Regen

Een oude kennis, die ik gisteren toevallig tegenkwam, 

zei dat hij niet verwachtte dat het snel zomer zou worden. 

'Volgend jaar, misschien...!'

Zo somber wil ik het niet inzien. 

Maar ietsje beter weer zou best welkom zijn...

Songfestival ? Gelukkig is er ook goede muziek op de tv...

Het lijkt wel alsof in steeds wijdere kringen het Eurovisie Songfestival een geaccepteerd fenomeen geworden is. Van verschillende internetvrienden, waarvan ik toch dacht dat ze best wel een goede smaak hadden, zag ik al serieuze reacties op het liedjesspectakel. Vroeger kon je gezellig met je vrienden afgeven op de wansmaak en krukkige liedjes, nu moet je oppassen wat je zegt.

Maar goed, ik gun ieder zijn plezier. Als je ervan houdt om schaars geklede, Oost-Europese, meisjes onverstaanbare teksten te horen gillen, dan vind ik dat prima. De verstaanbaarheid is er trouwens niet op vooruit gegaan sinds er niet meer in de eigen landstaal gezongen hoeft te worden.

Tsjonge, wat wordt de Engelse taal een geweld aan gedaan. Bij sommige liedjes heb je pas halverwege door dat ze in het Engels gezongen worden. Maar genoeg gezeurd, Jan, er is gelukkig ook nog goede muziek op de tv.

Wat dat betreft ben ik best blij met het uitgebreide digitale aanbod, via de glasvezelkabel. Op de reguliere netten is het behelpen met een uurtje op zondagochtend en een enkele documentaire in de late avond. Maar op BBC-3 en -4 en op zenders als Cultura24 kun je regelmatig leuke concerten en muziekfilms aantreffen.

Zoals laatst een live-registratie uit de jaren '60, van de zwarte jazzgitarist Wes Montgomery. Voor mij geen goede bekende. Ja, wel eens van gehoord, natuurlijk, maar meer ook niet. Hier was hij te gast bij een Nederlandse jazzgroep, met onder andere Pim Jacobs aan de piano en drummer Han Bennink.

Indrukwekkend hoe relaxed en schijnbaar moeiteloos Montgomery de ingewikkeldste gitaarpartijen speelde. Even een sigaretje opstak terwijl Jacobs een solo speelde en dan weer feilloos inhaakte. Sommige muziek wordt 2 keer zo goed als je ook ziet hoe het gespeeld wordt, of werd.

Ook muzikanten die je wel kent, maar waar je eigenlijk maar weinig om geeft, kunnen interessant filmmateriaal opleveren. Een documentaire over de countryzanger Glen Campbell bijvoorbeeld, laatst op de BBC. Bij ons is hij voornamelijk bekend door zijn grootste hit 'Rhinestone Cowboy'. Een niemendalletje. Om niet te zeggen: een flutnummer.

Maar het blijkt dat Campbell onder muzikanten enorm gewaardeerd werd als gitarist. Hij speelde op talloze opnamen als begeleider van grootheden als Elvis Presley, Frank Sinatra en the Beach Boys. Van de laatste band is hij nog bijna lid geworden, als stand-in voor zanger-bassist Brian Wilson.

Het zijn maar een paar voorbeelden van aardige muziek-documentaires die in de afgelopen weken te zien waren. Ik zag verder ook nog uitzendingen over George Harrison, Paul McCartney, the Rolling Stones, Jeff Lyn, Fleetwood Mac en de opkomst van de rock & roll in Groot-Brittannië. En een fraaie film over de Nederlandse gitaarbouwer Flip Scipio, die onder andere Paul Simon, Ry Cooder en Jackson Brown in zijn klantenkring heeft.

Die ene week Songfestival op tv valt dus best te overleven...

Genoemde artiesten zijn allen te vinden op Wikipedia 

De film 'Talking guitars', over Flip Scipio, is te zien via Uitzending Gemist 

De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel  2 van deze episode.

Klik op de strip voor een grotere weergave.

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Dat is schrikken... een koningslinde !

Okee, ik heb weer niet goed opgelet. In de plaatselijke krant had ik wel gelezen dat er in het dorp een koningslinde was geplant, ter gelegenheid van de kroning van Willem-Alexander. Maar ik had niet begrepen dat dat op deze rotonde was. 

Ja, dit is een foto van anderhalf jaar geleden, toen stond er dus nog een grote meta-sequoia. In november 2011 wijdde ik er nog een blogje aan. Toen ik er vanochtend langs reed schrok ik me een hoedje. Weg sequoia...!

En wat staat daar nu voor een sprieterig boompje ? Verhip ! Dat is de Willem-Alexander-linde...

Goed, het is traditie. De dorpssmid verdient er een leuk centje aan, want die mag er een mooi hekje voor maken. Net als voor de Wilhelmina-linde, die een eindje verderop staat. Maar zoals je ziet duurt het bijna 100 jaar voordat het weer een enigszins imposante boom geworden is...

Koolmezen in de kast

Maandagochtend – Heerlijk zonnig weer. De beukenbomen tegenover het huis staan er fris groen bij. De eiken, die dit jaar wat later in blad komen, staan te bloeien in iets donkerder, geelgroene, tinten.

Vorige week zag ik een paar koolmezen in de weer met nestmateriaal bij ons nestkastje. Er werden, met enige moeite, takjes naar binnen gebracht. Het lijkt gek als je zo'n mees ziet hannesen met een twijgje, dat overdwars in zijn snavel zit en zo niet door de nestopening past. Toch lukt het uiteindelijk om het naar binnen te wurmen. Het schijnt ook de normale volgorde te zijn voor koolmezen, eerst takjes, vervolgens mos en op het laatst zacht materiaal als veertjes en plukken wol.

De afgelopen dagen zag ik ze niet meer zo bezig. Er landden wel regelmatig mezen op het balkon, waar ook nog steeds pinda's hangen, maar veel interesse voor het nestkastje toonden die niet.

Vanochtend besloot ik eens in het kastje te kijken en er lag een dikke laag nestmateriaal in. Meer dan ik verwachtte en vooral veel mos. Toch was het redelijk rustig op het balkon en geen mees bewoog zich richting nestkast. Ik zette me op de bank voor het raam en wachtte af. Uiteindelijk was het toch raak. Zo te zien de vrouwtjes mees met een snavel vol mos. Er wordt dus nog aan gewerkt !

Woensdag – De mannetjes mees zit regelmatig te zingen op de balkonrand. Ik zag het vrouwtje vandaag ook weer met een pluk bruine vezels naar het nestkastje vliegen. Ook zat ze om voedsel te bedelen bij het mannetje. Dat doen de vrouwtjes omdat ze tijdens het produceren van de eitjes extra energie nodig hebben.

Of er al eitjes in het nestkastje gelegd zijn weet ik niet. Ik ga er nu niet meer in kijken, om de boel niet te verstoren. Koolmezen leggen 6 tot 12 eieren, 1 per dag. Dus het kan nog even duren voordat er gebroed wordt. De broedtijd is ongeveer 2 weken, daarna nog een paar weken de jongen in de nestkast voeren. Voor er jonge meesjes uitvliegen zijn we zeker een maand verder.

Vrijdag – Het weer is donker en bewolkt en bij het nestkastje niets te zien. Sinds woensdag heb ik geen koolmees meer in of uit de kast zien vliegen. Kan toeval zijn, ik zit ook niet de hele dag naar buiten te kijken. Het kan zijn dat het vrouwtje eitjes aan het leggen is, dan is één kort bezoekje per dag voldoende.

Het kan ook zijn dat ze er toch vanaf gezien hebben. Voorlopig nog maar even afwachten.

Hoe het er binnenin een koolmezenkastje aan toegaat kun je zien bij Beleef de Lente. In het mezenkastje daar wordt gebroed op 6 eitjes...

De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 van deze episode.

Klik op de strip voor een grotere weergave.

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Het is Vogelweek

De oplettende lezer en luisteraar had het waarschijnlijk al gemerkt: Het is Nationale Vogelweek. Tot en met 12 mei organiseren Vogelbescherming Nederland en Sovon Vogelonderzoek een groot aantal activiteiten en excursies. Het doel is om 'zoveel mogelijk Nederlanders te stimuleren er op uit te trekken en samen met kenners vogels te ontdekken'.

Voor mij zit dat er momenteel even niet in, ik zal de vogels van uit huis moeten bekijken, maar er is één activiteit die ik toch even wil melden. In bezoekerscentrum Arkemheen, bij Nijkerk, wordt morgen een cursus vogelstrips tekenen gegeven.

Toeval wil dat ik een paar weken terug nog bij dat bezoekerscentrum ben geweest. En striptekenen heeft uiteraard ook mijn belangstelling. Ik zal er zelf helaas niet bij aanwezig zijn, maar het lijkt me een leuke manier om met strips en vogels kennis te maken.

Dus: donderdag 9 mei, vanaf 11:00, bij gemaal Hertog Reinout in Nijkerk. Aanmelden kan via de website van de Vogelweek.

Is Nijkerk te ver uit de buurt ? Dan staan er nog veel meer andere vogelactiviteiten op de site... 

Op de foto's: een koolmezen mannetje dat mijn balkonnetje als zijn territorium beschouwt.  

Mensen met een beperking aan het woord

In het oude stations-gebouwtje van Soestdijk is sinds een paar jaar een restaurant gevestigd. In de voormalige wachtkamer en op de plaats waar vroeger de loketten waren kun je nu koffie drinken, of iets eten. Elk half uur stopt er een trein uit Utrecht en een uit Baarn.

Ik heb er afgesproken met Johan Peters, een blogger van het voormalige Volkskrantblog, die de volgers beter kennen als 'Zelfstandig Journalist', uit Antwerpen. Ik wacht met mijn scootmobiel op het perron, maar uit de trein van 11 uur komt geen Johan. Als ik mijn telefoon pak om hem te bellen, blijkt dat hij me een kwartier geleden al een SMS heeft gestuurd. Hij zit al in het restaurantje te wachten.

Een paar weken eerder heeft Johan me gemaild met de vraag of hij me mag interviewen. Hij staat aan het begin van een reis langs 12 Europese landen. In elk land gaat hij gesprekken voeren met mensen met beperkingen, gehandicapten dus en chronisch zieken. Al hun verhalen komen op de website mensenmeteenbeperkingaanhetwoord.be en wellicht ook in een boek.

Ik volg de blogs van Johan al een paar jaar en weet dat hij zelf ook gehandicapt is. Hij schrijft regelmatig over de problemen die dat met zich meebrengt. Desalniettemin heeft hij zijn woonplaats Rotterdam en een rustig verzorgd leven, verlaten om in België een zelfstandig bestaan op te bouwen.

En dat is hem aardig gelukt. Hij had de afgelopen periode een fulltime baan, schreef dagelijks verhalen voor zijn blog en onderhield een nieuwssite. Ook dat leven zegt hij nu voor een paar maanden vaarwel om door Europa te gaan reizen.

Een dappere onderneming, maar hoe dapper het echt is besef je pas als je Johan ontmoet. Deze man is niet een beetje beperkt, maar heeft echt serieuze lichamelijke problemen. Door een ongeluk op jonge leeftijd heeft hij nauwelijks controle over zijn rechterarm en -been.

Als hij staat balanceert hij op zijn linkerbeen, terwijl zijn rechter lichaamshelft een eigen leven lijkt te leiden. Maar ook als hij zit moet hij, met zijn linkerarm, de rechter geregeld tot de orde roepen. Als ik mijn bewondering uitspreek over zijn plannen lacht hij er luchtig om.

Hij heeft het allemaal zo goed en praktisch mogelijk gepland en hij kan goed voor zichzelf zorgen. Lopen is geen probleem, zegt hij, 'het ziet er alleen niet uit'. En aan energie en ambitie heeft hij geen gebrek.

We praten verder over mijn lichamelijke problemen, maar achteraf ben ik vooral onder de indruk van hoe verschillend we zijn. De oppervlakkige beschouwer zal aan mij niet direct zien dat er iets mis is, toch ga ik noodgedwongen voorzichtig door het leven en moet ik over elke activiteit nadenken.

Johan, aan wie de mankementen direct in het oog springen, bruist van energie en heeft grote plannen, die hij vervolgens nog uitvoert ook. Het scheelt dat ik 10 jaar ouder ben en een mooi leven achter me heb. Het leven van iemand die rond zijn 40ste chronisch ziek werd, tegenover dat van iemand die, van jongs af aan, zijn beperkingen probeert te overwinnen.

Zijn verhaal over mij is te lezen op zijn website. Laat ik besluiten met mijn bewondering uit te spreken en hem nogmaals succes te wensen. Ik hoop dat veel mensen zijn project en reis gaan volgen.

Je kunt Johan overigens ook financieel steunen. Informatie daarover staat ook op zijn website: www.mensenmeteenbeperkingaanhetwoord.be

Zie ook het eerste hoofdstuk van het geplande boek, op Johans blog. 

De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik op de strip voor een grotere weergave.

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Bladeren, rupsen en koolmezen

'De natuur loopt vier weken achter', hoorde ik laatst een bloemenkweker zeggen. Voor het jaarlijkse corso, met versierde praalwagens had men bloemen uit Frankrijk moeten importeren.

Vier weken ? Zou het echt ? Als ik naar de loofbomen in mijn straat kijk lijkt het wel mee te vallen. De beuken komen ongeveer op dezelfde datum in blad als vorig jaar. Ik hou dat al een aantal jaren in de gaten en geef het door op de website natuurkalender.nl.

Maar als ik naar mijn vorige waarnemingen kijk, dan komt de lente in 2013 toch wel laat, hoor. Alleen in 2006 kwamen de eiken en beuken nog later in blad. En volgens een artikel op de site lopen we inderdaad een week of 3 achter bij wat de laatste decennia normaal was. Het scheelt overigens maar 1 week met de periode van 1940 tot 1968. We beleven dus een ouderwets voorjaar.

En het verschilt ook erg per boomsoort. Lopen de beuken ongeveer gelijk aan vorig jaar, de eiken en berken liggen wel degelijk een week of 3 achterop. Ook de esdoorn, die in andere jaren voor de andere grote bomen uitliep, is nu later dan de beuk.

Er blijkt allemaal maar weer uit hoe flexibel de natuur is. Het weer is onvoorspelbaar en onze inheemse soorten passen zich daar gewoon bij aan. Tenminste, dat zou je denken. Uit een krantenberichtje blijkt dat de koolmezen zich juist niet, of maar heel langzaam, aanpassen.

Op mijn balkon zie ik de mezen in de weer met nestmateriaal, echt gebroed lijkt er nog niet te worden. Dat klopt ook wel want de vogeltjes zouden ervoor moeten zorgen dat de jongen uit het ei kruipen, op het moment dat er een overvloed aan rupsen in de bomen zit.

Die rupsen proberen, op hun beurt, uit te komen wanneer de boombladeren nog jong en sappig zijn. Zijn de bomen vroeg, zoals de laatste jaren meestal het geval was, dan zijn de rupsen ook vroeg. Je zou dus verwachten dat de mezen dan ook bijtijds beginnen met broeden.

Maar dat blijkt niet zo te zijn. De koolmezen, in ieder geval, houden ongeveer dezelfde broedperiode aan. Het gevolg is dat ze in vroege lentes te laat komen om van de rupsen-overvloed te profiteren. Je zou dus denken dat, door de opwarming van het klimaat, de koolmezenstand achteruit gaat.

Maar dat blijkt ook niet te gebeuren. Wonderlijk genoeg blijft de mezenstand tamelijk stabiel. Wetenschappers hebben lang gepuzzeld voor ze begrepen hoe dat kon. De verklaring is dat er weliswaar minder jonge mezen grootgebracht worden, maar dat die elkaar dus ook minder voedsel-concurrentie aandoen. In de op het broedseizoen volgende herfst en winter, hebben de jonge vogels minder moeite om voedsel te vinden en overleven er meer.

Met andere woorden: Ze zijn met minder grote aantallen en daardoor kunnen er meer overleven. Dus blijft het totale aantal gelijk. Wat zit de natuur toch wonderlijk in elkaar...

De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is gemaakt door de Stripman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave.

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men