zondag 18 februari 2018

Drama camera's


Vrijdag won de jonge, onbekende, Esmee Visser verrassend de 5000 meter schaatsen op de Olympische Spelen. 's Avonds zat haar vader aan tafel bij het tv-programma De Wereld Draait Door. De eerste vraag die presentator Matthijs van Nieuwkerk stelde was: 'Had u tranen in uw ogen ?'

Het is toch verschrikkelijk !? Dat gehengel naar drama. Het niveau van onze journalistiek is afgezakt tot 'Papa, ik zie tranen in uw ogen'...

Gelukkig bleek vader Visser een broodnuchtere man, die wel wist dat zijn dochter een aardig stayertje was, maar niet had verwacht dat ze het zo goed zou doen. Had hij onmiddellijk geprobeerd haar te bellen ? Nee, hoor, hij had rustig gewacht tot ze zelf belde, een paar uur na de race.

Om één of andere reden heeft De Wereld Draait Door oud sportcommentator Mart Smeets uitgenodigd om over de Olympische Spelen te praten. Die man houdt volgens mij helemaal niet van sport, die houdt alleen van drama en van zijn eigen stem.

De NOS heeft een eigen cameraploeg naar de Spelen gestuurd om dramabeelden te schieten en Mart mocht de hele week jubelen, over de geweldige opnamen van schaatsers die het net wel of net niet gehaald hadden. En hoewel Esmee Visser na haar race vrolijk over het middenterrein dartelde, grapjes maakte met haar begeleiders en lollig deed naar haar telefoon, hadden ze net die ene seconde weten te vinden dat ze even bezorgd keek, omdat de grote favoriet, Sablikova, nog aardig bij haar tijd in de buurt kwam.

Daarnaast waren er heel veel beelden van de Nederlandse nummer vier, die lang de snelste tijd had, maar op de tribune moest toezien hoe ze net naast de medailles belandde. Voor mij had het niet gehoeven, al die shots van de naderende nederlaag, maar Smeets en consorten vonden het prachtige TV.

Je zag het eerder ook al bij de 10km van de mannen. Er was weinig aandacht voor de winnaar, een Canadees van Nederlandse afkomst, nog veel minder voor de uitstekende Nederlandse nummer twee, maar er werd eindeloos nagepraat over de dramatische race van favoriet Sven Kramer. Drama, drama, drama. Terwijl Sven eerder toch een mooie gouden plak op de 5km had gewonnen.

Het is verfrissend om tijdens de schaatswedstrijden eens over te schakelen naar Eurosport. Die zenden alleen de beelden uit die de organisatie zelf maakt en het commentaar is van een Belg. De Belgen noemen ons lange baan schaatsen 'snel schaatsen' en doen daar net iets zakelijker verslag van dan wij van de NOS gewend zijn.

Is dat dan saai ? Helemaal niet ! Je wilt toch tijdens de wedstrijd de schaatsers zien en niet telkens hinderlijk onderbroken worden door close-ups van sporters die alleen nog maar nagelbijtend toe kunnen kijken ? De spannende dingen gebeuren niet op de tribune, of het middenterrein, de spanning zit in de wedstrijd.

Misschien zijn ze bij de NOS, met hun drama camera's, bang dat de kijkers afhaken. Die krijgen buiten de spelen om ook het ene na het andere drama-programma voorgeschoteld. Van Help Mijn Man Is Klusser, tot Lelijke Eendjes en Overspel In De Liefde. Er wordt wat afgehuild. Was het niet Gerrit Komrij die ooit onze TV een treurbuis noemde ? Die man had een vooruitziende blik, maar of hij gedacht had dat het zo treurig zou worden...?



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

3 opmerkingen:

Zelfstandig journalist Antwerpen zei

Ik volg het niet, dat is bekend. Ook op de radio vermijd ik de programma's waarin de OS aan bod komen, want ik ken die jongens en meisjes van de NOS: ze melken iedere gebeurtenis (winst of verlies) tot vervelens toe uit met voorbeschouwingen, nabeschouwingen, herhalingen, herhalingen van de herhalingen ...

Jan de Stripman zei

Ja, het is vermoeiend, maar gelukkig zijn er ook alternatieve zenders...

Cor Uitham zei

helemaal mee eens Jan en dan zetten ze die sporters vooraf nog zo hoog mogelijk op een voetstuk zodat ze daar flink vanaf kunnen donderen