zondag 25 juni 2017

Een gele buikschuier


Vorige week schreef ik over de alarmerende achteruitgang van onze insectenpopulatie. Sindsdien heb hoopvolle dingen gezien en kreeg ik een vraag van een lezer. Geert vroeg me of ik wist waardoor de insecten het zo moeilijk hadden.

Heel in het algemeen komt het door ons, mensen. We zijn met steeds meer en leggen een steeds groter beslag op de ruimte. Waar huizen, wegen, vliegvelden, en industrieterreinen zijn is weinig plaats voor natuur.

Ook wordt de ruimte tussen onze bewoning steeds meer ingevuld en opgeruimd en het land voor agrarisch gebruik steeds intensiever benut, zodat er bijna geen randjes en ruige veldjes meer zijn waar insecten zich thuis voelen. Openbaar groen wordt vooral efficiënt beheerd. Veel struiken worden geruimd en vervangen door makkelijk te onderhouden grasvelden.

Op het grasveldje naast ons huis bloeiden, in het vroege voorjaar, madeliefjes, boterbloemen, paardenbloemen, klaver en vergeetmenietjes. Daarna kwam het groenbeheer maaien. Dat deden ze vervolgens elke week, waardoor het veldje er – mede door de droogte – uit kwam te zien als een dorre, kale vlakte waar niets meer groeide of bloeide.

Daarnaast heb je het gebruik van landbouwgif en de uitstoot van stikstof, door de intensieve veeteelt. Dat laatste leidt ertoe dat de bodem verzuurt en dieren en planten minder kalk op kunnen nemen. Vogels hebben daar last van, die leggen eieren met broze schalen, of krijgen kuikens met zwakke botten. Maar ook insecten hebben kalk nodig, om hun uitwendig skelet op te kunnen bouwen.

We zijn, kortom, niet verstandig bezig en daar ga je nu de gevolgen van zien.

Daar staat tegenover dat best veel mensen hun best doen om hun tuin of balkon insectvriendelijk in te richten. Zelf heb ik een bijenhotel op mijn balkon en probeer bloemen te kweken waar die bijtjes wat aan hebben. Dat lukt heel aardig. Het gaat zelfs zo goed dat ik onder mijn insectenhuisje afgelopen week een dependance heb opgehangen.

Sinds kort weet ik ook welk soort metselbijen er op ons balkon actief is. Aanvankelijk dacht ik dat de wel de meest voorkomende zou zijn, de rosse metselbij. Maar die van mij leken niet erg op de plaatjes die ik vond van dat roodharige beestje. De mijne waren vrijwel kaal, al hadden ze wel net zo'n mooi geel buikje.

Pas toen ik op het idee kwam om te zoeken op 'gele buikschuier' – zo heet dat borstelige onderlijf waarmee de bijtjes stuifmeel verzamelen – kwam ik plaatjes tegen van een ander klein metselend bijtje: de tronkenbij. En dat is precies de mijne, tot en met het op en neer wippen als ze mijn goudsbloemen bezoeken. Ik heb dus tronkenbijen en dat is heel mooi !





De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 en deel 8 van dit verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men



zondag 18 juni 2017

Hoera, bladluizen !


Op ons kleine balkonnetje vliegen de vogels af en aan. Mezen, merels, roodborstjes, heggenmussen, grote bonte spechten... Eigenlijk zijn dat allemaal soorten die het, in deze tijd van het jaar, voornamelijk van insecten moeten hebben. Maar ze komen gretig van de pinda's en de vogelpindakaas eten.

Als ik op het grote balkon zit, bij de bloeiende lobelia's, de tijm en de goudsbloemen, dan valt het op hoe weinig daar rondvliegt. Ja, logisch, zul je denken, die vogels komen niet als jij er zit. Maar er zijn ook nauwelijks insecten. Ik ben al blij als ik, in een half uur tijd, één zweefvliegje zie.

Ja, ik heb wel meer gezien, in de afgelopen weken en best mooie beesten ook. De spectaculaire hoornaar, bijvoorbeeld, een honingbij, een enkele hommel, vanmiddag de eerste libelle en in mijn insectenhotel zijn de metselbijtjes weer wakker geworden uit hun winterslaap. Maar het is zo weinig dat ik zelfs blij was toen ik bladluizen in de goudsbloem zag.

Toeval is dat niet en het begint nu ook door te dringen tot de landelijke pers. Tussen de berichten over de kabinetsformatie, Donald Trump, aanslagen en rampen, las ik in de Volkskrant ook een bericht met de kop: 'Hoeveelheid insecten neemt wereldwijd drastisch af'.

'Volgens een overzichtsstudie die in 2014 verscheen in Science zijn de populaties van alle insecten en andere ongewervelde dieren de afgelopen veertig jaar wereldwijd met 45 procent geslonken. Voor vlinders en motten is dit 35 procent.'

Een Duits onderzoek, waarbij sinds 1989 op 88 plaatsen insecten werden geteld laat zien dat de teruggang enorm is. '...in 2014 werden in de insectenvallen - in gewicht uitgedrukt - bijna 80 procent minder vliegende insecten aangetroffen dan in 1995. (…) Zelfs in natuurgebieden waar de biologische diversiteit de laatste jaren was toegenomen, bleken de aantallen insecten gedaald.'

En dat is een zeer ernstig probleem: 'Insecten vervullen een belangrijke functie voor het leven op aarde. “Zonder insecten zou de mens er niet zijn”, zegt Marcel Dicke, hoogleraar entomologie aan de Wageningen Universiteit. “Van de insectensoorten die we kennen behoort slechts een half procent tot de beesten waarvan we last hebben. De andere 99,5 procent levert ons geen last maar voordeel op.”'

De oorzaak zijn wij en het is moeilijk om optimistisch te blijven, als je bedenkt hoever we achter de feiten aanlopen. Onderzoeksresultaten worden pas jaren later openbaar en voordat er maatregelen worden genomen zijn we weer jaren verder. Ik zal nog veel meer vogelvoer op mijn balkon moeten leggen...

Het volledige Volkskrantartikel is alleen toegankelijk voor abonnees, maar zie ook Het Laatste Nieuws: Zorgwekkend: aantal insecten in Europa drastisch gedaald 




De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van dit verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men



zondag 11 juni 2017

Nieuw ziekenhuis met te smalle deuren


Afgelopen week moest ik in het ziekenhuis zijn voor een controle. Het gaat goed met me, hoor, de bloedwaarden waren geruststellend, ik hoef ze pas over een jaar opnieuw te laten nakijken. Maar toch was er op het ziekenhuisbezoek wel wat aan te merken.

Het is een nieuw ziekenhuis, pas een paar jaar in gebruik en het is een kwartiertje rijden van ons huis. Prima, dus. Maar, omdat het wel een eind lopen is, van de parkeerplaats naar de afdeling, namen we voor mij een rolstoel. Die staan, als supermarktwagentjes aan elkaar geschakeld, klaar bij de ingang.

Kost een euro, maar die krijg je terug als je hem bij vertrek weer aan zijn soortgenoten koppelt, net als bij de boodschappenkarretjes. Het parkeren van de auto kostte ook een euro en die krijg je niet meer terug. Best vreemd dat een ziekenhuis parkeergeld vraagt.

Maar goed. Mijn vrouw duwde me het ziekenhuis binnen. Daar moesten we met de lift, een verdieping omhoog. De parkeergarage is op straatniveau, maar volgens de lift is dat niet de begane grond. Die is één verdieping hoger. Een enorme hal, waar mensen lopen, schoonmakers bezig zijn, bankjes staan en grote bloembakken.

Het is vanaf de lift niet al te ver naar de afdeling waar ik me moest melden. Daarvoor moet je een tamelijk smalle gang door en een dubbele deur. Ja, hoe leg ik dat goed uit ? Twee deuren die samen de gang afsluiten. Openslaande deuren. Halve deuren, die elkaar ontmoeten in het midden van de deuropening.

Vanuit mijn rolstoel kon ik er één opendoen. Maar toen bleek dat de doorgang net niet breed genoeg was. Mijn vrouw, die achter me liep, noch ik waren in staat om ook de tweede deur te openen. Gelukkig kwam er net iemand aan die naar buiten wilde. Na wat gehannes, en dankzij hulp van die toevallige passant, raakten we er doorheen.

Een parkeerplaats waar je als patiënt, die toch niet voor z'n lol naar zo'n ziekenhuis gaat, moet betalen. Een begane grond die dat niet is. Het zijn details waar je je over verbaast, maar uiteindelijk je schouders over ophaalt. Maar deuren die te smal zijn om een rolstoel door te laten en die je zonder hulp niet open krijgt. Wie bedenkt zoiets ?

Na het doktersbezoek herhaalde het tafereel zich. Ook nu raakten we alleen naar buiten dankzij de hulp van voorbijgangers. Heel merkwaardig. Het is maar goed dat de mens zo'n hulpvaardig wezen is...



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van dit verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men



zondag 4 juni 2017

Jonge spechten


In veel opzichten is de lente de mooiste tijd van het jaar. Na de sombere wintermaanden komt er weer blad aan de bomen, planten gaan bloeien, insecten komen te voorschijn en de vogels krijgen jongen. Maar door al dat groen zijn die vogels wel een stuk lastiger waar te nemen.

Zo dacht ik al een tijdje dat er jongen van de grote bonte specht in de buurt waren. Maar ik kreeg ze maar niet in beeld, tussen al dat weelderige eiken- en beukengroen.

Vanochtend vroeg meen ik ze weer te horen, in de bomen aan de overkant van de straat. Tsjik, tsjik, hun typische contactroepje. De eerste tijd, na het uitvliegen, worden de jongen nog door de ouders gevoerd. Die moeten dan wel weten waar hun kinderen uithangen en dat laten die dus voortdurend horen.

Ik vul de vogelpindakaas aan, op het balkon, ondertussen de bomen met een half oog in de gaten houdend. Ik verwacht niet ze te zullen zien. Wel komt er een roodborstje op de balkonrand zitten, terwijl ik daar nog bezig ben. En de merels, die de laatste maanden de voornaamste bezoekers van ons balkon zijn, laten ook niet lang op zich wachten.

Merels hebben een territorium dat ze verdedigen tegen andere merels, maar op het balkon komen zeker 4 of 5 verschillende individuen. Ze proberen elkaar wel te verjagen, maar er is er klaarblijkelijk niet één die zich de baas mag noemen.

Onder de bezoekers ook een vrouwtjesmerel met maar één oog. Vogels redden zich prima met een lichaamsdeel minder, zo blijkt, want dit vrouwtje vecht vrolijk mee met de andere merels. Sinds kort is ze haar staartveren ook nog verloren, maar dat lijkt haar niet minder strijdbaar te maken.

Terwijl ik dit zit te typen blijf ik de bomen aan de overkant in de gaten houden. Je weet immers maar nooit. En dit keer heb ik geluk. Daar zie ik ineens twee jonge spechten op een kale eikentak. Ze zitten wat op die tak om zich heen te kijken, pikken eens een beetje in de bast, hobbelen achter elkaar aan. Jonge vogels zijn vaak een beetje sullig. Het lijkt alsof ze het spechtenvak nog niet helemaal onder de knie hebben.

Even later landt er een specht op het balkon, ik kan het eerst niet goed zien maar, als de vogel naar de overkant van de straat vliegt en daar in een boom gaat zitten, zie ik dat het een volwassen vrouwtje is. Moeder komt kijken hoe het met de kinderen gaat.

Ja, de lente...

En de foto is ook gelukt...






De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men



zondag 28 mei 2017

Het is moeilijk bescheiden te blijven


Het is prachtig warm weer, ik lees net dat Greg Allman – van de legendarische Allman Brothers Band – overleden is en ik probeer me te verplaatsen naar vorige week zondag. Weken heb ik jullie aan je hoofd gezeurd over ons Werkgroep Eigen Werk jubileum optreden en nu moet ik toch vertellen hoe het gegaan is.

Nou het ging heel goed. Of in ieder geval zo goed dat iedereen er na afloop tevreden over was. Als muziekgroep speelden we heel acceptabel, er ging eigenlijk maar één liedje een beetje de mist in, de techniek werkte naar behoren en het publiek had er plezier in.

Er werd gelachen in de zaal, meegeklapt en -gezongen en af en toe klonk er een opmerking, of een kreet van bijval. Kortom: de sfeer was prima en hoewel er nog best wat mensen bij hadden gekund, de opkomst was zeker niet slecht.

Vooraf was er wel wat stress, natuurlijk. Voor mij was het maar afwachten of mijn lichaam het een beetje vol zou houden, of mijn verhalen over zouden komen en of ik niet teveel vergissingen zou maken. Maar dat viel allemaal dus best mee. Ik kreeg zelfs applaus toen ik, na afloop, de bar binnenkwam. Voor heel even kon ik me een echte artiest voelen.

De nacht na het optreden sliep ik slecht en de dagen er na liep ik een beetje verdwaasd en uitgewoond rond. Tevredenheid overheerste, natuurlijk, maar toen ik de geluidsopnamen binnenkreeg werd me duidelijk dat het nog wel beter had gekund. Het was dus niet heel moeilijk om bescheiden te blijven. Zo goed was het nu ook weer niet geweest.

Maar toen ik nog wat later de eerste filmopnamen zag viel het me weer mee. Als je het beeld erbij hebt ziet het er allemaal best leuk uit. We hebben met twee camera's opnamen gemaakt en het monteren is een enorme klus, dus het kan nog wel even duren voor de DVD verschijnt (grapje).

Zo word je na zo'n evenement een beetje heen en weer geslingerd tussen tevredenheid en twijfel. Je ervaart het zelf heel anders dan de toehoorders, je bent meer gericht op de foutjes en vergissingen, maar als iedereen er zo positief over is zal er toch ook wel iets goed zijn gegaan. Het is maar goed dat we dit niet elke week doen, dan zou je er grootheidswaan van krijgen, of een depressie.

Ondertussen pakken we het gewone leven weer op. De afgelopen maanden ben ik met weinig anders bezig geweest dan ons optreden, ik kwam nauwelijks de deur uit. Maar nu kan ik weer voorzichtig plannen maken. Misschien ook wel voor een tweede optreden. Volgend jaar is het 35 jaar geleden dat de WEW werd opgericht. Dus wie weet...?



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men



zondag 21 mei 2017

Vechten of vluchten


Men zegt dat ons lichaam, bij stress, in een vechten-of-vluchten-modus komt. Er is een bedreiging, of we denken dat er één is, en we reageren daar op door wild om ons heen te slaan of weg te rennen. Er is natuurlijk nog een derde mogelijkheid: niets doen en wachten of de bedreiging vanzelf weer weg gaat.

We hebben allemaal wel eens van dat soort momenten meegemaakt. Soms moet je echt even kordaat optreden, of zorgen dat je uit de weg komt. En soms ben je zo door de situatie overvallen, dat je even helemaal niet kunt reageren. En soms doe je geheel onnodig iets waarvan je achteraf denkt, waar was ik nou mee bezig ?

Het is uiteraard een reactie die uit lang vervlogen tijden stamt, toen wij als kwetsbare mensen ten prooi konden vallen aan gevaarlijke roofdieren. In het moderne leven is de vechten-of-vluchten-modus meestal niet echt handig en kan zo'n stressreactie voorkomen dat we, kalm en weloverwogen, doen wat nodig is.

Toch zit het vechten of vluchten bij ons ingebouwd, of we dat nu willen of niet. Bij sommige situaties steekt het ineens de kop op. Als je voor een zaal vol mensen muziek moet maken, of een verhaal vertellen, bijvoorbeeld. Ik ben zelf niet snel in paniek, maar dat is toch wel griezelig.

De eerste keer dat ik zoiets deed had ik letterlijk knikkende knieën. Van echte artiesten weet ik dat ze daar ook last van kunnen hebben. Er zijn er die een paar flinke borrels nemen, voor een optreden, om de zenuwen te bedwingen. Er zijn er die een vast ritueel volgen, of kotsend boven het toilet hangen.

Mijn ervaring is dat het went. Het blijft altijd spannend, maar op den duur krijg je er ervaring mee en ga je het leuk vinden. Zingen voor een volle zaal blijkt dan zelfs makkelijker, dan voor één aandachtige luisteraar.

Vroeger had ik daar geen weet van, maar er blijkt een manier te zijn om je vluchten-of-vechten-reactie om te zetten in een positief gevoel. In een BBC-programma werd laatst uitgelegd dat, in de hersenen, de gebieden die bij paniek actief zijn ongeveer dezelfde zijn als die actief zijn bij 'exitement'. De prettige spanning die je ervaart als je weet dat er iets leuks gaat gebeuren.

Proefpersonen die tegen zichzelf zeggen dat ze niet bang, of boos, zijn maar 'exited' – prettig gespannen, dus – presteren beter. Dat is iets om te onthouden voor vanavond, want het is best lang geleden dat ik er stond, voor zo'n volle zaal...


De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 14 mei 2017

De spechten zijn terug


Het zijn vermoeiende tijden. Er zijn mensen die muziek maken therapeutisch en ontspannend vinden, maar voor mij is het vooral inspannend en kost het veel energie. Het is ook leuk, hoor. Vooral als het een beetje lukt. Maar nu ons optreden steeds dichterbij komt en we de oefenfrequentie een beetje opgevoerd hebben, is het behoorlijk vermoeiend.

Tussen de repetities door doe ik dus niet al te veel, de laatste weken. Komt het wel mooi uit dat het voorjaar is, dat de bomen weer in blad komen en de vogels aan het broeden zijn. Dan is er wat leuks te zien als ik glazig uit het raam zit te staren.

Het kon me dus niet ontgaan dat de spechten weer terug zijn. Ik heb er in het verleden vaker over geschreven, de grote bonte spechten die op ons balkon van het vogelvoer komen eten. Ik heb er foto's van op mijn blog geplaatst en filmpjes op YouTube.

Ons huis staat tegenover een park met hoge bomen, ideaal voor spechten, maar de afgelopen winter kwamen ze niet op mijn balkon. Dat is wel anders geweest, misschien was er dit jaar veel voedsel voor ze te vinden in het park. Ik heb ook al in geen tijden meer een boomklever op mijn balkon gezien, een vogel die zo'n beetje van dezelfde voedselbronnen afhankelijk is als de specht.

Maar, hoewel de boomklevers nog steeds afwezig zijn, de spechten zijn helemaal terug. Gisteren zagen we er drie tegelijk, twee aan de overkant in de bomen, een op balkon aan de pinda's. Ik denk dat het er zelfs vier zijn, twee paar. En ik denk dat ze jongen hebben want ze vliegen weg met de snavel vol vogelpindakaas.

Dus als het een beetje meezit vliegen eerdaags de jonge spechten ons ook weer om de oren...

Voor wie het nog eens wil zien: 
Eén van mijn YouTube-filmpjes met boomklever en specht 

En een oud blogje met wat spechtenfoto's 

En voor wie nog niet wist dat er een optreden aankwam: de blogjes van de afgelopen weken...



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men