zondag 19 augustus 2018

Binge reading


Zou er zoiets bestaan als 'binge reading' ? Van 'binge watching' heeft iedereen wel eens gehoord. Dat is heel veel, zo mogelijk alle, afleveringen van een TV-serie achter elkaar bekijken. Het kan tegenwoordig steeds makkelijker, dankzij online mogelijkheden en anders ouderwets met DVD-tjes.

De term komt van het Engelse 'binge drinking', een gebruik van Britse jongelui, die zich op uitgaansavonden, zo snel mogelijk, helemaal lam zuipen. Dat heeft kwalijke gevolgen. Van 'binge watching' weet ik het niet, ik heb het nooit gedaan en voor 'binge reading' probeer ik mezelf te behoeden.

Ik ben inmiddels aan het 3e boek van Nicci French bezig en heb de volgende 2 delen al aangeschaft. Het zal wel toeval zijn, maar sinds ik er aan begonnen ben zijn de prijzen voor de Engelse pocketuitgaven flink gedaald. Kocht ik de eerste twee voor 20 euro, samen. Het volgende duo kostte net iets meer dan 15 euro. Er zijn 8 delen verschenen, als ik nog even wacht... Of misschien moet ik nu toeslaan ?

Nee, ik hou me in. En ik lees ook geen twee delen direct na elkaar. Tussendoor las ik Julius Ceasar, verhalen van Nescio – daar heb ik een mooie uitgave van met allerlei jeugdwerk en ongepubliceerde stukken – en een aflevering van Kappie, van Marten Toonder. Die laatste viel me iets tegen. Mooi getekend, ik vermoed de hand van Jan van Haasteren, stripkenners weten dan genoeg, anderen moeten hem maar eens opzoeken.

Toonder zelf deed niet veel aan series als Kappie en Panda, het meeste schrijf- en tekenwerk werd door anonieme assistenten gedaan. Dat merk je vooral aan het verhaal, dat best leuke momenten heeft, maar eigenlijk een aaneenschakeling van slapstick-scenes is. Dan was het boekje over Koning Hollewijn, dat ik wat eerder las, een stuk leuker. Het zou best kunnen dat Toonder daar ook niet veel aan bijgedragen heeft, veel van zijn verhalen werden, gedeeltelijk of helemaal, bedacht door zijn broer Jan Gerhard en Lo Hartog van Banda.

Tussendoor maakte ik ook foto's van de bloeiende kaneelbasilicum op mijn balkon en een klein wespje dat op een bloembak was gaan zitten. Echte tuinders zullen roepen dat je basilicum niet in bloei moet laten komen, want dat gaat ten koste van het blad en dus de smaak. Maar ik ben nu eenmaal heel goed in het kweken van bloemen. Ik had ook al eens bloeiende radijs, peen, rucola, peterselie en dille op mijn balkon. Allemaal niet de bedoeling, maar toch best mooi.

Dat wespje was waarschijnlijk een graafwesp. Geen paniek, mensen, die eten alleen maar andere insecten. Probleem is wel dat er meer dan 150 verschillende soorten van zijn, in ons land. Dus dat wordt nog even zoeken.

Ondertussen keek ik ook eens op Google-maps en Streetview, naar de straten in Londen waar Nicci French haar – of eigenlijk hun, er zit een echtpaar achter de schuilnaam – verhalen laat afspelen. Maar dat moet ik afraden. De werkelijkheid is veel minder sfeervol dan het beeld dat in mijn hoofd ontstond tijdens het lezen.

Een aardig straatje uit het boek bleek in het echt onderdeel te zijn van een zouteloze nieuwbouwwijk. Een andere straat, waar het in het boek regende terwijl er een ijzige wind woei, was door Google gefotografeerd bij mooi zomers weer en ligt tussen lelijke, moderne kantoorflats. Dat doe ik dus niet meer.

Zo. Nu eerst de was buiten hangen en dan misschien eens een stukje lezen...

De foto van de kaneelbasilicum 

En het graafwespje    



De Strip: In verband met de hittegolven en andere natuurrampen hanteren de Stripmannen voor de komende paar weken een tropenrooster. Dus deze keer een oud stripje. Ondertussen is het werk aan nieuwe verhalen hervat, dus nog even geduld. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 12 augustus 2018

2000 jaar oude geschiedschrijving en propaganda van Julius Caesar


Op zoek naar leesvoer viel mijn oog op een boek dat ik lang geleden kocht, maar nooit helemaal gelezen had, 'De strijd om Gallië' geschreven door Julius Caesar zelf. Het oorspronkelijke geschrift dateert van ruim 2000 jaar geleden, 58 tot 51 voor Christus om precies te zijn, maar mijn editie is uitgegeven in 1980. Ik kocht hem ooit via de English Bookclub en heet dan dus 'The Battle For Gaul'.

Voor mensen die niet weten wat een boekenclub is: daar kon je lid van worden en dan kreeg je elk kwartaal een catalogus toegezonden. Daar moest je dan 1 boek uit kiezen, meestal voordelig geprijsd. Koos je geen boek dan kreeg je automatisch het 'keuzeboek' toegezonden. Dat was doorgaans een bestseller waar je niet op zat te wachten. Maar het aanbod was breed dus meestal was er wel een betere keuze te maken. De English Bookclub verkocht uiteraard alleen Engelstalige boeken.

Waarom ik indertijd voor Caesar heb gekozen weet ik niet meer. Misschien vanwege Asterix en Obelix. Ik weet wel dat ik het na een paar bladzijden in de kast heb gezet en niet meer heb aangeraakt, behalve bij verhuizingen. Nu ben ik er weer in begonnen en ik moet zeggen, het leest verrassend vlot.

Caesar schreef zijn verslagen, over de strijd in Gallië, om zijn superieuren te infomeren – hij was toen nog geen keizer – en om zijn eigen daden extra positief naar voren te brengen. En hij deed dat bondig en boeiend, maar het is deels dus ook propaganda.

Desondanks is het een bijzondere ervaring om, 2000 jaar later, de verslagen te lezen van een Romeinse veldheer. Niet dat Julius jaren achtereen alleen maar oorlog aan het voeren was. Dat was toen een seizoensgebonden bezigheid. In de winter verbleef hij doorgaans in Noord-Italië waar hij zich bezig hield met bestuurlijke taken, rechtspreken en het voorbereiden van het volgende oorlogsseizoen.

Oorlogen waren niet alleen mogelijkheden om het eigen territorium uit te breiden, het ging Caesar ook om financieel en politiek gewin. En wij hebben er nog steeds de naam van de maand Maart aan te danken, genoemd naar de Romeinse god van de oorlog, Mars.

Van zijn soldaten en de meeste van hun tegenstanders moet je je wel afvragen wat hen bezield heeft. Elkaar met speren, zwaarden en knuppels te lijf gaan, nauwelijks beschermd – de Galliers vochten vrijwel naakt, de Britten alleen gehuld in blauwe verf – in een tijd waarin er geen doorbetaald ziekteverlof was en de medische zorg niet veel voorstelde.

Dat verklaart misschien waarom er vaak al na een paar schermutselingen vrede gesloten werd met naburige stammen. Daarbij werden gijzelaars genomen om komende vijandelijkheden te ontmoedigen. Soms werden overwonnen mannen, vrouwen en kinderen verkocht als slaven en dan werden hun kostbaarheden natuurlijk ingepikt.

Opmerkelijk is het dat Caesar zijn tegenstanders doorgaans afschilderde als barbaars, ongedisciplineerd en chaotisch, waarna die in de strijd toch verrassend eensgezind en slim tegenstand wisten te bieden. De Galliers gaven zich niet zomaar gewonnen en brachten de Romeinen hier en daar flinke nederlagen toe.

Toch weet Caesar, dankzij zijn strategisch inzicht, de superieure bewapening en training van zijn soldaten, slim onderhandelen en door verschillende Gallische stammen tegen elkaar op te zetten, grote delen van het huidige Frankrijk, België, Nederland en een stukje van Engeland onder Romeinse gezag te brengen.

Mede door die successen weet hij het later tot keizer te schoppen. Maar dat staat niet in dit boek. Over Asterix en Obelix schrijft hij trouwens ook geen woord...

(Wel over Ambiorix, die de stripliefhebber zou kunnen kennen uit de verhalen van Suske en Wiske...)


Zie ook op Wikipedia over de GallischeOorlog e.v. 



De Strip: In verband met de hittegolven hanteren de Stripmannen voor de komende paar weken een tropenrooster. Dus deze keer een oud stripje. Als de temperaturen wat gezakt zijn wordt het werk aan nieuwe verhalen hervat. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 5 augustus 2018

Als het niet regende dan sneeuwde het


Het zal wel toeval zijn – toeval bestaat niet ! Roept nu de helft van de lezers – maar net terwijl het dagenlang tropisch warm was en er geen drup neerslag viel, las ik de afgelopen week een boek waarin het bijna voortdurend regende.

Het speelde zich af in Londen, in de weken voor kerstmis, en de hoofdrolspeelster kwam herhaaldelijk doornat en verkleumd aan op haar volgende afspraak. En het slachtoffer lag uiteindelijk half bevroren in een graftombe, want als het niet regende, dan sneeuwde het.

Ik was al langer van plan weer eens wat meer te gaan lezen en, met binnentemperaturen van bijna 30 graden, bleek dat ook zo'n beetje de enige comfortabele bezigheid te zijn. Afgezien van uitgeteld voor de TV liggen dan, maar de zomerprogrammering en geen Tour De France meer, dus was er niets behoorlijks te zien.

Nee, dan mijn boek ! Het was een beetje toeval – nee, nee, maar toch – dat ik nu net bij dit boek uitkwam. Eerst had ik Renate Dorrestein gelezen, 'De Reddende Engel', geen echte thriller misschien, maar wel een goed geschreven en spannend boek.

Daarna las ik het, bij verrassing, meegeleverde geschenkboekje, een mini-detective geschreven door oud-politicus Boris Dittrich. Die heeft vast veel TV-series gezien, want het verhaaltje leek een scenario voor een niet erg enerverende aflevering van een niet zo heel originele politieserie.

Toen ik het in de kast zette zag ik dat we nog zo'n geschenkboekje hadden, van een eerder jaar, ditmaal geschreven door Marion Pauw. Dat was een veel beter verhaal.

Ondertussen las ik in de krant over het laatst verschenen boek van het schrijversechtpaar Nicci French. Men was er enthousiast over en ik herinnerde me dat we een poos terug een boek van hen gewonnen hadden in de loterij.

'Donderdagskinderen' bleek het vierde deel in een serie over de eigenzinnige speurder Frieda Klein. Hier en daar werd terugverwezen naar eerdere delen, maar het was uiteindelijk heel goed leesbaar als zelfstandig verhaal. Alleen toen ik het uit had was ik wel nieuwsgierig geworden naar de eerdere delen en naar de oorspronkelijke Engelse tekst.

Op internet waren de eerste delen van de Frieda Klein serie met korting verkrijgbaar, dus ik bestelde twee Engelstalige pockets die samen net zo veel kostten als één Nederlandse. Zo las ik, terwijl de zweetdruppels me over de rug biggelden, over natte Londense straten, kille herfststormen, sneeuwbuien, verregende speelplaatsen in kleddernatte volkswijken en doorweekte, kleumende personages. Het werkte verslavend, een soort literaire verkoeling.

Ik wacht nog heel even met deel twee, misschien heerst er daarin een hittegolf ? Eerst weer een beetje afkicken met een verhaal van Nescio, of Koning Hollewijn.  



De Strip: In verband met de hittegolven hanteren de Stripmannen voor de komende paar weken een tropenrooster. Dus deze keer een oud stripje. Als de temperaturen wat gezakt zijn wordt het werk aan nieuwe verhalen hervat. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 29 juli 2018

De zon komt op en ik zie een patroon


Gisterenochtend kwam de zon bijzonder mooi op. Het was bewolkt, maar niet helemaal, zodat de zon lichte en donkere strepen kon trekken en spectaculaire oranje vlammen en krullen veroorzaakte op de onderkant van het wolkendek.

Ik maakte een reeks foto's - nu ik een dagje ouder word moet ik er 's ochtends toch vroeg uit – en ik dacht ondertussen aan andere dingen. De onvoorspelbaarheid van Donald Trump, bijvoorbeeld. Sommige mensen zien er een geniaal plan in, of juist een uiting van zijn gekte. Maar ik zag een patroon.

De ene keer heeft de president een ontmoeting met getraumatiseerde kinderen die net een schietpartij op hun school hebben overleefd. Hij toont zich begripvol en zegt maatregelen toe om het wapenbezit in te perken.

Kort daarna staat hij te speechen op een bijeenkomst van de NRA, de belangrijkste lobbyclub van wapenbezitters in de VS. Daar zegt hij dat hij het recht om een wapen te dragen nooit zal aantasten. Hij draait om als een blad aan een boom. Onbegrijpelijk !

Of juist niet ? Trump doet me een beetje denken aan 'Zelig', een wat minder bekende speelfilm van Woody Allen. De hoofdpersoon, virtuoos gespeeld door Allen zelf, past zich naadloos aan aan zijn omgeving.

Staat hij tussen traditioneel geklede Joden dan verschijnen er vanzelf pijpenkrullen aan weerszijden van zijn gezicht. Praat hij met een groepje zwarte arbeiders dan begint al snel zijn huid donker te kleuren.

Zo is het ook bij Trump. Thuis, in kleine kring, of alleen met Twitter op zijn slaapkamer, slaat hij stoere, rechtse taal uit. Europa is een continent van doortrapte profiteurs, een vijand van Amerika. Noord-Korea kan hellevuur verwachten want onze raketten zijn de grootste.

Maar zodra hij naast zo'n buitenlands staatshoofd staat, of het nou een keurig gekozen Europeaan, of een corrupte dictator is, dan is Trump er de beste vrienden mee. Hij sluit soepel historische akkoorden, doet toezeggingen en de betrekkingen zijn nog nooit zo goed geweest.

Het was in mijn ogen dan ook heel voorspelbaar dat Jean-Claude Juncker, de voorzitter van de Europese Commissie, vanuit Washington terugkwam met een prachtig akkoord, na wederzijdse schouderklopjes. Hij had tot ieders opluchting een handelsoorlog bezworen, maar zo bijzonder vond ik dat niet. Het paste in het patroon.

Ondertussen was de zon ruim boven de horizon gekomen en ging ik toch nog maar even liggen. Een half uurtje later werden mijn vrouw en ik uit onze sluimer gewekt door een ratelend kabaal. Was er om kwart over zeven, op zaterdagochtend, een bouwstelling omgevallen ? Er werd helemaal niet gebouwd in de buurt.

De dochter des huizes kwam een beetje geschrokken onze kamer in. Er was een boom, aan de rand van het park, omgevallen. Bovenop de vuilcontainer en een geparkeerde auto.

Toen we vanuit het woonkamerraam de ravage stonden te bekijken kwam er een man de straat in fietsen, met voor- en achterop een klein kindje. Verbaasd stopte hij voor de massa takken die de weg versperde. Was hij een paar minuten eerder gekomen dan hadden we een echte ramp gehad.

Daar verbleekt zo'n Trump toch bij...


Op Twitter staan foto's, van de zonsopkomst en de omgevallen boom.

Op YouTube een korte diashow met meerdere foto's van de zonsopkomst.



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 en deel 11 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 22 juli 2018

De natuur komt naar je toe


Vanochtend werd ik wakker van vogelgeluiden. Toen ik de slaap wat uit mijn ogen gewreven had zag ik, vanuit mijn bed, een jonge zwarte kraai die, op de schoorsteen van de achterburen, gevoerd werd door zijn ouders.

Luid roepend, zodat de oranje binnenkant van zijn snavel goed zichtbaar was, bedelde het jonge dier om voedsel. Wat de volwassen vogel in zijn poten had kon ik niet goed zien. Een ander vogeltje misschien, of een stuk brood, een muis, een kikker. Kraaien eten alles.

Eenmaal uit bed zag ik, aan de andere kant van ons huis, op ons kleine balkonnetje, de jonge mezen van het vogelvoer eten. Ik turfde in de afgelopen week vier jonge koolmezen en vier jonge pimpelmezen, soms allemaal tegelijk op het balkon, met de oudere vogels.

Ondertussen zoemde een akkerhommel rond de bloemen van de dropplant. Daar waren, eerder in het jaar, twee takken vanaf gewaaid, maar hij heeft nieuwe uitlopers gemaakt en krijgt nu negen nieuwe bloempluimen.

Jullie weten misschien dat ik, door gezondheidsproblemen, niet veel de deur uit kan. Maar als je je omgeving goed inricht komt de natuur naar je toe. Zelfs als je het moet doen met een paar vierkante meter balkon.

In een stuk of tien bloempotten, waar wel een paar flinke grote bijzitten, heb ik bijna 30 verschillende plantensoorten. Een aantal daarvan zelf gekocht of gekregen, zoals de margrieten, asters en fuchsia's, maar andere zijn aan komen waaien, zoals het duizendblad dat nu in bloei staat.

Vooral die wilde planten trekken insecten aan, hommels, wilde bijen, zweefvliegen, soms een wesp of zelfs een hoornaar. Voor de vogels heb ik voer liggen en hangen. Er is een tijd geweest dat ik het hele jaar door pinda's voerde. Dat gaat best. Mezen, boomklevers en spechten vinden dat prima.

Maar om de merels, houtduiven en kauwtjes ook wat te gunnen leg ik nu zonnebloempitten en ander strooivoer in het voederhuisje en in een zelfgetimmerd pindakaasblok doe ik elke dag verse vogelpindakaas. En voor de zwarte kraaien en eksters gooi ik af en toe wat brood op het dak.

Op die manier is het op het kleine balkonnetje een gezellige drukte. Nu er zoveel jonge vogels zijn moet ik het aanbod elke dag een paar keer bijvullen.

Ik kan misschien niet zo vaak de deur uit en de natuur in, maar zo komt de natuur bij mij op bezoek. 


De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 en deel 10 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 15 juli 2018

Foutje op de website, vergissing bij verzending


De vermoeidheid was even over dus ging ik met mijn vrouw naar de bouwmarkt. Ik op de scootmobiel, het is heerlijk rijden tussen die stellingen met gereedschap, schroeven en sanitair, mijn vrouw met de auto, dan kon ze meteen de aankopen vervoeren.

Ik wilde een plank ophangen, een haakje op een raam zetten – een windhaak bleek dat te heten – en een gat in de kurkvloer repareren. Niet alles tegelijk, maar dan hadden we de spullen vast.

We kochten pluggen en schroeven, een nieuwe betonboor, kneedbaar hout en nog wat klein spul. Bij de afdeling verf en lak stonden we even te kijken naar de bussen vloerlak. Duur spul. Je bent zo 40 euro kwijt voor een liter. Eerst thuis eens op internet kijken, of dat niet goedkoper kon.

Dat viel tegen. Bij de meeste internetwinkels waren de prijzen net zo gepeperd en als het al wat goedkoper was dan kwam je, met de verzendkosten mee, uiteindelijk net zo duur uit. Tot ik op de website van onze bouwmarkt keek. Ze bleken een huismerk te hebben dat in de aanbieding was. Driekwart liter lak voor 15 euro ! Da's echt goedkoop.

Maar ik zag ook iets grappigs. Driekwart liter stond aangegeven als 750 ml. Maar een bus van anderhalve liter stond er als 1,5 ml. Dat is wel een heel klein busje. Voor een hele hoge prijs, want het kostte 59,95.

Ik stuurde ze een mailtje, om de vergissing door te geven. En begon voor mezelf te rekenen, wat niet mijn sterkste kant is. Met 1,5 ml kun je niet veel lakken. Je zou heel veel van deze miniverpakkingen nodig hebben. Een vloer van een 3 bij 4 meter zou bijna 40.000 euro kosten, of zat ik er dan een nul naast ?

Dezelfde middag werd ik gebeld door de bouwmarkt. Ja, die 1,5 ml was een vergissing, natuurlijk. Ze konden er wel om lachen en zouden het veranderen op de website.

Ondertussen had ik die bus parketlak van driekwart liter besteld, met een kwast en de verzendkosten erbij, voor iets meer dan 20 euro. Zou de volgende dag verzonden worden. En inderdaad er werd een flinke doos met het logo van de bouwmarkt bezorgd. 'Daar is de lak !' riep ik enthousiast. Maar mijn vrouw, die het pakket aangenomen had, keek bedenkelijk: 'Die doos is wel erg licht...'

Ik nam hem van haar over en ze had gelijk, een grote, maar vederlichte doos. De bovenkant netjes dichtgetaped, maar de onderkant een beetje ingedeukt en niet zo goed gesloten. Ik keek er in en zag aanvankelijk alleen maar leegte. Toen ik mijn hand naar binnen stak voelde ik dat er toch iets in zat: de kwast. Maar geen lak !

Even dacht ik dat ze me in de maling genomen hadden. Misschien zat er in een hoekje van de doos een miniatuurblik van 0,75 ml. Maar nee, de doos was verder echt leeg. Ik stuurde een mail naar de klantenservice en bereidde me al voor op moeizame gesprekken of mailwisselingen. Was die doos wel echt leeg ? Probeerde ik er soms een gratis blik vloerlak uit te slepen ?

Allemaal overbodig. Een dag later kwam er nog een doos, met daarin een roerhoutje en de bestelde vloerlak. Niets aan de hand, dus. Alleen niet zo handig dat ze de verfkwast in een aparte doos vooruit gezonden hadden...



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 en deel 9 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 8 juli 2018

De verveling verdrijven met een nieuwe boycot


Door omstandigheden, waar verder niemand schuld aan had, moest ik deze week wat vaker en langer op bed liggen dan anders. Gezellige dingen zijn leuk, maar ik moet er wat langer van bij komen dan andere mensen. Dat wil niet zeggen dat ik geen gezellige dingen wil doen, natuurlijk.

Bovendien was er genoeg om de dreigende verveling te verdrijven. Er was voetbal, van het Wereldkampioenschap in Rusland, er was tennis op Wimbledon en er waren radio-uitzendingen, die ik gemist had maar in kon halen door ze te downloaden van internet en te beluisteren op mijn mobiele telefoon.

Bij het voetballen viel me op dat er wel erg veel verdedigd werd. Als je niet zo'n geweldig team hebt is het misschien een goed idee om je verdedigend op te stellen, dan verlies je wellicht met minder tegendoelpunten. Maar op het WK spelen de beste landen ter wereld ! Toch zag ik vaak elftallen vanaf de eerste minuut verdedigen alsof ze al met 3 of 4 doelpunten voor stonden.

Zelfs Brazilië, dat toch prima aanvallers heeft, hield bij corners voor het vijandige doel, gewoon drie verdedigers achter op hun eigen helft ! Heel terecht dat ze hebben verloren van de Belgen, hoewel die nog bijna de boot in gingen door, in de onderlinge wedstrijd toen ze met 2 – 0 voorstonden, alles op de verdediging te gooien.

Hopelijk zien ze nog eens in dat Johan Cruijff het nog niet zo slecht zag toen hij zei dat je, als je zelf in de aanval was, niet hoefde te verdedigen. Als wij de bal hebben, hebben zij hem immers niet.

Ondertussen was er niet echt veel aandacht voor een mooie prestatie op Wimbledon, waar een Nederlandse tennisster, Kiki Bertens, doordrong tot de 4e ronde en de 2e week, door meervoudig kampioene Venus Williams te verslaan. Onze mannelijke voetballers en tennissers kunnen er niet veel van, maar gelukkig hebben we de vrouwen nog !

Er is trouwens ook een Belgische tennisster die goed presteert en nog in het toernooi zit, Alison Van Uytvanck. Zij heeft de kampioene van vorig jaar al verslagen. Reden genoeg om Wimbledon te blijven volgen dus.

Tussendoor luisterde ik naar Vara's Vroege Vogels, het radioprogramma over de natuur, dat onlangs zijn 40-jarig jubileum vierde. (De hele uitzending is terug te luisteren via de website) Wat me vooral bijbleef was een gesprek met Donald Pols, directeur van Milieu Defensie, over het klimaatakkoord, waarover de afgelopen maanden onderhandeld is. 

Iedereen, overheid, bedrijfsleven, vakbonden, milieubeweging en andere maatschappelijke organisaties, is het er over eens dat er maatregelen genomen moeten worden om verdere opwarming van de aarde tegen te gaan. Iedereen is bereid daarvoor een bijdrage te leveren, behalve het bedrijfsleven en dan vooral de grote multinationals. Die willen alleen iets doen als ze daarvoor door de overheid gecompenseerd en gesubsidieerd worden.

Donald Pols vertelde dat een bedrijf als Shell, dat in de afgelopen jaren miljarden aan belastingvoordelen kreeg, niet bereid is om zelf in duurzaamheid te investeren. Dat lijkt mij een mooie aanleiding om ze weer eens ouderwets te gaan boycotten.

Milieu Defensie heeft inmiddels een rechtszaak tegen Shell aangespannen, gesteund door 10.000 Nederlanders. Dat kan natuurlijk ook. 



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 en deel 8 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men