zondag 10 november 2019

Darwin en Dickens


Het zal wel een afwijking van me zijn, maar ik vind het prettig om meerdere boeken tegelijk te lezen. Vooral als het dikke pillen zijn, dan is het wel lekker om iets ter afwisseling te hebben.

Ik ben nu net begonnen aan twee stevige e-books, 'The Life And Adventures Of Nicholas Nickleby', van Charles Dickens van 782 bladzijden, en 'Journal Of Researches Into The Natural History And Geology Of The Various Countries Visited By H.M.S. Beagle', ook wel bekend als 'The Voyage Of The Beagle' van Charles Darwin 540 bladzijden dik.

Beide auteurs heten Charles, hun achternamen beginnen met een D en ze zijn wereldberoemd geworden. Darwins reisverslag verscheen in 1839, Nicholas Nickleby werd in 1838 en '39 gepubliceerd, als feuilleton. Darwin was 3 jaar ouder dan Dickens, maar maakte zijn aantekeningen een aantal jaren voor het uitgewerkte verslag gedrukt werd. Het zijn boeken van twintigers en het zou me niet verbazen als ze elkaars werk gelezen hadden.

Van Dickens is het het derde boek dat ik lees en ook het derde dat hij schreef. Ik ben er nog maar net in begonnen, maar ik weet wel ongeveer wat ik verwachten kan. Schilderachtige personages, schurken en helden, een tamelijk naïeve hoofdpersoon en een goede afloop, met tussendoor wat maatschappijkritiek, spanning en sensatie.

Darwin heeft een heel andere reputatie, over zijn belangrijkste werk, 'On the Origin of Species by Means of Natural Selection, or the Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life', wordt nog steeds verhit gediscussieerd. Dat boek heb ik ook als e-book gedownload, maar ik heb er nog niet aan durven beginnen.

'The Voyage Of The Beagle' schreef hij lang voor hij, in 'The Origin Of Species', zijn befaamde evolutietheorie formuleerde, het leek me lichtere kost. Beide boeken zijn, hoewel 180 jaar oud, trouwens heel prettig en vlot te lezen. Dat is het grote verschil tussen Engelse en Nederlandse literatuur.

Omdat wij elke 20 jaar de spelling veranderen is onze 19e eeuwse literatuur taaie kost. Bij de Engelsen is de schrijfwijze al eeuwen hetzelfde, dat heeft tot gevolg dat wat je schrijft vaak weinig meer te maken heeft met hoe je de woorden uitspreekt, maar het enorme voordeel is dat boeken van lang geleden nog prima te lezen zijn.

Darwin belandde een beetje bij toeval op de HMS Beagle. Het schip werd door de Engelse marine uitgestuurd om de kust van Zuid-Amerika in kaart te brengen en het leek de kapitein, Robert FitzRoy, een goed idee om een geoloog en natuurkenner mee te nemen. Darwin kreeg de plek, maar moest zelf zijn reis bekostigen, het geld kreeg hij uiteindelijk van zijn vader.

In de eerste paar hoofdstukken beschrijft hij de overtocht, via de Kaapverdische eilanden, naar Brazilië. Daarna zakt het schip af naar Vuurland en de Falklandeilanden. Als het schip in de haven ligt maakt hij uitstapjes in het tropisch regenwoud en op de pampa. Hij verzamelt en beschrijft allerlei dieren, maakt notities over de vegetatie en de geologie van het land, denkt na over de invloed van het klimaat en wat dat betekent voor de lokale bevolking.

Het is opvallend dat hij geen woord loslaat over de bemanning van het schip. In de inleiding bedankt hij ze voor hun medewerking, maar daar moeten we het meedoen. Je zou zeggen dat hij misschien alleen belangstelling heeft voor de natuur, maar hij vertelt wel over ontmoetingen met gaucho's, veeboeren en slaven, dus hij heeft ook wel oog voor de mensen onderweg.

Over die gaucho's, de Zuid-Amerikaanse cowboys, schrijft hij, bijvoorbeeld, dat ze er vervaarlijk uitzien, met hun grote snorren, krullende, zwarte haren en lange messen. Maar ook dat ze uiterst beleefd zijn, hem keer op keer iets te drinken aanbieden en dat hij er niet aan twijfelt dat ze hem, mocht hij ruzie met ze krijgen, zonder pardon de keel af zullen snijden.

Over de veeboeren op de pampa van Uruguay merkt hij op dat ze zeer gastvrij zijn en je in hun huis opnemen, een kamer voor je ontruimen, de maaltijd met je delen, maar geen woord met je wisselen. Hij was voordien ook in Zuid-Afrika geweest, waar de boeren net zo gastvrij waren, maar daar vroegen ze je het hemd van je lijf. Hij wijt het verschil aan hun Spaanse, respectievelijk Nederlandse, herkomst.

Het is kortom heerlijk leesvoer. Al moet je er wel een beetje tegen kunnen dat het bestuderen van dieren, in de 19e eeuw, gepaard ging met veel doodschieten en nogal ruwe experimenten op de slachtoffers die levend gevangen werden.

Bij vuurvliegjes vindt hij op die manier uit dat hun licht feller gaat schijnen als je met een naald in ze prikt. En dat hun licht nog een dag blijft gloeien nadat je ze onthoofd hebt. Dingen die je nu niet direct thuis wil herhalen. Maar dat was normaal in die tijd.

Voorlopig ben ik met deze boeken nog wel even onder de pannen. Het kan best zijn dat ik er nog een derde boek bij ga lezen. Maar dat is mijn afwijking.



Darwin en Dickens zijn gratis te downloaden bij het Project Gutenberg .



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige  verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 3 november 2019

Nog eens een duik in het archief


Is Trump nog president ? Maken de Britten nog deel uit van de EU ? Dan kan ik nog wel eens in mijn blogarchieven spitten.

Soms schrijf ik een stukje en dan denk ik: daar moet ik later nog eens op terugkomen. Meestal vergeet ik dat dan, maar sommige onderwerpen komen inderdaad regelmatig terug. In november 2011 schreef ik bijvoorbeeld over de Top 2000 van Radio 2. 

'We weten er helemaal niets van ! We zitten met z’n allen door een piepklein gaatje naar een enorme oceaan van muziek te luisteren, pikken er willekeurig iets uit en zeggen dan: dit is de mooiste.
Van de honderden talen, waarin op aarde liedjes gezongen worden, komen er maar een handjevol voor in de top 2000. Van de duizenden jaren dat er al muziek gemaakt wordt, worden alleen de laatste paar decennia bestreken door de ranglijst ‘aller tijden’…'

Aan dat probleem zijn we momenteel iets aan het doen met de Top 200.000 op Facebook. Ruim 28.000 liedjes hebben we inmiddels in de lijst en hij groeit nog dagelijks.

Een ander thema is de ongelijkheid in de wereld. In 2011 had ik een blog over de Amerikaanse droom, die volgens mij een nachtmerrie was. 

'In Groot-Brittannië is een onderzoek gedaan naar de invloed van topsalarissen op de economie, meldde het BBC-nieuws. Een van de uitkomsten was dat de salarissen van topmanagers, de afgelopen 30 jaar, zijn gestegen met 4000%. Het gemiddelde loon van de overige werknemers is in die periode met 300% omhoog gegaan. (…) 
Men voorspelt dat het niet lang meer zal duren of de verschillen in inkomens, tussen de dikbetaalde top en de onderkant van de samenleving, zijn weer net zo groot als in de 19e eeuw.'

In november 2012 ging het over spelletjes, op internet en uit de tijd dat dat nog niet uitgevonden was. Ik doe niet aan spelletjes 

'Vroeger, in de goeie ouwe tijd, kinderen, was dat wel anders. Thuis speelden we allerlei spellen, van Stratego en Schaken, tot Pim, Pam en Pet. We hebben ook veel gedobbeld en gekaart en ik durf best te beweren dat ik op een zeker moment een heel redelijke klaverjasser was.'

In november 2013 had ik het over het einde der tijden, een evenement dat zo populair is dat het elk jaar wel een paar keer aangekondigd wordt. Om één of andere reden is het tot op heden telkens afgelast.

De aanleiding in 2013 was de ramp met de kernreactor in het Japanse Fukushima van twee jaar eerder.

'Het gevaar zit hem in het verwijderen van de brandstofstaven uit de beschadigde kernreactor. Als dat fout gaat kan er een radioactieve uitstroom ontstaan, waar we voorlopig nog niet klaar mee zijn. (...)
Statistisch gezien is het niet waarschijnlijk dat dit doemscenario waarheid wordt. Alle vorige voorspellingen, dat de wereld zou vergaan, zijn immers niet uitgekomen. Maar je weet maar nooit. Resultaten uit het verleden zijn geen garanties voor de toekomst.'

Die opruimingsactie hebben we voorlopig overleefd. Maar ik lees bij Wikipedia dat er na de ramp wel 20 tot 50 keer zoveel gevallen van schildklierkanker zijn gemeld, in de omgeving van de centrale, dan wat normaal zou zijn. Voor die mensen is de ramp nog niet voorbij.


De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 en deel 9 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men




zondag 27 oktober 2019

Uit het blog-archief


Ik weet het niet meer precies, maar het zal toch al een jaar of 20 zijn dat ik wekelijks een verhaaltje en een strip de wereld in stuur. Eerst was dat alleen naar vrienden en bekenden, later ook op het Volkskrantblog en mijn eigen stripblog. Alleen op dat blog staan al meer dan 800 afleveringen.

Dat heeft ruim 270.000 bezoekers opgeleverd, die vast niet allemaal even uitgebreid de verhalen en tekeningen bekeken hebben. Een aantal heeft wel de moeite genomen om een reactie achter te laten. Alleen kan ik bij Blogger niet zien hoeveel dat er waren, alleen de laatste 1000 worden in het reactie-overzicht weergegeven. Dat gaat terug tot 2015 en ik begon met het blog in 2011.

De afzonderlijke verhalen – en reacties – zijn wel terug te vinden in het blogarchief. Waar had ik het, bijvoorbeeld, over in oktober 2011 ? Over Nederland als belastingparadijs, zie ik: 

'Via ons land wordt 8000 miljard gesluisd zonder dat de fiscus er een vinger naar uitsteekt. Ons kabinet bezuinigt liever op allerlei sociale regelingen, culturele subsidies, natuur en milieu.'

Er is misschien wel iets veranderd, sindsdien, maar niet heel veel.

In oktober 2012 had ik het over wielrenner Lance Armstrong die zijn 7 overwinningen in de Tour de France in moest leveren, wegens dopinggebruik. Dat vond ik vreemd. In andere sporten wordt toch ook niet achteraf de uitslag veranderd ?

'Als een voetbalscheidsrechter een buitenspeldoelpunt goedkeurt blijft het gelden, ook al kan iedereen op tv zien dat hij een fout heeft gemaakt. Er zijn beroemde voorbeelden van dergelijke omstreden doelpunten, maar nooit wordt er na afloop aan de uitslagen van de wedstrijden gemorreld.'

Inmiddels hebben we de V.A.R., de videoscheidsrechter, die dit soort gevallen probeert te voorkomen. Maar als die het fout ziet...

In oktober 2013 schreef ik over EddieLang, een van de eerste jazzgitaristen. Hij werd in 1902 geboren en overleed in 1932, bij een operatie aan zijn stembanden. Lang had gehoopt daarna ook opnamen te kunnen maken als zanger. Nu kennen we hem als begeleider van andere vocalisten zoals:

'...Louis Armstrong, Bing Crosby, Bessie Smith, Lonnie Johnson en vele anderen. De muziek die zij maakten noemen we nu classic blues, oude stijl jazz, of soms ook wel dixieland. Door sommigen wordt er wat op neergekeken, maar de complexiteit ervan moet niet onderschat worden. Bovendien is het over het algemeen opgewekte muziek, bedoeld om op te dansen en vrolijk van te worden.'

In oktober 2014 schreef ik: 'Minder vlees eten, goed voor dier, planeet en mens.' Compleet met recept:

'Snij een kilootje geschilde aardappels in blokjes. Doe die met twee, ook in stukjes gesneden, winterwortelen in een ruime pan. Een flesje bier erbij en twee vegetarische kruidenbouillonblokjes. Zet op een matig vuurtje.

Terwijl de aardappels en wortelen aan de kook komen pel je een paar uien en een paar teentjes knoflook. Die versnipperen en in de pan doen.
Snij een halve komkommer, een flinke tomaat en een halve paprika in blokjes en doe die er ook bij. Alles rustig laten garen, af en toe omroeren om aanzetten te voorkomen.'

Ik at daar dan wel een gekookt eitje bij.



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 en deel 9 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men



zondag 20 oktober 2019

De Boerenoorlog... eh... protesten


Woensdagochtend werden we gewekt door getoeter en motorgeronk veroorzaakt door boze boeren die, met hun tractoren, op weg waren naar Den Haag. Eerst gingen ze even langs bij het RIVM in Bilthoven, om te protesteren tegen de wetenschappers die het stikstofgehalte in de atmosfeer meten. En daarbij kwamen ze voorbij Soestdijk.

Logisch dat die boeren boos zijn, hoor ik om me heen zeggen. En ik begrijp het ook wel, maar doorgaan op de oude weg is ook geen optie. We zijn gewend om steeds maar te groeien en steeds efficiënter te werken maar, in de agrarische sector, leidt dat tot grote schade aan de natuur.

Wijze mensen roepen al decennia dat we zo niet door kunnen gaan en nu begint dat een algemeen gevoel te worden. Als er duizenden demonstranten protesteren, voor een beter klimaatbeleid, kondigt de politiek dus maatregelen aan en als er vervolgens boeren boos worden, worden die maatregelen weer teruggedraaid. Logisch en jammer, want het schiet niet op, maar in ieder geval goed dat het milieu nu zo in de belangstelling staat.

Toevallig ben ik momenteel aan het lezen in een boekje over de Boerenoorlog, in Zuid-Afrika rond 1900, geschreven door Arthur Conan Doyle. De schrijver, onsterfelijk geworden door zijn romans en verhalen over Sherlock Holmes, vond dat hij iets recht moest zetten.

In de wereldopinie kwamen de Britten er namelijk slecht vanaf en werden de Boeren, afstammelingen van Nederlandse kolonisten, afgeschilderd als moedige vrijheidsstrijders. Conan Doyle legt uit dat het niet de Britten waren die op oorlog aanstuurden, dat zij er ook geen voordeel bij hadden en dus niet het etiket van onderdrukkende imperialisten verdienden.

In zijn voorwoord schrijft hij, dat het zijn bedoeling is, om exemplaren van zijn boekje naar elke buitenlandse krant en elke ambassade te sturen. Het beeld dat de boze boeren opriepen moest bijgesteld worden.

Dat is niet best gelukt. Ruim 60 jaar later zat ik op de lagere school en daar leerde ik Zuid-Afrikaanse liedjes, waarin de Engelsen als 'rooinekken' voorbij kwamen die 'verergd' moesten worden. 'Hoera, vir die Boer, hoera !'

Dat alles heeft de Zuid-Afrikaanse Boeren niet geholpen. Ze verloren de oorlog en heel Zuid-Afrika kwam onder Brits gezag. Het heeft nog decennia geduurd voordat het land zelfstandig werd.

Dat zelfstandige Zuid-Afrika raakte zijn populariteit, na de jaren '60 van de vorige eeuw, helemaal kwijt door de politiek van apartheid, de strikte scheiding van rassen. Daarbij denken wij aan blanken tegenover zwarten. Het merkwaardige is dat Conan Doyle ook over rassen schrijft, maar hij bedoelt daarmee Britten en andere Europeanen – ze werden toen 'uitlanders' genoemd – tegenover Hollanders, of in dit geval hun afstammelingen, de Boeren.

Die Boeren dachten toen ook al dat ze een volk apart waren, dat een bijzondere voorkeursbehandeling verdiende. Conan Doyle pleit voor een gelijke behandeling van de rassen, maar schrijft dan: 'alle blanken zijn gelijk'. Over de rechten van de oorspronkelijk bevolking heeft hij niet zoveel te melden.

Ik weet niet of ik nu optimistisch moet zijn, vanwege het groeiende milieubewustzijn. In de krant las ik dat het kabinet zelfs minder vakantievluchten wil vanaf Schiphol. Mooi ! Maar aan de andere kant... als ik het wankelmoedige beleid zie en dan zo'n boekje over Zuid-Afrika lees. Van racisme zijn we 100 later ook nog niet verlost...

Het boek van Conan Doyle 'The War in South Africa: Its Cause and Conduct' is gratis te downloaden bij het Gutenberg Project. Het is grappig om te zien dat op Wikipedia nog steeds partij gekozen wordt, als het om de Boerenoorlog gaat. De Nederlandse versie is daarbij kritisch ten opzichte van de Britten, terwijl bij de Engelstaligen de Boeren de schuld krijgen.

Op seniorplaza staat de hele tekst van het Zuid-Afrikaanse lied Bobbejaan Klim Die Berg, dat wij op school leerden.



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 en deel 9 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men






zondag 13 oktober 2019

Een wollen muts, een kameel en een rivier


Ik had een merkwaardige droom afgelopen week. Ik droomde dat ik naar kantoorboekhandel Immerzeel ging, om enveloppen te kopen. Mijn, wat oudere, mededorpsbewoners weten onmiddellijk waar ik het over heb. Dat apart uitziende winkeltje, op een hoek aan de hoofdstraat, dat van buiten helemaal bekleed is met zwarte en donkergele tegels. Immerzeel was decennia lang een begrip, maar is er al weer jaren weg. In het pandje zit nu een meubelzaak.

Ik zette mijn fiets aan de overkant van de straat, op een parkeerplaats die er in werkelijkheid helemaal niet is. Maar ja, droom, hè. In de winkel stond een aantal mensen bij de kassa. Eén ervan, een donkere jongeman, begroette me met een lach. Die zal ik dan wel kennen, dacht ik en ik gaf hem een hand.

Ik liep verder de winkel in naar een stelling vol enveloppen. Er waren allerlei formaten, grote, kleine, oude giro-enveloppen, zelfs enveloppen die al gebruikt waren, met de inhoud er nog in. Maar de soort die ik nodig had zag ik niet.

Mijn blik dwaalde af naar een raam achterin de winkel. In werkelijkheid was er geen raam, natuurlijk, en het uitzicht was er in het echt ook niet. Dat was anders heel mooi in mijn droom. Een woest begroeid duinlandschap, met wuivend gras, verspreid staande struiken en boompjes, waar een grote groep vogels boven vloog.

Ik ging de winkel weer uit om mijn fiets op te halen. Als ik een stukje doorrij en een zijweg insla, moet ik bij dat duinlandschap komen, dacht ik. Onderweg naar mijn fiets kwam ik een man tegen met een hond, een oude grijze poedel, daarna een andere man met een kameel. Vreemde details kun je soms dromen. Heb ik al gezegd dat ik een grote muts op had, met een onregelmatig patroon van witte en grijze wol ?

Ik stapte op de fiets en reed een stukje langs de hoofdweg. Toen er een opening tussen de huizen kwam verwachtte ik het duinlandschap te zien, maar ik zag, in plaats daarvan, een rivier met een binnenvaartschip.

Dat kan helemaal niet, dacht ik in mijn droom. Alsof de rest van het verhaal nog best geloofwaardig was geweest. Als dit de Eem was, de rivier niet ver van Soestdijk, dan stroomt hij ineens op de verkeerde plaats. En nu moest ik niet alleen een zijweg vinden, maar ook een brug.

Zover kwam het niet. De weg kwam uit op een andere, waar van links een wit bestelbusje kwam aangeraasd. De chauffeur stuurde teveel naar rechts, raakte een hek dat in een sloot aan de kant van de weg belandde. Ik moet nog goed uitkijken ook, droomde ik, straks rijden ze me van de sokken.

Ik bereikte de overkant van de weg, zonder kleerscheuren en belandde op de parkeerplaats van een supermarkt. Geen duinlandschap of rivier te zien. Daarna werd ik wakker. 

De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Stripman zelf. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 en deel 9 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men






zondag 6 oktober 2019

Een passieve sportliefhebber


Mooie zonsopkomst vanochtend, met vlammend rode wolken. (Zie mijn foto's op Twitter.) Gelukkig was ik weer net op tijd wakker en moest ik erg nodig naar de WC. Dat is één van de voordelen van het ouder worden, ik heb het afgelopen jaar geen zonsopkomst gemist.

Dat was vroeger wel anders. Toen sliep ik regelmatig een gat in de dag. Maar toen was ik de rest van de dag ook een stuk actiever. Nu spendeer ik meer tijd voor de TV om te zien hoe andere mensen actief bezig zijn. Ik ben nu een passieve sportliefhebber.

Gisterenavond, rond middernacht eigenlijk, heb ik zelfs het eerste deel van de marathon gezien, die door de mannen gelopen werd in het snikhete Qatar. Volgens de commentatoren was het niet zo warm als eerder, bij de vrouwenwedstrijd, toen een groot deel van de deelneemsters uitgeput weggedragen moest worden, maar ook nu werd er gretig gebruik gemaakt van sponzen en waterflesjes.

Ik heb geen idee wie er gewonnen heeft, toen ik in slaap viel lag er een groepje van vier op kop, een Keniaan, een Zuid-Afrikaan, een Ethiopiër en een loper uit Eritrea, geloof ik.

Even checken... Ik zie dat de Ethiopiër Desisa gewonnen heeft, gevolgd door zijn landgenoot Geremew en de Keniaan Kipruto. De Eritreër is teruggezakt naar de zesde plaats. Verrassend is de vierde plaats van de blanke Brit Callum Hawkins. Die lag bij de 20ste kilometer nog een halve minuut achterop. De winnende tijd, 2 uur 10 minuten en 40 seconden, is niet bijzonder snel, maar dat is niet vreemd met die hitte.

Eerder zagen wij, de passieve sportliefhebbers, onze eigen Sifan Hassan goud winnen op de 1500 meter. Ze deed dat met overmacht. Deze keer liep ze geen afwachtende race, zoals bij haar eerdere overwinning op de 10 kilometer, maar nam ze na één ronde al de leiding.

Ja, als Sifan niet als kind naar ons land gevlucht was, dan hadden we mooi met lege handen gestaan. De andere Nederlandse atleten hebben natuurlijk ook hun best gedaan, ze haalden hier en daar zelfs finaleplaatsen, maar winnen, daar hadden we Sifan voor nodig.

Jammer dat ze te maken kreeg met een schorsing die haar coach, Alberto Salazar, opgelegd kreeg door de antidoping-autoriteiten. Hij heeft wat bochten afgesneden, naar het schijnt, en mag nu vier jaar niet meedoen.

De Volkskrant schrijft dat Hassan uit woede om die schorsing en de vragen die haar daarna gesteld werden, zo'n aanvallende 1500 meter liep. Heeft ze zelf ooit de regels overtreden ? Het lijkt niet waarschijnlijk. Er is ook geen andere atleet, die bij Salazar trainde, ooit op doping betrapt.

Er is kortom geen reden om niet blij en trots te zijn bij de overwinningen van Sifan Hassan. We mogen dankbaar zijn dat er af en toe zo'n toptalent naar ons land vlucht. Wie weet hoeveel we er bij de grens al weggestuurd hebben ?

Als sportliefhebbers mogen we passief genieten, de vluchtelingen zouden we wel wat actiever mogen beschermen.



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 en deel 8 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men





zondag 29 september 2019

Een sportieve achtbaan


De afgelopen dagen waren een sportieve achtbaan. De Nederlandse sporters haalden successen en belandden in diepe dalen, om daarna weer te zegevieren.

Ik heb niet alle sport gevolgd, ik kijk vrijwel geen voetbal meer tegenwoordig, maar aan de wereldkampioen-schappen voor wielrennen, in het Engelse Harrogate en het WK atletiek in Doha, de hoofdstad van Qatar, had ik ruim voldoende.

De wielrenners zijn de hele week al bezig, verdeeld over verschillende categorieën. Bij het tijdrijden was er voor het eerst een estafette voor mannen en vrouwen. Een leuk onderdeel, waarbij eerst een team van drie mannen het parcours aflegde en daarna drie vrouwen het overnamen. De gezamenlijke tijd was bepalend voor de einduitslag. En Nederland won. Een mooi begin van de week.

Daarna kwamen er wedstrijden voor jongens en meisjes en mannen en vrouwen en onze vaderlandse vertegenwoordigers haalden hier en daar medailles. Heel mooi, maar het leek nog mooier te worden toen op vrijdag, bij de jongemannen tot 23 jaar, de Nederlander Nils Eekhoff als eerste de finish passeerde.

Eekhof had het niet gemakkelijk gehad. Het regende, de weg was glad, hij was gevallen, weer opgestaan en leek lange tijd kansloos voor een ereplaats. Pas in de laatste kilometer wist hij, met een klein groepje renners, aansluiting te vinden bij de koplopers. In een lange sprint bleef onze held uiteindelijk de rest voor. Hoera, we waren kampioen !

Maar de huldiging liet daarna erg lang op zich wachten. We zagen beelden van Eekhoff, in zijn eentje, in een tent. We zagen een andere Nederlander wat sip wegrijden. Toen kwam het nieuws dat een Italiaan de titel kreeg, Eekhoff was gediskwalificeerd omdat hij, na zijn valpartij, achter de volgauto had gestayerd.

Verbijstering alom, ook bij de Belgische commentatoren. Die begrepen niet wat er aan de hand was. Ja, het zal best dat de gevallen Nederlander door de ploegwagen weer op gang was gebracht, maar dat is heel gewoon in de koers.

Op de website van de Vlaamse TV staat een hele reeks reacties, van renners en andere betrokkenen, die niet begrijpen hoe men Eekhoff zijn overwinning heeft kunnen afpakken. Ik weet niet of de Nederlandse pers zich er zo druk over maakte. In de Volkskrant bleef het bij een klein berichtje.

Maar goed. Op zaterdag was de wegwedstrijd voor de dames en Nederland was favoriet. Al jaren horen onze rensters tot de wereldtop. Marianne Vos, die al meerdere keren kampioen was, op de weg, op de baan en bij het veldrijden, zou nu misschien opnieuw toeslaan.

Het liep iets anders. Op één van de eerste heuvels ging een andere landgenote in de aanval. Met nog ruim 100 kilometer te gaan kwam Annemiek van Vleuten alleen op kop. Zoiets gebeurt wel vaker en een kenner denkt dan: De afstand is veel te groot, die wordt wel weer ingehaald door de rest.

Maar van Vleuten liep langzaam verder uit. Eerst naar een minuut en terwijl achter haar het peloton uiteen viel werd het, op het plaatselijke circuit, zelfs twee minuten. Ze zwaaide naar de camera en ging met een grote glimlach over de eindstreep. Een andere Nederlandse, Anna Van der Breggen, werd tweede.

En toen moesten de eerste finales bij het atletieken nog beginnen ! En ook daar was er op zaterdag een groot succes voor ons land. Sifan Hassan won met een geweldige eindsprint de 10 kilometer.

Kan het nog mooier worden ? Nou, vandaag is de finale van de 100 meter sprint en wie weet hoe ver Dafne Schippers gaat komen ? Bij het wielrennen is er de wegrit van de mannen en 'we' hebben een grote kanshebber met Mathieu van der Poel.

Maar laten we niet overmoedig worden. Van der Poel is een jonge knaap, die pas voor het eerst aan een WK meedoet. En Schippers is op de weg terug, na een paar mindere jaren. Ook als zij niet winnen hebben onze landgenoten het al heel goed gedaan.  



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men