De astronauten van de Artemis II zijn weer veilig terug op Aarde, na hun rondje om de Maan. Dat is fijn. Vooral voor de ruimtevaarders zelf, hun vrienden en familie en voor de mensen die het uitstapje georganiseerd hebben. Voor de rest van de mensheid en de wetenschap was het niet zo'n belangrijke onderneming.
Die hele trip rond de Maan had een hoog propaganda gehalte. Kijk eens hoe groot onze raket is, kijk eens hoe ver we kunnen vliegen (een vlooiensprongetje als je bedenkt hoe groot het universum is) en wat een mooie foto's we kunnen maken ! Maar dat had ook gekund met een kleinere, onbemande raket, voor minder geld en zonder risico's voor mensenlevens.
Dat hele gedoe over de Maan en een Maanbasis is knap onzinnig. Wat hebben we daar te zoeken ? Het geld kan beter besteed worden hier op Aarde. Maar ja, wat verwacht je van een land dat wekenlang een oorlog voerde met Iran, wat niets positiefs opleverde, maar wel 1 miljard dollar per dag kostte ?
Ik ga me inhouden want, zoals ik vorige week al schreef, mijn RSI-arm speelt op. RSI, betekent 'repetitive strain injury', een blessure die ontstaat door het lang herhalen van dezelfde houding of beweging. Men koppelt het tegenwoordig aan het gebruik van de computer en dan vooral de muis.
Ik heb al jaren geen computermuis meer in mijn hand gehad, maar heb toch last. Voordat mensen de hele dag aan hun PC gekluisterd zaten werd er veel met de hand geschreven en toen kregen sommige klerken en kantoorbedienden last van schrijfkramp.
In mijn jonge jaren heb ik een aantal jaren op een tekenkamer gewerkt. Van ons tekenaars werd verwacht dat we 8 uur per dag over onze tekeningen gebogen zaten. Toen vond ik dat geen probleem. Sterker nog: in de avonden zat ik nog urenlang, voor de lol, mijn eigen tekeningetjes te maken.
Maar aan mijn oudere collega's kon ik zien dat, langdurig in dezelfde houding zitten, tot lichamelijke problemen kan leiden. Een enkeling kreeg tekenkramp en zat vloekend aan zijn werktafel. Anderen waren verstandiger en namen, tijdens werkuren, de tijd om hun postzegelverzameling bij te houden, of fagot te spelen.
Later deed ik werk waarbij ik wel urenlang een computermuis moest gebruiken. Ik kreeg last van mijn arm en legde het beestje aan de andere kant van mijn toetsenbord. Dat ontlastte mijn rechterarm, maar een definitieve oplossing was het niet. Ik bleek nog andere lichamelijke problemen te hebben en kon op een zeker moment niet meer werken.
Daarna stak de muisarm toch nog af en toe de kop op. Ook al schreef ik al mijn verhaaltjes en maakte ik al mijn omzwervingen op het internet, met behulp van een laptop zonder muis. Vooral in de perioden, waarin ik zowel nieuwe strips probeer te tekenen als leuke dingen op de sociale media wil doen, kan het wel eens pijnlijk worden.
Dus nu weer even rust, volgende week verder. En er is weer wielrennen op TV !
3 opmerkingen:
Je kan op van alles spelen, maar vaak wrdt het dan gitaar, piano of evt. blokfluit. Niets van dat hier. Fagot spelen, daarvoor wordt gekozen. Mijn oooooooooooooooooo blijft hangen, eruit en onder de kraan dan maar en dan inderdaad naar de kasseien.
De reden voor de hernieuwde Amerikaanse belangstelling voor de maan is heel simpel: geopolitieke belangen. De Chinezen richten zich ook op maanlanceringen en een maanbasis. Trump en NASA willen niet als tweede daar landen.
@martin - Op andere afdelingen werd ukelele gespeeld en wijn gemaakt. Dat waren nog eens tijden. Maar om een of andere reden is de dienst opgeheven.
@zelfstandig journalist - Flauwekul, dus, wetenschappelijk gezien. Voor de mensheid als geheel maakt het niets uit wie de 1e is. Al helemaal niet als het een onnodig iets is.
Een reactie posten