zondag 21 mei 2017

Vechten of vluchten


Men zegt dat ons lichaam, bij stress, in een vechten-of-vluchten-modus komt. Er is een bedreiging, of we denken dat er één is, en we reageren daar op door wild om ons heen te slaan of weg te rennen. Er is natuurlijk nog een derde mogelijkheid: niets doen en wachten of de bedreiging vanzelf weer weg gaat.

We hebben allemaal wel eens van dat soort momenten meegemaakt. Soms moet je echt even kordaat optreden, of zorgen dat je uit de weg komt. En soms ben je zo door de situatie overvallen, dat je even helemaal niet kunt reageren. En soms doe je geheel onnodig iets waarvan je achteraf denkt, waar was ik nou mee bezig ?

Het is uiteraard een reactie die uit lang vervlogen tijden stamt, toen wij als kwetsbare mensen ten prooi konden vallen aan gevaarlijke roofdieren. In het moderne leven is de vechten-of-vluchten-modus meestal niet echt handig en kan zo'n stressreactie voorkomen dat we, kalm en weloverwogen, doen wat nodig is.

Toch zit het vechten of vluchten bij ons ingebouwd, of we dat nu willen of niet. Bij sommige situaties steekt het ineens de kop op. Als je voor een zaal vol mensen muziek moet maken, of een verhaal vertellen, bijvoorbeeld. Ik ben zelf niet snel in paniek, maar dat is toch wel griezelig.

De eerste keer dat ik zoiets deed had ik letterlijk knikkende knieën. Van echte artiesten weet ik dat ze daar ook last van kunnen hebben. Er zijn er die een paar flinke borrels nemen, voor een optreden, om de zenuwen te bedwingen. Er zijn er die een vast ritueel volgen, of kotsend boven het toilet hangen.

Mijn ervaring is dat het went. Het blijft altijd spannend, maar op den duur krijg je er ervaring mee en ga je het leuk vinden. Zingen voor een volle zaal blijkt dan zelfs makkelijker, dan voor één aandachtige luisteraar.

Vroeger had ik daar geen weet van, maar er blijkt een manier te zijn om je vluchten-of-vechten-reactie om te zetten in een positief gevoel. In een BBC-programma werd laatst uitgelegd dat, in de hersenen, de gebieden die bij paniek actief zijn ongeveer dezelfde zijn als die actief zijn bij 'exitement'. De prettige spanning die je ervaart als je weet dat er iets leuks gaat gebeuren.

Proefpersonen die tegen zichzelf zeggen dat ze niet bang, of boos, zijn maar 'exited' – prettig gespannen, dus – presteren beter. Dat is iets om te onthouden voor vanavond, want het is best lang geleden dat ik er stond, voor zo'n volle zaal...


De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 14 mei 2017

De spechten zijn terug


Het zijn vermoeiende tijden. Er zijn mensen die muziek maken therapeutisch en ontspannend vinden, maar voor mij is het vooral inspannend en kost het veel energie. Het is ook leuk, hoor. Vooral als het een beetje lukt. Maar nu ons optreden steeds dichterbij komt en we de oefenfrequentie een beetje opgevoerd hebben, is het behoorlijk vermoeiend.

Tussen de repetities door doe ik dus niet al te veel, de laatste weken. Komt het wel mooi uit dat het voorjaar is, dat de bomen weer in blad komen en de vogels aan het broeden zijn. Dan is er wat leuks te zien als ik glazig uit het raam zit te staren.

Het kon me dus niet ontgaan dat de spechten weer terug zijn. Ik heb er in het verleden vaker over geschreven, de grote bonte spechten die op ons balkon van het vogelvoer komen eten. Ik heb er foto's van op mijn blog geplaatst en filmpjes op YouTube.

Ons huis staat tegenover een park met hoge bomen, ideaal voor spechten, maar de afgelopen winter kwamen ze niet op mijn balkon. Dat is wel anders geweest, misschien was er dit jaar veel voedsel voor ze te vinden in het park. Ik heb ook al in geen tijden meer een boomklever op mijn balkon gezien, een vogel die zo'n beetje van dezelfde voedselbronnen afhankelijk is als de specht.

Maar, hoewel de boomklevers nog steeds afwezig zijn, de spechten zijn helemaal terug. Gisteren zagen we er drie tegelijk, twee aan de overkant in de bomen, een op balkon aan de pinda's. Ik denk dat het er zelfs vier zijn, twee paar. En ik denk dat ze jongen hebben want ze vliegen weg met de snavel vol vogelpindakaas.

Dus als het een beetje meezit vliegen eerdaags de jonge spechten ons ook weer om de oren...

Voor wie het nog eens wil zien: 
Eén van mijn YouTube-filmpjes met boomklever en specht 

En een oud blogje met wat spechtenfoto's 

En voor wie nog niet wist dat er een optreden aankwam: de blogjes van de afgelopen weken...



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men




zondag 7 mei 2017

Wat is vrijheid ?


In een TV-reportage over de viering van Bevrijdingsdag werd, aan een aantal mensen uit het publiek, gevraagd wat voor hen vrijheid was. De antwoorden waren voorspelbaar. Kunnen doen en zeggen wat je wil, in vrijheid kunnen leven enzovoort.

Ja, vrijheid is kunnen doen en laten wat je wil. Maar niet zonder grenzen. Grenzeloze vrijheid is wat de nare types van een website als Geen Stijl tentoon spreiden. Die denken dat vrijheid betekent dat je iedereen die er anders uitziet, van een ander geslacht is, een ander geloof, andere ideeën of voorkeuren heeft, grenzeloos mag beledigen en bedreigen. Dat lijkt me niet de vrijheid waar onze oorlogshelden voor gestorven zijn.

150 bekende en minder bekende vrouwen riepen, in een open brief, bedrijven op om niet meer te adverteren op Geen Stijl. Maar als je de vrijheid neemt om te zeggen dat het onbeschofte horken zijn en hun website een riool, dan worden ze daar boos om. Hun vrijheid is eenrichtingsverkeer. En aangezien elke onwelgevallige opmerking beantwoord wordt met een scheldkanonnade is een gesprek daarover niet mogelijk.

Vrijheid zou met mate genoten moeten worden, rekening houdend met het welzijn en de vrijheid van anderen. En niet alleen van mensen, maar ook dieren en planten en de rest van de planeet, denk ik er dan achteraan.

In toespraken, van politici en bestuurders, werd er een dag eerder, bij de dodenherdenking, op gewezen dat anderen voor onze vrijheid gevochten hebben. En er voor zijn gestorven. Daar heb ik dan ook mijn bedenkingen bij.

De gesneuvelde soldaten werden door politici en bestuurders de oorlog in gestuurd. Er zullen er bij zijn geweest die daar enthousiast mee instemden, maar anderen zullen er weinig zin in hebben gehad. Op dienstweigeren en desertie stonden zware straffen, dus een alternatief was er niet.

Dat militairen niet altijd zin hebben om voor onze vrijheid te vechten bleek tijdens de balkanoorlog. Toevallig sprak ik toen een beroepsmilitair die mogelijk uitgezonden zou worden voor een VN-missie. Die zag zijn rustige leventje in gevaar komen. Hij wilde helemaal niet uitgezonden worden. Hij bleef liever thuis, en beetje oefenen, het materieel poetsen in de kazerne en 's avonds lekker op de bank bij vrouw en kinderen.

Geef hem eens ongelijk. Maar ja, die vrijheid werd hem niet gegund...



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men




zondag 30 april 2017

Koninginnedag ? Nee, een heel gewone zondag


Het is zondagochtend, de zon schijnt, het is 30 april... Koninginnedag ! Maar nee, dat was vroeger. Ik heb van de week al de vrijwilligers van Artishock bezig gezien met het opruimen van de restanten van Koningsdag. Dus vandaag een heel gewone zondag, waarop ik een beetje zit bij te komen van de vorige WEW-repetitie.

Het is mooi weer, ik heb net als elke ochtend, wat nieuw voer neergelegd in het voederhuisje op balkon. De mezen en merels vliegen al af en aan. En ik zie net dat de eerste beukenboom, aan de rand van het park, zijn voorjaarsblaadjes heeft ontvouwt.

De eiken zijn al een paar weken geleden begonnen met uitlopen, maar die hebben het, vanwege het koude weer, een poosje kalm aan gedaan. Zo'n eik begint met hele kleine frutselblaadjes, met daartussen sliertjes bloemen. Als het plotseling koud wordt gaan ze gewoon even in de pauzestand. Dus de eikenbomen aan de overkant van de straat zien er al een paar weken ongeveer hetzelfde uit: overwegend kale takken, met wat kleine geelgroene uitlopertjes.

Een jong beukenblad zit opgerold in de knop en heeft, als het zich ontvouwt, direct een flinke omvang. Daarom kan een beuk in één dag veranderen van een kale boom in een groene boom, met flink grote bladeren. Nu maar hopen dat het mooie weer doorzet.

Ik hoorde dat vorig jaar een mastjaar was. Dat heeft niets te maken met de masten van schepen, zoals mastbos, waar rechte stammen werden gekweekt voor de scheepsbouw. In een mastjaar dragen de bomen extra veel vruchten en nootjes. In een artikel op de site van Vroege Vogels lees ik dat er steeds vaker mastjaren voorkomen. Dat lijkt te maken te hebben met de opwarming van de Aarde.

Er waren dus veel beukennootjes en eikels. Gecombineerd met een matig broedseizoen heeft dat ervoor gezorgd dat ik de afgelopen winter nauwelijks spechten en boomklevers op mijn balkon had. Ook niet heel veel mezen trouwens. Er waren niet veel jonge vogels en er was veel voedsel in het park.

Het had dus een stille winter kunnen worden op het balkon, maar merels, roodborstjes en heggenmussen zag ik wel elke dag. Die eten geen beukennootjes en eikels en joegen elkaar weg bij de vogelpindakaas. Zo zie je dat elk jaar toch weer anders is.  



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men



zondag 23 april 2017

De WEW viert 50 jaar Artishock


Afgelopen weken schreef ik over de Werkgroep Eigen Werk, een muzikale groep leden van de vereniging Artishock in Soest. De WEW verzorgde een paar avondvullende voorstellingen in het verenigingsgebouw, maar trad ook op bij demonstraties en feesten op andere locaties.

Eind jaren '80 kwam er langzamerhand een eind aan de Werkgroep Eigen Werk. Ik kan me geen moment herinneren waarop de werkgroep officieel opgeheven werd. Sommige leden hadden er geen zin meer in. Anderen begonnen een eigen bandje. Zo was er een vroege afsplitsing die aan de weg timmerde met Nederlandstalige popmuziek, onder de naam MaJaPa.

Een nieuwe groep, met een paar andere oud WEW-ers, waaronder ikzelf, trad een paar keer in en buiten Artishock op, met Engelstalige rock- en bluescovers, onder de naam No Complaints Department.

Eind jaren '90 verscheen een, in eigen beheer gemaakte, CD met demo's en liedjes voor en van de Werkgroep Eigen Werk. Van de eerste twee avonden in Artishock zijn video-opnamen bewaard gebleven en er zijn foto's van verschillende optredens.

Ik heb ook nog jaren de kartonnen ezelskop bewaard die ik droeg bij de kerstshow. Op een gegeven moment heb ik het gehavende ding toch maar weggegooid. De WEW was een gesloten boek.

Tot er vorig jaar plannen gemaakt werden voor de viering van 50 jaar Artishock. Het bleek dat de Werkgroep Eigen Werk nog niet helemaal vergeten was. Via mijn broer kreeg ik de vraag of het mogelijk zou zijn om, met een aantal oud-WEW-leden, wat muziek te maken op een feestelijke avond in Artishock.

Mijn broer hoorde ook bij die oudleden, hij speelde basgitaar bij de groep, maar had in de tussenliggende jaren geen snaar meer aangeraakt. Hij zou een nieuw instrument moeten kopen en weer moeten leren spelen. Ik had mijn gitaar nog wel, maar veel had ik er de afgelopen 15 jaar niet meer op gespeeld. Het was voor mij ook de vraag of ik het lichamelijk wel aan zou kunnen.

Toen we wat rondbelden en mailden, naar andere voormalige WEW-ers, bleek dat ik niet de enige was met gezondheidsproblemen. We zijn allemaal 30 jaar ouder geworden en dat is te merken. Toch lukte het vrij snel om een groep oudleden, aangevuld met een paar sympathisanten, bij elkaar te krijgen.

Na een voorzichtige start blijkt dat we het musiceren nog niet helemaal verleerd zijn. Een professionele, strak spelende band zullen we niet meer worden. Maar dachten we aanvankelijk misschien een paar liedjes te gaan spelen, op een avond die verder gevuld zou worden met andere activiteiten, nu gaan we voor een echt concert.

En met behulp van oude beelden en verhalen moet het gaan lukken om de sfeer van de jaren '80 weer op te roepen.

Voor wie het nu nog niet in zijn agenda heeft staan: Zondag 21 mei, 20:00 uur, 'Werkgroep Eigen Werk viert 50 jaar Artishock'.




De Strip: Geen strip deze week, maar een passende illustratie van meer dan 30 jaar geleden... 

De vorige strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman, klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van dat verhaal.. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 16 april 2017

Terug naar de jaren '80


Vorige week schreef ik over de Werkgroep Eigen Werk, de theatrale muziekgroep waar ik 30 jaar geleden deel vanuit maakte. Ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum van culturele vereniging Artishock, waar de WEW uit voortkwam, komt er in mei een nieuw WEW-optreden.

In de tijd dat de Werkgroep Eigen Werk opgericht werd, begin jaren '80, zat Nederland in een economische crisis. Ruud Lubbers was drie maal achtereen premier en voerde een beleid dat gekenmerkt werd door bezuinigingen. Er was werkeloosheid, die bestreden werd met loonsverlagingen en arbeidstijdverkorting. Een ander heikel thema was de voorgenomen plaatsing van kruisraketten in ons land.

Voor de vereniging Artishock was het ook geen gemakkelijke tijd. Het ledental liep terug, de creatieve cursussen, die verzorgd werden door de afgesplitste stichting Kunstzinnige Vorming, verhuisden naar het nieuwgebouwde dorpshuis 'De Borg'. De gemeente wou eigenlijk het oude klooster, waar de vereniging en in zat, verkopen.

In de eerste voorstelling van de WEW ging het voor een groot deel over deze actuele onderwerpen. Een half jaar later, eind 1984, bij de tweede show, werd dat verder uitgediept. Er was een alternatief kerstverhaal geschreven, dat deels live gespeeld en gezongen werd en voor een ander deel werd voorgelezen en geïllustreerd met dia's die we op verschillende locaties, in en rond Soest, gemaakt hadden.

Kleurrijk uitgedost verbeeldden we het verhaal van een werkeloos stel, een timmerman en een verpleegster, die samenwoonden met een ezel. Die laatste rol nam ik op me, gehuld in een grote bruine trui en met een zelfgemaakte, kartonnen, ezelskop op mijn hoofd.

Het trio werd uit huis gezet, omdat ze de huur niet meer konden betalen en ondernam een wandeltocht die eindigde in de zaal van het Artishockgebouw, waar voor de ogen van het publiek een kerstkind ter wereld kwam. Toen bleek dat de ezel zwanger was geweest, waarna de paus zelf ingreep om een eind te maken aan de vertoning.

De eerste twee avonden hadden een hoog tussen-de-schuifdeuren-gehalte, maar waren een groot succes. Daardoor groeide de werkgroep in omvang. Later vielen er weer mensen af waardoor we een jaartje later met een zevental overbleven. We besloten om ons te concentreren op de muziek en traden in de volgende jaren een aantal keren op bij feestelijke gelegenheden in Artishock, zoals de kunstmarkt op Koninginnedag.

Ook speelden we een paar keer bij vrienden en kenissen thuis, in de tuin, of het atelier. We namen deel aan demonstraties tegen de kruisraketten, in Soesterberg en Woensdrecht. De laatste was een muzikale omsingeling van de vliegbasis, met honderden muzikanten. In Soesterberg speelden we een paar liedjes op het podium, aangekondigd door VARA-diskjockey Felix Meurders.

Op een gegeven moment kwam er iemand met het plan om af te reizen naar Gent om daar bij de jaarlijkse feesten, onaangekondigd en onuitgenodigd, muziek te gaan maken. Een deel van de groep reed er in een oud VW-busje naar toe, anderen op de fiets. Van muziekmaken is het niet gekomen, maar gezellig was het wel.

Wordt vervolgd.

Voor wie het nog niet in zijn agenda had staan: Zondag 21 mei, 20:00 uur, 'Werkgroep Eigen Werk viert 50 jaar Artishock'.

Zie ook: 




De Strip: Geen strip deze week, maar een passende illustratie van 30 jaar geleden... 

De vorige strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman, klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van dat verhaal.. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 9 april 2017

We gaan weer optreden


Gisteren heb ik nieuwe snaren op mijn gitaar gezet. Dat was niet voor het eerst, in het afgelopen jaar, ik ben weer met enige regelmaat aan het spelen en dan moet je ze af en toe verversen. Deed ik soms jaren met een setje, de afgelopen tijd moet ik ze eens in de paar maanden vernieuwen.

De reden dat ik weer wat actiever ben, muzikaal gezien, is een jubileum dat dit jaar gevierd wordt. Vereniging Artishock bestaat 50 jaar en mij is gevraagd om, met een groep leden van 30 jaar geleden, muziek te komen maken. Mijn Facebook- en Twittervolgers zouden er al iets van gemerkt kunnen hebben. Onder het kopje 'Werkgroep Eigen Werk viert 50 jaar Artishock' hebben zij al wat foto's en filmpjes voorbij zien komen.

Artishock was oorspronkelijk een kunstenaarsvereniging, opgericht in 1967. Kort na de oprichting kraakten ze een leegstaand kloostergebouw, aan de hoofdweg in Soest. Na een tijdje werd die bezetting gelegaliseerd en omgezet in een huurcontract.

Toen ik, begin jaren '80, lid werd organiseerde de vereniging, op de eerste verdieping, filmvoorstellingen, muziekoptredens, tentoonstellingen, kinderactiviteiten en sociëteitsavonden. Op de begane grond was de Stichting Kunstzinnige Vorming Artishock doende met het geven van cursussen.

De verenigingsactiviteiten werden helemaal door vrijwilligers gerund, de stichting had betaalde krachten in dienst. Als je lid werd van Artishock werd er voorzichtig op aangedrongen je steentje bij te dragen en, als vrijwilliger, lid te worden van een werkgroep.

Verplicht was dat niet, maar ik ben in de loop der jaren lid geweest van verschillende werkgroepen, ik heb een aantal jaren het clubblad gemaakt – dat werd toen nog gestencild – en ik heb in het bestuur gezeten.

De eerste werkgroep waar ik aan mee ging doen was de muziekwerkgroep. Die organiseerde elke maand een optreden, meestal van Nederlandse jazzmuzikanten en ik hielp dan met stoelen neerzetten, kaartjes verkopen, bardiensten en opruimen.

Met een paar leden van die muziekwerkgroep – die zelf ook muziek bleken te maken – kwam ik snel daarna terecht in de Werkgroep Eigen Werk. Die was een idee van Herman, Artishocklid van het eerste uur. Hij vond dat het wel leuk was dat we artiesten en muzikanten van buiten haalden om op te treden, maar dat de leden zelf ook wel wat konden.

Omdat er bij het eerste groepje, dat de WEW vormde, al een goeie gitarist zat kocht ik een tweedehands banjo en daarmee speelde ik al snel mijn eerste optreden. Dat was georganiseerd nog voor we aan het schrijven van eigen liedjes toe waren gekomen. Bij de plaatselijke kringloopwinkel, Spullenhulp, improviseerden we wat met liedjes van Chuck Berry en Creedence Clearwater Revival.

Een half jaartje later hadden we onze eerste, echte, avondvullende voorstelling. Met eigen liedjes, kritische teksten, komische voordrachten en toneelspel.

Wordt vervolgd.

Voor wie het in zijn agenda wil noteren: Zondag 21 mei, 20:00 uur, 'Werkgroep Eigen Werk viert 50 jaar Artishock'.




De Strip: Geen strip deze week, maar een passende illustratie van meer dan 30 jaar geleden... 

De vorige strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman, klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van dat verhaal.. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men