldden zich ook socialisten, anarchisten en linkse liberalen/libertijnen.'

Er waren onder de Spanjestrijders ongeveer 700 Nederlanders en zo'n 1700 Belgen. De verliezen waren groot, de vrijwilligers waren nauwelijks getraind en hadden onvoldoende materieel. Men schat dat van de Nederlanders en Belgen ongeveer twee derde omkwam.

Na drie jaar won Franco de strijd en keerden de overlevenden terug naar hun land. In andere omstandigheden hadden ze een medaille gekregen, maar nu werden ze niet met open armen ontvangen. Mijn opa raakte zijn paspoort kwijt en had moeite om een betaalde baan te vinden. Hij was bovendien gewond geraakt aan zijn been en leed nadien onder terugkerende nachtmerries.

In OVT werd gevraagd wat de Spanjestrijders bewoog om zich aan te melden voor de strijd. Dat was, volgens de deskundige van de website, in de eerste plaats hun politieke overtuiging, maar ook de verhalen die ze hoorden van vluchtelingen uit Nazi-Duitsland speelden een belangrijke rol.

Dat gold ook voor mijn opa die, met zijn vrouw, een Duitse vluchteling in huis genomen had. Dat was een nobele daad, die voor hem niet goed uitpakte. Zijn vrouw ging een relatie aan met hun Duitse kostganger en dat resulteerde in de geboorte van een dochter.

Opa kwam dus gewond terug bij een vrouw die inmiddels bevallen was van een kind van een ander. Kort daarop werd zij ernstig ziek, ze overleed in 1944, zodat hij alleen achterbleef met zijn 'dochter'. In deze, niet zo vrolijke, omstandigheden hertrouwde hij uiteindelijk met mijn grootmoeder. Die was gescheiden en had uit dat eerdere huwelijk een zoon, mijn vader.

Opa Ger was voor ons een knorrige opa, die niet niet veel losliet over zijn Spaanse verleden. Hij zette wel af en toe een langspeelplaat op met Spaanse strijdliederen. 'Los Cuatro Generales', zei hij dan, 'mooie muziek !'

Het zou best kunnen dat op die plaat Bart van der Schelling te horen was, een zanger met communistische sympathieën, die in de jaren '20 ons land ontvlucht was en enige tijd in de VS verbleef. Daar trad hij op met Paul Robeson en Woody Guthrie en raakte bevriend met kunstschilder Willem de Kooning en schrijver Ernest Hemingway.

Ook Van der Schelling meldde zich aan voor internationale brigades en streed in Spanje tegen Franco. Ook hij keerde gewond terug, maar dan naar de VS, waar hij een Amerikaanse vrouw trouwde. In de jaren '50 week hij uit naar Mexico, omdat hij als linkse artiest in de problemen kwam.

Toen hij later door gezondheidsproblemen niet meer op kon treden schoolde hij zich, met behoorlijk succes, om tot kunstschilder. Uiteindelijk keerde hij in de jaren '60 terug naar Nederland en exposeert zijn schilderijen in Schiedam.

Zie voor meer info spanjestrijders.nl 

En Wikipedia: Internationale Brigades 

Op YouTube zijn liederen te horen van Bart van der Schelling 

Het lied 'Los Cuatro Generales' staat er ook in diverse uitvoeringen. 



De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 9 september 2018

Nu ook te vinden op waarneming.nl


Okee, ik ben overstag. Al jaren hoor ik zo nu en dan, als ik weer eens een leuk vogeltje, beestje of bloemetje heb gezien, dat ik dat moet melden op waarneming.nl, de website voor natuurminnend Nederland.

Maar ik had gewoon niet zo'n zin om er weer een website bij te nemen, waar ik moet inloggen om iets te doen. Weer een account aanmaken en ik heb er al zoveel. Facebook, Twitter, Google, Wordpress, Vogelbescherming, de Jaarrond Tuintelling, Nature Today, de krant en een hele horde aan websites waar ik wel eens iets koop..

Maar nu dus toch. Want zo heel af en toe, zijn er van die momenten, dat ik niet thuis ben en toch iets bijzonders zie. Een sperwer die over mijn hoofd scheert, een slechtvalk die zich vanuit de hemel op een groepje houtduiven stort, twee buizerds die om elkaar heen buitelen, hoog in de lucht.

Thuisgekomen kan ik daar dan niets mee. Een foto heb ik meestal niet, daar zou ik dan nog mee kunnen pronken op Facebook en Twitter. Voor de Tuintelling tellen zulke waarnemingen niet. Ik kan hooguit een enthousiast verhaal vertellen aan mijn huisgenoten, of een verhaaltje schrijven.

Afgelopen week was er weer zo'n moment. Mijn vrouw en ik waren op bezoek bij vrienden, die tijdelijk in een vakantiehuisje wonen op de Birkt, een gebiedje tussen Soest en Amersfoort. Het ligt op de grens tussen de wat lager gelegen weilanden van de Eemvallei en de hogere zandgronden van de Utrechtse Heuvelrug. Tegen de Korte Duinen aan.

Ja, Soest ligt niet aan zee, maar we hebben wel duinen. Eigenlijk zandverstuivingen, ontstaan door het afplaggen van de hei. Maar laat ik niet afdwalen.

Onze vrienden hebben hun huis verkocht en moeten even een paar maanden overbruggen tot de verbouwing van hun nieuwe woning klaar is. Zo zaten we gezellig aan de koffie, met tompoezen, in het eenvoudig ingerichte keukentje, met uitzicht op andere huisjes en wat lage struikjes en grove dennen.

Het eerste wat ik door het keukenraam zag was een boomklever, op de tak van een den. Daarna kroop een boomkruiper tegen dezelfde boom op. Goh, dat is leuk, zei ik, er zijn hier allerlei vogeltjes.

Ook eekhoorns, zeiden onze vrienden.

Maar die zie ik thuis ook wel eens een enkele keer, net als de boomklever en –kruiper. Toch ging ik op een kruk voor het raam zitten, om wat beter zicht te hebben. Ik zag koolmezen en vinken en nog iets. Een grijs-bruin gevlekt vogeltje, beetje het formaat van een spreeuw, onderaan een dennenboom.

Dat is een draaihals ! Riep ik. Die ken ik alleen uit de vogelgids !

Eenmaal weer thuis, zocht ik hem op. Een kleine specht-achtige, die in ons land behoorlijk zeldzaam aan het worden is. Een bijzondere waarneming, dus, waar ik geen foto van had en buiten mijn eigen balkon. Als ik daar toch melding van wilde maken kon ik alleen terecht op waarneming.nl. Dus vandaar, kijk hier maar

Voorlopig is het alleen voor de bijzondere momenten. De rest gaat gewoon de Tuintelling in...


Zie ook: De draaihals op de site van Vogelbescherming 



De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Stripman zelf. Wordt volgende week vervolgd.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men