zondag 12 februari 2017

Protestacties, met minder eigen risico


Dwalend over het internet kwam ik afgelopen week in de Engelse stad Canterbury terecht. Er is veel bewaard gebleven aan middeleeuwse gebouwen, stadsmuren, kerken en kloosters. Met Google streetview kun je door de het mooie historische centrum dwalen, je kunt zelfs in de gotische kathedraal rondkijken.

Bij de beschrijving van de Westgate, de grootste en best bewaard gebleven stadspoort van Engeland, grotendeels daterend uit de 14e eeuw, stuitte ik op een naam die me nieuwsgierig maakte: Bluebeard the Hermit.

Blauwbaard de heremiet dus, of de kluizenaar, een rebel die in 1450 gevangen werd genomen door de burgers van Coventry en werd overgedragen aan koning Hendrik VI. Die liet de onverlaat in mootjes hakken en stuurde, als aandenken aan het voorval, zijn hoofd terug naar Coventry, waar het ten toon werd gesteld op de Westgate.

Blauwbaard heette eigenlijk Thomas Cheyny, lees ik bij Wikipedia. Hij was viltmaker van beroep en sloot zich aan bij een oproer, dat geleid werd door Jack Cade. Er was nogal wat onvrede over het beleid van Hendrik VI, dat corrupt was en gekenmerkt werd door machtsmisbruik.

Cade verzamelde meer dan 5000 ontevredenen om zich heen en trok met hen op naar Londen. Een eerste schermutseling met koninklijke troepen werd door de rebellen gewonnen en Cade riep zichzelf uit tot burgemeester van de hoofdstad. Hij beloofde dat zijn mannen zich netjes zouden gedragen, maar al snel liep de bezetting van de stad uit de hand.

De bewoners van Londen keerden zich tegen de rebellen en na een slag bij London Bridge werden die gedwongen de stad te verlaten. Na bemiddeling door de aartsbisschop riep Cade zijn volgelingen op om terug naar huis te keren, in ruil voor toezeggingen en een algemeen pardon van de koning.

Al snel kwam Hendrik VI terug op zijn beloften. Jack Cade werd gevangen genomen. Hij raakte daarbij zo ernstig gewond dat hij overleed, nog voor hij naar Londen kon worden gebracht. Daar werd zijn lijk alsnog berecht, onthoofd en gevierendeeld. Een aantal van zijn volgelingen werd ook vervolgd en ter dood gebracht. Onder hen dus Blauwbaard de Heremiet.

Ja, mensen dat waren nog eens tijden. Tegenwoordig hebben protestacties tegen de overheid een iets rustiger verloop. Afgelopen week ontving ik bijvoorbeeld een mail over een protestbijeenkomst in Den Haag, komende zaterdag. Daar wordt gedemonstreerd voor een ander zorgstelsel.

Ik zal er zelf niet bij zijn, maar wie dat wel wil kan zich zelfs, voor een bescheiden bedrag, met de bus naar de hofstad laten vervoeren. En er is nu al minder eigen risico, want vrees voor onthoofding en vierendeling hoef je niet te hebben. Kijk voor meer informatie op nationaalzorgfonds.nl



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 en deel 10 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


6 opmerkingen:

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Voorlopig kunnen we nog zonder problemen protesteren. Moet je in sommige landen toch al niet meer doen.

Jan de Stripman zei

@zelfstandig journalist - Ik denk zelfs dat er landen zijn waar protesteren altijd riskant was...

Annette Lemaire zei

Interessante achtergronden over Blauwbaard.
Hoe kwam hij aan die naam trouwens?

Heb altijd een hekel gehad aan mensenmassa's maar liep toch mee tegen de kruisraket indertijd in Amsterdam.
Toch trekt het me in deze 'ploftijd' nog minder.

Mensen trekken me niet zo aan, hoe meer ik van hun handelingen zie.
Ook al weet ik dat we ook tot prachtige dingen in staat zijn....

Jan de Stripman zei

@annette - Over de naam van Blauwbaard kan ik zo gauw niets vinden, maar volgens Wikipedia was het gebruikelijk voor rebellen om een alias aan te nemen. Misschien om familieleden uit de wind te houden ?
Over Jack Cade is verder ook weinig bekend, behalve dan dat hij zich ook wel John Mortimer noemde en de bijnaam John Mend-all (Jan die alles oplost) kreeg...

martin zei

Het inrigeerde mij ook, waar komt dat vandaan bluebeard. Zelf weet ik nog dat ik het heel mooi vond zoals Tarzan diep zwart haar kreeg door er een blauwe vlek op te tekenen. Dat is dus het eerste waar ik aan denk. Een zwarte glanzende baard. Maar de etymologie van het woord maakt duidelijk dat ik er helemaal naast zit. Het gaat om een licht gekleurde baard.

blue (1) Look up blue at Dictionary.com
c. 1300, bleu, blwe, etc., from Old French blo "pale, pallid, wan, light-colored; blond; discolored; blue, blue-gray," from Frankish *blao or some other Germanic source, from Proto-Germanic *blæwaz (source also of Old English blaw, Old Saxon and Old High German blao, Danish blaa, Swedish blå, Old Frisian blau, Middle Dutch bla, Dutch blauw, German blau "blue"), from PIE *bhle-was "light-colored, blue, blond, yellow," from PIE root bhel- (1) "to shine, flash" (see bleach (v.)).

The same PIE root yielded Latin flavus "yellow," Old Spanish blavo "yellowish-gray," Greek phalos "white," Welsh blawr "gray," Old Norse bla "livid" (the meaning in black and blue), showing the usual slippery definition of color words in Indo-European The present spelling is since 16c., from French influence (Modern French bleu).
The exact color to which the Gmc. term applies varies in the older dialects; M.H.G. bla is also 'yellow,' whereas the Scandinavian words may refer esp. to a deep, swarthy black, e.g. O.N. blamaðr, N.Icel. blamaður 'Negro' [Buck]
Few words enter more largely into the composition of slang, and colloquialisms bordering on slang, than does the word BLUE. Expressive alike of the utmost contempt, as of all that men hold dearest and love best, its manifold combinations, in ever varying shades of meaning, greet the philologist at every turn. [John S. Farmer, "Slang and Its Analogues Past and Present," 1890, p.252]
The color of constancy since Chaucer at least, but apparently for no deeper reason than the rhyme in true blue (c. 1500). From early times blue was the distinctive color of the dress of servants, which may be the reason police uniforms are blue, a tradition Farmer dates to Elizabethan times. For blue ribbon see cordon bleu under cordon. Blue whale attested from 1851, so called for its color. The flower name blue bell is recorded by 1570s. Blue streak, of something resembling a bolt of lightning (for quickness, intensity, etc.) is from 1830, U.S. Western slang.

Overigens wordt het zoeken bemoeilijkt door een sprookje over een vrouwen moordenaar in Bretagne die barbe blue werd genoemd. Henry VI (nog geen eeuw later) wordt ook wel een Blauwbaard genoemd, m.a.w. een vrouwenjager.

Onder het zoeken kwam ik ook een boektitel tegen over de opstand: The English Rising in 1450, George Kriehn.

Jan de Stripman zei

@martin - Zo zie je maar weer ! Ik had niet zover nagedacht, maar ik zag het wel ergens geschreven als 'blew'...;o)