zondag 1 maart 2026

Een nieuwe lente, een nieuw kabinet, een nieuwe oorlog en een nieuw boek


Afgelopen week
hadden we de eerste dagen met lentetemperaturen. Het is eind februari, het is nog winter, maar wij zaten op het balkon in de zon. Dat moet wel aan de opwarming van het klimaat liggen.

Ondertussen kregen we een nieuw kabinet, onder leiding van Rob Jetten, die zichzelf in een vorige verkiezings-campagne een klimaatdrammer noemde. Dat is hij inmiddels vermoedelijk vergeten want het klimaat staat niet hoog op het programma van de nieuwe regering.

Jetten, van D66, wordt links liberaal genoemd maar presenteerde erg rechtse plannen, waarin geld afgepakt zou gaan worden van de armere en minder gezonde delen van de bevolking terwijl de rijken en bedrijven gespaard worden. Of het echt zover gaat komen moeten we afwachten, want hij heeft geen meerderheid in het parlement, maar een goede start is het niet.

Elders in de wereld wordt er gebombardeerd door buurlanden Pakistan en Afghanistan en hebben de VS en Israël besloten om bommen te gooien op Iran. Allemaal knap ellendig en daarom las ik maar eens een boek van een, pas door mij ontdekte, Schotse thrillerschrijfster.

Volgens mijn e-reader heb ik 222 boeken gelezen. De meeste daarvan op mijn oude reader, maar toch alweer zo'n 25 op mijn nieuwe. Daar zitten serieuze historische werken tussen – ik ben nu bezig aan een heel dik boek over de middeleeuwse, Engelse, koningen van het huis Anjou – maar tussendoor lees ik graag een detectiveverhaal. Bijvoorbeeld van Ian Rankin, Chris Brookmyre, of Val McDermit.

Bij Wikipedia las ik dat die schrijvers, door de critici, samengeveegd worden onder de noemer 'Tartan Noir'. Misdaadverhalen uit Schotland, vandaar de verwijzing naar de traditionele ruitjesstof van de Schotse klederdracht. Via een korte omweg kwam ik zo terecht bij Alex Gray, ook een Schotse thrillerschrijfster, al stond ze niet in het lijstje van Tartan Noir schrijvers op Wikipedia.

Gray heet eigenlijk Sandra Gray Lang, ze studeerde Engels en filosofie aan de universiteit in Glasgow, de stad waar ze haar boeken situeert. Ze werkte lange tijd als docent Engels voor ze, in 2002, haar eerste thriller publiceerde, 'Never Somewhere Else', met als hoofdpersoon inspecteur William Lorimer.

In een park in Glasgow worden, kort achter elkaar, de verminkte lichamen van 3 jonge vrouwen gevonden. Lorimer krijgt hulp van een jonge professor in de psychologie, Solomon Brightman, die samen met hem uiteindelijk de dader weet te vinden.

Ondertussen krijgt de lezer interessante informatie over het culturele leven in Glasgow. Een van de slachtoffers heeft banden met de kunstacademie, waarvan het belangrijkste gebouw ontworpen is door de beroemde architect Charles Rennie Macintosh. Van zijn hand zijn ook de Willow Tearooms, die terloops genoemd worden en het House For An Art Lover, waar de ontknoping van het boek plaatsvindt.

Macintosh, die leefde van 1868 tot 1928, was een architect die niet alleen gebouwen ontwierp maar ook wanddecoraties en meubilair. Zijn werk sloot aan bij de Art Nouveau – door de Engelsen wordt het Arts & Crafts genoemd – en het wordt nog steeds gekoesterd en bewonderd.

Helaas werd zijn Glasgow School Of Art, na verschijnen van het boek, twee keer door brand getroffen. Daar staat tegenover dat het House For An Art Lover, waarvoor hij alleen ontwerptekeningen en plannen naliet, tussen 1989 en '96, alsnog gebouwd werd.

Maar er zijn meer culturele objecten die in het boek passeren. Inspecteur Lorimer is een kunstliefhebber en bewondert, in het huis van een van de vermoorde vrouwen, een schilderij van Anda Paterson. Deze schilderes was, toen het boek verscheen, nog in leven en haar werken zijn makkelijk op te zoeken, al heeft ze nog geen Wikipediavermelding gekregen.

Het boek eindigt in de Kelvingrove Art Gallery And Museum, waar de inspecteur, om een beetje bij te komen, een van zijn favoriete schilderijen gaat bekijken, de 'Man In Wapenrusting' van Rembrandt. Onze beroemdste schilder maakte dat portret in opdracht van een rijke Italiaanse edelman, Don Ruffio, in 1655.

Het gratis toegankelijke museum heeft een zeer uitgebreide collectie, van dinosaurusskeletten en een spitfire jachtvliegtuig uit WO II, tot schilderijen en beelden uit alle perioden. Op de website vond ik een verwijzing naar een tentoonstelling van foto's van Linda McCartney, waaronder exemplaren door haar man Paul gesigneerd. In de souvenirshop kun je T-shirts kopen met afbeeldingen van LP-hoezen door Linda ontworpen.

Zo vond ik niet alleen afleiding van de dagelijkse actualiteit, in deze goed geschreven thriller, maar ook aanleiding om de verschillende kunstwerken en gebouwen eens op te zoeken op internet. Een bonus voor de in cultuur en ontspanning geïnteresseerde lezer.

  

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van dit verhaal.  
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige stripverhaal.  
 
 

3 opmerkingen:

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Ik zit even niet in de thrillers, maar klinkt interessant genoeg. Wordt er nog Schotse muziek in vermeld?

martin zei

Ik heb een boek naast mijn stoel liggen dat voor een groot deel over Iran gaat. De schrijver was actief in de VS politiek en van dikhout. Even geen zin in. (Mijn voorlaatste historische roman ging ook al over Iran. Vond het interessant om te lezen wat ik allemaal niet wist.) Gisteren maar een paar van de Brandenbuger concerten (Bach) op oude instrumenten gekeken en straks trappen ze weer door het Vlaamse land ter afleiding. Mijn boog kan al die reële spanning niet aan. Degene die er hier wel mee rondloopt gebruikt ook detectives als afleiding en voor haar plezier. Ze werkt zich nu door de duizenden Tatorts die online staan.

Jan de Stripman zei

@zelfstandig journalist - Muziek ben ik in het boek niet tegengekomen. Daarvoor kun je beter Ian Rankin lezen, die altijd wel liedjes in zijn thrillers verwerkt.

@martin - Ja, er wordt weer gerend op het wiel. En de snookerfinale belooft ook leuk te worden, de halve finale van gisteravond was in ieder geval geweldig.